Mateus 26
ikz (IKZ) vs ACF
1 Hanʉ Yɨɨsu aamarirɨ kʉgamba amangʼana gayo gʉʉsi, akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 “Chɨmbu mwɨzɨ, zɨraahɨtɨ sikʉ ibhɨrɨ, tʉrabha ni isigukuru yɨ Ɨpasaka. Urusikʉ ruyo, Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ arahurukibhwa, korereke iitwɨ kʉmʉsarabha.”
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Mmbe, ribhaga riyo, abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi bhakiibhiringa munyumba ya kuhaani ʉmʉkʉrʉ, iriina ryazɨ Kayaafa.
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 Muyo, bhakagambana chɨmbu bharaamugwatɨ Yɨɨsu kwa mbisi, korereke bhamwitɨ.
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Nawe bhakabhuga, “Tʉtaaza kokora ganʉ ribhaga ryi isigukuru yɨ Ɨpasaka, abhaatʉ bhataaza kokora ɨkɨmpʉgɨ.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Neho Yɨɨsu akaja mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtaniya, akiikara munyumba ya Simʉʉni wʉnʉ aarɨ ne ebhegenge.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ kwigari, akaaza ʉmʉkari wʉmwɨ kwewe ani ichupa ɨnzʉmu ya amaguta ganʉ gaarɨ gi iguri ikʉrʉ na garareetya bhwaheene. Ʉmʉkari wuyo akamwitʉrʉrɨra Yɨɨsu kumutwɨ.
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Hanʉ abhɨɨga bhaazɨ bhaarʉʉzɨ gayo, bhakiigatana. Bhakabhuga, “Ndora ʉmʉkari wʉnʉ arasarya amaguta ga riguri ikʉrʉbhu?
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 Yaarɨ bhwaheene amaguta ganʉ gangaguriibhwɨ kuzimpirya nzaru bhʉkʉngʼu, na kʉhaabhwa abhahabhɨ!”
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Yɨɨsu akoobhoora ganʉ bhaarɨ bhakwiseega, akabhabhʉʉrɨra, “Ndora mʉranyaacha ʉmʉkari wʉnʉ? Ewe ankʉrɨɨrɨ ringʼana rizʉmu bhʉkʉngʼu.
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 Abhahabhɨ mʉnabhʉ sikʉ zʉʉsi, nawe inyɨ nɨtakʉbha hamwɨmwɨ na niimwɨ ibhaga ryʉsi.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Ʉmʉkari wʉnʉ anyiitiriirɨ amaguta, korereke akonze ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ ku kubhiikwa kwanɨ.
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, hʉhʉʉsi mubhyarʉ hanʉ abhaatʉ bhakʉbha bhararwaza Ɨngʼana Ɨnzʉmu, bharabha bharagamba rɨnʉ ʉmʉkari wʉnʉ aakʉrirɨ, kumuhiita.”
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 Mmbe Yuuda Isikariyʉʉti, wʉmwɨ wa abhɨɨga bha Yɨɨsu ikumi na bhabhɨrɨ, akaja kʉbhakʉrʉ bha abhakuhaani,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 akabhabhuurya, “Mʉrandɨhakɨ nɨraamugwatyɨ Yɨɨsu mʉmabhoko gaanyu?” Akʉmara bhakamʉrɨha zimpirya merongo ɨtatʉ.
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 Kʉtangɨra ribhaga riyo, Yuuda Isikariyʉʉti akatanga komohya umweya ʉmʉzʉmu gu ukumwichʉra.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 Kurusikʉ rwʉ ʉbhʉtangɨ rwi isigukuru yɨ Ɨmɨkaatɨ Gɨnʉ Gɨtarɨ Mitunduuru, abhɨɨga bha Yɨɨsu bhakaja kwawɨ, bhakamubhuurya, “Oreenda tujɨ hayi tokokorere ahagero hʉ ʉkʉrɨɨra Ɨpasaka?”
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Yɨɨsu akabhaha iriina ryʉ ʉmʉʉtʉ omorebhe akabhuga, “Mujɨ mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu kʉmʉʉtʉ wuyo, mʉmʉbhʉʉrɨrɨ, ‘Umwija atutumirɨ na arabhuga, “Ribhaga ryanɨ rɨrɨ haguhɨ. Inyɨ na abhɨɨga bhaanɨ tʉrarya Ɨpasaka munyumba yaazʉ.”’”
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 Abhɨɨga bhaazɨ bhakakora gʉʉsi chɨmbu Yɨɨsu aabhatumirɨ, bhakatenga ibhyakurya bhyɨ Ɨpasaka.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 Hanʉ ryahikirɨ rigoroobha, Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ bhakiikara kurya ibhyakurya.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Hanʉ bhaarɨ bhararya, akabhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, wʉmwɨ waanyu aranyiichʉra.”
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Abhɨɨga bhaazɨ bhakarumɨka bhʉkʉngʼu, bhakatanga kumubhuurya wʉmwɨ wʉmwɨ, “Ʉmʉkʉrʉ, nangʉ niinyɨ?”
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Yɨɨsu akagarukirya, “Nɨ‑wʉnʉ akokorya hamwɨmwɨ na niinyɨ mʉbhakuri, newe araanyiichʉrɨ.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Maheene Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araja kukwa, chɨmbu Amaandɨkʉ Amarɨndu gakubhuga igʉrʉ waazɨ. Nawe, horeera kʉmʉʉtʉ wʉnʉ ariichʉrɨ Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ! Yaarɨ hakɨrɨku kwewe atangibhwirwɨ!”
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Mmbe, Yuuda wʉnʉ aatɨɨrɨ Yɨɨsu mʉmabhoko ga abhabhisa, wʉʉsi akamubhuurya, “Umwija, nangʉ niinyɨ?”
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Hanʉ bhaarɨ bhararya, Yɨɨsu akagega ʉmʉkaatɨ, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ. Akagusunyura, akabhaha abhɨɨga bhaazɨ, akabhuga, “Mogege muryɨ, gʉnʉ negwe ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ.”
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Akʉmara, akagega ekekombe chi idivaayi, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ, akabhaha arabhuga, “Mogege, munywɨ imwʉsi.
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Ganʉ nego amasaahɨ gaanɨ gʉ ʉbhʉragɨ, ganʉ gakwitɨka igʉrʉ wa abhaatʉ bhaaru ku kuruushwa ʉbhʉbhɨ.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Nɨrabhabhʉʉrɨra, nɨtakunywa naatu idivaayi kuhika hanʉ nikunywa bhuhya hamwɨmwɨ na niimwɨ mʉbhʉtɨmi bhwa Bhaabha.”
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 Akʉmara bhakɨɨmba iryɨmbʉ ryu ukukumya Mungu. Bhakabhʉʉka hayo, bhakaja kʉkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Mmbe, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Ubhutikʉ bhwa reero, imwɨ bhʉʉsi mʉrangʼosa na kuntiga. Ɨrabhabhu, chɨmbu Mungu aagambirɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu, ‘Nɨramwita umuriisha, na riribhita rya zɨngʼʉndu zaazɨ rɨranyaragana.’
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Nawe hanʉ nikuryʉka, nɨrabhakangatɨra kuja Gariraaya.”
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Peetero akamʉbhʉʉrɨra, “Nangabha bhʉʉsi bharakutiga, inyɨ nɨtakukutiga zee!”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Nɨrakʉbhʉʉrɨra amaheene, ubhutikʉ bhwa reero, ekorokoome ɨkɨɨrɨ kʉgamba, ʉrabha ʉnyangirɨ manga katatʉ.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Peetero akamʉgarukirya, “Nangabha kukwa, nikwɨ hamwɨmwɨ na naawɨ, nɨtakukwanga zee!” Abhɨɨga abhandɨ bhʉʉsi, bhakabhuga ɨbhuɨbhu.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Mmbe, Yɨɨsu akaja na abhɨɨga bhaazɨ mubhusitaani yɨnʉ ikubhirikirwa Gɨtisɨmanɨ. Akabhabhʉʉrɨra, “Mwikarɨ hinga hanʉ, nijɨ kʉsabha Mungu.”
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Akagega Peetero hamwɨmwɨ na abhaana bhabhɨrɨ bha Zebhedaayo. Akatanga kurumɨka na kʉnyaaka bhʉkʉngʼu mokoro yaazɨ,
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 akabhabhʉʉrɨra, “Ekoro yaanɨ irumikirɨ bhʉkʉngʼu ekerengo chu ukukwa. Mwikarɨ hanʉ, motengeeze hamwɨmwɨ na niinyɨ.”
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 Akiisuka embere hasuuhu, akagwa kibhumɨɨrɨ, akasabha Mungu arabhuga, “Bhaabha, arɨɨbhɨ ɨratʉrɨkana, nɨrakʉsabha unduushiryɨ ekekombe chɨ ɨnyaakʉ kɨnʉ! Ɨtarɨ chɨmbu inyɨ nikwenda, nawe gakorwe chɨmbu awɨ ukwenda.”
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Mmbe, Yɨɨsu akagarʉka kʉbhɨɨga bhaazɨ, akabhabhona bhahindiirɨ. Akabhuurya Peetero, “Nangʉ, mʉtamirwɨ kotengeeza hamwɨmwɨ na niinyɨ nʉʉrʉ kwɨ ɨɨsa yɨmwɨ?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 Motengeeze na kʉsabha, mʉtaaza kusikɨra mubhitiimotiimo. Ekoro iriisirirya, nawe ʉmʉbhɨrɨ nɨ‑mʉnyʉʉhɨrɨru.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Yɨɨsu akabhatiga, akaja iyo rwa kabhɨrɨ, akasabha arabhuga, “Bhaabha, arɨɨbhɨ ɨnyaakʉ yɨnʉ ɨtakʉtʉrɨkana kurwa kwa niinyɨ, gakorwe chɨmbu ukwenda.”
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Mmbe, hanʉ aagarukirɨ kwabhʉ, akabhona kwikɨ bhahindiirɨ, kʉ kʉbha amɨɨsʉ gaabhʉ gaarɨ maritʉ.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Akabhatiga, akaja kʉsabha rwa katatʉ, akagarʉkɨra kʉgamba amangʼana garyagarya.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Akʉmara akagarʉka naatu kwa abhɨɨga bhaazɨ, akabhabhʉʉrɨra, “Nangʉ muhindɨrɨ mwoyeere, rora! Ribhaga rihikirɨ rɨnʉ Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ aragwatwa na kuhirwa mʉmabhoko ga abhakʉri bhʉ ʉbhʉbhɨ.
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Mʉbhʉʉkɨ, tujɨ. Rora, wʉnʉ akunyiichʉra arɨ haguhɨ.”
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ aragamba gayo, hayohayo Yuuda, wʉmwɨ wa abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ, akaaza hamwɨmwɨ na riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ bha amasabha na amarungu. Riribhita riyo rɨkatumwa na abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Yuuda wʉnʉ aamwichurirɨ Yɨɨsu, aarɨ akangatirɨ kʉragɨrɨra abhaatʉ bhayo ichɨrɨkɨnʼyʉ. Akabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ nɨraahumbatɨ, newe mugwatɨ.”
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Hayohayo Yuuda akaja kwa Yɨɨsu, akamʉbhʉʉrɨra, “Umwija, morembe!” Akʉmara akamuhumbata.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Mʉsaani waanɨ, kora kɨnʉ kɨkʉrɨɨtirɨ.”
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Neho wʉmwɨ mʉbhanʉ bhaarɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu, akasohora risabha ryazɨ, akatɨna ʉkʉtwɨ kwa mbʉʉsa wa kuhaani ʉmʉkʉrʉ kutu.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Nawe Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Garucha risabha ahagero haaho, kʉ kʉbha bhʉʉsi bhanʉ bhakugwata risabha korereke bhiitɨ, bharakwa kwa risabha!
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Nangʉ, ʉtɨɨzɨ kʉbha nɨranaja kʉsabha ʉbhʉsakirya kwa Bhaabha, nawe aratʉra kʉntʉmɨra bhamaraika kʉkɨra amaribhita amakʉrʉ ikumi na abhɨrɨ?
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Hanʉ nangakʉrirɨbhu, garahikabhwɨ ganʉ gaandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu kʉbha, nɨmbu gakwenderwa kʉhʉrʉka?”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Neho Yɨɨsu akabhʉʉrɨra riribhita riyo, “Ndora mwizirɨ na amasabha na amarungu kungwata, nkina inyɨ nɨ‑mʉsaakuri? Zisikʉ zʉʉsi naarɨ niriija mwihekaaru, nawe mʉtaangwatirɨ!
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Nawe gʉʉsi gakʉrirwɨ, korereke gahikɨ ganʉ abharʉʉtɨrɨri bhaandikirɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu.” Mmbe, abhɨɨga bhaazɨ bhʉʉsi bhakaryara, bhakamutiga.
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Mmbe, bhanʉ bhaamugwatirɨ Yɨɨsu, bhakamuhira kwa Kayaafa, kuhaani ʉmʉkʉrʉ. Munyumba yaazɨ, ɨnʉ bhaarɨ bhiibhiringirɨ abhiija bhi imigirʉ ja Musa na abhakaruka bha Abhayaahudi.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Peetero aarɨ aramutuna Yɨɨsu kwa kore, kuhika mukisikʉ chi inyumba ya kuhaani ʉmʉkʉrʉ. Akasikɨra mʉʉsi, akiikara hamwɨmwɨ na abhariibhi korereke arore chɨmbu ikiina cha Yɨɨsu kɨkʉbha.
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani ni ichandarʉ chʉsi, bhakamohya obhomenyeekererya bhwʉ ʉrʉrɨmɨ korereke bhabhone ɨnzɨra yu ukwita Yɨɨsu.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 Bhakaaza abhamɨnyɨɨkɨrɨri bhʉ ʉrʉrɨmɨ bhaaru, nawe bhatabhwɨnɨ.
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 Akʉmara bhakaaza abhamɨnyɨɨkɨrɨri bhabhɨrɨ, bhakabhuga, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akabhuga, ‘Nɨranaja kwasha rihekaaru rya Mungu na kuryʉmbaka kwa sikʉ isatʉ.’ ”
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Akʉmara kuhaani ʉmʉkʉrʉ akiimɨɨrɨra, akabhuurya Yɨɨsu, “Awɨɨ, ʉtakʉgarukirya ingʼana ryʉryʉsi? Amangʼana ganʉ abhaatʉ bhanʉ bhakʉkʉgamba?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Nawe Yɨɨsu akakira kiri.
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Naawɨ ʉgambirɨ. Nawe nɨrabhabhʉʉrɨra, kʉtangɨra nangʉ, mʉrarora Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ ikɨɨrɨ ʉrʉbhaara rwu ubhuryʉ rwa Mungu wa Amanaga. Na mʉramorora araaza mʉmasaarʉ kurwa mwisaarʉ.”
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Mmbe, hanʉ kuhaani ʉmʉkʉrʉ iigwirɨ amangʼana gayo, akatarandʉra amiibhoho gaazɨ, akabhuga, “Arɨgirɨ Mungu! Nɨ‑bhamenyeekereryakɨ bhanʉ tukwenda? Mwigwirɨ abheene chɨmbu akorega Mungu!
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 Imwɨ mʉrabhugabhwɨ?”
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Akʉmara, bhakamutwɨra amatɨ mubhushʉ, bhakamotema ibhikundi. Abhandɨ bhakamotema amagʉʉhu,
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 na kʉmʉbhʉʉrɨra, “Awɨ Kiriisitʉ, orootorere, nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ akʉtɨmirɨ?”
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Mmbe, ribhaga riyoriyo, Peetero aarɨ iikɨɨrɨ igʉtʉ mukisikʉ hayo. Neho omohocha wʉmwɨ wɨ ɨkɨkari akamujaku, akamʉbhʉʉrɨra, “Na naawɨ waarɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu wa Gariraaya.”
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Peetero akaanga mʉbhʉtangɨ bhwa abhaatʉ bhʉʉsi, akabhuga, “Nɨtɨɨzɨ ganʉ ukubhuga!”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Hanʉ aarɨ akurwa mukisikʉ, omohocha ʉwʉndɨ wɨ ɨkɨkari akamorora, akabhabhʉʉrɨra bhanʉ bhaareho hayo, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aarɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu wa Nazarɨɨti.”
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Peetero akaanga kwa kwirahɨra, “Nɨtamwɨzɨ ʉmʉʉtʉ wuyo!”
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ibhaga isuuhu rɨkahɨta, abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhiimiiriirɨ hayo, bhakabhʉʉrɨra Peetero, “Maheene, awɨ nɨ‑wʉmwɨ wa bhanʉ bharɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu. Nʉʉrʉ ʉkʉgamba kwazʉ koreerekenʼya kʉbha ʉrarwa Gariraaya!”
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Peetero akatanga kwihiima bhʉkʉngʼu, akiirahɨra, “Nɨtamwɨzɨ ʉmʉʉtʉ wuyo!” Hayohayo, ekorokoome ɨkagamba.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Neho Peetero akahiita amangʼana ganʉ Yɨɨsu aamubhuuriirɨ, “Ekorokoome ɨkɨɨrɨ kʉgamba, ʉrabha ʉnyangirɨ manga katatʉ.” Akʉmara, akahʉrʉka igʉtʉ, akatanga kʉrɨra kwi isʉngʉ ihaari.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.