Marcos 14
ikz (IKZ) vs ARIB
1 Zɨkasaaga sikʉ ibhɨrɨbhu, ihikɨ isigukuru yɨ Ɨpasaka, nɨ yɨ Ɨmɨkaatɨ Gɨnʉ Gɨtarɨ Mitunduuru. Abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhiija bhi imigirʉ ja Musa, bhaarɨ bharamohya ɨnzɨra yu kugwata Yɨɨsu kwa mbisi, bhamʉtɨnɨrɨ na kumwita.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Nawe bhakabhuga, “Tutigɨ hinga isigukuru ɨhɨtɨ, neho tumugwatɨ, abhaatʉ bhataaza kokora ɨkɨmpʉgɨ.”
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ribhaga riyo Yɨɨsu aarɨ Bhɨtaniya, wa Simʉʉni wʉnʉ aarɨ ne ebhegenge. Hanʉ aarɨ kwigari, akaaza ʉmʉkari wʉmwɨ ani ichupa ɨnzʉmu ya amaguta ga naridʉ. Amaguta gayo gaarɨ gi iguri ikʉrʉ, na garareetya bhwaheene. Akatɨna umunywa gwi ichupa, akiitʉrʉrɨra Yɨɨsu kumutwɨ.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Abhaatʉ obhorebhe bhanʉ bhaarɨ munyumba yirya, bhakiigatana. Bhakatanga kʉgamba abheene kobheene, “Ndora arasarya amaguta amazʉmu ganʉ?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Amaguta ganʉ gakeenderwa kuguribhwa zidinaari magana atatʉ, na kʉhaabhwa abhahabhɨ.” Bhakahaarɨra ʉmʉkari wurya.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Nawe Yɨɨsu akabhuga, “Mumutigɨ. Ndora mʉramʉnyaacha? Rɨnʉ ʉmʉkari wʉnʉ ankʉrɨɨrɨ ni‑zʉmu.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Abhahabhɨ mʉnabhʉ sikʉ zʉʉsi. Mʉratʉra kʉbhakorera amazʉmu ribhaga ryʉryʉsi rɨnʉ mʉsɨɨgirɨ. Nawe inyɨ nɨtakʉbha na niimwɨ sikʉ zʉʉsi.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Ʉmʉkari wʉnʉ akʉrirɨ rɨnʉ akʉtʉra. Akangatirɨ kʉhaka ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ amaguta igʉrʉ wa amabhɨɨka gaanɨ.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, hʉhʉʉsi mubhyarʉ hanʉ abhaatʉ bhakʉbha bhararwaza Ɨngʼana Ɨnzʉmu, bharabha bharagamba rɨnʉ ʉmʉkari wʉnʉ aakʉrirɨ, kumuhiita.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Neho Yuuda Isikariyʉʉti, wʉmwɨ wa abhɨɨga ikumi na bhabhɨrɨ bha Yɨɨsu bharya, akaja kumwichʉra kʉbhakʉrʉ bha abhakuhaani, abheereche ɨnzɨra yu ukugwata Yɨɨsu.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Hanʉ bhiigwirɨ amangʼana gayo, bhakazomerwa bhʉkʉngʼu. Bhakiisiriranʼya nawe kʉbha bharamoha zimpirya. Neho Yuuda akatanga komohya umweya ʉmʉzʉmu gu ukumwichʉra.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Rwarɨ urusikʉ rwe embere rwi isigukuru yɨ Ɨmɨkaatɨ Gɨnʉ Gɨtarɨ Mitunduuru, urusikʉ rʉnʉ abhaatʉ bhaarɨ bhariita ɨkɨngʼʉndu chɨ Ɨpasaka. Abhɨɨga bha Yɨɨsu bhakamubhuurya, “Oreenda tujɨ hayi tokokorere ahagero hʉ ʉkʉrɨɨra Ɨpasaka?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Neho Yɨɨsu akatʉma abhɨɨga bhabhɨrɨ, akabhabhʉʉrɨra, “Mujɨ mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu, iyo mʉrahunana nu umusubhɨ wʉmwɨ agɨgirɨ inywa, mumutunɨ.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Munyumba yɨnʉ ariisikɨrɨ, mujɨ mʉmʉbhʉʉrɨrɨ umwene nyumba, ‘Umwija arasabha utwereche ɨgatɨ hanʉ araarɨɨrɨ Ɨpasaka hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ.’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Neho umwene nyumba arabheerecha ɨgatɨ ahakʉrʉ mogorofa, hakʉnzirwɨ kɨmwɨ. Mototengere muyo, tʉrɨɨrɨ Ɨpasaka.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Abhɨɨga bharya bhakabhʉʉka, bhakaja mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu. Bhakabhona gʉʉsi garɨ chɨmbu Yɨɨsu aabhabhuuriirɨ, bhakatenga ibhyakurya bhyɨ Ɨpasaka.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Hanʉ ryahikirɨ rigoroobha, Yɨɨsu akahika munyumba yirya hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ bharya.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Hanʉ bhaarɨ bhararya, Yɨɨsu akabhuga, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, wʉmwɨ waanyu, wʉʉsi ararya hamwɨmwɨ na niinyɨ, aranyiichʉra.”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Abhɨɨga bhaazɨ bhakatanga kurumɨka. Bhakamubhuurya wʉmwɨ wʉmwɨ, “Nangʉ niinyɨ?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Akabhabhʉʉrɨra, “Nɨ‑wʉmwɨ waanyu gatɨ wi ikumi na bhabhɨrɨ, wʉnʉ akokorya hamwɨmwɨ na niinyɨ mʉbhakuri.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Maheene Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araja kukwa, chɨmbu Amaandɨkʉ Amarɨndu gakubhuga igʉrʉ waazɨ. Nawe, horeera kʉmʉʉtʉ wʉnʉ ariichʉrɨ Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ! Yaarɨ hakɨrɨku kwewe atangibhwirwɨ!”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Hanʉ bhaarɨ bhararya, Yɨɨsu akagega ʉmʉkaatɨ, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ. Akagusunyura, akabhaha abhɨɨga bhaazɨ, akabhuga, “Mogege, muryɨ, gʉnʉ negwe ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Akʉmara, akagega ekekombe chi idivaayi, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ, akabhaha arabhuga, “Mogege, munywɨ imwɨ bhʉʉsi.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Ganʉ nego amasaahɨ gaanɨ gʉ ʉbhʉragɨ, ganʉ gakwitɨka igʉrʉ wa abhaatʉ bhaaru.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene kʉbha, nɨtakunywa naatu idivaayi kuhika hanʉ nikunywa bhuhya mʉbhʉtɨmi bhwa Mungu.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Akʉmara bhakɨɨmba iryɨmbʉ ryu ukukumya Mungu. Bhakabhʉʉka hayo, bhakaja kʉkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Hanʉ bhaarɨ kʉnzɨra, Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Imwʉsi mʉraangʼosa kʉganʉ gakʉhʉrʉka. Garabha chɨmbu Mungu aagambirɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu,
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Nawe hanʉ nikuryʉka, nɨrabhakangatɨra kuja Gariraaya.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Neho Peetero akamʉbhʉʉrɨra, “Nangabha abhakɨndichanɨ bhʉʉsi bharakutiga, inyɨ nɨtakukutiga.”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Nɨrakʉbhʉʉrɨra amaheene, ubhutikʉ bhwa reero, ekorokoome ɨtakuhiita kʉgamba kabhɨrɨ, ʉrabha ʉnyangirɨ katatʉ.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Nawe Peetero akoongera kʉkandikija kʉbha, “Nangabha kukwa, nikwɨ hamwɨmwɨ na naawɨ, nɨtakukwanga zee!” Na abhɨɨga bhʉʉsi abhakɨndichazɨ bhakabhuga muyomuyo.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Hanʉ bhaahikirɨ kʉkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni, bhakaja mubhusitaani yɨnʉ ikubhirikirwa Gɨtisɨmanɨ. Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Mwikarɨ hanʉ, ribhaga rɨnʉ inyɨ nɨkʉsabha.”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Akagega Peetero, Yaakobho na Yoohana, akaja nabhʉ kore hasuuhu, akatanga kwitiimaata na kʉnyaaka bhʉkʉngʼu mokoro.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Akabhabhʉʉrɨra, “Ekoro yaanɨ irumikirɨ bhʉkʉngʼu, ekerengo chu ukukwa. Mwikarɨ hanʉ, motengeeze.”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Yɨɨsu akiisuka embere hasuuhu, akagwa haasɨ. Akasabha, “Ɨrɨɨtʉrɨkanɨ, nɨtahɨtɨra ribhaga ryɨ ɨnyaakʉ rɨnʉ.”
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Akabhuga, “Bhaabha, kwa naawɨ gʉʉsi garatʉrɨkana. Nɨrakʉsabha unduushiryɨ ekekombe chɨ ɨnyaakʉ kɨnʉ. Ɨtarɨ chɨmbu inyɨ nikwenda, nawe gakorwe chɨmbu awɨ ukwenda.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Hanʉ aagarukirɨ kʉbhɨɨga bhaazɨ bhatatʉ bharya, akabhona bhahindiirɨ. Akabhuurya Simʉʉni Peetero, “Simʉʉni, zihirirɨ? Ʉtamirwɨ kotengeeza nʉʉrʉ kwɨ ɨɨsa yɨmwɨ?”
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Neho akabhabhʉʉrɨra, “Motengeeze na kʉsabha, mʉtaaza kusikɨra mubhitiimotiimo. Ekoro iriisirirya, nawe ʉmʉbhɨrɨ nɨ‑mʉnyʉʉhɨrɨru.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Yɨɨsu akabhʉʉka, akaja kʉsabha rusizʉ, akagarʉkɨra kʉgamba amangʼana garyagarya.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Hanʉ aagarukirɨ rwa kabhɨrɨ kʉbhɨɨga bhaazɨ, akabhona bhahindiirɨ, akabhabhuucha, kʉ kʉbha bhakarwa mozendooro. Bhataarɨ na rya kʉmʉgarukirya.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Yɨɨsu akarwa kwikɨ kʉsabha rwa katatʉ, akabhabhʉʉrɨra, “Nangʉ muhindɨrɨ mwoyeere, yiisirɨ. Ribhaga ryɨ ɨnyaakʉ yaanɨ rihikirɨ. Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ aragwatwa na kuhirwa mʉmabhoko ga abhakʉri bhʉ ʉbhʉbhɨ.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Mʉbhʉʉkɨ, tujɨ. Rora, wʉnʉ akunyiichʉra arɨ haguhɨ.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ aragamba gayo, hayohayo Yuuda, wʉmwɨ wa abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ, akahika na abhaatʉ bhaaru, bhanʉ bhagwatiriirɨ amasabha na amarungu mʉmabhoko. Abhaatʉ bhayo bhakarwa kʉbhakʉrʉ bha abhakuhaani, abhiija bhi imigirʉ ja Musa na abhakaruka.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Yuuda wʉnʉ iichurirɨ Yɨɨsu, aarɨ abhahɨɨrɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ, arabhuga, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ nɨraahumbatɨ, momenye, newe. Mumugwatɨ na kʉbhʉʉka nawe, mʉmʉtʉʉrɨ mozemboko.”
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Hanʉ Yuuda aahikirɨ harya, akaja bhwɨma kwa Yɨɨsu, akabhuga, “Umwija!” Akamuhumbata.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Abhaatʉ bharya bhakagwata Yɨɨsu.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Neho, ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ mʉbharya bhanʉ bhiimiiriirɨ harya hamwɨmwɨ na Yɨɨsu, akasohora risabha ryazɨ, akatɨna ʉkʉtwɨ kwa mbʉʉsa wa kuhaani ʉmʉkʉrʉ kutu.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhaatʉ bharya, “Ndora mwizirɨ na amasabha na amarungu, mungwatɨ inyɨ, ncha abhaatʉ bhanʉ bhakuja kugwata ʉmʉsaakuri?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Kɨrakabhu naarɨ hamwɨmwɨ na niimwɨ, niriija mwihekaaru, mʉtaangwatirɨ. Nawe ganʉ gʉʉsi gakʉrirwɨ korereke ganʉ gaandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu, gakorwe.”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Neho abhɨɨga bhaazɨ bhʉʉsi bhakaryara, bhakamutiga.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Kwarɨ nu umumura wʉmwɨ wʉnʉ ifɨɨriryɨ engebho, aarɨ aratuna Yɨɨsu. Bhakagema kumugwata,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 nawe akasʉsʉbhʉka mʉmabhoko, akatiga umwenda gwazɨ, akaryara mwega arɨ tʉʉhʉ.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Neho abhaatʉ bharya bhakahira Yɨɨsu kwa kuhaani ʉmʉkʉrʉ. Bhakiibhiringa harya abhakʉrʉ bhʉʉsi bha abhakuhaani, abhakaruka na abhiija bhi imigirʉ ja Musa.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Peetero akabha aratuna Yɨɨsu kwa kore. Akaja, akasikɨra mwigoobhe rya kuhaani ʉmʉkʉrʉ. Akiikara murya hamwɨmwɨ na abhariibhi bha kuhaani ʉmʉkʉrʉ, akabha aroota omorero.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani ni ichandarʉ chʉsi bhakatanga komohya obhomenyeekererya bhwʉ ʉkʉgamba Yɨɨsu, korereke bhamʉtɨnɨrɨ na kumwita. Nawe, bhataarɨ bharabhona obhomenyeekererya bhwʉbhwʉsi.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Abhaatʉ bhaaru bhaarɨ bharahurucha obhomenyeekererya bhwʉ ʉrʉrɨmɨ kʉgamba Yɨɨsu, nawe obhomenyeekererya bhwabhʉ bhʉtaarɨ bhuriigwana.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Akʉmara, abhaatʉ abhandɨ obhorebhe bhakiimɨɨrɨra, bhakahurucha obhomenyeekererya bhwʉ ʉrʉrɨmɨ. Bhaarɨ bharabhuga,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “Itwɨ abheene tukiigwa ʉmʉʉtʉ wʉnʉ arabhuga, ‘Inyɨ nɨragwisha rihekaaru rya Mungu rɨnʉ abhaatʉ bhʉʉmbakirɨ. Na nɨrʉʉmbaka ɨrɨndɨ kwa sikʉ isatʉbhu. Rihekaaru riyo rɨtakʉʉmbakwa na abhaatʉ.’ ”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Nʉʉrʉbhu, obhomenyeekererya bhwabhʉ bhʉtaarɨ bhuriigwana.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Akʉmara kuhaani ʉmʉkʉrʉ akiimɨɨrɨra embere wi ichandarʉ. Akabhuurya Yɨɨsu, “Awɨɨ, ʉtakʉgarukirya ingʼana ryʉryʉsi, rɨnʉ abhaatʉ bhanʉ bhakʉkʉgamba?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Nawe Yɨɨsu akakira kiri, ataagambirɨ ingʼana ryʉryʉsi. Kuhaani ʉmʉkʉrʉ akangʼeha kumubhuurya, “Awɨ ni‑Kiriisitʉ, Umwana wa Mungu wʉnʉ akukumibhwa?”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Yɨɨsu akagarukirya, “Inyɨ newe. Na niimwɨ mʉrarora Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ ikɨɨrɨ ʉrʉbhaara rwu ubhuryʉ rwa Mungu wa Amanaga. Na mʉramorora araaza mʉmasaarʉ kurwa mwisaarʉ.”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Neho kuhaani ʉmʉkʉrʉ akatarandʉra zengebho zaazɨ kwerecha asaayirɨ bhʉkʉngʼu, akabhuga, “Nɨ‑bhamenyeekereryakɨ bhanʉ tukwenda?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Mwigwirɨ abheene chɨmbu akorega Mungu! Nangʉ imwɨ, mʉrabhugabhwɨ?” Ichandarʉ chʉsi kɨkabhuga areenderwa iitwɨ.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Abhandɨ bhakatanga kumutwɨra amatɨ, komobhoha mubhushʉ na komotema ibhikundi, ɨnʉ bharamʉbhʉʉrɨra, “Rootorera nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ akʉtɨmirɨ!” Na abhariibhi bhanʉ bhaarɨ harya, bhakamogega, bhakamotema.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Ribhaga riyo ryʉsi, Peetero aarɨ mwigoobhe, iyaasɨ wi ichumba hanʉ Yɨɨsu aarɨ arabhuuribhwa. Akaaza omohocha wʉmwɨ wɨ ɨkɨkari wa kuhaani ʉmʉkʉrʉ.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Akarora Peetero aroota omorero, akamomogorera. Akamʉbhʉʉrɨra, “Na naawɨ waarɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu, Ʉmʉnazarɨɨti.”
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Nawe Peetero akaanga arabhuga, “Nɨtɨɨzɨ na nɨtakwigwa ganʉ ʉkʉgamba!” Akaja kukishoko cha rigoobhe. Ribhaga riryarirya, ekorokoome ɨkagamba.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Ʉmʉkari wuyo akarora Peetero, akatanga kʉbhʉʉrɨra abhaatʉ bhanʉ bhiimiiriirɨ harya, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ wʉʉsi arɨ hamwɨmwɨ nabhʉ.”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Nawe Peetero akaanga kwikɨ.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Nawe, Peetero akatanga kwihiimirirya na kwirahɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ mʉkʉgamba, inyɨ nɨtamwɨzɨ!”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Hayohayobhu, ekorokoome ɨkagamba rwa kabhɨrɨ. Ribhaga riyo, Peetero akahiita ringʼana rya Yɨɨsu rɨnʉ aamubhuuriirɨ, “Ekorokoome ɨkɨɨrɨ kʉgamba manga kabhɨrɨ, ʉrabha ʉnyangirɨ katatʉ.” Peetero hanʉ isɨɨgirɨ gayo, akarɨra.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.