Marcos 6

ikz (IKZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Neho Yɨɨsu akarwɨyʉ, akagarʉka kʉrʉbhɨri rwabhʉ rwa Nazarɨɨti hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Hanʉ urusikʉ rwʉ ʉbhʉtʉʉrʉ rwahikirɨ, akatanga kwija mwirwazɨrʉ. Abhaaru bhanʉ bhamwigwirɨ bhakarʉgʉʉra. Bhaarɨ bhariibhuurya, “Wʉnʉ abhwɨnɨ hayi ganʉ gʉʉsi? Ni‑bhwʉbhʉʉrikɨ bhʉnʉ aahɨɨrwɨ nʉ ʉbhʉnaja bhwo okokora ɨbhɨsɨgʉ ncha bhiyo?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Wʉnʉ atarɨ ʉmʉsɨrɨmara wurya, mura wa Mariyamu, na bhaumwabhʉ nɨ‑Yaakobho, Yoose, Yuuda na Simʉʉni? Na abhasubhaati bhaazɨ tʉtaanabhʉ hanʉ?” Bhakiigatana igʉrʉ waazɨ, bhakaanga kumwisirirya.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉrʉʉtɨrɨri ahaasuukwa ahandɨ hʉʉsi, kuruushaku mʉrʉbhɨri rwazɨ, kʉbhahiiri bhaazɨ nu uwaazɨ.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Na ataturirɨ kokora iyo ɨbhɨsɨgʉ bhyaru, nawe akabhatʉʉrɨra amabhoko abharwɨrɨ bhasuuhu na kʉbhahorya.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Akarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu kʉ kʉbha bhatamwisiriiryɨ.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Akabhɨrɨkɨra abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ. Akabhaha ʉbhʉnaja bhu ukuruusha amasambwa, akabhatʉma bhabhɨrɨ bhabhɨrɨ.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Akabhaswaja, “Mʉtagega kegero chʉchʉsi igʉrʉ wo orogendo rwanyu kuruushaku ihimbʉ. Mʉtagega ɨsakwa, nʉʉrʉ ibhyakurya, nʉʉrʉ mpirya.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Mwibhohe ibhikwɨra, nawe mʉtagega ɨshadi ya kʉgarʉra.”
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Akangʼeha kʉbhabhʉʉrɨra, “Munyumba yʉyʉʉsi yɨnʉ bharaabhasʉngʼaanɨ, mwikarɨ muyomuyo, kuhika hanʉ mʉkʉbhʉʉka mʉrʉbhɨri ruyo.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Na hʉhʉʉsi hanʉ bhatakʉbhasʉngʼaana hamwɨ kubhiitegeerera, hanʉ mʉkʉbhʉʉka, mʉkʉngʼʉtɨ urutu kʉmagʉrʉ gaanyu, kobheerecha kʉbha Mungu arabhaanga.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Abhɨɨga bharya bhakabhʉʉka, bhakatanga kʉbharwazɨra abhaatʉ kʉbha, bhatigɨ ʉbhʉbhɨ bhwabhʉ.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Bhakaruusha amasambwa maaru na kohorya abharwɨrɨ bhaaru kwa kʉbhahaka amaguta.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ʉmʉtɨmi wi icharʉ kirya, iriina ryazɨ Heroode Antipaasi, akiigwa amangʼana ga Yɨɨsu, kʉ kʉbha aarɨ aramenyekana hʉʉsi. Abhandɨ bhaarɨ bharabhuga, “Ne‑Yoohana Ʉmʉbhatiizi aryukirɨ mʉbhaku, necho anʉ ʉbhʉnaja bhwo okokora ɨbhɨsɨgʉ ɨbhɨkʉrʉ.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Abhandɨ bhaarɨ bharabhuga, “Nɨ‑Ɨɨriya.” Abhandɨ bhaarɨ bharabhuga, “Ewe nɨ‑mʉrʉʉtɨrɨri wa Mungu ncha abharʉʉtɨrɨri abhandɨ bhɨ ɨkarɨ.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Nawe hanʉ Heroode Antipaasi igwirɨ amangʼana gayo, akabhuga, “Wʉnʉ, ne‑Yoohana, wʉnʉ natinirɨ umutwɨ. Aryukirɨ mʉbhaku!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Heroode umwene aarɨ aswajiryɨ Yoohana Ʉmʉbhatiizi agwatwɨ na atuurwɨ mokebhoho. Akakorabhu igʉrʉ wa Hɨrʉʉdiya ʉmʉkari wa Firipʉ wʉnʉ aarɨ akwɨrirwɨ neewe.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Yoohana aarɨ abhuuriirɨ Heroode, “Ni‑mugirʉ kwa naawɨ kukwɨra ʉmʉkari wa umwanyu.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Mmbe, Hɨrʉʉdiya akabhiihirirwa bhʉkʉngʼu Yoohana, akeenda kumwita nawe akatamwa.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Heroode akʉʉbhaha Yoohana, kʉ kʉbha akamenya kʉbha ewe nɨ‑mʉʉtʉ we eheene na mʉrɨndu, akabha aramuriibha. Hanʉ Heroode aarɨ akwitegeerera Yoohana, aarɨ ararumɨka bhʉkʉngʼu, nawe akasɨɨga kumwitegeerera.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Ribhaga rɨkahɨta, urusikʉ rʉmwɨ Heroode akabhona ɨnzɨra yu ukwita Yoohana. Kuhiita ɨnyangi yu ukwibhurwa kwazɨ, akabhaginihya abhatiniri bhaazɨ, abhakʉrʉ bha abhasirikarɨ, na abhakangati bhi icharʉ cha Gariraaya.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Hanʉ abhagini bhiikɨɨrɨ, umuucha waazɨ Hɨrʉʉdiya akasikɨra, akabhina, Heroode na abhagini bhaazɨ bhakazomerwa. Ʉmʉtɨmi akabhʉʉrɨra umuucha wuyo, “Nsabha chʉchʉsi kɨnʉ ukwenda, inyɨ nɨrakoha.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Akiirahɨra, “Nɨrakoha chʉchʉsi kɨnʉ ukwenda, nʉʉrʉ ritɨnɨka ryʉ ʉbhʉtɨmi bhwanɨ.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Neho umuucha wurya akahʉrʉka igʉtʉ, akabhuurya unina, “Yiiya, nɨsabhɨkɨ?”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Mmbe umuucha wurya akagarʉka bhwangʉ kʉmʉtɨmi, akamʉbhʉʉrɨra, “Nereenda ongʼe nangwɨnʉ umutwɨ gwa Yoohana Ʉmʉbhatiizi kʉrʉhʉngʉ.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Ʉmʉtɨmi akarumɨka bhʉkʉngʼu, nawe igʉrʉ wu ubhwirahiri bhwazɨ mʉbhʉtangɨ bhwa abhagini, atɨɨndirɨ kumwangɨra.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Akatʉma umusirikarɨ ajɨ kʉtɨna Yoohana umutwɨ. Umusirikarɨ akaja mokebhoho, akatɨna Yoohana umutwɨ.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Akareeta umutwɨ guyo kʉrʉhʉngʉ, akaha umuucha wuyo, akahirɨra unina.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Hanʉ abhɨɨga bha Yoohana bhiigwirɨ gayo, bhakaja, bhakagega ɨkɨtʉndʉ chazɨ, bhakakɨbhɨɨka.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Hanʉ abhatumwa bhaagarukirɨ, bhakiibhiringa mʉbhʉtangɨ bhwa Yɨɨsu, bhakamʉbhʉʉrɨra gʉʉsi ganʉ bhaakʉrirɨ na kubhiija abhaatʉ.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Kʉrɨngʼaana na abhaatʉ bhaaru bhʉkʉngʼu bhanʉ bhaareho, abhandɨ bhaarɨ bharaaza, abhandɨ bhaarɨ bharabhʉʉka, Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhakatamwa kurya. Akabhabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Muuzɨ, tujɨ hanʉ hataana abhaatʉ, twoyeere hasuuhu.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Bhakabhʉʉka abheene mubhwatʉ, bhakaja ahagero hanʉ hataana abhaatʉ.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Nawe hanʉ bhaabhuukirɨ abhaatʉ bhakabharora, bhakabhamenya. Abhaatʉ bharya hamwɨmwɨ na abhandɨ kurwa zɨmbɨri nzaru bhakabharyarɨra, bhakabhakangatɨra kuhika ɨnʉ bhaarɨ bhakuja.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Hanʉ Yɨɨsu iikirɨ mubhwatʉ, akarora riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ. Akabharorera ɨbhɨgʉngi, kʉ kʉbha bhaarɨ ncha zɨngʼʉndu zɨnʉ zɨtaana umuriisha. Akatanga kubhiija amangʼana maaru.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Hanʉ zaahitirɨ ɨsa nzaru zu umwise, abhɨɨga bhaazɨ bhakamujaku, bhakamʉbhʉʉrɨra, “Hanʉ tʉrɨ ni‑mwitɨrɨgʉ na bhʉraariirɨ kwira.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Ʉbharagɨ abhaatʉ bhanʉ, bhajɨ mʉzɨmbɨri zɨnʉ zɨrɨ haguhɨ, korereke bhiigʉrɨrɨ ibhyakurya.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Nawe, Yɨɨsu akabhagarukirya, “Imwɨ mʉbhahɨ ibhyakurya.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Wʉʉsi akabhabhuurya, “Mʉnɨ ɨmɨkaatɨ ɨrɨnga? Mujɨ morore.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra kʉbha, bhiikaryɨ abhaatʉ bhʉʉsi kʉmagari kʉbhʉnyaaki ʉbhʉbhɨsɨ.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Bhakiikara amagari, abhandɨ igana igana, abhandɨ merongo ɨtaanʉ ɨtaanʉ.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Yɨɨsu akagega ɨmɨkaatɨ ɨtaanʉ na ziiswɨ ibhɨrɨ, akarangamɨra kwisaarʉ, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ. Akasunyura ɨmɨkaatɨ girya, akabhaha abhɨɨga bhaazɨ bhabhasondye abhaatʉ. Na akabhasondya bhʉʉsi ziiswɨ ibhɨrɨ zirya.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Bhʉʉsi bhakarya, bhakiigʉta.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Abhɨɨga bhaazɨ bhakabhiringa amasaajʉ gɨ ɨmɨkaatɨ na ziiswɨ, bhakiizurya bhɨhʉʉzʉ ikumi na bhɨbhɨrɨ.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bhanʉ bhaariirɨ ibhyakurya bhirya bhaarɨ bhaaru, abhasubhɨ abheene bhaarɨ bhɨkwɨ bhɨtaanʉ.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Neho Yɨɨsu akabhaswaja abhɨɨga bhaazɨ bhasikɨrɨ mubhwatʉ, bhakangatɨ kwambʉka ɨnyanza kuja kʉrʉbhɨri rwa Bhɨtɨsaida, ewe aarɨ araraga riribhita rya abhaatʉ.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Na hanʉ bhaataanirɨ, akatiira kʉkɨgʉrʉ kʉsabha.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Hanʉ yaahikirɨ mʉkabhuribhuri, abhɨɨga bhaarɨ mubhwatʉ gatɨgatɨ wɨ ɨnyanza, na Yɨɨsu aarɨ umwene kʉkɨgʉrʉ.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Akabharora bharanyaaka kʉgʉha ubhwatʉ, kʉ kʉbha ʉmʉkama gwarɨ gʉrahuuta. Mmbe hanʉ ryahikirɨ mʉmacha, akabhajaku aragenda kʉmanzi, akeenda kʉbhahɨtɨɨra.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Nawe hanʉ bhaamʉrʉʉzɨ aragenda kʉmanzi, bhakakina nɨ‑kɨhwɨ, bhakarɨgɨsa.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Hanʉ bhaarʉʉzɨ newe bhʉʉsi bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu. Yɨɨsu akabhuga, “Mohoreere, mʉtʉʉbhaha! Niinyɨ.”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Yɨɨsu akatiira mubhwatʉ bhwabhʉ, ʉmʉkama gʉkatureera. Bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 kʉ kʉbha bhatʉʉbhʉʉrirɨ nʉʉrʉ ɨkɨrʉgʉʉrʉ chɨ ɨmɨkaatɨ. Zekoro zaabhʉ zaarɨ kʉngʼu.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Hanʉ Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhaambukirɨ ɨnyanza, bhakahika mucharʉ cha Genezarɨti. Bhakiimiirirya ubhwatʉ imwambʉkʉ.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Hanʉ bhiikirɨ mubhwatʉ, abhaatʉ bha harya bhakamenya Yɨɨsu bhwangʉ,
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 bhakiiruguura kʉʉsɨ yirya yʉʉsi. Bharagega abharwɨrɨ kʉbhɨragʉ kuja hʉhʉʉsi hanʉ bhiigwirɨ Yɨɨsu arɨ.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Hʉhʉʉsi harya aagiirɨ, ɨbhɨ mʉzɨmbɨri hamwɨ mʉʉsɨ, bhakamoreetera abharwɨrɨ kʉrʉbhʉʉga. Bhakamʉsabha abhiisiririryɨ abharwɨrɨ bhakunʼyɨ nʉʉrʉ ripindʉ rye engebho yaazɨ. Bhʉʉsi bhanʉ bhaamukuniryɨku, bhakahora amarwɨrɨ gaabhʉ.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.