Marcos 11
ikz (IKZ) vs VC
1 Hanʉ Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhiisɨmɨɨrɨ ʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu, bhakahika haguhɨ kʉzɨmbɨri za Bhɨtifagɨ na Bhɨtaniya, kʉkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni. Yɨɨsu akatʉma bhabhɨrɨ mʉbhɨɨga bhaazɨ,
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 akabhuga, “Mujɨ mʉrʉbhɨri rʉnʉ rore embere waanyu. Hanʉ mukusikɨra iyo, mʉrabhona umwana wɨ ɨtɨkɨrɨ, wʉnʉ akɨɨrɨ kogega mʉʉtʉ, abhʉhirwɨ. Mʉmʉtazʉrɨ, momoreete hanʉ.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Nʉ ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi araabhabhuuryɨ, ‘Kwakɨ mʉrakorabhu?’ mʉmʉbhʉʉrɨrɨ, ‘Ʉmʉkʉrʉ aramwenda, aramʉgarucha nangwɨnʉbhu.’ ”
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Mmbe bhakaja, bhakabhona umwana wɨ ɨtɨkɨrɨ abhʉhirwɨ igʉtʉ wi ikisikʉ kʉnzɨra ɨkʉrʉ, bhakamʉtazʉra.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Abhaatʉ obhorebhe kʉbhanʉ bhaarɨ bhiimiiriirɨ harya, bhakabhabhuurya, “Imwɨ! Kwakɨ mʉratazʉra umwana wɨ ɨtɨkɨrɨ wuyo?”
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Abhɨɨga bharya bhakagarukirya chɨmbu Yɨɨsu aarɨ abhabhuuriirɨ bhabhugɨ. Mmbe abhaatʉ bhayo bhakabhiisiririrya.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Bhakahira umwana wɨ ɨtɨkɨrɨ kwa Yɨɨsu, na kwara zengebho zaabhʉ igʉrʉ wɨ ɨtɨkɨrɨ yiyo. Yɨɨsu akiikara igʉrʉ wayʉ.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Abhaatʉ bhaaru bhakaara zengebho zaabhʉ kʉnzɨra, abhandɨ bhakatɨna amatʉʉtʉ mʉmɨgʉndʉ na kwara kʉnzɨra igʉrʉ wʉ ʉkʉsʉʉka Yɨɨsu.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Abhaatʉ obhorebhe bhaarɨ bharakangatɨra Yɨɨsu, abhandɨ bhaarɨ bharamutuna inyuma. Bhʉʉsi bhaarɨ bharatiirya riraka bharabhuga,
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Anʉ ʉrʉbhangʉ Ʉmʉtɨmi wʉ ʉbhʉtɨmi bhwa sʉʉkʉrʉ wɨɨtʉ Daudi bhʉnʉ bhukuuza!
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Yɨɨsu akasikɨra Yɨrusarɨɨmu, akaja, akasikɨra mwihekaaru. Akabherora bhwaheene ebhegero bhyʉsi bhɨnʉ bhyarɨ bhirimu. Nawe kʉ kʉbha yaarɨ rigoroobha, akabhʉʉka, akaja hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ Bhɨtaniya. Rihekaaru|alt="Hekalu" src="lb00250c.tif" size="col" loc="MRK 11:11" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994" ref="11:11"
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Hanʉ tabhʉʉri waho Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhaarɨ bhararwa Bhɨtaniya, kʉgarʉka Yɨrusarɨɨmu, ɨnzara ɨkamurya.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Akarora umutiini kwa kore, gʉnʉ gwarɨ guguutirɨ. Akagwisukɨra arore arɨɨbhɨ guni imisumʉ. Hanʉ aahikirɨ harya, akabhona gʉtaana imisumʉ, gwizwirɨ amatʉʉtʉ ageene, kʉ kʉbha ribhaga ryu ukutwara ryarɨ rɨkɨɨrɨ kuhika.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Mmbe akagʉbhʉʉrɨra ʉmʉtɨ gurya, “Kwɨma reero utiibhʉra misumʉ, kemerano.” Abhɨɨga bhaazɨ bhakiigwa amangʼana garya.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Hanʉ bhaahikirɨ Yɨrusarɨɨmu, Yɨɨsu akasikɨra mwihekaaru. Akatanga koheebha abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhakugurya, na kʉgʉra ebhegero. Akabharingʉra zemeeza za bhanʉ bhaarɨ bhakʉkɨranʼya zimpirya, ni ibhitumbɨ bhya bhanʉ bhaarɨ bhakugurya ibhiguuti.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Na atamwisiririiryɨ ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi kogega ekegero chʉchʉsi chu ukugurya kʉhɨta mwihekaaru.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Akʉmara Yɨɨsu akabhiija, akabhuga, “Ɨtaandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu kʉbha, ‘Inyumba yaanɨ ɨrabha ya amasabhi kʉbhaatʉ bhi ibhyarʉ bhyʉsi?’ Nawe imwɨ, mʉyɨkʉrirɨ kʉbha ribhigi rya abhasaakuri!”
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Hanʉ abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhiija bhi imigirʉ ja Musa bhiigwirɨ gayo gʉʉsi, bhakatanga komohya ɨnzɨra yu kumwita kʉ kʉbha bhaarɨ bharamʉhaha. Na bhakamwʉbhaha, kʉ kʉbha abhaatʉ bhʉʉsi bhaarɨ bhararuguuribhwa na amiija gaazɨ.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Hanʉ rigoroobha ryahikirɨ, Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhakabhʉʉka mʉrʉbhɨri.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Hanʉ ritabhʉʉri ryaho bhaarɨ bhakʉgarʉka mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu, bhakabhona ʉmʉtɨ gurya gwu umutiini gwumirɨ gwʉsi kwɨmɨra kumiri jaku.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Peetero akahiita amangʼana ganʉ Yɨɨsu aagambirɨ, akamʉbhʉʉrɨra, “Umwija, rora! Ʉmʉtɨ gwu umutiini gʉnʉ wihiimirɨ, gwumirɨ!”
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Mwisiriryɨ Mungu.
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, arɨɨbhɨ ʉmʉʉtʉ ariisirirya na ataana makɨbhwɨ mumwʉyʉ gwazɨ, rɨnʉ araabhugɨ rɨrakorwa. Aratʉra kʉbhʉʉrɨra ɨkɨgʉrʉ kɨnʉ, ‘Ihɨka witaashɨ mʉnyanza,’ na gayo garakorwa.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Igʉrʉ wa gayo nɨrabhabhʉʉrɨra kʉbha, hanʉ mokosengera na kʉsabha chʉchʉsi, mʉbhɨ nu ubhwisirirya kʉbha mʉsʉngʼaanirɨ, na niimwɨ mʉrabhona.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Na hanʉ mʉkʉsabha, mobheerere wʉwʉʉsi wʉnʉ abhasaririiryɨ. Neho Bhaabha waanyu wa mwisaarʉ arabhabheerera amabhɨ gaanyu. [
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 Nawe arɨɨbhɨ imwɨ mʉtakobheerera abhandɨ, na Wuusʉ wa mwisaarʉ atakʉbhabheerera ʉbhʉbhɨ bhwanyu.]”
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhakahika naatu Yɨrusarɨɨmu. Hanʉ bhaarɨ bharagenda mwihekaaru, abhakʉrʉ bha abhakuhaani, abhiija bhi imigirʉ ja Musa na abhakaruka bhakamujaku
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 kumubhuurya, “Ganʉ okokora, ʉrakora kwa bhʉnajakɨ? Nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ akʉhɨɨrɨ ʉbhʉnaja bhwo okokora gayo?”
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Yɨɨsu akabhuga, “Na niinyɨ nɨrabhabhuurya ringʼana rɨmwɨ, mʉngarukiryɨ, akʉmara nɨrabhabhʉʉrɨra, nɨrakora gayo kʉbhʉnaja bhwa wɨɨwɨ.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Mʉmbʉʉrɨrɨ, ʉbhʉnaja bhwa Yoohana bhwʉ ʉkʉbhatiiza, bhʉkarwa hayi? Bhʉkarwa kwa Mungu wa mwisaarʉ kisha kʉbhaatʉ?”
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Bhakatanga kʉgambana abheene kobheene, “Tʉraabhugɨ, ‘Bhʉkarwa mwisaarʉ,’ aratubhuurya, ‘Nangʉ, ndora mʉtamwisiriiryɨ?’
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Nawe, tʉraabhugɨ, ‘Bhʉkarwa kʉbhaatʉ,’ abhaatʉ bharatwigatanɨra.” Bhaarɨ bharʉʉbhaha abhaatʉ, kʉ kʉbha abhaatʉ bhʉʉsi bhakamwisirirya Yoohana aarɨ ʉmʉrʉʉtɨrɨri wa amaheeneheene.
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Neho bhakamʉgarukirya, “Tʉtɨɨzɨ.”
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.