Marcos 14
ikz (IKZ) vs BKJ
1 Zɨkasaaga sikʉ ibhɨrɨbhu, ihikɨ isigukuru yɨ Ɨpasaka, nɨ yɨ Ɨmɨkaatɨ Gɨnʉ Gɨtarɨ Mitunduuru. Abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhiija bhi imigirʉ ja Musa, bhaarɨ bharamohya ɨnzɨra yu kugwata Yɨɨsu kwa mbisi, bhamʉtɨnɨrɨ na kumwita.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Nawe bhakabhuga, “Tutigɨ hinga isigukuru ɨhɨtɨ, neho tumugwatɨ, abhaatʉ bhataaza kokora ɨkɨmpʉgɨ.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Ribhaga riyo Yɨɨsu aarɨ Bhɨtaniya, wa Simʉʉni wʉnʉ aarɨ ne ebhegenge. Hanʉ aarɨ kwigari, akaaza ʉmʉkari wʉmwɨ ani ichupa ɨnzʉmu ya amaguta ga naridʉ. Amaguta gayo gaarɨ gi iguri ikʉrʉ, na garareetya bhwaheene. Akatɨna umunywa gwi ichupa, akiitʉrʉrɨra Yɨɨsu kumutwɨ.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Abhaatʉ obhorebhe bhanʉ bhaarɨ munyumba yirya, bhakiigatana. Bhakatanga kʉgamba abheene kobheene, “Ndora arasarya amaguta amazʉmu ganʉ?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Amaguta ganʉ gakeenderwa kuguribhwa zidinaari magana atatʉ, na kʉhaabhwa abhahabhɨ.” Bhakahaarɨra ʉmʉkari wurya.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Nawe Yɨɨsu akabhuga, “Mumutigɨ. Ndora mʉramʉnyaacha? Rɨnʉ ʉmʉkari wʉnʉ ankʉrɨɨrɨ ni‑zʉmu.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Abhahabhɨ mʉnabhʉ sikʉ zʉʉsi. Mʉratʉra kʉbhakorera amazʉmu ribhaga ryʉryʉsi rɨnʉ mʉsɨɨgirɨ. Nawe inyɨ nɨtakʉbha na niimwɨ sikʉ zʉʉsi.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ʉmʉkari wʉnʉ akʉrirɨ rɨnʉ akʉtʉra. Akangatirɨ kʉhaka ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ amaguta igʉrʉ wa amabhɨɨka gaanɨ.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, hʉhʉʉsi mubhyarʉ hanʉ abhaatʉ bhakʉbha bhararwaza Ɨngʼana Ɨnzʉmu, bharabha bharagamba rɨnʉ ʉmʉkari wʉnʉ aakʉrirɨ, kumuhiita.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Neho Yuuda Isikariyʉʉti, wʉmwɨ wa abhɨɨga ikumi na bhabhɨrɨ bha Yɨɨsu bharya, akaja kumwichʉra kʉbhakʉrʉ bha abhakuhaani, abheereche ɨnzɨra yu ukugwata Yɨɨsu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Hanʉ bhiigwirɨ amangʼana gayo, bhakazomerwa bhʉkʉngʼu. Bhakiisiriranʼya nawe kʉbha bharamoha zimpirya. Neho Yuuda akatanga komohya umweya ʉmʉzʉmu gu ukumwichʉra.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Rwarɨ urusikʉ rwe embere rwi isigukuru yɨ Ɨmɨkaatɨ Gɨnʉ Gɨtarɨ Mitunduuru, urusikʉ rʉnʉ abhaatʉ bhaarɨ bhariita ɨkɨngʼʉndu chɨ Ɨpasaka. Abhɨɨga bha Yɨɨsu bhakamubhuurya, “Oreenda tujɨ hayi tokokorere ahagero hʉ ʉkʉrɨɨra Ɨpasaka?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Neho Yɨɨsu akatʉma abhɨɨga bhabhɨrɨ, akabhabhʉʉrɨra, “Mujɨ mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu, iyo mʉrahunana nu umusubhɨ wʉmwɨ agɨgirɨ inywa, mumutunɨ.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Munyumba yɨnʉ ariisikɨrɨ, mujɨ mʉmʉbhʉʉrɨrɨ umwene nyumba, ‘Umwija arasabha utwereche ɨgatɨ hanʉ araarɨɨrɨ Ɨpasaka hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ.’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Neho umwene nyumba arabheerecha ɨgatɨ ahakʉrʉ mogorofa, hakʉnzirwɨ kɨmwɨ. Mototengere muyo, tʉrɨɨrɨ Ɨpasaka.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Abhɨɨga bharya bhakabhʉʉka, bhakaja mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu. Bhakabhona gʉʉsi garɨ chɨmbu Yɨɨsu aabhabhuuriirɨ, bhakatenga ibhyakurya bhyɨ Ɨpasaka.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Hanʉ ryahikirɨ rigoroobha, Yɨɨsu akahika munyumba yirya hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ bharya.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Hanʉ bhaarɨ bhararya, Yɨɨsu akabhuga, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, wʉmwɨ waanyu, wʉʉsi ararya hamwɨmwɨ na niinyɨ, aranyiichʉra.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Abhɨɨga bhaazɨ bhakatanga kurumɨka. Bhakamubhuurya wʉmwɨ wʉmwɨ, “Nangʉ niinyɨ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Akabhabhʉʉrɨra, “Nɨ‑wʉmwɨ waanyu gatɨ wi ikumi na bhabhɨrɨ, wʉnʉ akokorya hamwɨmwɨ na niinyɨ mʉbhakuri.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Maheene Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araja kukwa, chɨmbu Amaandɨkʉ Amarɨndu gakubhuga igʉrʉ waazɨ. Nawe, horeera kʉmʉʉtʉ wʉnʉ ariichʉrɨ Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ! Yaarɨ hakɨrɨku kwewe atangibhwirwɨ!”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Hanʉ bhaarɨ bhararya, Yɨɨsu akagega ʉmʉkaatɨ, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ. Akagusunyura, akabhaha abhɨɨga bhaazɨ, akabhuga, “Mogege, muryɨ, gʉnʉ negwe ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Akʉmara, akagega ekekombe chi idivaayi, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ, akabhaha arabhuga, “Mogege, munywɨ imwɨ bhʉʉsi.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Ganʉ nego amasaahɨ gaanɨ gʉ ʉbhʉragɨ, ganʉ gakwitɨka igʉrʉ wa abhaatʉ bhaaru.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene kʉbha, nɨtakunywa naatu idivaayi kuhika hanʉ nikunywa bhuhya mʉbhʉtɨmi bhwa Mungu.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Akʉmara bhakɨɨmba iryɨmbʉ ryu ukukumya Mungu. Bhakabhʉʉka hayo, bhakaja kʉkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Hanʉ bhaarɨ kʉnzɨra, Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Imwʉsi mʉraangʼosa kʉganʉ gakʉhʉrʉka. Garabha chɨmbu Mungu aagambirɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu,
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Nawe hanʉ nikuryʉka, nɨrabhakangatɨra kuja Gariraaya.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Neho Peetero akamʉbhʉʉrɨra, “Nangabha abhakɨndichanɨ bhʉʉsi bharakutiga, inyɨ nɨtakukutiga.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Nɨrakʉbhʉʉrɨra amaheene, ubhutikʉ bhwa reero, ekorokoome ɨtakuhiita kʉgamba kabhɨrɨ, ʉrabha ʉnyangirɨ katatʉ.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Nawe Peetero akoongera kʉkandikija kʉbha, “Nangabha kukwa, nikwɨ hamwɨmwɨ na naawɨ, nɨtakukwanga zee!” Na abhɨɨga bhʉʉsi abhakɨndichazɨ bhakabhuga muyomuyo.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Hanʉ bhaahikirɨ kʉkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni, bhakaja mubhusitaani yɨnʉ ikubhirikirwa Gɨtisɨmanɨ. Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Mwikarɨ hanʉ, ribhaga rɨnʉ inyɨ nɨkʉsabha.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Akagega Peetero, Yaakobho na Yoohana, akaja nabhʉ kore hasuuhu, akatanga kwitiimaata na kʉnyaaka bhʉkʉngʼu mokoro.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Akabhabhʉʉrɨra, “Ekoro yaanɨ irumikirɨ bhʉkʉngʼu, ekerengo chu ukukwa. Mwikarɨ hanʉ, motengeeze.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Yɨɨsu akiisuka embere hasuuhu, akagwa haasɨ. Akasabha, “Ɨrɨɨtʉrɨkanɨ, nɨtahɨtɨra ribhaga ryɨ ɨnyaakʉ rɨnʉ.”
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Akabhuga, “Bhaabha, kwa naawɨ gʉʉsi garatʉrɨkana. Nɨrakʉsabha unduushiryɨ ekekombe chɨ ɨnyaakʉ kɨnʉ. Ɨtarɨ chɨmbu inyɨ nikwenda, nawe gakorwe chɨmbu awɨ ukwenda.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Hanʉ aagarukirɨ kʉbhɨɨga bhaazɨ bhatatʉ bharya, akabhona bhahindiirɨ. Akabhuurya Simʉʉni Peetero, “Simʉʉni, zihirirɨ? Ʉtamirwɨ kotengeeza nʉʉrʉ kwɨ ɨɨsa yɨmwɨ?”
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Neho akabhabhʉʉrɨra, “Motengeeze na kʉsabha, mʉtaaza kusikɨra mubhitiimotiimo. Ekoro iriisirirya, nawe ʉmʉbhɨrɨ nɨ‑mʉnyʉʉhɨrɨru.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Yɨɨsu akabhʉʉka, akaja kʉsabha rusizʉ, akagarʉkɨra kʉgamba amangʼana garyagarya.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Hanʉ aagarukirɨ rwa kabhɨrɨ kʉbhɨɨga bhaazɨ, akabhona bhahindiirɨ, akabhabhuucha, kʉ kʉbha bhakarwa mozendooro. Bhataarɨ na rya kʉmʉgarukirya.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Yɨɨsu akarwa kwikɨ kʉsabha rwa katatʉ, akabhabhʉʉrɨra, “Nangʉ muhindɨrɨ mwoyeere, yiisirɨ. Ribhaga ryɨ ɨnyaakʉ yaanɨ rihikirɨ. Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ aragwatwa na kuhirwa mʉmabhoko ga abhakʉri bhʉ ʉbhʉbhɨ.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Mʉbhʉʉkɨ, tujɨ. Rora, wʉnʉ akunyiichʉra arɨ haguhɨ.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ aragamba gayo, hayohayo Yuuda, wʉmwɨ wa abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ, akahika na abhaatʉ bhaaru, bhanʉ bhagwatiriirɨ amasabha na amarungu mʉmabhoko. Abhaatʉ bhayo bhakarwa kʉbhakʉrʉ bha abhakuhaani, abhiija bhi imigirʉ ja Musa na abhakaruka.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Yuuda wʉnʉ iichurirɨ Yɨɨsu, aarɨ abhahɨɨrɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ, arabhuga, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ nɨraahumbatɨ, momenye, newe. Mumugwatɨ na kʉbhʉʉka nawe, mʉmʉtʉʉrɨ mozemboko.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Hanʉ Yuuda aahikirɨ harya, akaja bhwɨma kwa Yɨɨsu, akabhuga, “Umwija!” Akamuhumbata.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Abhaatʉ bharya bhakagwata Yɨɨsu.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Neho, ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ mʉbharya bhanʉ bhiimiiriirɨ harya hamwɨmwɨ na Yɨɨsu, akasohora risabha ryazɨ, akatɨna ʉkʉtwɨ kwa mbʉʉsa wa kuhaani ʉmʉkʉrʉ kutu.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhaatʉ bharya, “Ndora mwizirɨ na amasabha na amarungu, mungwatɨ inyɨ, ncha abhaatʉ bhanʉ bhakuja kugwata ʉmʉsaakuri?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Kɨrakabhu naarɨ hamwɨmwɨ na niimwɨ, niriija mwihekaaru, mʉtaangwatirɨ. Nawe ganʉ gʉʉsi gakʉrirwɨ korereke ganʉ gaandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu, gakorwe.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Neho abhɨɨga bhaazɨ bhʉʉsi bhakaryara, bhakamutiga.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Kwarɨ nu umumura wʉmwɨ wʉnʉ ifɨɨriryɨ engebho, aarɨ aratuna Yɨɨsu. Bhakagema kumugwata,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 nawe akasʉsʉbhʉka mʉmabhoko, akatiga umwenda gwazɨ, akaryara mwega arɨ tʉʉhʉ.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Neho abhaatʉ bharya bhakahira Yɨɨsu kwa kuhaani ʉmʉkʉrʉ. Bhakiibhiringa harya abhakʉrʉ bhʉʉsi bha abhakuhaani, abhakaruka na abhiija bhi imigirʉ ja Musa.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Peetero akabha aratuna Yɨɨsu kwa kore. Akaja, akasikɨra mwigoobhe rya kuhaani ʉmʉkʉrʉ. Akiikara murya hamwɨmwɨ na abhariibhi bha kuhaani ʉmʉkʉrʉ, akabha aroota omorero.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani ni ichandarʉ chʉsi bhakatanga komohya obhomenyeekererya bhwʉ ʉkʉgamba Yɨɨsu, korereke bhamʉtɨnɨrɨ na kumwita. Nawe, bhataarɨ bharabhona obhomenyeekererya bhwʉbhwʉsi.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Abhaatʉ bhaaru bhaarɨ bharahurucha obhomenyeekererya bhwʉ ʉrʉrɨmɨ kʉgamba Yɨɨsu, nawe obhomenyeekererya bhwabhʉ bhʉtaarɨ bhuriigwana.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Akʉmara, abhaatʉ abhandɨ obhorebhe bhakiimɨɨrɨra, bhakahurucha obhomenyeekererya bhwʉ ʉrʉrɨmɨ. Bhaarɨ bharabhuga,
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Itwɨ abheene tukiigwa ʉmʉʉtʉ wʉnʉ arabhuga, ‘Inyɨ nɨragwisha rihekaaru rya Mungu rɨnʉ abhaatʉ bhʉʉmbakirɨ. Na nɨrʉʉmbaka ɨrɨndɨ kwa sikʉ isatʉbhu. Rihekaaru riyo rɨtakʉʉmbakwa na abhaatʉ.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Nʉʉrʉbhu, obhomenyeekererya bhwabhʉ bhʉtaarɨ bhuriigwana.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Akʉmara kuhaani ʉmʉkʉrʉ akiimɨɨrɨra embere wi ichandarʉ. Akabhuurya Yɨɨsu, “Awɨɨ, ʉtakʉgarukirya ingʼana ryʉryʉsi, rɨnʉ abhaatʉ bhanʉ bhakʉkʉgamba?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Nawe Yɨɨsu akakira kiri, ataagambirɨ ingʼana ryʉryʉsi. Kuhaani ʉmʉkʉrʉ akangʼeha kumubhuurya, “Awɨ ni‑Kiriisitʉ, Umwana wa Mungu wʉnʉ akukumibhwa?”
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Yɨɨsu akagarukirya, “Inyɨ newe. Na niimwɨ mʉrarora Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ ikɨɨrɨ ʉrʉbhaara rwu ubhuryʉ rwa Mungu wa Amanaga. Na mʉramorora araaza mʉmasaarʉ kurwa mwisaarʉ.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Neho kuhaani ʉmʉkʉrʉ akatarandʉra zengebho zaazɨ kwerecha asaayirɨ bhʉkʉngʼu, akabhuga, “Nɨ‑bhamenyeekereryakɨ bhanʉ tukwenda?
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Mwigwirɨ abheene chɨmbu akorega Mungu! Nangʉ imwɨ, mʉrabhugabhwɨ?” Ichandarʉ chʉsi kɨkabhuga areenderwa iitwɨ.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Abhandɨ bhakatanga kumutwɨra amatɨ, komobhoha mubhushʉ na komotema ibhikundi, ɨnʉ bharamʉbhʉʉrɨra, “Rootorera nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ akʉtɨmirɨ!” Na abhariibhi bhanʉ bhaarɨ harya, bhakamogega, bhakamotema.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Ribhaga riyo ryʉsi, Peetero aarɨ mwigoobhe, iyaasɨ wi ichumba hanʉ Yɨɨsu aarɨ arabhuuribhwa. Akaaza omohocha wʉmwɨ wɨ ɨkɨkari wa kuhaani ʉmʉkʉrʉ.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Akarora Peetero aroota omorero, akamomogorera. Akamʉbhʉʉrɨra, “Na naawɨ waarɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu, Ʉmʉnazarɨɨti.”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Nawe Peetero akaanga arabhuga, “Nɨtɨɨzɨ na nɨtakwigwa ganʉ ʉkʉgamba!” Akaja kukishoko cha rigoobhe. Ribhaga riryarirya, ekorokoome ɨkagamba.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Ʉmʉkari wuyo akarora Peetero, akatanga kʉbhʉʉrɨra abhaatʉ bhanʉ bhiimiiriirɨ harya, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ wʉʉsi arɨ hamwɨmwɨ nabhʉ.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Nawe Peetero akaanga kwikɨ.
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Nawe, Peetero akatanga kwihiimirirya na kwirahɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ mʉkʉgamba, inyɨ nɨtamwɨzɨ!”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Hayohayobhu, ekorokoome ɨkagamba rwa kabhɨrɨ. Ribhaga riyo, Peetero akahiita ringʼana rya Yɨɨsu rɨnʉ aamubhuuriirɨ, “Ekorokoome ɨkɨɨrɨ kʉgamba manga kabhɨrɨ, ʉrabha ʉnyangirɨ katatʉ.” Peetero hanʉ isɨɨgirɨ gayo, akarɨra.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.