Mateus 26
ikz (IKZ) vs VC
1 Hanʉ Yɨɨsu aamarirɨ kʉgamba amangʼana gayo gʉʉsi, akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ,
1 — ausente —
2 “Chɨmbu mwɨzɨ, zɨraahɨtɨ sikʉ ibhɨrɨ, tʉrabha ni isigukuru yɨ Ɨpasaka. Urusikʉ ruyo, Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ arahurukibhwa, korereke iitwɨ kʉmʉsarabha.”
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Mmbe, ribhaga riyo, abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi bhakiibhiringa munyumba ya kuhaani ʉmʉkʉrʉ, iriina ryazɨ Kayaafa.
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 Muyo, bhakagambana chɨmbu bharaamugwatɨ Yɨɨsu kwa mbisi, korereke bhamwitɨ.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Nawe bhakabhuga, “Tʉtaaza kokora ganʉ ribhaga ryi isigukuru yɨ Ɨpasaka, abhaatʉ bhataaza kokora ɨkɨmpʉgɨ.”
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Neho Yɨɨsu akaja mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtaniya, akiikara munyumba ya Simʉʉni wʉnʉ aarɨ ne ebhegenge.
6 — ausente —
7 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ kwigari, akaaza ʉmʉkari wʉmwɨ kwewe ani ichupa ɨnzʉmu ya amaguta ganʉ gaarɨ gi iguri ikʉrʉ na garareetya bhwaheene. Ʉmʉkari wuyo akamwitʉrʉrɨra Yɨɨsu kumutwɨ.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Hanʉ abhɨɨga bhaazɨ bhaarʉʉzɨ gayo, bhakiigatana. Bhakabhuga, “Ndora ʉmʉkari wʉnʉ arasarya amaguta ga riguri ikʉrʉbhu?
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Yaarɨ bhwaheene amaguta ganʉ gangaguriibhwɨ kuzimpirya nzaru bhʉkʉngʼu, na kʉhaabhwa abhahabhɨ!”
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Yɨɨsu akoobhoora ganʉ bhaarɨ bhakwiseega, akabhabhʉʉrɨra, “Ndora mʉranyaacha ʉmʉkari wʉnʉ? Ewe ankʉrɨɨrɨ ringʼana rizʉmu bhʉkʉngʼu.
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Abhahabhɨ mʉnabhʉ sikʉ zʉʉsi, nawe inyɨ nɨtakʉbha hamwɨmwɨ na niimwɨ ibhaga ryʉsi.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Ʉmʉkari wʉnʉ anyiitiriirɨ amaguta, korereke akonze ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ ku kubhiikwa kwanɨ.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, hʉhʉʉsi mubhyarʉ hanʉ abhaatʉ bhakʉbha bhararwaza Ɨngʼana Ɨnzʉmu, bharabha bharagamba rɨnʉ ʉmʉkari wʉnʉ aakʉrirɨ, kumuhiita.”
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Mmbe Yuuda Isikariyʉʉti, wʉmwɨ wa abhɨɨga bha Yɨɨsu ikumi na bhabhɨrɨ, akaja kʉbhakʉrʉ bha abhakuhaani,
14 — ausente —
15 akabhabhuurya, “Mʉrandɨhakɨ nɨraamugwatyɨ Yɨɨsu mʉmabhoko gaanyu?” Akʉmara bhakamʉrɨha zimpirya merongo ɨtatʉ.
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Kʉtangɨra ribhaga riyo, Yuuda Isikariyʉʉti akatanga komohya umweya ʉmʉzʉmu gu ukumwichʉra.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Kurusikʉ rwʉ ʉbhʉtangɨ rwi isigukuru yɨ Ɨmɨkaatɨ Gɨnʉ Gɨtarɨ Mitunduuru, abhɨɨga bha Yɨɨsu bhakaja kwawɨ, bhakamubhuurya, “Oreenda tujɨ hayi tokokorere ahagero hʉ ʉkʉrɨɨra Ɨpasaka?”
17 — ausente —
18 Yɨɨsu akabhaha iriina ryʉ ʉmʉʉtʉ omorebhe akabhuga, “Mujɨ mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu kʉmʉʉtʉ wuyo, mʉmʉbhʉʉrɨrɨ, ‘Umwija atutumirɨ na arabhuga, “Ribhaga ryanɨ rɨrɨ haguhɨ. Inyɨ na abhɨɨga bhaanɨ tʉrarya Ɨpasaka munyumba yaazʉ.”’”
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Abhɨɨga bhaazɨ bhakakora gʉʉsi chɨmbu Yɨɨsu aabhatumirɨ, bhakatenga ibhyakurya bhyɨ Ɨpasaka.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Hanʉ ryahikirɨ rigoroobha, Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ bhakiikara kurya ibhyakurya.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Hanʉ bhaarɨ bhararya, akabhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, wʉmwɨ waanyu aranyiichʉra.”
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Abhɨɨga bhaazɨ bhakarumɨka bhʉkʉngʼu, bhakatanga kumubhuurya wʉmwɨ wʉmwɨ, “Ʉmʉkʉrʉ, nangʉ niinyɨ?”
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Yɨɨsu akagarukirya, “Nɨ‑wʉnʉ akokorya hamwɨmwɨ na niinyɨ mʉbhakuri, newe araanyiichʉrɨ.
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Maheene Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araja kukwa, chɨmbu Amaandɨkʉ Amarɨndu gakubhuga igʉrʉ waazɨ. Nawe, horeera kʉmʉʉtʉ wʉnʉ ariichʉrɨ Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ! Yaarɨ hakɨrɨku kwewe atangibhwirwɨ!”
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Mmbe, Yuuda wʉnʉ aatɨɨrɨ Yɨɨsu mʉmabhoko ga abhabhisa, wʉʉsi akamubhuurya, “Umwija, nangʉ niinyɨ?”
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Hanʉ bhaarɨ bhararya, Yɨɨsu akagega ʉmʉkaatɨ, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ. Akagusunyura, akabhaha abhɨɨga bhaazɨ, akabhuga, “Mogege muryɨ, gʉnʉ negwe ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ.”
26 — ausente —
27 Akʉmara, akagega ekekombe chi idivaayi, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ, akabhaha arabhuga, “Mogege, munywɨ imwʉsi.
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Ganʉ nego amasaahɨ gaanɨ gʉ ʉbhʉragɨ, ganʉ gakwitɨka igʉrʉ wa abhaatʉ bhaaru ku kuruushwa ʉbhʉbhɨ.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Nɨrabhabhʉʉrɨra, nɨtakunywa naatu idivaayi kuhika hanʉ nikunywa bhuhya hamwɨmwɨ na niimwɨ mʉbhʉtɨmi bhwa Bhaabha.”
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Akʉmara bhakɨɨmba iryɨmbʉ ryu ukukumya Mungu. Bhakabhʉʉka hayo, bhakaja kʉkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Mmbe, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Ubhutikʉ bhwa reero, imwɨ bhʉʉsi mʉrangʼosa na kuntiga. Ɨrabhabhu, chɨmbu Mungu aagambirɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu, ‘Nɨramwita umuriisha, na riribhita rya zɨngʼʉndu zaazɨ rɨranyaragana.’
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Nawe hanʉ nikuryʉka, nɨrabhakangatɨra kuja Gariraaya.”
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Peetero akamʉbhʉʉrɨra, “Nangabha bhʉʉsi bharakutiga, inyɨ nɨtakukutiga zee!”
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Nɨrakʉbhʉʉrɨra amaheene, ubhutikʉ bhwa reero, ekorokoome ɨkɨɨrɨ kʉgamba, ʉrabha ʉnyangirɨ manga katatʉ.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Peetero akamʉgarukirya, “Nangabha kukwa, nikwɨ hamwɨmwɨ na naawɨ, nɨtakukwanga zee!” Abhɨɨga abhandɨ bhʉʉsi, bhakabhuga ɨbhuɨbhu.
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Mmbe, Yɨɨsu akaja na abhɨɨga bhaazɨ mubhusitaani yɨnʉ ikubhirikirwa Gɨtisɨmanɨ. Akabhabhʉʉrɨra, “Mwikarɨ hinga hanʉ, nijɨ kʉsabha Mungu.”
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Akagega Peetero hamwɨmwɨ na abhaana bhabhɨrɨ bha Zebhedaayo. Akatanga kurumɨka na kʉnyaaka bhʉkʉngʼu mokoro yaazɨ,
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 akabhabhʉʉrɨra, “Ekoro yaanɨ irumikirɨ bhʉkʉngʼu ekerengo chu ukukwa. Mwikarɨ hanʉ, motengeeze hamwɨmwɨ na niinyɨ.”
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Akiisuka embere hasuuhu, akagwa kibhumɨɨrɨ, akasabha Mungu arabhuga, “Bhaabha, arɨɨbhɨ ɨratʉrɨkana, nɨrakʉsabha unduushiryɨ ekekombe chɨ ɨnyaakʉ kɨnʉ! Ɨtarɨ chɨmbu inyɨ nikwenda, nawe gakorwe chɨmbu awɨ ukwenda.”
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 Mmbe, Yɨɨsu akagarʉka kʉbhɨɨga bhaazɨ, akabhabhona bhahindiirɨ. Akabhuurya Peetero, “Nangʉ, mʉtamirwɨ kotengeeza hamwɨmwɨ na niinyɨ nʉʉrʉ kwɨ ɨɨsa yɨmwɨ?
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Motengeeze na kʉsabha, mʉtaaza kusikɨra mubhitiimotiimo. Ekoro iriisirirya, nawe ʉmʉbhɨrɨ nɨ‑mʉnyʉʉhɨrɨru.”
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Yɨɨsu akabhatiga, akaja iyo rwa kabhɨrɨ, akasabha arabhuga, “Bhaabha, arɨɨbhɨ ɨnyaakʉ yɨnʉ ɨtakʉtʉrɨkana kurwa kwa niinyɨ, gakorwe chɨmbu ukwenda.”
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Mmbe, hanʉ aagarukirɨ kwabhʉ, akabhona kwikɨ bhahindiirɨ, kʉ kʉbha amɨɨsʉ gaabhʉ gaarɨ maritʉ.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Akabhatiga, akaja kʉsabha rwa katatʉ, akagarʉkɨra kʉgamba amangʼana garyagarya.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Akʉmara akagarʉka naatu kwa abhɨɨga bhaazɨ, akabhabhʉʉrɨra, “Nangʉ muhindɨrɨ mwoyeere, rora! Ribhaga rihikirɨ rɨnʉ Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ aragwatwa na kuhirwa mʉmabhoko ga abhakʉri bhʉ ʉbhʉbhɨ.
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Mʉbhʉʉkɨ, tujɨ. Rora, wʉnʉ akunyiichʉra arɨ haguhɨ.”
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ aragamba gayo, hayohayo Yuuda, wʉmwɨ wa abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ, akaaza hamwɨmwɨ na riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ bha amasabha na amarungu. Riribhita riyo rɨkatumwa na abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Yuuda wʉnʉ aamwichurirɨ Yɨɨsu, aarɨ akangatirɨ kʉragɨrɨra abhaatʉ bhayo ichɨrɨkɨnʼyʉ. Akabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ nɨraahumbatɨ, newe mugwatɨ.”
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Hayohayo Yuuda akaja kwa Yɨɨsu, akamʉbhʉʉrɨra, “Umwija, morembe!” Akʉmara akamuhumbata.
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Mʉsaani waanɨ, kora kɨnʉ kɨkʉrɨɨtirɨ.”
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Neho wʉmwɨ mʉbhanʉ bhaarɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu, akasohora risabha ryazɨ, akatɨna ʉkʉtwɨ kwa mbʉʉsa wa kuhaani ʉmʉkʉrʉ kutu.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Nawe Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Garucha risabha ahagero haaho, kʉ kʉbha bhʉʉsi bhanʉ bhakugwata risabha korereke bhiitɨ, bharakwa kwa risabha!
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 Nangʉ, ʉtɨɨzɨ kʉbha nɨranaja kʉsabha ʉbhʉsakirya kwa Bhaabha, nawe aratʉra kʉntʉmɨra bhamaraika kʉkɨra amaribhita amakʉrʉ ikumi na abhɨrɨ?
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Hanʉ nangakʉrirɨbhu, garahikabhwɨ ganʉ gaandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu kʉbha, nɨmbu gakwenderwa kʉhʉrʉka?”
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Neho Yɨɨsu akabhʉʉrɨra riribhita riyo, “Ndora mwizirɨ na amasabha na amarungu kungwata, nkina inyɨ nɨ‑mʉsaakuri? Zisikʉ zʉʉsi naarɨ niriija mwihekaaru, nawe mʉtaangwatirɨ!
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Nawe gʉʉsi gakʉrirwɨ, korereke gahikɨ ganʉ abharʉʉtɨrɨri bhaandikirɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu.” Mmbe, abhɨɨga bhaazɨ bhʉʉsi bhakaryara, bhakamutiga.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Mmbe, bhanʉ bhaamugwatirɨ Yɨɨsu, bhakamuhira kwa Kayaafa, kuhaani ʉmʉkʉrʉ. Munyumba yaazɨ, ɨnʉ bhaarɨ bhiibhiringirɨ abhiija bhi imigirʉ ja Musa na abhakaruka bha Abhayaahudi.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Peetero aarɨ aramutuna Yɨɨsu kwa kore, kuhika mukisikʉ chi inyumba ya kuhaani ʉmʉkʉrʉ. Akasikɨra mʉʉsi, akiikara hamwɨmwɨ na abhariibhi korereke arore chɨmbu ikiina cha Yɨɨsu kɨkʉbha.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani ni ichandarʉ chʉsi, bhakamohya obhomenyeekererya bhwʉ ʉrʉrɨmɨ korereke bhabhone ɨnzɨra yu ukwita Yɨɨsu.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Bhakaaza abhamɨnyɨɨkɨrɨri bhʉ ʉrʉrɨmɨ bhaaru, nawe bhatabhwɨnɨ.
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 Akʉmara bhakaaza abhamɨnyɨɨkɨrɨri bhabhɨrɨ, bhakabhuga, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akabhuga, ‘Nɨranaja kwasha rihekaaru rya Mungu na kuryʉmbaka kwa sikʉ isatʉ.’ ”
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Akʉmara kuhaani ʉmʉkʉrʉ akiimɨɨrɨra, akabhuurya Yɨɨsu, “Awɨɨ, ʉtakʉgarukirya ingʼana ryʉryʉsi? Amangʼana ganʉ abhaatʉ bhanʉ bhakʉkʉgamba?”
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Nawe Yɨɨsu akakira kiri.
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Naawɨ ʉgambirɨ. Nawe nɨrabhabhʉʉrɨra, kʉtangɨra nangʉ, mʉrarora Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ ikɨɨrɨ ʉrʉbhaara rwu ubhuryʉ rwa Mungu wa Amanaga. Na mʉramorora araaza mʉmasaarʉ kurwa mwisaarʉ.”
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Mmbe, hanʉ kuhaani ʉmʉkʉrʉ iigwirɨ amangʼana gayo, akatarandʉra amiibhoho gaazɨ, akabhuga, “Arɨgirɨ Mungu! Nɨ‑bhamenyeekereryakɨ bhanʉ tukwenda? Mwigwirɨ abheene chɨmbu akorega Mungu!
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 Imwɨ mʉrabhugabhwɨ?”
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Akʉmara, bhakamutwɨra amatɨ mubhushʉ, bhakamotema ibhikundi. Abhandɨ bhakamotema amagʉʉhu,
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 na kʉmʉbhʉʉrɨra, “Awɨ Kiriisitʉ, orootorere, nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ akʉtɨmirɨ?”
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Mmbe, ribhaga riyoriyo, Peetero aarɨ iikɨɨrɨ igʉtʉ mukisikʉ hayo. Neho omohocha wʉmwɨ wɨ ɨkɨkari akamujaku, akamʉbhʉʉrɨra, “Na naawɨ waarɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu wa Gariraaya.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Peetero akaanga mʉbhʉtangɨ bhwa abhaatʉ bhʉʉsi, akabhuga, “Nɨtɨɨzɨ ganʉ ukubhuga!”
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Hanʉ aarɨ akurwa mukisikʉ, omohocha ʉwʉndɨ wɨ ɨkɨkari akamorora, akabhabhʉʉrɨra bhanʉ bhaareho hayo, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aarɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu wa Nazarɨɨti.”
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Peetero akaanga kwa kwirahɨra, “Nɨtamwɨzɨ ʉmʉʉtʉ wuyo!”
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Ibhaga isuuhu rɨkahɨta, abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhiimiiriirɨ hayo, bhakabhʉʉrɨra Peetero, “Maheene, awɨ nɨ‑wʉmwɨ wa bhanʉ bharɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu. Nʉʉrʉ ʉkʉgamba kwazʉ koreerekenʼya kʉbha ʉrarwa Gariraaya!”
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Peetero akatanga kwihiima bhʉkʉngʼu, akiirahɨra, “Nɨtamwɨzɨ ʉmʉʉtʉ wuyo!” Hayohayo, ekorokoome ɨkagamba.
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Neho Peetero akahiita amangʼana ganʉ Yɨɨsu aamubhuuriirɨ, “Ekorokoome ɨkɨɨrɨ kʉgamba, ʉrabha ʉnyangirɨ manga katatʉ.” Akʉmara, akahʉrʉka igʉtʉ, akatanga kʉrɨra kwi isʉngʉ ihaari.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.