Marcos 14

ikz (IKZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Zɨkasaaga sikʉ ibhɨrɨbhu, ihikɨ isigukuru yɨ Ɨpasaka, nɨ yɨ Ɨmɨkaatɨ Gɨnʉ Gɨtarɨ Mitunduuru. Abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhiija bhi imigirʉ ja Musa, bhaarɨ bharamohya ɨnzɨra yu kugwata Yɨɨsu kwa mbisi, bhamʉtɨnɨrɨ na kumwita.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Nawe bhakabhuga, “Tutigɨ hinga isigukuru ɨhɨtɨ, neho tumugwatɨ, abhaatʉ bhataaza kokora ɨkɨmpʉgɨ.”
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ribhaga riyo Yɨɨsu aarɨ Bhɨtaniya, wa Simʉʉni wʉnʉ aarɨ ne ebhegenge. Hanʉ aarɨ kwigari, akaaza ʉmʉkari wʉmwɨ ani ichupa ɨnzʉmu ya amaguta ga naridʉ. Amaguta gayo gaarɨ gi iguri ikʉrʉ, na garareetya bhwaheene. Akatɨna umunywa gwi ichupa, akiitʉrʉrɨra Yɨɨsu kumutwɨ.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Abhaatʉ obhorebhe bhanʉ bhaarɨ munyumba yirya, bhakiigatana. Bhakatanga kʉgamba abheene kobheene, “Ndora arasarya amaguta amazʉmu ganʉ?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Amaguta ganʉ gakeenderwa kuguribhwa zidinaari magana atatʉ, na kʉhaabhwa abhahabhɨ.” Bhakahaarɨra ʉmʉkari wurya.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Nawe Yɨɨsu akabhuga, “Mumutigɨ. Ndora mʉramʉnyaacha? Rɨnʉ ʉmʉkari wʉnʉ ankʉrɨɨrɨ ni‑zʉmu.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Abhahabhɨ mʉnabhʉ sikʉ zʉʉsi. Mʉratʉra kʉbhakorera amazʉmu ribhaga ryʉryʉsi rɨnʉ mʉsɨɨgirɨ. Nawe inyɨ nɨtakʉbha na niimwɨ sikʉ zʉʉsi.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ʉmʉkari wʉnʉ akʉrirɨ rɨnʉ akʉtʉra. Akangatirɨ kʉhaka ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ amaguta igʉrʉ wa amabhɨɨka gaanɨ.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, hʉhʉʉsi mubhyarʉ hanʉ abhaatʉ bhakʉbha bhararwaza Ɨngʼana Ɨnzʉmu, bharabha bharagamba rɨnʉ ʉmʉkari wʉnʉ aakʉrirɨ, kumuhiita.”
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Neho Yuuda Isikariyʉʉti, wʉmwɨ wa abhɨɨga ikumi na bhabhɨrɨ bha Yɨɨsu bharya, akaja kumwichʉra kʉbhakʉrʉ bha abhakuhaani, abheereche ɨnzɨra yu ukugwata Yɨɨsu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Hanʉ bhiigwirɨ amangʼana gayo, bhakazomerwa bhʉkʉngʼu. Bhakiisiriranʼya nawe kʉbha bharamoha zimpirya. Neho Yuuda akatanga komohya umweya ʉmʉzʉmu gu ukumwichʉra.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Rwarɨ urusikʉ rwe embere rwi isigukuru yɨ Ɨmɨkaatɨ Gɨnʉ Gɨtarɨ Mitunduuru, urusikʉ rʉnʉ abhaatʉ bhaarɨ bhariita ɨkɨngʼʉndu chɨ Ɨpasaka. Abhɨɨga bha Yɨɨsu bhakamubhuurya, “Oreenda tujɨ hayi tokokorere ahagero hʉ ʉkʉrɨɨra Ɨpasaka?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Neho Yɨɨsu akatʉma abhɨɨga bhabhɨrɨ, akabhabhʉʉrɨra, “Mujɨ mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu, iyo mʉrahunana nu umusubhɨ wʉmwɨ agɨgirɨ inywa, mumutunɨ.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Munyumba yɨnʉ ariisikɨrɨ, mujɨ mʉmʉbhʉʉrɨrɨ umwene nyumba, ‘Umwija arasabha utwereche ɨgatɨ hanʉ araarɨɨrɨ Ɨpasaka hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ.’
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Neho umwene nyumba arabheerecha ɨgatɨ ahakʉrʉ mogorofa, hakʉnzirwɨ kɨmwɨ. Mototengere muyo, tʉrɨɨrɨ Ɨpasaka.”
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Abhɨɨga bharya bhakabhʉʉka, bhakaja mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu. Bhakabhona gʉʉsi garɨ chɨmbu Yɨɨsu aabhabhuuriirɨ, bhakatenga ibhyakurya bhyɨ Ɨpasaka.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Hanʉ ryahikirɨ rigoroobha, Yɨɨsu akahika munyumba yirya hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ bharya.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Hanʉ bhaarɨ bhararya, Yɨɨsu akabhuga, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, wʉmwɨ waanyu, wʉʉsi ararya hamwɨmwɨ na niinyɨ, aranyiichʉra.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Abhɨɨga bhaazɨ bhakatanga kurumɨka. Bhakamubhuurya wʉmwɨ wʉmwɨ, “Nangʉ niinyɨ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Akabhabhʉʉrɨra, “Nɨ‑wʉmwɨ waanyu gatɨ wi ikumi na bhabhɨrɨ, wʉnʉ akokorya hamwɨmwɨ na niinyɨ mʉbhakuri.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Maheene Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ araja kukwa, chɨmbu Amaandɨkʉ Amarɨndu gakubhuga igʉrʉ waazɨ. Nawe, horeera kʉmʉʉtʉ wʉnʉ ariichʉrɨ Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ! Yaarɨ hakɨrɨku kwewe atangibhwirwɨ!”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Hanʉ bhaarɨ bhararya, Yɨɨsu akagega ʉmʉkaatɨ, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ. Akagusunyura, akabhaha abhɨɨga bhaazɨ, akabhuga, “Mogege, muryɨ, gʉnʉ negwe ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ.”
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Akʉmara, akagega ekekombe chi idivaayi, akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ, akabhaha arabhuga, “Mogege, munywɨ imwɨ bhʉʉsi.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Ganʉ nego amasaahɨ gaanɨ gʉ ʉbhʉragɨ, ganʉ gakwitɨka igʉrʉ wa abhaatʉ bhaaru.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene kʉbha, nɨtakunywa naatu idivaayi kuhika hanʉ nikunywa bhuhya mʉbhʉtɨmi bhwa Mungu.”
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Akʉmara bhakɨɨmba iryɨmbʉ ryu ukukumya Mungu. Bhakabhʉʉka hayo, bhakaja kʉkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Hanʉ bhaarɨ kʉnzɨra, Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Imwʉsi mʉraangʼosa kʉganʉ gakʉhʉrʉka. Garabha chɨmbu Mungu aagambirɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu,
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Nawe hanʉ nikuryʉka, nɨrabhakangatɨra kuja Gariraaya.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Neho Peetero akamʉbhʉʉrɨra, “Nangabha abhakɨndichanɨ bhʉʉsi bharakutiga, inyɨ nɨtakukutiga.”
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Nɨrakʉbhʉʉrɨra amaheene, ubhutikʉ bhwa reero, ekorokoome ɨtakuhiita kʉgamba kabhɨrɨ, ʉrabha ʉnyangirɨ katatʉ.”
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Nawe Peetero akoongera kʉkandikija kʉbha, “Nangabha kukwa, nikwɨ hamwɨmwɨ na naawɨ, nɨtakukwanga zee!” Na abhɨɨga bhʉʉsi abhakɨndichazɨ bhakabhuga muyomuyo.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Hanʉ bhaahikirɨ kʉkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni, bhakaja mubhusitaani yɨnʉ ikubhirikirwa Gɨtisɨmanɨ. Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Mwikarɨ hanʉ, ribhaga rɨnʉ inyɨ nɨkʉsabha.”
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Akagega Peetero, Yaakobho na Yoohana, akaja nabhʉ kore hasuuhu, akatanga kwitiimaata na kʉnyaaka bhʉkʉngʼu mokoro.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Akabhabhʉʉrɨra, “Ekoro yaanɨ irumikirɨ bhʉkʉngʼu, ekerengo chu ukukwa. Mwikarɨ hanʉ, motengeeze.”
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Yɨɨsu akiisuka embere hasuuhu, akagwa haasɨ. Akasabha, “Ɨrɨɨtʉrɨkanɨ, nɨtahɨtɨra ribhaga ryɨ ɨnyaakʉ rɨnʉ.”
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Akabhuga, “Bhaabha, kwa naawɨ gʉʉsi garatʉrɨkana. Nɨrakʉsabha unduushiryɨ ekekombe chɨ ɨnyaakʉ kɨnʉ. Ɨtarɨ chɨmbu inyɨ nikwenda, nawe gakorwe chɨmbu awɨ ukwenda.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Hanʉ aagarukirɨ kʉbhɨɨga bhaazɨ bhatatʉ bharya, akabhona bhahindiirɨ. Akabhuurya Simʉʉni Peetero, “Simʉʉni, zihirirɨ? Ʉtamirwɨ kotengeeza nʉʉrʉ kwɨ ɨɨsa yɨmwɨ?”
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Neho akabhabhʉʉrɨra, “Motengeeze na kʉsabha, mʉtaaza kusikɨra mubhitiimotiimo. Ekoro iriisirirya, nawe ʉmʉbhɨrɨ nɨ‑mʉnyʉʉhɨrɨru.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Yɨɨsu akabhʉʉka, akaja kʉsabha rusizʉ, akagarʉkɨra kʉgamba amangʼana garyagarya.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Hanʉ aagarukirɨ rwa kabhɨrɨ kʉbhɨɨga bhaazɨ, akabhona bhahindiirɨ, akabhabhuucha, kʉ kʉbha bhakarwa mozendooro. Bhataarɨ na rya kʉmʉgarukirya.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Yɨɨsu akarwa kwikɨ kʉsabha rwa katatʉ, akabhabhʉʉrɨra, “Nangʉ muhindɨrɨ mwoyeere, yiisirɨ. Ribhaga ryɨ ɨnyaakʉ yaanɨ rihikirɨ. Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ aragwatwa na kuhirwa mʉmabhoko ga abhakʉri bhʉ ʉbhʉbhɨ.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Mʉbhʉʉkɨ, tujɨ. Rora, wʉnʉ akunyiichʉra arɨ haguhɨ.”
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ aragamba gayo, hayohayo Yuuda, wʉmwɨ wa abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ, akahika na abhaatʉ bhaaru, bhanʉ bhagwatiriirɨ amasabha na amarungu mʉmabhoko. Abhaatʉ bhayo bhakarwa kʉbhakʉrʉ bha abhakuhaani, abhiija bhi imigirʉ ja Musa na abhakaruka.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Yuuda wʉnʉ iichurirɨ Yɨɨsu, aarɨ abhahɨɨrɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ, arabhuga, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ nɨraahumbatɨ, momenye, newe. Mumugwatɨ na kʉbhʉʉka nawe, mʉmʉtʉʉrɨ mozemboko.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Hanʉ Yuuda aahikirɨ harya, akaja bhwɨma kwa Yɨɨsu, akabhuga, “Umwija!” Akamuhumbata.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Abhaatʉ bharya bhakagwata Yɨɨsu.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Neho, ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ mʉbharya bhanʉ bhiimiiriirɨ harya hamwɨmwɨ na Yɨɨsu, akasohora risabha ryazɨ, akatɨna ʉkʉtwɨ kwa mbʉʉsa wa kuhaani ʉmʉkʉrʉ kutu.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhaatʉ bharya, “Ndora mwizirɨ na amasabha na amarungu, mungwatɨ inyɨ, ncha abhaatʉ bhanʉ bhakuja kugwata ʉmʉsaakuri?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Kɨrakabhu naarɨ hamwɨmwɨ na niimwɨ, niriija mwihekaaru, mʉtaangwatirɨ. Nawe ganʉ gʉʉsi gakʉrirwɨ korereke ganʉ gaandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu, gakorwe.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Neho abhɨɨga bhaazɨ bhʉʉsi bhakaryara, bhakamutiga.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Kwarɨ nu umumura wʉmwɨ wʉnʉ ifɨɨriryɨ engebho, aarɨ aratuna Yɨɨsu. Bhakagema kumugwata,
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 nawe akasʉsʉbhʉka mʉmabhoko, akatiga umwenda gwazɨ, akaryara mwega arɨ tʉʉhʉ.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Neho abhaatʉ bharya bhakahira Yɨɨsu kwa kuhaani ʉmʉkʉrʉ. Bhakiibhiringa harya abhakʉrʉ bhʉʉsi bha abhakuhaani, abhakaruka na abhiija bhi imigirʉ ja Musa.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Peetero akabha aratuna Yɨɨsu kwa kore. Akaja, akasikɨra mwigoobhe rya kuhaani ʉmʉkʉrʉ. Akiikara murya hamwɨmwɨ na abhariibhi bha kuhaani ʉmʉkʉrʉ, akabha aroota omorero.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani ni ichandarʉ chʉsi bhakatanga komohya obhomenyeekererya bhwʉ ʉkʉgamba Yɨɨsu, korereke bhamʉtɨnɨrɨ na kumwita. Nawe, bhataarɨ bharabhona obhomenyeekererya bhwʉbhwʉsi.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Abhaatʉ bhaaru bhaarɨ bharahurucha obhomenyeekererya bhwʉ ʉrʉrɨmɨ kʉgamba Yɨɨsu, nawe obhomenyeekererya bhwabhʉ bhʉtaarɨ bhuriigwana.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Akʉmara, abhaatʉ abhandɨ obhorebhe bhakiimɨɨrɨra, bhakahurucha obhomenyeekererya bhwʉ ʉrʉrɨmɨ. Bhaarɨ bharabhuga,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 “Itwɨ abheene tukiigwa ʉmʉʉtʉ wʉnʉ arabhuga, ‘Inyɨ nɨragwisha rihekaaru rya Mungu rɨnʉ abhaatʉ bhʉʉmbakirɨ. Na nɨrʉʉmbaka ɨrɨndɨ kwa sikʉ isatʉbhu. Rihekaaru riyo rɨtakʉʉmbakwa na abhaatʉ.’ ”
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Nʉʉrʉbhu, obhomenyeekererya bhwabhʉ bhʉtaarɨ bhuriigwana.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Akʉmara kuhaani ʉmʉkʉrʉ akiimɨɨrɨra embere wi ichandarʉ. Akabhuurya Yɨɨsu, “Awɨɨ, ʉtakʉgarukirya ingʼana ryʉryʉsi, rɨnʉ abhaatʉ bhanʉ bhakʉkʉgamba?”
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Nawe Yɨɨsu akakira kiri, ataagambirɨ ingʼana ryʉryʉsi. Kuhaani ʉmʉkʉrʉ akangʼeha kumubhuurya, “Awɨ ni‑Kiriisitʉ, Umwana wa Mungu wʉnʉ akukumibhwa?”
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Yɨɨsu akagarukirya, “Inyɨ newe. Na niimwɨ mʉrarora Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ ikɨɨrɨ ʉrʉbhaara rwu ubhuryʉ rwa Mungu wa Amanaga. Na mʉramorora araaza mʉmasaarʉ kurwa mwisaarʉ.”
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Neho kuhaani ʉmʉkʉrʉ akatarandʉra zengebho zaazɨ kwerecha asaayirɨ bhʉkʉngʼu, akabhuga, “Nɨ‑bhamenyeekereryakɨ bhanʉ tukwenda?
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Mwigwirɨ abheene chɨmbu akorega Mungu! Nangʉ imwɨ, mʉrabhugabhwɨ?” Ichandarʉ chʉsi kɨkabhuga areenderwa iitwɨ.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Abhandɨ bhakatanga kumutwɨra amatɨ, komobhoha mubhushʉ na komotema ibhikundi, ɨnʉ bharamʉbhʉʉrɨra, “Rootorera nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ akʉtɨmirɨ!” Na abhariibhi bhanʉ bhaarɨ harya, bhakamogega, bhakamotema.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Ribhaga riyo ryʉsi, Peetero aarɨ mwigoobhe, iyaasɨ wi ichumba hanʉ Yɨɨsu aarɨ arabhuuribhwa. Akaaza omohocha wʉmwɨ wɨ ɨkɨkari wa kuhaani ʉmʉkʉrʉ.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Akarora Peetero aroota omorero, akamomogorera. Akamʉbhʉʉrɨra, “Na naawɨ waarɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu, Ʉmʉnazarɨɨti.”
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Nawe Peetero akaanga arabhuga, “Nɨtɨɨzɨ na nɨtakwigwa ganʉ ʉkʉgamba!” Akaja kukishoko cha rigoobhe. Ribhaga riryarirya, ekorokoome ɨkagamba.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Ʉmʉkari wuyo akarora Peetero, akatanga kʉbhʉʉrɨra abhaatʉ bhanʉ bhiimiiriirɨ harya, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ wʉʉsi arɨ hamwɨmwɨ nabhʉ.”
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Nawe Peetero akaanga kwikɨ.
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Nawe, Peetero akatanga kwihiimirirya na kwirahɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ mʉkʉgamba, inyɨ nɨtamwɨzɨ!”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Hayohayobhu, ekorokoome ɨkagamba rwa kabhɨrɨ. Ribhaga riyo, Peetero akahiita ringʼana rya Yɨɨsu rɨnʉ aamubhuuriirɨ, “Ekorokoome ɨkɨɨrɨ kʉgamba manga kabhɨrɨ, ʉrabha ʉnyangirɨ katatʉ.” Peetero hanʉ isɨɨgirɨ gayo, akarɨra.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.