Mateus 26
ikz (IKZ) vs ARIB
1 Hanʉ Yɨɨsu aamarirɨ kʉgamba amangʼana gayo gʉʉsi, akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ,
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Chɨmbu mwɨzɨ, zɨraahɨtɨ sikʉ ibhɨrɨ, tʉrabha ni isigukuru yɨ Ɨpasaka. Urusikʉ ruyo, Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ arahurukibhwa, korereke iitwɨ kʉmʉsarabha.”
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Mmbe, ribhaga riyo, abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi bhakiibhiringa munyumba ya kuhaani ʉmʉkʉrʉ, iriina ryazɨ Kayaafa.
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Muyo, bhakagambana chɨmbu bharaamugwatɨ Yɨɨsu kwa mbisi, korereke bhamwitɨ.
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Nawe bhakabhuga, “Tʉtaaza kokora ganʉ ribhaga ryi isigukuru yɨ Ɨpasaka, abhaatʉ bhataaza kokora ɨkɨmpʉgɨ.”
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Neho Yɨɨsu akaja mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtaniya, akiikara munyumba ya Simʉʉni wʉnʉ aarɨ ne ebhegenge.
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ kwigari, akaaza ʉmʉkari wʉmwɨ kwewe ani ichupa ɨnzʉmu ya amaguta ganʉ gaarɨ gi iguri ikʉrʉ na garareetya bhwaheene. Ʉmʉkari wuyo akamwitʉrʉrɨra Yɨɨsu kumutwɨ.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 Hanʉ abhɨɨga bhaazɨ bhaarʉʉzɨ gayo, bhakiigatana. Bhakabhuga, “Ndora ʉmʉkari wʉnʉ arasarya amaguta ga riguri ikʉrʉbhu?
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Yaarɨ bhwaheene amaguta ganʉ gangaguriibhwɨ kuzimpirya nzaru bhʉkʉngʼu, na kʉhaabhwa abhahabhɨ!”
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Yɨɨsu akoobhoora ganʉ bhaarɨ bhakwiseega, akabhabhʉʉrɨra, “Ndora mʉranyaacha ʉmʉkari wʉnʉ? Ewe ankʉrɨɨrɨ ringʼana rizʉmu bhʉkʉngʼu.
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 Abhahabhɨ mʉnabhʉ sikʉ zʉʉsi, nawe inyɨ nɨtakʉbha hamwɨmwɨ na niimwɨ ibhaga ryʉsi.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Ʉmʉkari wʉnʉ anyiitiriirɨ amaguta, korereke akonze ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ ku kubhiikwa kwanɨ.
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, hʉhʉʉsi mubhyarʉ hanʉ abhaatʉ bhakʉbha bhararwaza Ɨngʼana Ɨnzʉmu, bharabha bharagamba rɨnʉ ʉmʉkari wʉnʉ aakʉrirɨ, kumuhiita.”
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Mmbe Yuuda Isikariyʉʉti, wʉmwɨ wa abhɨɨga bha Yɨɨsu ikumi na bhabhɨrɨ, akaja kʉbhakʉrʉ bha abhakuhaani,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 akabhabhuurya, “Mʉrandɨhakɨ nɨraamugwatyɨ Yɨɨsu mʉmabhoko gaanyu?” Akʉmara bhakamʉrɨha zimpirya merongo ɨtatʉ.
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Kʉtangɨra ribhaga riyo, Yuuda Isikariyʉʉti akatanga komohya umweya ʉmʉzʉmu gu ukumwichʉra.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Kurusikʉ rwʉ ʉbhʉtangɨ rwi isigukuru yɨ Ɨmɨkaatɨ Gɨnʉ Gɨtarɨ Mitunduuru, abhɨɨga bha Yɨɨsu bhakaja kwawɨ, bhakamubhuurya, “Oreenda tujɨ hayi tokokorere ahagero hʉ ʉkʉrɨɨra Ɨpasaka?”
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Yɨɨsu akabhaha iriina ryʉ ʉmʉʉtʉ omorebhe akabhuga, “Mujɨ mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu kʉmʉʉtʉ wuyo, mʉmʉbhʉʉrɨrɨ, ‘Umwija atutumirɨ na arabhuga, “Ribhaga ryanɨ rɨrɨ haguhɨ. Inyɨ na abhɨɨga bhaanɨ tʉrarya Ɨpasaka munyumba yaazʉ.”’”
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 Abhɨɨga bhaazɨ bhakakora gʉʉsi chɨmbu Yɨɨsu aabhatumirɨ, bhakatenga ibhyakurya bhyɨ Ɨpasaka.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 Hanʉ ryahikirɨ rigoroobha, Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ bhakiikara kurya ibhyakurya.
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 Hanʉ bhaarɨ bhararya, akabhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, wʉmwɨ waanyu aranyiichʉra.”
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Abhɨɨga bhaazɨ bhakarumɨka bhʉkʉngʼu, bhakatanga kumubhuurya wʉmwɨ wʉmwɨ, “Ʉmʉkʉrʉ, nangʉ niinyɨ?”
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Yɨɨsu akagarukirya, “Nɨ‑wʉnʉ akokorya hamwɨmwɨ na niinyɨ mʉbhakuri, newe araanyiichʉrɨ.
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Maheene Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araja kukwa, chɨmbu Amaandɨkʉ Amarɨndu gakubhuga igʉrʉ waazɨ. Nawe, horeera kʉmʉʉtʉ wʉnʉ ariichʉrɨ Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ! Yaarɨ hakɨrɨku kwewe atangibhwirwɨ!”
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Mmbe, Yuuda wʉnʉ aatɨɨrɨ Yɨɨsu mʉmabhoko ga abhabhisa, wʉʉsi akamubhuurya, “Umwija, nangʉ niinyɨ?”
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Hanʉ bhaarɨ bhararya, Yɨɨsu akagega ʉmʉkaatɨ, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ. Akagusunyura, akabhaha abhɨɨga bhaazɨ, akabhuga, “Mogege muryɨ, gʉnʉ negwe ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Akʉmara, akagega ekekombe chi idivaayi, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ, akabhaha arabhuga, “Mogege, munywɨ imwʉsi.
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Ganʉ nego amasaahɨ gaanɨ gʉ ʉbhʉragɨ, ganʉ gakwitɨka igʉrʉ wa abhaatʉ bhaaru ku kuruushwa ʉbhʉbhɨ.
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 Nɨrabhabhʉʉrɨra, nɨtakunywa naatu idivaayi kuhika hanʉ nikunywa bhuhya hamwɨmwɨ na niimwɨ mʉbhʉtɨmi bhwa Bhaabha.”
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Akʉmara bhakɨɨmba iryɨmbʉ ryu ukukumya Mungu. Bhakabhʉʉka hayo, bhakaja kʉkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Mmbe, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Ubhutikʉ bhwa reero, imwɨ bhʉʉsi mʉrangʼosa na kuntiga. Ɨrabhabhu, chɨmbu Mungu aagambirɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu, ‘Nɨramwita umuriisha, na riribhita rya zɨngʼʉndu zaazɨ rɨranyaragana.’
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Nawe hanʉ nikuryʉka, nɨrabhakangatɨra kuja Gariraaya.”
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Peetero akamʉbhʉʉrɨra, “Nangabha bhʉʉsi bharakutiga, inyɨ nɨtakukutiga zee!”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Nɨrakʉbhʉʉrɨra amaheene, ubhutikʉ bhwa reero, ekorokoome ɨkɨɨrɨ kʉgamba, ʉrabha ʉnyangirɨ manga katatʉ.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Peetero akamʉgarukirya, “Nangabha kukwa, nikwɨ hamwɨmwɨ na naawɨ, nɨtakukwanga zee!” Abhɨɨga abhandɨ bhʉʉsi, bhakabhuga ɨbhuɨbhu.
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Mmbe, Yɨɨsu akaja na abhɨɨga bhaazɨ mubhusitaani yɨnʉ ikubhirikirwa Gɨtisɨmanɨ. Akabhabhʉʉrɨra, “Mwikarɨ hinga hanʉ, nijɨ kʉsabha Mungu.”
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Akagega Peetero hamwɨmwɨ na abhaana bhabhɨrɨ bha Zebhedaayo. Akatanga kurumɨka na kʉnyaaka bhʉkʉngʼu mokoro yaazɨ,
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 akabhabhʉʉrɨra, “Ekoro yaanɨ irumikirɨ bhʉkʉngʼu ekerengo chu ukukwa. Mwikarɨ hanʉ, motengeeze hamwɨmwɨ na niinyɨ.”
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Akiisuka embere hasuuhu, akagwa kibhumɨɨrɨ, akasabha Mungu arabhuga, “Bhaabha, arɨɨbhɨ ɨratʉrɨkana, nɨrakʉsabha unduushiryɨ ekekombe chɨ ɨnyaakʉ kɨnʉ! Ɨtarɨ chɨmbu inyɨ nikwenda, nawe gakorwe chɨmbu awɨ ukwenda.”
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Mmbe, Yɨɨsu akagarʉka kʉbhɨɨga bhaazɨ, akabhabhona bhahindiirɨ. Akabhuurya Peetero, “Nangʉ, mʉtamirwɨ kotengeeza hamwɨmwɨ na niinyɨ nʉʉrʉ kwɨ ɨɨsa yɨmwɨ?
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 Motengeeze na kʉsabha, mʉtaaza kusikɨra mubhitiimotiimo. Ekoro iriisirirya, nawe ʉmʉbhɨrɨ nɨ‑mʉnyʉʉhɨrɨru.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Yɨɨsu akabhatiga, akaja iyo rwa kabhɨrɨ, akasabha arabhuga, “Bhaabha, arɨɨbhɨ ɨnyaakʉ yɨnʉ ɨtakʉtʉrɨkana kurwa kwa niinyɨ, gakorwe chɨmbu ukwenda.”
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Mmbe, hanʉ aagarukirɨ kwabhʉ, akabhona kwikɨ bhahindiirɨ, kʉ kʉbha amɨɨsʉ gaabhʉ gaarɨ maritʉ.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Akabhatiga, akaja kʉsabha rwa katatʉ, akagarʉkɨra kʉgamba amangʼana garyagarya.
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Akʉmara akagarʉka naatu kwa abhɨɨga bhaazɨ, akabhabhʉʉrɨra, “Nangʉ muhindɨrɨ mwoyeere, rora! Ribhaga rihikirɨ rɨnʉ Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ aragwatwa na kuhirwa mʉmabhoko ga abhakʉri bhʉ ʉbhʉbhɨ.
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Mʉbhʉʉkɨ, tujɨ. Rora, wʉnʉ akunyiichʉra arɨ haguhɨ.”
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ aragamba gayo, hayohayo Yuuda, wʉmwɨ wa abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ, akaaza hamwɨmwɨ na riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ bha amasabha na amarungu. Riribhita riyo rɨkatumwa na abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Yuuda wʉnʉ aamwichurirɨ Yɨɨsu, aarɨ akangatirɨ kʉragɨrɨra abhaatʉ bhayo ichɨrɨkɨnʼyʉ. Akabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ nɨraahumbatɨ, newe mugwatɨ.”
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Hayohayo Yuuda akaja kwa Yɨɨsu, akamʉbhʉʉrɨra, “Umwija, morembe!” Akʉmara akamuhumbata.
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Mʉsaani waanɨ, kora kɨnʉ kɨkʉrɨɨtirɨ.”
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Neho wʉmwɨ mʉbhanʉ bhaarɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu, akasohora risabha ryazɨ, akatɨna ʉkʉtwɨ kwa mbʉʉsa wa kuhaani ʉmʉkʉrʉ kutu.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Nawe Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Garucha risabha ahagero haaho, kʉ kʉbha bhʉʉsi bhanʉ bhakugwata risabha korereke bhiitɨ, bharakwa kwa risabha!
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Nangʉ, ʉtɨɨzɨ kʉbha nɨranaja kʉsabha ʉbhʉsakirya kwa Bhaabha, nawe aratʉra kʉntʉmɨra bhamaraika kʉkɨra amaribhita amakʉrʉ ikumi na abhɨrɨ?
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 Hanʉ nangakʉrirɨbhu, garahikabhwɨ ganʉ gaandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu kʉbha, nɨmbu gakwenderwa kʉhʉrʉka?”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Neho Yɨɨsu akabhʉʉrɨra riribhita riyo, “Ndora mwizirɨ na amasabha na amarungu kungwata, nkina inyɨ nɨ‑mʉsaakuri? Zisikʉ zʉʉsi naarɨ niriija mwihekaaru, nawe mʉtaangwatirɨ!
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 Nawe gʉʉsi gakʉrirwɨ, korereke gahikɨ ganʉ abharʉʉtɨrɨri bhaandikirɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu.” Mmbe, abhɨɨga bhaazɨ bhʉʉsi bhakaryara, bhakamutiga.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Mmbe, bhanʉ bhaamugwatirɨ Yɨɨsu, bhakamuhira kwa Kayaafa, kuhaani ʉmʉkʉrʉ. Munyumba yaazɨ, ɨnʉ bhaarɨ bhiibhiringirɨ abhiija bhi imigirʉ ja Musa na abhakaruka bha Abhayaahudi.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Peetero aarɨ aramutuna Yɨɨsu kwa kore, kuhika mukisikʉ chi inyumba ya kuhaani ʉmʉkʉrʉ. Akasikɨra mʉʉsi, akiikara hamwɨmwɨ na abhariibhi korereke arore chɨmbu ikiina cha Yɨɨsu kɨkʉbha.
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani ni ichandarʉ chʉsi, bhakamohya obhomenyeekererya bhwʉ ʉrʉrɨmɨ korereke bhabhone ɨnzɨra yu ukwita Yɨɨsu.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 Bhakaaza abhamɨnyɨɨkɨrɨri bhʉ ʉrʉrɨmɨ bhaaru, nawe bhatabhwɨnɨ.
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 Akʉmara bhakaaza abhamɨnyɨɨkɨrɨri bhabhɨrɨ, bhakabhuga, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akabhuga, ‘Nɨranaja kwasha rihekaaru rya Mungu na kuryʉmbaka kwa sikʉ isatʉ.’ ”
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Akʉmara kuhaani ʉmʉkʉrʉ akiimɨɨrɨra, akabhuurya Yɨɨsu, “Awɨɨ, ʉtakʉgarukirya ingʼana ryʉryʉsi? Amangʼana ganʉ abhaatʉ bhanʉ bhakʉkʉgamba?”
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Nawe Yɨɨsu akakira kiri.
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Naawɨ ʉgambirɨ. Nawe nɨrabhabhʉʉrɨra, kʉtangɨra nangʉ, mʉrarora Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ ikɨɨrɨ ʉrʉbhaara rwu ubhuryʉ rwa Mungu wa Amanaga. Na mʉramorora araaza mʉmasaarʉ kurwa mwisaarʉ.”
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Mmbe, hanʉ kuhaani ʉmʉkʉrʉ iigwirɨ amangʼana gayo, akatarandʉra amiibhoho gaazɨ, akabhuga, “Arɨgirɨ Mungu! Nɨ‑bhamenyeekereryakɨ bhanʉ tukwenda? Mwigwirɨ abheene chɨmbu akorega Mungu!
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 Imwɨ mʉrabhugabhwɨ?”
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Akʉmara, bhakamutwɨra amatɨ mubhushʉ, bhakamotema ibhikundi. Abhandɨ bhakamotema amagʉʉhu,
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 na kʉmʉbhʉʉrɨra, “Awɨ Kiriisitʉ, orootorere, nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ akʉtɨmirɨ?”
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Mmbe, ribhaga riyoriyo, Peetero aarɨ iikɨɨrɨ igʉtʉ mukisikʉ hayo. Neho omohocha wʉmwɨ wɨ ɨkɨkari akamujaku, akamʉbhʉʉrɨra, “Na naawɨ waarɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu wa Gariraaya.”
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Peetero akaanga mʉbhʉtangɨ bhwa abhaatʉ bhʉʉsi, akabhuga, “Nɨtɨɨzɨ ganʉ ukubhuga!”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Hanʉ aarɨ akurwa mukisikʉ, omohocha ʉwʉndɨ wɨ ɨkɨkari akamorora, akabhabhʉʉrɨra bhanʉ bhaareho hayo, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aarɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu wa Nazarɨɨti.”
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Peetero akaanga kwa kwirahɨra, “Nɨtamwɨzɨ ʉmʉʉtʉ wuyo!”
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Ibhaga isuuhu rɨkahɨta, abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhiimiiriirɨ hayo, bhakabhʉʉrɨra Peetero, “Maheene, awɨ nɨ‑wʉmwɨ wa bhanʉ bharɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu. Nʉʉrʉ ʉkʉgamba kwazʉ koreerekenʼya kʉbha ʉrarwa Gariraaya!”
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Peetero akatanga kwihiima bhʉkʉngʼu, akiirahɨra, “Nɨtamwɨzɨ ʉmʉʉtʉ wuyo!” Hayohayo, ekorokoome ɨkagamba.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Neho Peetero akahiita amangʼana ganʉ Yɨɨsu aamubhuuriirɨ, “Ekorokoome ɨkɨɨrɨ kʉgamba, ʉrabha ʉnyangirɨ manga katatʉ.” Akʉmara, akahʉrʉka igʉtʉ, akatanga kʉrɨra kwi isʉngʉ ihaari.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.