Marcos 9
ikz (IKZ) vs ARIB
1 Yɨɨsu akangʼeha kʉbhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, bhareho abhaatʉ gatɨ waanyu hanʉ, bhanʉ bhatakukwa bhakɨɨrɨ korora Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araaza mʉbhʉtɨmi bhwazɨ.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Hanʉ zaahitirɨ sikʉ isaasabha, Yɨɨsu akagega Peetero, Yaakobho na Yoohana, akaja hamwɨmwɨ nabhʉ kʉkɨgʉrʉ ɨkɨrɨɨhu bhakaja kekoro. Bhakarora Yɨɨsu ariichʉra ubhushʉ bhwazɨ mʉbhʉtangɨ bhwabhʉ.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Amiibhoho gaazɨ gakatanga kʉbharya bhʉkʉngʼu. Gakabha mɨɨrʉ ga pee, kʉkɨra chɨmbu umuhuri wʉwʉʉsi kʉʉsɨ kʉnʉ angahurirɨ.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Bhakahwarʉka Ɨɨriya na Musa, abharʉʉtɨrɨri bhɨ ɨkarɨ, bharagambana na Yɨɨsu.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Peetero ewe akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Umwija, nɨ‑bhwaheene itwɨ tʉbhɨ hanʉ. Twʉmbakɨ ibhituku bhɨtatʉ, ɨkɨmwɨ ichazʉ, ɨkɨndɨ cha Musa nɨ ɨkɨndɨ cha Ɨɨriya.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Ataamɨnyirɨ ryʉ ʉkʉgamba, kʉ kʉbha ewe na abhakɨndichazɨ bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Neho bhakarora risaarʉ, rɨkabhakundikirya. Riraka rya Mungu rɨkarwa mwisaarʉ, rɨkabhuga, “Wʉnʉ ni‑Mwana waanɨ ʉmʉsɨɨgwa, mumwitegeerere.”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Hanʉ abhɨɨga bharya bhaarʉʉzɨbhu ɨnʉ nɨ ɨnʉ, bhatarʉʉzɨ ʉmʉʉtʉ wʉndɨ, nawe Yɨɨsu umwene.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Hanʉ bhaarɨ bhakwika kʉkɨgʉrʉ kirya, Yɨɨsu akabharecha bhatabhʉʉrɨra ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi ganʉ bhaarʉʉzɨ, kuhika hanʉ Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ akʉbha aryukirɨ kurwa mʉbhaku.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Abhɨɨga bharya bhakarigwata ringʼana riyo, nawe bhakabha bhariibhuurya abheene kobheene, “Kuryʉka kwazɨ mʉbhaku, enzobhooro yaku nɨkɨ?”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Bhakabhuurya Yɨɨsu, “Ndora abhiija bhi imigirʉ ja Musa bhahaabhuga, ereenderwa Ɨɨriya akangatɨrɨ Kiriisitʉ kuuza?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Ewe akabhagarukirya, “Maheene Ɨɨriya areenderwa kuuza hinga korereke atʉʉrɨ bhwaheene amangʼana gʉʉsi. Nangabhabhu, kwakɨ yandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu kʉbha, Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ aranyaaka bhʉkʉngʼu na koregwa?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Nawe nɨrabhabhʉʉrɨra kʉbha, Ɨɨriya izirɨ, bhʉʉsi bhakamokorera amabhɨ gʉʉsi ganʉ bhɨɨndirɨ, chɨmbu yandikirwɨ.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Hanʉ Yɨɨsu, Peetero, Yoohana na Yaakobho bhaahikirɨ kʉbhɨɨga abhandɨ, bhakarora riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ ribhiiruguurirɨ. Abhiija bhi imigirʉ ja Musa bhaarɨ bharahakaana na abhɨɨga.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Hanʉ riribhita rirya ryarʉʉzɨ Yɨɨsu, bhʉʉsi bhakarʉgʉʉra. Rogendo rʉmwɨ bhakamuryarɨra, bhakamokeerya.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Yɨɨsu akabhabhuurya, “Mʉrahakaanɨrakɨ nabhʉ?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ mwiribhita rirya akagarukirya, “Umwija, nɨmʉrɨɨtirɨ umwana waanɨ kwa naawɨ. Ana risambwa rɨnʉ rikugirya abhɨ imuumu.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Ibhaga ryʉsi hanʉ rɨhaamugwata, rɨramugwisha haasɨ. Ahaahurucha rihuru mumunywa, na kusha amɨɨnʉ na kʉhangarara ʉmʉbhɨrɨ. Nɨsabhirɨ abhɨɨga bhaazʉ bhamuruushɨ, nawe bhataaturirɨ.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Yɨɨsu akabhuga, “Imwɨ urwibhʉrʉ rʉnʉ rʉtakwisirirya, rʉnʉ rurimiirɨ! Niriikara na niimwɨ na kubhiigumirirya kuhika ryʉrɨ? Niriikara na niimwɨ na kubhiigumirirya kuhika ryʉrɨ? Momoreete hanʉ umwana wuyo.”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Bhakamuhira kwa Yɨɨsu. Nawe hanʉ risambwa ryarʉʉzɨ Yɨɨsu, hayohayo rɨkamoteemerya umwana wurya ririmu. Akagwa haasɨ, akiibharingʉrabharingʉra na kuhurucha rihuru.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Yɨɨsu akabhuurya wiisɨ umwana, “Ɨnyaakʉ yɨnʉ ɨtangirɨ kwɨma ryʉrɨ?”
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Manga kaaru risambwa riyo rimugwishiryɨ momorero hamwɨ mʉmanzi korereke rimwitɨ. Nawe arɨɨbhɨ ʉranaja kokora ryʉryʉsi, tororere ɨbhɨgʉngi, ʉtʉsakiryɨ.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Ʉrɨɨtʉrɨ! Gʉʉsi garatʉrɨkana kwa wʉnʉ akwisirirya.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Rogendo rʉmwɨ wiisɨ umwana wurya akarɨra kwa nguru, arabhuga, “Niriisirirya! Nawe ubhwisirirya bhwanɨ bhʉtakwisa, nsakirya.”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Hanʉ Yɨɨsu aarʉʉzɨ riribhita rya abhaatʉ rɨraaruha kumwiruguura, akarɨhaarɨra risambwa rirya, akabhuga, “Awɨ risambwa! Ʉrakora umwana wʉnʉ kʉbha imuumu nu umuribhi wa amatwɨ. Nangʉ nɨrakʉbhʉʉrɨra, nuurwɨ kumwana wʉnʉ, na ʉtagema kumujaku kwikɨ.”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Neho risambwa rirya rɨkarɨgɨsa bhʉkʉngʼu, ririmu rɨkatiira, rɨkamurwɨku. Umwana akabha nkina akuurɨ, bhaaru harya bhakabhuga, “Akuurɨ!”
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Nawe, Yɨɨsu akamugwata okobhoko akamʉnʉnga, neewe akiimɨɨrɨra.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Mmbe hanʉ Yɨɨsu aasikiirɨ munyumba, abhɨɨga bhaazɨ bhakamubhuurya kwa rusizʉ, “Kwakɨ itwɨ tʉkatamwa kumuruusha risambwa?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Risambwa ncha rɨnʉ rɨtakʉtʉra koheebhwa taabhɨ kʉmasabhi.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhakabhʉʉka iyo, bhakahɨtɨra gatɨgatɨ wi icharʉ cha Gariraaya. Yɨɨsu ataasɨɨgirɨ abhaatʉ bhamenye kʉbha ari iyo,
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 kʉ kʉbha aarɨ arabhiija abhɨɨga bhaazɨ. Akabhabhʉʉrɨra, “Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araja kuhurukibhwa mʉmabhoko ga abhaatʉ na bharamwita. Nawe urusikʉ rwa katatʉ kwɨma ukukwa kwazɨ, araryʉka.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Nawe, bhatʉʉbhʉʉrirɨ kɨnʉ Yɨɨsu aabhabhuuriirɨ, bhakʉʉbhaha kumubhuurya.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhakahika mʉrʉbhɨri rwa Kapɨrinaumu. Hanʉ bhaasikiirɨ munyumba, Yɨɨsu akabhabhuurya, “Mwarɨ mʉrahakaanɨrakɨ mʉnzɨra?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Neho abhɨɨga bhaazɨ bhakakira, kʉ kʉbha bhaarɨ bharahakaana abheene kobheene kʉnzɨra, wɨɨwɨ gatɨ waabhʉ ʉmʉkʉrʉ kʉkɨra abhakɨndichazɨ.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Yɨɨsu akiikara haasɨ, akabhabhɨrɨkɨra abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ. Akabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akwenda kʉbha ʉmʉkʉrʉ kwa bhʉʉsi areenderwa kwiyicha iyaasɨ, na kʉbha omohocha kwa bhʉʉsi.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Akagega umwana, akamwimiirirya mʉbhʉtangɨ bhwabhʉ. Akamuhumbata, akabhabhʉʉrɨra,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ araaginihyɨ umwana ncha wʉnʉ kuriina ryanɨ, aranginihya inyɨ. Nʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ araanginihyɨ inyɨ, atakunginihya inyimwene. Amaheene araginihya Mungu wʉnʉ antumirɨ.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Yoohana akamʉbhʉʉrɨra, “Umwija, tʉkamorora ʉmʉʉtʉ araruusha amasambwa kuriina ryazʉ. Itwɨ tʉkagema komorecha, kʉ kʉbha atarɨ hamwɨmwɨ na niitwɨ.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Yɨɨsu akabhuga, “Mʉtamorecha, kʉ kʉbha atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ areekore ɨkɨsɨgʉ kuriina ryanɨ, naatu hasuuhubhu kʉngamba inyɨ kɨbhɨ.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atakutwanga, arɨ hamwɨmwɨ na niitwɨ.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ arɨɨbhahɨ amanzi nʉʉrʉ masuuhu gu ukunywa, kʉ kʉbha imwɨ, nɨ‑bhaatʉ bha Kiriisitʉ, nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, atakubhurwa ʉmʉbhanʉ gwazɨ.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Yɨɨsu akangʼeha kʉgamba, “Nawe wʉnʉ araahabhyɨ wʉmwɨ gatɨ wa abhasuuhu bhanʉ bhakunyiisirirya akore ʉbhʉbhɨ, ɨnyaakʉ yaazɨ ɨrabha kʉrʉ bhʉkʉngʼu. Hakɨrɨku abhoherwe ʉrʉbhwɨ mwigʉti na korekerwa mʉnyanza.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Okobhoko kwazʉ kʉraagiryɨ okore ʉbhʉbhɨ, ʉkʉtɨnɨ. Nɨ‑hakɨrɨku usikɨrɨ mʉbhʉhʉru bhwa kemerano no okobhoko kʉmwɨ, kʉkɨra kʉbha na amabhoko abhɨrɨ na kuja nyaari, momorero gʉnʉ gʉtakurima. [
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 Iyo neyo zenyende zɨtakukwa, no omorero gwayo gʉtakurima.]
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Ʉkʉgʉrʉ kwazʉ kʉraagiryɨ okore ʉbhʉbhɨ, ʉkʉtɨnɨ. Nɨ‑hakɨrɨku usikɨrɨ mʉbhʉhʉru bhwa kemerano no obhorema bhwʉ ʉkʉgʉrʉ kʉmwɨ, kʉkɨra kʉbha na amagʉrʉ abhɨrɨ na korekerwa nyaari. [
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 Iyo neyo zenyende zɨtakukwa, no omorero gwayo gʉtakurima.]
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Iriisʉ ryazʉ rɨraagiryɨ okore ʉbhʉbhɨ, ryihɨ. Nɨ‑hakɨrɨku usikɨrɨ ne esongo mʉbhʉtɨmi bhwa Mungu, kʉkɨra kʉbha na amɨɨsʉ abhɨrɨ na korekerwa momorero gwa nyaari.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Iyo neyo zenyende zɨtakukwa, no omorero gwayo gʉtakurima.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “Mungu arahitya abhaatʉ bhʉʉsi mʉzɨnyaakʉ zɨnʉ zituubhɨɨnɨ no omorero, ncha abhaatʉ bhakʉhaka ʉmʉʉnyʉ kʉnyama yi ikimweso yɨnʉ ɨkɨɨrɨ kurichwa.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Ʉmʉʉnyʉ nɨ‑mʉzʉmu, nawe guriibhuryɨ ʉbhʉsambaruku bhwagwɨ, mʉragʉtʉʉrɨra kɨgʉrʉkɨ korereke gozome naatu? Na niimwɨ mʉbhɨ nchʉ ʉmʉʉnyʉ gʉnʉ gugwatirɨ, mʉbhɨ nu ubhwigwani abheene kobheene.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.