Marcos 14

ikz (IKZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Zɨkasaaga sikʉ ibhɨrɨbhu, ihikɨ isigukuru yɨ Ɨpasaka, nɨ yɨ Ɨmɨkaatɨ Gɨnʉ Gɨtarɨ Mitunduuru. Abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhiija bhi imigirʉ ja Musa, bhaarɨ bharamohya ɨnzɨra yu kugwata Yɨɨsu kwa mbisi, bhamʉtɨnɨrɨ na kumwita.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Nawe bhakabhuga, “Tutigɨ hinga isigukuru ɨhɨtɨ, neho tumugwatɨ, abhaatʉ bhataaza kokora ɨkɨmpʉgɨ.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Ribhaga riyo Yɨɨsu aarɨ Bhɨtaniya, wa Simʉʉni wʉnʉ aarɨ ne ebhegenge. Hanʉ aarɨ kwigari, akaaza ʉmʉkari wʉmwɨ ani ichupa ɨnzʉmu ya amaguta ga naridʉ. Amaguta gayo gaarɨ gi iguri ikʉrʉ, na garareetya bhwaheene. Akatɨna umunywa gwi ichupa, akiitʉrʉrɨra Yɨɨsu kumutwɨ.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Abhaatʉ obhorebhe bhanʉ bhaarɨ munyumba yirya, bhakiigatana. Bhakatanga kʉgamba abheene kobheene, “Ndora arasarya amaguta amazʉmu ganʉ?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Amaguta ganʉ gakeenderwa kuguribhwa zidinaari magana atatʉ, na kʉhaabhwa abhahabhɨ.” Bhakahaarɨra ʉmʉkari wurya.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Nawe Yɨɨsu akabhuga, “Mumutigɨ. Ndora mʉramʉnyaacha? Rɨnʉ ʉmʉkari wʉnʉ ankʉrɨɨrɨ ni‑zʉmu.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Abhahabhɨ mʉnabhʉ sikʉ zʉʉsi. Mʉratʉra kʉbhakorera amazʉmu ribhaga ryʉryʉsi rɨnʉ mʉsɨɨgirɨ. Nawe inyɨ nɨtakʉbha na niimwɨ sikʉ zʉʉsi.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ʉmʉkari wʉnʉ akʉrirɨ rɨnʉ akʉtʉra. Akangatirɨ kʉhaka ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ amaguta igʉrʉ wa amabhɨɨka gaanɨ.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, hʉhʉʉsi mubhyarʉ hanʉ abhaatʉ bhakʉbha bhararwaza Ɨngʼana Ɨnzʉmu, bharabha bharagamba rɨnʉ ʉmʉkari wʉnʉ aakʉrirɨ, kumuhiita.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Neho Yuuda Isikariyʉʉti, wʉmwɨ wa abhɨɨga ikumi na bhabhɨrɨ bha Yɨɨsu bharya, akaja kumwichʉra kʉbhakʉrʉ bha abhakuhaani, abheereche ɨnzɨra yu ukugwata Yɨɨsu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Hanʉ bhiigwirɨ amangʼana gayo, bhakazomerwa bhʉkʉngʼu. Bhakiisiriranʼya nawe kʉbha bharamoha zimpirya. Neho Yuuda akatanga komohya umweya ʉmʉzʉmu gu ukumwichʉra.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Rwarɨ urusikʉ rwe embere rwi isigukuru yɨ Ɨmɨkaatɨ Gɨnʉ Gɨtarɨ Mitunduuru, urusikʉ rʉnʉ abhaatʉ bhaarɨ bhariita ɨkɨngʼʉndu chɨ Ɨpasaka. Abhɨɨga bha Yɨɨsu bhakamubhuurya, “Oreenda tujɨ hayi tokokorere ahagero hʉ ʉkʉrɨɨra Ɨpasaka?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Neho Yɨɨsu akatʉma abhɨɨga bhabhɨrɨ, akabhabhʉʉrɨra, “Mujɨ mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu, iyo mʉrahunana nu umusubhɨ wʉmwɨ agɨgirɨ inywa, mumutunɨ.
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Munyumba yɨnʉ ariisikɨrɨ, mujɨ mʉmʉbhʉʉrɨrɨ umwene nyumba, ‘Umwija arasabha utwereche ɨgatɨ hanʉ araarɨɨrɨ Ɨpasaka hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ.’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Neho umwene nyumba arabheerecha ɨgatɨ ahakʉrʉ mogorofa, hakʉnzirwɨ kɨmwɨ. Mototengere muyo, tʉrɨɨrɨ Ɨpasaka.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Abhɨɨga bharya bhakabhʉʉka, bhakaja mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu. Bhakabhona gʉʉsi garɨ chɨmbu Yɨɨsu aabhabhuuriirɨ, bhakatenga ibhyakurya bhyɨ Ɨpasaka.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Hanʉ ryahikirɨ rigoroobha, Yɨɨsu akahika munyumba yirya hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ bharya.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Hanʉ bhaarɨ bhararya, Yɨɨsu akabhuga, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, wʉmwɨ waanyu, wʉʉsi ararya hamwɨmwɨ na niinyɨ, aranyiichʉra.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Abhɨɨga bhaazɨ bhakatanga kurumɨka. Bhakamubhuurya wʉmwɨ wʉmwɨ, “Nangʉ niinyɨ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Akabhabhʉʉrɨra, “Nɨ‑wʉmwɨ waanyu gatɨ wi ikumi na bhabhɨrɨ, wʉnʉ akokorya hamwɨmwɨ na niinyɨ mʉbhakuri.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Maheene Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araja kukwa, chɨmbu Amaandɨkʉ Amarɨndu gakubhuga igʉrʉ waazɨ. Nawe, horeera kʉmʉʉtʉ wʉnʉ ariichʉrɨ Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ! Yaarɨ hakɨrɨku kwewe atangibhwirwɨ!”
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Hanʉ bhaarɨ bhararya, Yɨɨsu akagega ʉmʉkaatɨ, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ. Akagusunyura, akabhaha abhɨɨga bhaazɨ, akabhuga, “Mogege, muryɨ, gʉnʉ negwe ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Akʉmara, akagega ekekombe chi idivaayi, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ, akabhaha arabhuga, “Mogege, munywɨ imwɨ bhʉʉsi.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Ganʉ nego amasaahɨ gaanɨ gʉ ʉbhʉragɨ, ganʉ gakwitɨka igʉrʉ wa abhaatʉ bhaaru.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene kʉbha, nɨtakunywa naatu idivaayi kuhika hanʉ nikunywa bhuhya mʉbhʉtɨmi bhwa Mungu.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Akʉmara bhakɨɨmba iryɨmbʉ ryu ukukumya Mungu. Bhakabhʉʉka hayo, bhakaja kʉkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Hanʉ bhaarɨ kʉnzɨra, Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Imwʉsi mʉraangʼosa kʉganʉ gakʉhʉrʉka. Garabha chɨmbu Mungu aagambirɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Nawe hanʉ nikuryʉka, nɨrabhakangatɨra kuja Gariraaya.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Neho Peetero akamʉbhʉʉrɨra, “Nangabha abhakɨndichanɨ bhʉʉsi bharakutiga, inyɨ nɨtakukutiga.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Nɨrakʉbhʉʉrɨra amaheene, ubhutikʉ bhwa reero, ekorokoome ɨtakuhiita kʉgamba kabhɨrɨ, ʉrabha ʉnyangirɨ katatʉ.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Nawe Peetero akoongera kʉkandikija kʉbha, “Nangabha kukwa, nikwɨ hamwɨmwɨ na naawɨ, nɨtakukwanga zee!” Na abhɨɨga bhʉʉsi abhakɨndichazɨ bhakabhuga muyomuyo.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Hanʉ bhaahikirɨ kʉkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni, bhakaja mubhusitaani yɨnʉ ikubhirikirwa Gɨtisɨmanɨ. Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Mwikarɨ hanʉ, ribhaga rɨnʉ inyɨ nɨkʉsabha.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Akagega Peetero, Yaakobho na Yoohana, akaja nabhʉ kore hasuuhu, akatanga kwitiimaata na kʉnyaaka bhʉkʉngʼu mokoro.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Akabhabhʉʉrɨra, “Ekoro yaanɨ irumikirɨ bhʉkʉngʼu, ekerengo chu ukukwa. Mwikarɨ hanʉ, motengeeze.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Yɨɨsu akiisuka embere hasuuhu, akagwa haasɨ. Akasabha, “Ɨrɨɨtʉrɨkanɨ, nɨtahɨtɨra ribhaga ryɨ ɨnyaakʉ rɨnʉ.”
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Akabhuga, “Bhaabha, kwa naawɨ gʉʉsi garatʉrɨkana. Nɨrakʉsabha unduushiryɨ ekekombe chɨ ɨnyaakʉ kɨnʉ. Ɨtarɨ chɨmbu inyɨ nikwenda, nawe gakorwe chɨmbu awɨ ukwenda.”
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Hanʉ aagarukirɨ kʉbhɨɨga bhaazɨ bhatatʉ bharya, akabhona bhahindiirɨ. Akabhuurya Simʉʉni Peetero, “Simʉʉni, zihirirɨ? Ʉtamirwɨ kotengeeza nʉʉrʉ kwɨ ɨɨsa yɨmwɨ?”
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Neho akabhabhʉʉrɨra, “Motengeeze na kʉsabha, mʉtaaza kusikɨra mubhitiimotiimo. Ekoro iriisirirya, nawe ʉmʉbhɨrɨ nɨ‑mʉnyʉʉhɨrɨru.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Yɨɨsu akabhʉʉka, akaja kʉsabha rusizʉ, akagarʉkɨra kʉgamba amangʼana garyagarya.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Hanʉ aagarukirɨ rwa kabhɨrɨ kʉbhɨɨga bhaazɨ, akabhona bhahindiirɨ, akabhabhuucha, kʉ kʉbha bhakarwa mozendooro. Bhataarɨ na rya kʉmʉgarukirya.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Yɨɨsu akarwa kwikɨ kʉsabha rwa katatʉ, akabhabhʉʉrɨra, “Nangʉ muhindɨrɨ mwoyeere, yiisirɨ. Ribhaga ryɨ ɨnyaakʉ yaanɨ rihikirɨ. Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ aragwatwa na kuhirwa mʉmabhoko ga abhakʉri bhʉ ʉbhʉbhɨ.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Mʉbhʉʉkɨ, tujɨ. Rora, wʉnʉ akunyiichʉra arɨ haguhɨ.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ aragamba gayo, hayohayo Yuuda, wʉmwɨ wa abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ, akahika na abhaatʉ bhaaru, bhanʉ bhagwatiriirɨ amasabha na amarungu mʉmabhoko. Abhaatʉ bhayo bhakarwa kʉbhakʉrʉ bha abhakuhaani, abhiija bhi imigirʉ ja Musa na abhakaruka.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Yuuda wʉnʉ iichurirɨ Yɨɨsu, aarɨ abhahɨɨrɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ, arabhuga, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ nɨraahumbatɨ, momenye, newe. Mumugwatɨ na kʉbhʉʉka nawe, mʉmʉtʉʉrɨ mozemboko.”
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Hanʉ Yuuda aahikirɨ harya, akaja bhwɨma kwa Yɨɨsu, akabhuga, “Umwija!” Akamuhumbata.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Abhaatʉ bharya bhakagwata Yɨɨsu.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Neho, ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ mʉbharya bhanʉ bhiimiiriirɨ harya hamwɨmwɨ na Yɨɨsu, akasohora risabha ryazɨ, akatɨna ʉkʉtwɨ kwa mbʉʉsa wa kuhaani ʉmʉkʉrʉ kutu.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhaatʉ bharya, “Ndora mwizirɨ na amasabha na amarungu, mungwatɨ inyɨ, ncha abhaatʉ bhanʉ bhakuja kugwata ʉmʉsaakuri?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Kɨrakabhu naarɨ hamwɨmwɨ na niimwɨ, niriija mwihekaaru, mʉtaangwatirɨ. Nawe ganʉ gʉʉsi gakʉrirwɨ korereke ganʉ gaandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu, gakorwe.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Neho abhɨɨga bhaazɨ bhʉʉsi bhakaryara, bhakamutiga.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Kwarɨ nu umumura wʉmwɨ wʉnʉ ifɨɨriryɨ engebho, aarɨ aratuna Yɨɨsu. Bhakagema kumugwata,
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 nawe akasʉsʉbhʉka mʉmabhoko, akatiga umwenda gwazɨ, akaryara mwega arɨ tʉʉhʉ.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Neho abhaatʉ bharya bhakahira Yɨɨsu kwa kuhaani ʉmʉkʉrʉ. Bhakiibhiringa harya abhakʉrʉ bhʉʉsi bha abhakuhaani, abhakaruka na abhiija bhi imigirʉ ja Musa.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Peetero akabha aratuna Yɨɨsu kwa kore. Akaja, akasikɨra mwigoobhe rya kuhaani ʉmʉkʉrʉ. Akiikara murya hamwɨmwɨ na abhariibhi bha kuhaani ʉmʉkʉrʉ, akabha aroota omorero.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani ni ichandarʉ chʉsi bhakatanga komohya obhomenyeekererya bhwʉ ʉkʉgamba Yɨɨsu, korereke bhamʉtɨnɨrɨ na kumwita. Nawe, bhataarɨ bharabhona obhomenyeekererya bhwʉbhwʉsi.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Abhaatʉ bhaaru bhaarɨ bharahurucha obhomenyeekererya bhwʉ ʉrʉrɨmɨ kʉgamba Yɨɨsu, nawe obhomenyeekererya bhwabhʉ bhʉtaarɨ bhuriigwana.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Akʉmara, abhaatʉ abhandɨ obhorebhe bhakiimɨɨrɨra, bhakahurucha obhomenyeekererya bhwʉ ʉrʉrɨmɨ. Bhaarɨ bharabhuga,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Itwɨ abheene tukiigwa ʉmʉʉtʉ wʉnʉ arabhuga, ‘Inyɨ nɨragwisha rihekaaru rya Mungu rɨnʉ abhaatʉ bhʉʉmbakirɨ. Na nɨrʉʉmbaka ɨrɨndɨ kwa sikʉ isatʉbhu. Rihekaaru riyo rɨtakʉʉmbakwa na abhaatʉ.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Nʉʉrʉbhu, obhomenyeekererya bhwabhʉ bhʉtaarɨ bhuriigwana.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Akʉmara kuhaani ʉmʉkʉrʉ akiimɨɨrɨra embere wi ichandarʉ. Akabhuurya Yɨɨsu, “Awɨɨ, ʉtakʉgarukirya ingʼana ryʉryʉsi, rɨnʉ abhaatʉ bhanʉ bhakʉkʉgamba?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Nawe Yɨɨsu akakira kiri, ataagambirɨ ingʼana ryʉryʉsi. Kuhaani ʉmʉkʉrʉ akangʼeha kumubhuurya, “Awɨ ni‑Kiriisitʉ, Umwana wa Mungu wʉnʉ akukumibhwa?”
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Yɨɨsu akagarukirya, “Inyɨ newe. Na niimwɨ mʉrarora Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ ikɨɨrɨ ʉrʉbhaara rwu ubhuryʉ rwa Mungu wa Amanaga. Na mʉramorora araaza mʉmasaarʉ kurwa mwisaarʉ.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Neho kuhaani ʉmʉkʉrʉ akatarandʉra zengebho zaazɨ kwerecha asaayirɨ bhʉkʉngʼu, akabhuga, “Nɨ‑bhamenyeekereryakɨ bhanʉ tukwenda?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Mwigwirɨ abheene chɨmbu akorega Mungu! Nangʉ imwɨ, mʉrabhugabhwɨ?” Ichandarʉ chʉsi kɨkabhuga areenderwa iitwɨ.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Abhandɨ bhakatanga kumutwɨra amatɨ, komobhoha mubhushʉ na komotema ibhikundi, ɨnʉ bharamʉbhʉʉrɨra, “Rootorera nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ akʉtɨmirɨ!” Na abhariibhi bhanʉ bhaarɨ harya, bhakamogega, bhakamotema.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Ribhaga riyo ryʉsi, Peetero aarɨ mwigoobhe, iyaasɨ wi ichumba hanʉ Yɨɨsu aarɨ arabhuuribhwa. Akaaza omohocha wʉmwɨ wɨ ɨkɨkari wa kuhaani ʉmʉkʉrʉ.
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Akarora Peetero aroota omorero, akamomogorera. Akamʉbhʉʉrɨra, “Na naawɨ waarɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu, Ʉmʉnazarɨɨti.”
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Nawe Peetero akaanga arabhuga, “Nɨtɨɨzɨ na nɨtakwigwa ganʉ ʉkʉgamba!” Akaja kukishoko cha rigoobhe. Ribhaga riryarirya, ekorokoome ɨkagamba.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Ʉmʉkari wuyo akarora Peetero, akatanga kʉbhʉʉrɨra abhaatʉ bhanʉ bhiimiiriirɨ harya, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ wʉʉsi arɨ hamwɨmwɨ nabhʉ.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Nawe Peetero akaanga kwikɨ.
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Nawe, Peetero akatanga kwihiimirirya na kwirahɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ mʉkʉgamba, inyɨ nɨtamwɨzɨ!”
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Hayohayobhu, ekorokoome ɨkagamba rwa kabhɨrɨ. Ribhaga riyo, Peetero akahiita ringʼana rya Yɨɨsu rɨnʉ aamubhuuriirɨ, “Ekorokoome ɨkɨɨrɨ kʉgamba manga kabhɨrɨ, ʉrabha ʉnyangirɨ katatʉ.” Peetero hanʉ isɨɨgirɨ gayo, akarɨra.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.