Marcos 6

ikz (IKZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Neho Yɨɨsu akarwɨyʉ, akagarʉka kʉrʉbhɨri rwabhʉ rwa Nazarɨɨti hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Hanʉ urusikʉ rwʉ ʉbhʉtʉʉrʉ rwahikirɨ, akatanga kwija mwirwazɨrʉ. Abhaaru bhanʉ bhamwigwirɨ bhakarʉgʉʉra. Bhaarɨ bhariibhuurya, “Wʉnʉ abhwɨnɨ hayi ganʉ gʉʉsi? Ni‑bhwʉbhʉʉrikɨ bhʉnʉ aahɨɨrwɨ nʉ ʉbhʉnaja bhwo okokora ɨbhɨsɨgʉ ncha bhiyo?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Wʉnʉ atarɨ ʉmʉsɨrɨmara wurya, mura wa Mariyamu, na bhaumwabhʉ nɨ‑Yaakobho, Yoose, Yuuda na Simʉʉni? Na abhasubhaati bhaazɨ tʉtaanabhʉ hanʉ?” Bhakiigatana igʉrʉ waazɨ, bhakaanga kumwisirirya.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉrʉʉtɨrɨri ahaasuukwa ahandɨ hʉʉsi, kuruushaku mʉrʉbhɨri rwazɨ, kʉbhahiiri bhaazɨ nu uwaazɨ.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Na ataturirɨ kokora iyo ɨbhɨsɨgʉ bhyaru, nawe akabhatʉʉrɨra amabhoko abharwɨrɨ bhasuuhu na kʉbhahorya.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Akarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu kʉ kʉbha bhatamwisiriiryɨ.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Akabhɨrɨkɨra abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ. Akabhaha ʉbhʉnaja bhu ukuruusha amasambwa, akabhatʉma bhabhɨrɨ bhabhɨrɨ.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Akabhaswaja, “Mʉtagega kegero chʉchʉsi igʉrʉ wo orogendo rwanyu kuruushaku ihimbʉ. Mʉtagega ɨsakwa, nʉʉrʉ ibhyakurya, nʉʉrʉ mpirya.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Mwibhohe ibhikwɨra, nawe mʉtagega ɨshadi ya kʉgarʉra.”
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Akangʼeha kʉbhabhʉʉrɨra, “Munyumba yʉyʉʉsi yɨnʉ bharaabhasʉngʼaanɨ, mwikarɨ muyomuyo, kuhika hanʉ mʉkʉbhʉʉka mʉrʉbhɨri ruyo.
10 E recomendou-lhes:
11 Na hʉhʉʉsi hanʉ bhatakʉbhasʉngʼaana hamwɨ kubhiitegeerera, hanʉ mʉkʉbhʉʉka, mʉkʉngʼʉtɨ urutu kʉmagʉrʉ gaanyu, kobheerecha kʉbha Mungu arabhaanga.”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Abhɨɨga bharya bhakabhʉʉka, bhakatanga kʉbharwazɨra abhaatʉ kʉbha, bhatigɨ ʉbhʉbhɨ bhwabhʉ.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Bhakaruusha amasambwa maaru na kohorya abharwɨrɨ bhaaru kwa kʉbhahaka amaguta.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ʉmʉtɨmi wi icharʉ kirya, iriina ryazɨ Heroode Antipaasi, akiigwa amangʼana ga Yɨɨsu, kʉ kʉbha aarɨ aramenyekana hʉʉsi. Abhandɨ bhaarɨ bharabhuga, “Ne‑Yoohana Ʉmʉbhatiizi aryukirɨ mʉbhaku, necho anʉ ʉbhʉnaja bhwo okokora ɨbhɨsɨgʉ ɨbhɨkʉrʉ.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Abhandɨ bhaarɨ bharabhuga, “Nɨ‑Ɨɨriya.” Abhandɨ bhaarɨ bharabhuga, “Ewe nɨ‑mʉrʉʉtɨrɨri wa Mungu ncha abharʉʉtɨrɨri abhandɨ bhɨ ɨkarɨ.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Nawe hanʉ Heroode Antipaasi igwirɨ amangʼana gayo, akabhuga, “Wʉnʉ, ne‑Yoohana, wʉnʉ natinirɨ umutwɨ. Aryukirɨ mʉbhaku!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Heroode umwene aarɨ aswajiryɨ Yoohana Ʉmʉbhatiizi agwatwɨ na atuurwɨ mokebhoho. Akakorabhu igʉrʉ wa Hɨrʉʉdiya ʉmʉkari wa Firipʉ wʉnʉ aarɨ akwɨrirwɨ neewe.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Yoohana aarɨ abhuuriirɨ Heroode, “Ni‑mugirʉ kwa naawɨ kukwɨra ʉmʉkari wa umwanyu.”
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Mmbe, Hɨrʉʉdiya akabhiihirirwa bhʉkʉngʼu Yoohana, akeenda kumwita nawe akatamwa.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Heroode akʉʉbhaha Yoohana, kʉ kʉbha akamenya kʉbha ewe nɨ‑mʉʉtʉ we eheene na mʉrɨndu, akabha aramuriibha. Hanʉ Heroode aarɨ akwitegeerera Yoohana, aarɨ ararumɨka bhʉkʉngʼu, nawe akasɨɨga kumwitegeerera.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Ribhaga rɨkahɨta, urusikʉ rʉmwɨ Heroode akabhona ɨnzɨra yu ukwita Yoohana. Kuhiita ɨnyangi yu ukwibhurwa kwazɨ, akabhaginihya abhatiniri bhaazɨ, abhakʉrʉ bha abhasirikarɨ, na abhakangati bhi icharʉ cha Gariraaya.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Hanʉ abhagini bhiikɨɨrɨ, umuucha waazɨ Hɨrʉʉdiya akasikɨra, akabhina, Heroode na abhagini bhaazɨ bhakazomerwa. Ʉmʉtɨmi akabhʉʉrɨra umuucha wuyo, “Nsabha chʉchʉsi kɨnʉ ukwenda, inyɨ nɨrakoha.”
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Akiirahɨra, “Nɨrakoha chʉchʉsi kɨnʉ ukwenda, nʉʉrʉ ritɨnɨka ryʉ ʉbhʉtɨmi bhwanɨ.”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Neho umuucha wurya akahʉrʉka igʉtʉ, akabhuurya unina, “Yiiya, nɨsabhɨkɨ?”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Mmbe umuucha wurya akagarʉka bhwangʉ kʉmʉtɨmi, akamʉbhʉʉrɨra, “Nereenda ongʼe nangwɨnʉ umutwɨ gwa Yoohana Ʉmʉbhatiizi kʉrʉhʉngʉ.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Ʉmʉtɨmi akarumɨka bhʉkʉngʼu, nawe igʉrʉ wu ubhwirahiri bhwazɨ mʉbhʉtangɨ bhwa abhagini, atɨɨndirɨ kumwangɨra.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Akatʉma umusirikarɨ ajɨ kʉtɨna Yoohana umutwɨ. Umusirikarɨ akaja mokebhoho, akatɨna Yoohana umutwɨ.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Akareeta umutwɨ guyo kʉrʉhʉngʉ, akaha umuucha wuyo, akahirɨra unina.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Hanʉ abhɨɨga bha Yoohana bhiigwirɨ gayo, bhakaja, bhakagega ɨkɨtʉndʉ chazɨ, bhakakɨbhɨɨka.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Hanʉ abhatumwa bhaagarukirɨ, bhakiibhiringa mʉbhʉtangɨ bhwa Yɨɨsu, bhakamʉbhʉʉrɨra gʉʉsi ganʉ bhaakʉrirɨ na kubhiija abhaatʉ.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Kʉrɨngʼaana na abhaatʉ bhaaru bhʉkʉngʼu bhanʉ bhaareho, abhandɨ bhaarɨ bharaaza, abhandɨ bhaarɨ bharabhʉʉka, Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhakatamwa kurya. Akabhabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Muuzɨ, tujɨ hanʉ hataana abhaatʉ, twoyeere hasuuhu.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Bhakabhʉʉka abheene mubhwatʉ, bhakaja ahagero hanʉ hataana abhaatʉ.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Nawe hanʉ bhaabhuukirɨ abhaatʉ bhakabharora, bhakabhamenya. Abhaatʉ bharya hamwɨmwɨ na abhandɨ kurwa zɨmbɨri nzaru bhakabharyarɨra, bhakabhakangatɨra kuhika ɨnʉ bhaarɨ bhakuja.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Hanʉ Yɨɨsu iikirɨ mubhwatʉ, akarora riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ. Akabharorera ɨbhɨgʉngi, kʉ kʉbha bhaarɨ ncha zɨngʼʉndu zɨnʉ zɨtaana umuriisha. Akatanga kubhiija amangʼana maaru.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Hanʉ zaahitirɨ ɨsa nzaru zu umwise, abhɨɨga bhaazɨ bhakamujaku, bhakamʉbhʉʉrɨra, “Hanʉ tʉrɨ ni‑mwitɨrɨgʉ na bhʉraariirɨ kwira.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Ʉbharagɨ abhaatʉ bhanʉ, bhajɨ mʉzɨmbɨri zɨnʉ zɨrɨ haguhɨ, korereke bhiigʉrɨrɨ ibhyakurya.”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Nawe, Yɨɨsu akabhagarukirya, “Imwɨ mʉbhahɨ ibhyakurya.”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Wʉʉsi akabhabhuurya, “Mʉnɨ ɨmɨkaatɨ ɨrɨnga? Mujɨ morore.”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra kʉbha, bhiikaryɨ abhaatʉ bhʉʉsi kʉmagari kʉbhʉnyaaki ʉbhʉbhɨsɨ.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Bhakiikara amagari, abhandɨ igana igana, abhandɨ merongo ɨtaanʉ ɨtaanʉ.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Yɨɨsu akagega ɨmɨkaatɨ ɨtaanʉ na ziiswɨ ibhɨrɨ, akarangamɨra kwisaarʉ, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ. Akasunyura ɨmɨkaatɨ girya, akabhaha abhɨɨga bhaazɨ bhabhasondye abhaatʉ. Na akabhasondya bhʉʉsi ziiswɨ ibhɨrɨ zirya.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Bhʉʉsi bhakarya, bhakiigʉta.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Abhɨɨga bhaazɨ bhakabhiringa amasaajʉ gɨ ɨmɨkaatɨ na ziiswɨ, bhakiizurya bhɨhʉʉzʉ ikumi na bhɨbhɨrɨ.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bhanʉ bhaariirɨ ibhyakurya bhirya bhaarɨ bhaaru, abhasubhɨ abheene bhaarɨ bhɨkwɨ bhɨtaanʉ.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Neho Yɨɨsu akabhaswaja abhɨɨga bhaazɨ bhasikɨrɨ mubhwatʉ, bhakangatɨ kwambʉka ɨnyanza kuja kʉrʉbhɨri rwa Bhɨtɨsaida, ewe aarɨ araraga riribhita rya abhaatʉ.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Na hanʉ bhaataanirɨ, akatiira kʉkɨgʉrʉ kʉsabha.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Hanʉ yaahikirɨ mʉkabhuribhuri, abhɨɨga bhaarɨ mubhwatʉ gatɨgatɨ wɨ ɨnyanza, na Yɨɨsu aarɨ umwene kʉkɨgʉrʉ.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Akabharora bharanyaaka kʉgʉha ubhwatʉ, kʉ kʉbha ʉmʉkama gwarɨ gʉrahuuta. Mmbe hanʉ ryahikirɨ mʉmacha, akabhajaku aragenda kʉmanzi, akeenda kʉbhahɨtɨɨra.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Nawe hanʉ bhaamʉrʉʉzɨ aragenda kʉmanzi, bhakakina nɨ‑kɨhwɨ, bhakarɨgɨsa.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Hanʉ bhaarʉʉzɨ newe bhʉʉsi bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu. Yɨɨsu akabhuga, “Mohoreere, mʉtʉʉbhaha! Niinyɨ.”
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Yɨɨsu akatiira mubhwatʉ bhwabhʉ, ʉmʉkama gʉkatureera. Bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu,
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 kʉ kʉbha bhatʉʉbhʉʉrirɨ nʉʉrʉ ɨkɨrʉgʉʉrʉ chɨ ɨmɨkaatɨ. Zekoro zaabhʉ zaarɨ kʉngʼu.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Hanʉ Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhaambukirɨ ɨnyanza, bhakahika mucharʉ cha Genezarɨti. Bhakiimiirirya ubhwatʉ imwambʉkʉ.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Hanʉ bhiikirɨ mubhwatʉ, abhaatʉ bha harya bhakamenya Yɨɨsu bhwangʉ,
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 bhakiiruguura kʉʉsɨ yirya yʉʉsi. Bharagega abharwɨrɨ kʉbhɨragʉ kuja hʉhʉʉsi hanʉ bhiigwirɨ Yɨɨsu arɨ.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Hʉhʉʉsi harya aagiirɨ, ɨbhɨ mʉzɨmbɨri hamwɨ mʉʉsɨ, bhakamoreetera abharwɨrɨ kʉrʉbhʉʉga. Bhakamʉsabha abhiisiririryɨ abharwɨrɨ bhakunʼyɨ nʉʉrʉ ripindʉ rye engebho yaazɨ. Bhʉʉsi bhanʉ bhaamukuniryɨku, bhakahora amarwɨrɨ gaabhʉ.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.