Marcos 5

ikz (IKZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhakahika imwambʉkʉ wɨ ɨnyanza ya Gariraaya, mucharʉ cha Abhagɨraasi.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Hanʉ Yɨɨsu iikirɨ mubhwatʉ, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aarɨ na amasambwa akarwa mʉmabhigi ganʉ gaarɨ zimbihɨra, akamuryarɨra Yɨɨsu.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ʉmʉʉtʉ wuyo aarɨ ariikara mʉmabhigi ganʉ gaarɨ zimbihɨra. Aarɨ na amanaga, ataarɨ areho wʉwʉʉsi wʉnʉ aaturirɨ komobhoha nʉʉrʉ kwe emenyororo.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Bhaarɨ bhamʉbhʉhirɨ manga kaaru ne emenyororo kʉmagʉrʉ nɨ ɨbhɨrangʼani kʉmabhoko, nawe akabhɨtɨna bhyʉsi. Ataarɨ areho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akʉtʉra kumuhiza.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ibhaga ryʉsi ubhutikʉ nu umwise aarɨ aragendagenda kuzimbihɨra na mʉbhɨgʉrʉ, ararɨgɨsa na kwingʼerangʼera na amabhwɨ.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Hanʉ ʉmʉʉtʉ wuyo aarʉʉzɨ Yɨɨsu kwa kore na kumuryarɨra, akamuhigamɨra.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Akarɨgɨsa kwiraka ikʉrʉ akabhuga, “Nɨ‑nakɨ na naawɨ, Yɨɨsu Umwana wa Mungu wi Igʉrʉ wa Bhyʉsi? Nɨrakwisasaama kuriina rya Mungu ʉtanyaacha.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Akagambabhu kʉ kʉbha Yɨɨsu aarɨ aribhuuriirɨ, “Risambwa, nuurwɨ kʉmʉʉtʉ wʉnʉ!”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Yɨɨsu akaribhuurya, “Iriina ryazʉ wɨɨwɨ?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Risambwa rirya rɨkamwisasaama manga kaaru kʉbha atagaheebha mucharʉ kirya.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Kwarɨ na rihizʉ ikʉrʉ rya zingurubhɨ, rɨrariisha rusizʉ wɨ ɨkɨgʉrʉ.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Neho amasambwa garya gakabhuga, “Tʉrasabha utwisiririryɨ, tusikɨrɨ muzingurubhɨ zirya.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Yɨɨsu akagiisiririrya. Amasambwa gayo gakarwɨku ʉmʉʉtʉ wurya, gakaja muzingurubhɨ. Rihizʉ ryʉsi rya zingurubhɨ rɨkahiringita mwega ikihiringitʉ ɨkɨhaari, zɨkagwa mʉnyanza na kukwa. Zingurubhɨ ziyo zaarɨ zɨrahika bhɨkwɨ bhɨbhɨrɨ.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Abhariisha bha zingurubhɨ bharya bhakaryara, bhakaraganʼya amangʼana gayo mʉzɨmbɨri. Abhaatʉ bhakaaza, korereke bhiirorere abheene ganʉ gakʉrirwɨ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Hanʉ bhaahikirɨ kwa Yɨɨsu, bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu korora wʉnʉ aarɨ na riribhita rya amasambwa ikɨɨrɨ, ibhʉhirɨ zengebho na ana amangʼɨɨni gakunaanirɨ.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Bharya bhaarʉʉzɨ ganʉ gaamubhwɨnɨ wʉnʉ aarɨ na amasambwa na zingurubhɨ, bhakabha bharabhʉʉrɨra abhaatʉ abhandɨ amangʼana gayo.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Neho abhaatʉ bhakatanga kʉsabha Yɨɨsu arwɨ mucharʉ chabhʉ.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ akusikɨra mubhwatʉ, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aarɨ na amasambwa akasabha Yɨɨsu kʉbha amwisiririryɨ bhahiranɨ nawe.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Nawe Yɨɨsu atamwisiririiryɨ, akamʉbhʉʉrɨra, “Nuujɨ ɨwaanyu, ʉbhabhʉʉrɨrɨ amangʼana amakʉrʉ gɨ ɨbhɨgʉngi ganʉ Ʉmʉkʉrʉ akʉkʉrɨɨrɨ.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Ʉmʉʉtʉ wuyo akabhʉʉka akaja, akatanga kʉnyaraganʼya amangʼana Dɨkapʉʉri, amangʼana amakʉrʉ ganʉ Yɨɨsu aamʉkʉrɨɨrɨ. Abhaatʉ bhʉʉsi bhakarʉgʉʉra.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhakaambʉka ɨnyanza nu ubhwatʉ kʉgarʉka imwambʉkʉ. Hanʉ bhaahikirɨ, riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ rikiibhiringɨra rusizʉ wɨ ɨnyanza.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Hayo akaaza ʉmʉkangati wʉmwɨ mwirwazɨrʉ, iriina ryazɨ Yairʉ. Hanʉ aarʉʉzɨ Yɨɨsu, akamujaku, akagwa mʉmagʉrʉ gaazɨ.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Akamwisasaama arabhuga, “Umuucha waanɨ murwɨrɨ, areenda kutinʼya. Nɨrasabha tujɨ omoteere amabhoko gaazʉ kʉmʉbhɨrɨ gwazɨ, korereke ahone.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Yɨɨsu akahirana nawe. Riribhita rirya rɨkabha rɨramutuna, rimwirugutiriiryɨ bhʉkʉngʼu.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Mwiribhita rirya, kwarɨ nʉ ʉmʉkari wʉnʉ aarɨ nu ubhurwɨrɨ bhwɨ ɨngɨzi kwi imyaka ikumi nɨ ɨbhɨrɨ.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Ʉmʉkari wuyo aarɨ anyaakirɨ bhʉkʉngʼu kuja kʉbhagabhʉ. Akamara ebhegero bhyazɨ bhyʉsi arahira kʉbhagabhʉ, atabhwɨnɨ hakɨrɨku, nawe bhokoongera kʉhaara.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Hanʉ ʉmʉkari wuyo iigwirɨ ganʉ Yɨɨsu aakʉrirɨ, akahɨta mwiribhita rya abhaatʉ kwi inyuma, akakunʼyaku engebho ya Yɨɨsu.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Akakorabhu kʉ kʉbha akiigambɨra, “Nɨraakunʼyɨkubhu engebho yaazɨ, nɨrahora.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Hayohayo ɨngɨzi ɨkatɨnɨka, akiiyigwa mʉmʉbhɨrɨ kʉbha ahʉrirɨ.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Rogendo rʉmwɨ Yɨɨsu akamenya kʉbha amanaga gaazɨ gakʉrirɨ emeremo. Akiichʉra, akabhuurya abhaatʉ bha riribhita, “Nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ akuniryɨku zengebho zaanɨ?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Abhɨɨga bhaazɨ bhakamʉbhʉʉrɨra, “Ʉrarora chɨmbu abhaatʉ bhaaru bhakʉhɨgana kukwisukaku! Na naawɨ ʉrabhuurya, ‘Nɨ‑wɨɨwɨ ankuniryɨku?’ ”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Nawe akarora ɨnʉ nɨ ɨnʉ, korereke amorore wʉnʉ aamukuniryɨku.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Neho ʉmʉkari wurya akʉʉbhaha, akaaza akamugwaku mʉmagʉrʉ, ɨnʉ ararigita, kʉ kʉbha akamenya ganʉ gakʉriibhwɨ kwewe. Akamʉbhʉʉrɨra amaheene gʉʉsi.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Muucha, ubhwisirirya bhwazʉ bhʉkʉhʉriryɨ. Ujɨ no omorembe, nangʉ ʉhʉriibhwɨ.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ aragambana nʉ ʉmʉkari wuyo, abhaatʉ bhakaaza kurwa munyumba ya Yairʉ, ʉmʉkangati wi inyumba ya rirwazɨrʉ, bhakabhuga, “Yairʉ, tiga kʉnyaacha umwija, kʉ kʉbha umuucha waazʉ amarirɨ kukwa.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Nawe hanʉ Yɨɨsu iigwirɨ amangʼana gayo, akabhʉʉrɨra Yairʉ, “Ʉtʉʉbhaha, isirirya.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yɨɨsu akagarucha abhaatʉ abhandɨ bhʉʉsi kʉbha bhatakangatanʼya nawe. Akaja na Peetero, Yaakobho na Yoohana umunyi wa Yaakobho.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Hanʉ bhaahikirɨ kunyumba ya Yairʉ, Yɨɨsu akabhona abhaatʉ bhararɨra na kwarama.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Akasikɨra munyumba, akabhuga, “Mʉrarɨrɨrakɨ? Umuucha wʉnʉ akɨɨrɨ kukwa, nawe ahindiirɨ.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Riribhita rya abhaatʉ rikamoseka kwa kerege, nawe Yɨɨsu akabhahurucha bhʉʉsi igʉtʉ. Akagega wiisɨ, unina umwana na abhɨɨga bhaazɨ bhatatʉ, bhakaja ɨgatɨ ɨnʉ bhahindiryɨ umuucha.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Akagwata umuucha wurya kokobhoko, akamʉbhʉʉrɨra, “Tariita, ikumi!” enzobhooro yaku, “Umuucha, nɨrakʉbhʉʉrɨra, bhʉʉka!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Hayohayo, umuucha wuyo akiimɨɨrɨra, akatanga kogenda. Aarɨ ni imyaka ikumi nɨ ɨbhɨrɨ. Bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Yɨɨsu akabharecha bhatabhʉʉrɨra wʉwʉʉsi ganʉ gakʉrirwɨ. Akabhabhʉʉrɨra abhiibhuri bhu umuucha wuyo bhamohe ibhyakurya.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.