Marcos 9

ikz (IKZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yɨɨsu akangʼeha kʉbhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, bhareho abhaatʉ gatɨ waanyu hanʉ, bhanʉ bhatakukwa bhakɨɨrɨ korora Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araaza mʉbhʉtɨmi bhwazɨ.”
1 Dizia-lhes ainda:
2 Hanʉ zaahitirɨ sikʉ isaasabha, Yɨɨsu akagega Peetero, Yaakobho na Yoohana, akaja hamwɨmwɨ nabhʉ kʉkɨgʉrʉ ɨkɨrɨɨhu bhakaja kekoro. Bhakarora Yɨɨsu ariichʉra ubhushʉ bhwazɨ mʉbhʉtangɨ bhwabhʉ.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Amiibhoho gaazɨ gakatanga kʉbharya bhʉkʉngʼu. Gakabha mɨɨrʉ ga pee, kʉkɨra chɨmbu umuhuri wʉwʉʉsi kʉʉsɨ kʉnʉ angahurirɨ.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Bhakahwarʉka Ɨɨriya na Musa, abharʉʉtɨrɨri bhɨ ɨkarɨ, bharagambana na Yɨɨsu.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Peetero ewe akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Umwija, nɨ‑bhwaheene itwɨ tʉbhɨ hanʉ. Twʉmbakɨ ibhituku bhɨtatʉ, ɨkɨmwɨ ichazʉ, ɨkɨndɨ cha Musa nɨ ɨkɨndɨ cha Ɨɨriya.”
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Ataamɨnyirɨ ryʉ ʉkʉgamba, kʉ kʉbha ewe na abhakɨndichazɨ bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Neho bhakarora risaarʉ, rɨkabhakundikirya. Riraka rya Mungu rɨkarwa mwisaarʉ, rɨkabhuga, “Wʉnʉ ni‑Mwana waanɨ ʉmʉsɨɨgwa, mumwitegeerere.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Hanʉ abhɨɨga bharya bhaarʉʉzɨbhu ɨnʉ nɨ ɨnʉ, bhatarʉʉzɨ ʉmʉʉtʉ wʉndɨ, nawe Yɨɨsu umwene.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Hanʉ bhaarɨ bhakwika kʉkɨgʉrʉ kirya, Yɨɨsu akabharecha bhatabhʉʉrɨra ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi ganʉ bhaarʉʉzɨ, kuhika hanʉ Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ akʉbha aryukirɨ kurwa mʉbhaku.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Abhɨɨga bharya bhakarigwata ringʼana riyo, nawe bhakabha bhariibhuurya abheene kobheene, “Kuryʉka kwazɨ mʉbhaku, enzobhooro yaku nɨkɨ?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Bhakabhuurya Yɨɨsu, “Ndora abhiija bhi imigirʉ ja Musa bhahaabhuga, ereenderwa Ɨɨriya akangatɨrɨ Kiriisitʉ kuuza?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Ewe akabhagarukirya, “Maheene Ɨɨriya areenderwa kuuza hinga korereke atʉʉrɨ bhwaheene amangʼana gʉʉsi. Nangabhabhu, kwakɨ yandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu kʉbha, Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ aranyaaka bhʉkʉngʼu na koregwa?
12 Jesus respondeu:
13 Nawe nɨrabhabhʉʉrɨra kʉbha, Ɨɨriya izirɨ, bhʉʉsi bhakamokorera amabhɨ gʉʉsi ganʉ bhɨɨndirɨ, chɨmbu yandikirwɨ.”
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Hanʉ Yɨɨsu, Peetero, Yoohana na Yaakobho bhaahikirɨ kʉbhɨɨga abhandɨ, bhakarora riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ ribhiiruguurirɨ. Abhiija bhi imigirʉ ja Musa bhaarɨ bharahakaana na abhɨɨga.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Hanʉ riribhita rirya ryarʉʉzɨ Yɨɨsu, bhʉʉsi bhakarʉgʉʉra. Rogendo rʉmwɨ bhakamuryarɨra, bhakamokeerya.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Yɨɨsu akabhabhuurya, “Mʉrahakaanɨrakɨ nabhʉ?”
16 Então Jesus perguntou:
17 Ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ mwiribhita rirya akagarukirya, “Umwija, nɨmʉrɨɨtirɨ umwana waanɨ kwa naawɨ. Ana risambwa rɨnʉ rikugirya abhɨ imuumu.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Ibhaga ryʉsi hanʉ rɨhaamugwata, rɨramugwisha haasɨ. Ahaahurucha rihuru mumunywa, na kusha amɨɨnʉ na kʉhangarara ʉmʉbhɨrɨ. Nɨsabhirɨ abhɨɨga bhaazʉ bhamuruushɨ, nawe bhataaturirɨ.”
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Yɨɨsu akabhuga, “Imwɨ urwibhʉrʉ rʉnʉ rʉtakwisirirya, rʉnʉ rurimiirɨ! Niriikara na niimwɨ na kubhiigumirirya kuhika ryʉrɨ? Niriikara na niimwɨ na kubhiigumirirya kuhika ryʉrɨ? Momoreete hanʉ umwana wuyo.”
19 Então Jesus exclamou:
20 Bhakamuhira kwa Yɨɨsu. Nawe hanʉ risambwa ryarʉʉzɨ Yɨɨsu, hayohayo rɨkamoteemerya umwana wurya ririmu. Akagwa haasɨ, akiibharingʉrabharingʉra na kuhurucha rihuru.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Yɨɨsu akabhuurya wiisɨ umwana, “Ɨnyaakʉ yɨnʉ ɨtangirɨ kwɨma ryʉrɨ?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Manga kaaru risambwa riyo rimugwishiryɨ momorero hamwɨ mʉmanzi korereke rimwitɨ. Nawe arɨɨbhɨ ʉranaja kokora ryʉryʉsi, tororere ɨbhɨgʉngi, ʉtʉsakiryɨ.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Ʉrɨɨtʉrɨ! Gʉʉsi garatʉrɨkana kwa wʉnʉ akwisirirya.”
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Rogendo rʉmwɨ wiisɨ umwana wurya akarɨra kwa nguru, arabhuga, “Niriisirirya! Nawe ubhwisirirya bhwanɨ bhʉtakwisa, nsakirya.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Hanʉ Yɨɨsu aarʉʉzɨ riribhita rya abhaatʉ rɨraaruha kumwiruguura, akarɨhaarɨra risambwa rirya, akabhuga, “Awɨ risambwa! Ʉrakora umwana wʉnʉ kʉbha imuumu nu umuribhi wa amatwɨ. Nangʉ nɨrakʉbhʉʉrɨra, nuurwɨ kumwana wʉnʉ, na ʉtagema kumujaku kwikɨ.”
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Neho risambwa rirya rɨkarɨgɨsa bhʉkʉngʼu, ririmu rɨkatiira, rɨkamurwɨku. Umwana akabha nkina akuurɨ, bhaaru harya bhakabhuga, “Akuurɨ!”
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Nawe, Yɨɨsu akamugwata okobhoko akamʉnʉnga, neewe akiimɨɨrɨra.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Mmbe hanʉ Yɨɨsu aasikiirɨ munyumba, abhɨɨga bhaazɨ bhakamubhuurya kwa rusizʉ, “Kwakɨ itwɨ tʉkatamwa kumuruusha risambwa?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Risambwa ncha rɨnʉ rɨtakʉtʉra koheebhwa taabhɨ kʉmasabhi.”
29 Jesus respondeu:
30 Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhakabhʉʉka iyo, bhakahɨtɨra gatɨgatɨ wi icharʉ cha Gariraaya. Yɨɨsu ataasɨɨgirɨ abhaatʉ bhamenye kʉbha ari iyo,
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 kʉ kʉbha aarɨ arabhiija abhɨɨga bhaazɨ. Akabhabhʉʉrɨra, “Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araja kuhurukibhwa mʉmabhoko ga abhaatʉ na bharamwita. Nawe urusikʉ rwa katatʉ kwɨma ukukwa kwazɨ, araryʉka.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Nawe, bhatʉʉbhʉʉrirɨ kɨnʉ Yɨɨsu aabhabhuuriirɨ, bhakʉʉbhaha kumubhuurya.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhakahika mʉrʉbhɨri rwa Kapɨrinaumu. Hanʉ bhaasikiirɨ munyumba, Yɨɨsu akabhabhuurya, “Mwarɨ mʉrahakaanɨrakɨ mʉnzɨra?”
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Neho abhɨɨga bhaazɨ bhakakira, kʉ kʉbha bhaarɨ bharahakaana abheene kobheene kʉnzɨra, wɨɨwɨ gatɨ waabhʉ ʉmʉkʉrʉ kʉkɨra abhakɨndichazɨ.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Yɨɨsu akiikara haasɨ, akabhabhɨrɨkɨra abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ. Akabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akwenda kʉbha ʉmʉkʉrʉ kwa bhʉʉsi areenderwa kwiyicha iyaasɨ, na kʉbha omohocha kwa bhʉʉsi.”
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Akagega umwana, akamwimiirirya mʉbhʉtangɨ bhwabhʉ. Akamuhumbata, akabhabhʉʉrɨra,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ araaginihyɨ umwana ncha wʉnʉ kuriina ryanɨ, aranginihya inyɨ. Nʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ araanginihyɨ inyɨ, atakunginihya inyimwene. Amaheene araginihya Mungu wʉnʉ antumirɨ.”
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Yoohana akamʉbhʉʉrɨra, “Umwija, tʉkamorora ʉmʉʉtʉ araruusha amasambwa kuriina ryazʉ. Itwɨ tʉkagema komorecha, kʉ kʉbha atarɨ hamwɨmwɨ na niitwɨ.”
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Yɨɨsu akabhuga, “Mʉtamorecha, kʉ kʉbha atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ areekore ɨkɨsɨgʉ kuriina ryanɨ, naatu hasuuhubhu kʉngamba inyɨ kɨbhɨ.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atakutwanga, arɨ hamwɨmwɨ na niitwɨ.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ arɨɨbhahɨ amanzi nʉʉrʉ masuuhu gu ukunywa, kʉ kʉbha imwɨ, nɨ‑bhaatʉ bha Kiriisitʉ, nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, atakubhurwa ʉmʉbhanʉ gwazɨ.”
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 Yɨɨsu akangʼeha kʉgamba, “Nawe wʉnʉ araahabhyɨ wʉmwɨ gatɨ wa abhasuuhu bhanʉ bhakunyiisirirya akore ʉbhʉbhɨ, ɨnyaakʉ yaazɨ ɨrabha kʉrʉ bhʉkʉngʼu. Hakɨrɨku abhoherwe ʉrʉbhwɨ mwigʉti na korekerwa mʉnyanza.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Okobhoko kwazʉ kʉraagiryɨ okore ʉbhʉbhɨ, ʉkʉtɨnɨ. Nɨ‑hakɨrɨku usikɨrɨ mʉbhʉhʉru bhwa kemerano no okobhoko kʉmwɨ, kʉkɨra kʉbha na amabhoko abhɨrɨ na kuja nyaari, momorero gʉnʉ gʉtakurima. [
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 Iyo neyo zenyende zɨtakukwa, no omorero gwayo gʉtakurima.]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Ʉkʉgʉrʉ kwazʉ kʉraagiryɨ okore ʉbhʉbhɨ, ʉkʉtɨnɨ. Nɨ‑hakɨrɨku usikɨrɨ mʉbhʉhʉru bhwa kemerano no obhorema bhwʉ ʉkʉgʉrʉ kʉmwɨ, kʉkɨra kʉbha na amagʉrʉ abhɨrɨ na korekerwa nyaari. [
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 Iyo neyo zenyende zɨtakukwa, no omorero gwayo gʉtakurima.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Iriisʉ ryazʉ rɨraagiryɨ okore ʉbhʉbhɨ, ryihɨ. Nɨ‑hakɨrɨku usikɨrɨ ne esongo mʉbhʉtɨmi bhwa Mungu, kʉkɨra kʉbha na amɨɨsʉ abhɨrɨ na korekerwa momorero gwa nyaari.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Iyo neyo zenyende zɨtakukwa, no omorero gwayo gʉtakurima.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Mungu arahitya abhaatʉ bhʉʉsi mʉzɨnyaakʉ zɨnʉ zituubhɨɨnɨ no omorero, ncha abhaatʉ bhakʉhaka ʉmʉʉnyʉ kʉnyama yi ikimweso yɨnʉ ɨkɨɨrɨ kurichwa.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Ʉmʉʉnyʉ nɨ‑mʉzʉmu, nawe guriibhuryɨ ʉbhʉsambaruku bhwagwɨ, mʉragʉtʉʉrɨra kɨgʉrʉkɨ korereke gozome naatu? Na niimwɨ mʉbhɨ nchʉ ʉmʉʉnyʉ gʉnʉ gugwatirɨ, mʉbhɨ nu ubhwigwani abheene kobheene.”
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.