Marcos 9
ikz (IKZ) vs NVT
1 Yɨɨsu akangʼeha kʉbhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, bhareho abhaatʉ gatɨ waanyu hanʉ, bhanʉ bhatakukwa bhakɨɨrɨ korora Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araaza mʉbhʉtɨmi bhwazɨ.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Hanʉ zaahitirɨ sikʉ isaasabha, Yɨɨsu akagega Peetero, Yaakobho na Yoohana, akaja hamwɨmwɨ nabhʉ kʉkɨgʉrʉ ɨkɨrɨɨhu bhakaja kekoro. Bhakarora Yɨɨsu ariichʉra ubhushʉ bhwazɨ mʉbhʉtangɨ bhwabhʉ.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Amiibhoho gaazɨ gakatanga kʉbharya bhʉkʉngʼu. Gakabha mɨɨrʉ ga pee, kʉkɨra chɨmbu umuhuri wʉwʉʉsi kʉʉsɨ kʉnʉ angahurirɨ.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Bhakahwarʉka Ɨɨriya na Musa, abharʉʉtɨrɨri bhɨ ɨkarɨ, bharagambana na Yɨɨsu.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Peetero ewe akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Umwija, nɨ‑bhwaheene itwɨ tʉbhɨ hanʉ. Twʉmbakɨ ibhituku bhɨtatʉ, ɨkɨmwɨ ichazʉ, ɨkɨndɨ cha Musa nɨ ɨkɨndɨ cha Ɨɨriya.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Ataamɨnyirɨ ryʉ ʉkʉgamba, kʉ kʉbha ewe na abhakɨndichazɨ bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Neho bhakarora risaarʉ, rɨkabhakundikirya. Riraka rya Mungu rɨkarwa mwisaarʉ, rɨkabhuga, “Wʉnʉ ni‑Mwana waanɨ ʉmʉsɨɨgwa, mumwitegeerere.”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Hanʉ abhɨɨga bharya bhaarʉʉzɨbhu ɨnʉ nɨ ɨnʉ, bhatarʉʉzɨ ʉmʉʉtʉ wʉndɨ, nawe Yɨɨsu umwene.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Hanʉ bhaarɨ bhakwika kʉkɨgʉrʉ kirya, Yɨɨsu akabharecha bhatabhʉʉrɨra ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi ganʉ bhaarʉʉzɨ, kuhika hanʉ Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ akʉbha aryukirɨ kurwa mʉbhaku.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Abhɨɨga bharya bhakarigwata ringʼana riyo, nawe bhakabha bhariibhuurya abheene kobheene, “Kuryʉka kwazɨ mʉbhaku, enzobhooro yaku nɨkɨ?”
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Bhakabhuurya Yɨɨsu, “Ndora abhiija bhi imigirʉ ja Musa bhahaabhuga, ereenderwa Ɨɨriya akangatɨrɨ Kiriisitʉ kuuza?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Ewe akabhagarukirya, “Maheene Ɨɨriya areenderwa kuuza hinga korereke atʉʉrɨ bhwaheene amangʼana gʉʉsi. Nangabhabhu, kwakɨ yandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu kʉbha, Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ aranyaaka bhʉkʉngʼu na koregwa?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Nawe nɨrabhabhʉʉrɨra kʉbha, Ɨɨriya izirɨ, bhʉʉsi bhakamokorera amabhɨ gʉʉsi ganʉ bhɨɨndirɨ, chɨmbu yandikirwɨ.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Hanʉ Yɨɨsu, Peetero, Yoohana na Yaakobho bhaahikirɨ kʉbhɨɨga abhandɨ, bhakarora riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ ribhiiruguurirɨ. Abhiija bhi imigirʉ ja Musa bhaarɨ bharahakaana na abhɨɨga.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Hanʉ riribhita rirya ryarʉʉzɨ Yɨɨsu, bhʉʉsi bhakarʉgʉʉra. Rogendo rʉmwɨ bhakamuryarɨra, bhakamokeerya.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Yɨɨsu akabhabhuurya, “Mʉrahakaanɨrakɨ nabhʉ?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ mwiribhita rirya akagarukirya, “Umwija, nɨmʉrɨɨtirɨ umwana waanɨ kwa naawɨ. Ana risambwa rɨnʉ rikugirya abhɨ imuumu.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Ibhaga ryʉsi hanʉ rɨhaamugwata, rɨramugwisha haasɨ. Ahaahurucha rihuru mumunywa, na kusha amɨɨnʉ na kʉhangarara ʉmʉbhɨrɨ. Nɨsabhirɨ abhɨɨga bhaazʉ bhamuruushɨ, nawe bhataaturirɨ.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Yɨɨsu akabhuga, “Imwɨ urwibhʉrʉ rʉnʉ rʉtakwisirirya, rʉnʉ rurimiirɨ! Niriikara na niimwɨ na kubhiigumirirya kuhika ryʉrɨ? Niriikara na niimwɨ na kubhiigumirirya kuhika ryʉrɨ? Momoreete hanʉ umwana wuyo.”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Bhakamuhira kwa Yɨɨsu. Nawe hanʉ risambwa ryarʉʉzɨ Yɨɨsu, hayohayo rɨkamoteemerya umwana wurya ririmu. Akagwa haasɨ, akiibharingʉrabharingʉra na kuhurucha rihuru.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Yɨɨsu akabhuurya wiisɨ umwana, “Ɨnyaakʉ yɨnʉ ɨtangirɨ kwɨma ryʉrɨ?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Manga kaaru risambwa riyo rimugwishiryɨ momorero hamwɨ mʉmanzi korereke rimwitɨ. Nawe arɨɨbhɨ ʉranaja kokora ryʉryʉsi, tororere ɨbhɨgʉngi, ʉtʉsakiryɨ.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Ʉrɨɨtʉrɨ! Gʉʉsi garatʉrɨkana kwa wʉnʉ akwisirirya.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Rogendo rʉmwɨ wiisɨ umwana wurya akarɨra kwa nguru, arabhuga, “Niriisirirya! Nawe ubhwisirirya bhwanɨ bhʉtakwisa, nsakirya.”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Hanʉ Yɨɨsu aarʉʉzɨ riribhita rya abhaatʉ rɨraaruha kumwiruguura, akarɨhaarɨra risambwa rirya, akabhuga, “Awɨ risambwa! Ʉrakora umwana wʉnʉ kʉbha imuumu nu umuribhi wa amatwɨ. Nangʉ nɨrakʉbhʉʉrɨra, nuurwɨ kumwana wʉnʉ, na ʉtagema kumujaku kwikɨ.”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Neho risambwa rirya rɨkarɨgɨsa bhʉkʉngʼu, ririmu rɨkatiira, rɨkamurwɨku. Umwana akabha nkina akuurɨ, bhaaru harya bhakabhuga, “Akuurɨ!”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Nawe, Yɨɨsu akamugwata okobhoko akamʉnʉnga, neewe akiimɨɨrɨra.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Mmbe hanʉ Yɨɨsu aasikiirɨ munyumba, abhɨɨga bhaazɨ bhakamubhuurya kwa rusizʉ, “Kwakɨ itwɨ tʉkatamwa kumuruusha risambwa?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Risambwa ncha rɨnʉ rɨtakʉtʉra koheebhwa taabhɨ kʉmasabhi.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhakabhʉʉka iyo, bhakahɨtɨra gatɨgatɨ wi icharʉ cha Gariraaya. Yɨɨsu ataasɨɨgirɨ abhaatʉ bhamenye kʉbha ari iyo,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 kʉ kʉbha aarɨ arabhiija abhɨɨga bhaazɨ. Akabhabhʉʉrɨra, “Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araja kuhurukibhwa mʉmabhoko ga abhaatʉ na bharamwita. Nawe urusikʉ rwa katatʉ kwɨma ukukwa kwazɨ, araryʉka.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Nawe, bhatʉʉbhʉʉrirɨ kɨnʉ Yɨɨsu aabhabhuuriirɨ, bhakʉʉbhaha kumubhuurya.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhakahika mʉrʉbhɨri rwa Kapɨrinaumu. Hanʉ bhaasikiirɨ munyumba, Yɨɨsu akabhabhuurya, “Mwarɨ mʉrahakaanɨrakɨ mʉnzɨra?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Neho abhɨɨga bhaazɨ bhakakira, kʉ kʉbha bhaarɨ bharahakaana abheene kobheene kʉnzɨra, wɨɨwɨ gatɨ waabhʉ ʉmʉkʉrʉ kʉkɨra abhakɨndichazɨ.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Yɨɨsu akiikara haasɨ, akabhabhɨrɨkɨra abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ. Akabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akwenda kʉbha ʉmʉkʉrʉ kwa bhʉʉsi areenderwa kwiyicha iyaasɨ, na kʉbha omohocha kwa bhʉʉsi.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Akagega umwana, akamwimiirirya mʉbhʉtangɨ bhwabhʉ. Akamuhumbata, akabhabhʉʉrɨra,
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ araaginihyɨ umwana ncha wʉnʉ kuriina ryanɨ, aranginihya inyɨ. Nʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ araanginihyɨ inyɨ, atakunginihya inyimwene. Amaheene araginihya Mungu wʉnʉ antumirɨ.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Yoohana akamʉbhʉʉrɨra, “Umwija, tʉkamorora ʉmʉʉtʉ araruusha amasambwa kuriina ryazʉ. Itwɨ tʉkagema komorecha, kʉ kʉbha atarɨ hamwɨmwɨ na niitwɨ.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Yɨɨsu akabhuga, “Mʉtamorecha, kʉ kʉbha atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ areekore ɨkɨsɨgʉ kuriina ryanɨ, naatu hasuuhubhu kʉngamba inyɨ kɨbhɨ.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atakutwanga, arɨ hamwɨmwɨ na niitwɨ.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ arɨɨbhahɨ amanzi nʉʉrʉ masuuhu gu ukunywa, kʉ kʉbha imwɨ, nɨ‑bhaatʉ bha Kiriisitʉ, nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, atakubhurwa ʉmʉbhanʉ gwazɨ.”
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Yɨɨsu akangʼeha kʉgamba, “Nawe wʉnʉ araahabhyɨ wʉmwɨ gatɨ wa abhasuuhu bhanʉ bhakunyiisirirya akore ʉbhʉbhɨ, ɨnyaakʉ yaazɨ ɨrabha kʉrʉ bhʉkʉngʼu. Hakɨrɨku abhoherwe ʉrʉbhwɨ mwigʉti na korekerwa mʉnyanza.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Okobhoko kwazʉ kʉraagiryɨ okore ʉbhʉbhɨ, ʉkʉtɨnɨ. Nɨ‑hakɨrɨku usikɨrɨ mʉbhʉhʉru bhwa kemerano no okobhoko kʉmwɨ, kʉkɨra kʉbha na amabhoko abhɨrɨ na kuja nyaari, momorero gʉnʉ gʉtakurima. [
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Iyo neyo zenyende zɨtakukwa, no omorero gwayo gʉtakurima.]
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Ʉkʉgʉrʉ kwazʉ kʉraagiryɨ okore ʉbhʉbhɨ, ʉkʉtɨnɨ. Nɨ‑hakɨrɨku usikɨrɨ mʉbhʉhʉru bhwa kemerano no obhorema bhwʉ ʉkʉgʉrʉ kʉmwɨ, kʉkɨra kʉbha na amagʉrʉ abhɨrɨ na korekerwa nyaari. [
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Iyo neyo zenyende zɨtakukwa, no omorero gwayo gʉtakurima.]
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Iriisʉ ryazʉ rɨraagiryɨ okore ʉbhʉbhɨ, ryihɨ. Nɨ‑hakɨrɨku usikɨrɨ ne esongo mʉbhʉtɨmi bhwa Mungu, kʉkɨra kʉbha na amɨɨsʉ abhɨrɨ na korekerwa momorero gwa nyaari.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Iyo neyo zenyende zɨtakukwa, no omorero gwayo gʉtakurima.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 “Mungu arahitya abhaatʉ bhʉʉsi mʉzɨnyaakʉ zɨnʉ zituubhɨɨnɨ no omorero, ncha abhaatʉ bhakʉhaka ʉmʉʉnyʉ kʉnyama yi ikimweso yɨnʉ ɨkɨɨrɨ kurichwa.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Ʉmʉʉnyʉ nɨ‑mʉzʉmu, nawe guriibhuryɨ ʉbhʉsambaruku bhwagwɨ, mʉragʉtʉʉrɨra kɨgʉrʉkɨ korereke gozome naatu? Na niimwɨ mʉbhɨ nchʉ ʉmʉʉnyʉ gʉnʉ gugwatirɨ, mʉbhɨ nu ubhwigwani abheene kobheene.”
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.