Marcos 9

ikz (IKZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yɨɨsu akangʼeha kʉbhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, bhareho abhaatʉ gatɨ waanyu hanʉ, bhanʉ bhatakukwa bhakɨɨrɨ korora Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araaza mʉbhʉtɨmi bhwazɨ.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Hanʉ zaahitirɨ sikʉ isaasabha, Yɨɨsu akagega Peetero, Yaakobho na Yoohana, akaja hamwɨmwɨ nabhʉ kʉkɨgʉrʉ ɨkɨrɨɨhu bhakaja kekoro. Bhakarora Yɨɨsu ariichʉra ubhushʉ bhwazɨ mʉbhʉtangɨ bhwabhʉ.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Amiibhoho gaazɨ gakatanga kʉbharya bhʉkʉngʼu. Gakabha mɨɨrʉ ga pee, kʉkɨra chɨmbu umuhuri wʉwʉʉsi kʉʉsɨ kʉnʉ angahurirɨ.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Bhakahwarʉka Ɨɨriya na Musa, abharʉʉtɨrɨri bhɨ ɨkarɨ, bharagambana na Yɨɨsu.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Peetero ewe akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Umwija, nɨ‑bhwaheene itwɨ tʉbhɨ hanʉ. Twʉmbakɨ ibhituku bhɨtatʉ, ɨkɨmwɨ ichazʉ, ɨkɨndɨ cha Musa nɨ ɨkɨndɨ cha Ɨɨriya.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Ataamɨnyirɨ ryʉ ʉkʉgamba, kʉ kʉbha ewe na abhakɨndichazɨ bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Neho bhakarora risaarʉ, rɨkabhakundikirya. Riraka rya Mungu rɨkarwa mwisaarʉ, rɨkabhuga, “Wʉnʉ ni‑Mwana waanɨ ʉmʉsɨɨgwa, mumwitegeerere.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Hanʉ abhɨɨga bharya bhaarʉʉzɨbhu ɨnʉ nɨ ɨnʉ, bhatarʉʉzɨ ʉmʉʉtʉ wʉndɨ, nawe Yɨɨsu umwene.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Hanʉ bhaarɨ bhakwika kʉkɨgʉrʉ kirya, Yɨɨsu akabharecha bhatabhʉʉrɨra ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi ganʉ bhaarʉʉzɨ, kuhika hanʉ Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ akʉbha aryukirɨ kurwa mʉbhaku.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Abhɨɨga bharya bhakarigwata ringʼana riyo, nawe bhakabha bhariibhuurya abheene kobheene, “Kuryʉka kwazɨ mʉbhaku, enzobhooro yaku nɨkɨ?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Bhakabhuurya Yɨɨsu, “Ndora abhiija bhi imigirʉ ja Musa bhahaabhuga, ereenderwa Ɨɨriya akangatɨrɨ Kiriisitʉ kuuza?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Ewe akabhagarukirya, “Maheene Ɨɨriya areenderwa kuuza hinga korereke atʉʉrɨ bhwaheene amangʼana gʉʉsi. Nangabhabhu, kwakɨ yandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu kʉbha, Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ aranyaaka bhʉkʉngʼu na koregwa?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Nawe nɨrabhabhʉʉrɨra kʉbha, Ɨɨriya izirɨ, bhʉʉsi bhakamokorera amabhɨ gʉʉsi ganʉ bhɨɨndirɨ, chɨmbu yandikirwɨ.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Hanʉ Yɨɨsu, Peetero, Yoohana na Yaakobho bhaahikirɨ kʉbhɨɨga abhandɨ, bhakarora riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ ribhiiruguurirɨ. Abhiija bhi imigirʉ ja Musa bhaarɨ bharahakaana na abhɨɨga.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Hanʉ riribhita rirya ryarʉʉzɨ Yɨɨsu, bhʉʉsi bhakarʉgʉʉra. Rogendo rʉmwɨ bhakamuryarɨra, bhakamokeerya.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Yɨɨsu akabhabhuurya, “Mʉrahakaanɨrakɨ nabhʉ?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ mwiribhita rirya akagarukirya, “Umwija, nɨmʉrɨɨtirɨ umwana waanɨ kwa naawɨ. Ana risambwa rɨnʉ rikugirya abhɨ imuumu.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Ibhaga ryʉsi hanʉ rɨhaamugwata, rɨramugwisha haasɨ. Ahaahurucha rihuru mumunywa, na kusha amɨɨnʉ na kʉhangarara ʉmʉbhɨrɨ. Nɨsabhirɨ abhɨɨga bhaazʉ bhamuruushɨ, nawe bhataaturirɨ.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Yɨɨsu akabhuga, “Imwɨ urwibhʉrʉ rʉnʉ rʉtakwisirirya, rʉnʉ rurimiirɨ! Niriikara na niimwɨ na kubhiigumirirya kuhika ryʉrɨ? Niriikara na niimwɨ na kubhiigumirirya kuhika ryʉrɨ? Momoreete hanʉ umwana wuyo.”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Bhakamuhira kwa Yɨɨsu. Nawe hanʉ risambwa ryarʉʉzɨ Yɨɨsu, hayohayo rɨkamoteemerya umwana wurya ririmu. Akagwa haasɨ, akiibharingʉrabharingʉra na kuhurucha rihuru.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Yɨɨsu akabhuurya wiisɨ umwana, “Ɨnyaakʉ yɨnʉ ɨtangirɨ kwɨma ryʉrɨ?”
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Manga kaaru risambwa riyo rimugwishiryɨ momorero hamwɨ mʉmanzi korereke rimwitɨ. Nawe arɨɨbhɨ ʉranaja kokora ryʉryʉsi, tororere ɨbhɨgʉngi, ʉtʉsakiryɨ.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Ʉrɨɨtʉrɨ! Gʉʉsi garatʉrɨkana kwa wʉnʉ akwisirirya.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Rogendo rʉmwɨ wiisɨ umwana wurya akarɨra kwa nguru, arabhuga, “Niriisirirya! Nawe ubhwisirirya bhwanɨ bhʉtakwisa, nsakirya.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Hanʉ Yɨɨsu aarʉʉzɨ riribhita rya abhaatʉ rɨraaruha kumwiruguura, akarɨhaarɨra risambwa rirya, akabhuga, “Awɨ risambwa! Ʉrakora umwana wʉnʉ kʉbha imuumu nu umuribhi wa amatwɨ. Nangʉ nɨrakʉbhʉʉrɨra, nuurwɨ kumwana wʉnʉ, na ʉtagema kumujaku kwikɨ.”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Neho risambwa rirya rɨkarɨgɨsa bhʉkʉngʼu, ririmu rɨkatiira, rɨkamurwɨku. Umwana akabha nkina akuurɨ, bhaaru harya bhakabhuga, “Akuurɨ!”
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Nawe, Yɨɨsu akamugwata okobhoko akamʉnʉnga, neewe akiimɨɨrɨra.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Mmbe hanʉ Yɨɨsu aasikiirɨ munyumba, abhɨɨga bhaazɨ bhakamubhuurya kwa rusizʉ, “Kwakɨ itwɨ tʉkatamwa kumuruusha risambwa?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Risambwa ncha rɨnʉ rɨtakʉtʉra koheebhwa taabhɨ kʉmasabhi.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhakabhʉʉka iyo, bhakahɨtɨra gatɨgatɨ wi icharʉ cha Gariraaya. Yɨɨsu ataasɨɨgirɨ abhaatʉ bhamenye kʉbha ari iyo,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 kʉ kʉbha aarɨ arabhiija abhɨɨga bhaazɨ. Akabhabhʉʉrɨra, “Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araja kuhurukibhwa mʉmabhoko ga abhaatʉ na bharamwita. Nawe urusikʉ rwa katatʉ kwɨma ukukwa kwazɨ, araryʉka.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Nawe, bhatʉʉbhʉʉrirɨ kɨnʉ Yɨɨsu aabhabhuuriirɨ, bhakʉʉbhaha kumubhuurya.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhakahika mʉrʉbhɨri rwa Kapɨrinaumu. Hanʉ bhaasikiirɨ munyumba, Yɨɨsu akabhabhuurya, “Mwarɨ mʉrahakaanɨrakɨ mʉnzɨra?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Neho abhɨɨga bhaazɨ bhakakira, kʉ kʉbha bhaarɨ bharahakaana abheene kobheene kʉnzɨra, wɨɨwɨ gatɨ waabhʉ ʉmʉkʉrʉ kʉkɨra abhakɨndichazɨ.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Yɨɨsu akiikara haasɨ, akabhabhɨrɨkɨra abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ. Akabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akwenda kʉbha ʉmʉkʉrʉ kwa bhʉʉsi areenderwa kwiyicha iyaasɨ, na kʉbha omohocha kwa bhʉʉsi.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Akagega umwana, akamwimiirirya mʉbhʉtangɨ bhwabhʉ. Akamuhumbata, akabhabhʉʉrɨra,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ araaginihyɨ umwana ncha wʉnʉ kuriina ryanɨ, aranginihya inyɨ. Nʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ araanginihyɨ inyɨ, atakunginihya inyimwene. Amaheene araginihya Mungu wʉnʉ antumirɨ.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Yoohana akamʉbhʉʉrɨra, “Umwija, tʉkamorora ʉmʉʉtʉ araruusha amasambwa kuriina ryazʉ. Itwɨ tʉkagema komorecha, kʉ kʉbha atarɨ hamwɨmwɨ na niitwɨ.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Yɨɨsu akabhuga, “Mʉtamorecha, kʉ kʉbha atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ areekore ɨkɨsɨgʉ kuriina ryanɨ, naatu hasuuhubhu kʉngamba inyɨ kɨbhɨ.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atakutwanga, arɨ hamwɨmwɨ na niitwɨ.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ arɨɨbhahɨ amanzi nʉʉrʉ masuuhu gu ukunywa, kʉ kʉbha imwɨ, nɨ‑bhaatʉ bha Kiriisitʉ, nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, atakubhurwa ʉmʉbhanʉ gwazɨ.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 Yɨɨsu akangʼeha kʉgamba, “Nawe wʉnʉ araahabhyɨ wʉmwɨ gatɨ wa abhasuuhu bhanʉ bhakunyiisirirya akore ʉbhʉbhɨ, ɨnyaakʉ yaazɨ ɨrabha kʉrʉ bhʉkʉngʼu. Hakɨrɨku abhoherwe ʉrʉbhwɨ mwigʉti na korekerwa mʉnyanza.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Okobhoko kwazʉ kʉraagiryɨ okore ʉbhʉbhɨ, ʉkʉtɨnɨ. Nɨ‑hakɨrɨku usikɨrɨ mʉbhʉhʉru bhwa kemerano no okobhoko kʉmwɨ, kʉkɨra kʉbha na amabhoko abhɨrɨ na kuja nyaari, momorero gʉnʉ gʉtakurima. [
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 Iyo neyo zenyende zɨtakukwa, no omorero gwayo gʉtakurima.]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Ʉkʉgʉrʉ kwazʉ kʉraagiryɨ okore ʉbhʉbhɨ, ʉkʉtɨnɨ. Nɨ‑hakɨrɨku usikɨrɨ mʉbhʉhʉru bhwa kemerano no obhorema bhwʉ ʉkʉgʉrʉ kʉmwɨ, kʉkɨra kʉbha na amagʉrʉ abhɨrɨ na korekerwa nyaari. [
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 Iyo neyo zenyende zɨtakukwa, no omorero gwayo gʉtakurima.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Iriisʉ ryazʉ rɨraagiryɨ okore ʉbhʉbhɨ, ryihɨ. Nɨ‑hakɨrɨku usikɨrɨ ne esongo mʉbhʉtɨmi bhwa Mungu, kʉkɨra kʉbha na amɨɨsʉ abhɨrɨ na korekerwa momorero gwa nyaari.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Iyo neyo zenyende zɨtakukwa, no omorero gwayo gʉtakurima.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Mungu arahitya abhaatʉ bhʉʉsi mʉzɨnyaakʉ zɨnʉ zituubhɨɨnɨ no omorero, ncha abhaatʉ bhakʉhaka ʉmʉʉnyʉ kʉnyama yi ikimweso yɨnʉ ɨkɨɨrɨ kurichwa.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Ʉmʉʉnyʉ nɨ‑mʉzʉmu, nawe guriibhuryɨ ʉbhʉsambaruku bhwagwɨ, mʉragʉtʉʉrɨra kɨgʉrʉkɨ korereke gozome naatu? Na niimwɨ mʉbhɨ nchʉ ʉmʉʉnyʉ gʉnʉ gugwatirɨ, mʉbhɨ nu ubhwigwani abheene kobheene.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.