Lucas 9

ikz (IKZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Rusikʉ rʉmwɨ Yɨɨsu akabhabhɨrɨkɨra abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ. Akabhaha ʉbhʉnaja bhu ukuruusha amasambwa na bhwo okohorya amarwɨrɨ.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Akabhatʉma, bhajɨ kurwazɨra abhaatʉ ɨngʼana yʉ ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu, na bhahorye abharwɨrɨ.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Akabhabhʉʉrɨra, “Mʉtagega kegero chʉchʉsi korogendo rwanyu: ihimbʉ, ɨsakwa, ibhyakurya, zimpirya, nʉʉrʉ ɨshadi ya kʉgarʉra.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 “Munyumba yʉyʉʉsi yɨnʉ bharaabhasʉngʼaanɨ, mwikarɨ muyomuyo, kuhika hanʉ mʉkʉbhʉʉka mʉrʉbhɨri ruyo.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Na abhaatʉ bhʉ ʉrʉbhɨri rwʉrwʉsi bharaatamɨ kʉbhasʉngʼaana, hanʉ mʉkʉbhʉʉka, mʉkʉngʼʉtɨ urutu kʉmagʉrʉ gaanyu, kobheerecha kʉbha Mungu arabhaanga.”
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Neho abhɨɨga bhayo, bhakaja bhakahɨta mʉzɨmbɨri, bhararwaza Ɨngʼana Ɨnzʉmu na kohorya abharwɨrɨ hʉhʉʉsi hanʉ bhaahitirɨ.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Gʉʉsi ganʉ Yɨɨsu aarɨ akokora, ʉmʉtɨmi Heroode Antipaasi aarɨ ariigwa amangʼana gaazɨ, gakamoha ubhwʉbha. Akʉʉbhaha kʉ kʉbha abhaatʉ abhandɨ bhaarɨ bharabhuga kʉbha, Yɨɨsu newe Yoohana Ʉmʉbhatiizi aryukirɨ kurwa mʉbhaku.
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Abhandɨ bhaarɨ bharabhuga kʉbha, newe ʉmʉrʉʉtɨrɨri Ɨɨriya iizirɨ naatu. Kwarɨ na abhandɨ, bhaarɨ bharabhuga, wʉmwɨ waho wa abharʉʉtɨrɨri bhɨ ɨkarɨ newe aryukirɨ.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Nawe, Heroode akabhuga, “Yoohana, nɨkamʉtɨna umutwɨ! Nangʉ, nɨ‑wɨɨwɨ wuyo, niriigwa amangʼana gaazɨ?” Akiigomba arumanɨ na Yɨɨsu.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Hanʉ abhatumwa bhaagarukirɨ kwa Yɨɨsu, bhakamʉbhʉʉrɨra gʉʉsi ganʉ bhaakʉrirɨ. Akabhakangatya bhakaja mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtɨsaida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Hanʉ abhaatʉ bhaabhwɨnɨ amangʼana kʉbha agiirɨ harya, bhaarɨ bharamutuna. Akabhasʉngʼaana bhwaheene, akatanga kubhiija igʉrʉ wʉ ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu. Na gatɨ waabhʉ, aarɨ arabhahorya abharwɨrɨ.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Hanʉ ryahikirɨ rigoroobha, abhatumwa ikumi na bhabhɨrɨ bhakamujaku bhakamʉbhʉʉrɨra, “Hanʉ tʉrɨ, ni‑mwitɨrɨgʉ. Ʉbharagɨ abhaatʉ bhanʉ, bhajɨ mʉzɨmbɨri za haguhɨ na zinyumba nɨ ɨmɨgʉndʉ, korereke bhiibhonere hu ukuhindɨra ni ibhyakurya.”
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Mʉbhahɨ imwɨ ibhyakurya.”
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ hayo, abhasubhɨ bhaarɨ bharatʉra kuhika bhɨkwɨ bhɨtaanʉ.
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Neho bhakakora chɨmbu aabharagiriirɨ, kuhika bhakabhiikarya bhʉʉsi.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Akagega ɨmɨkaatɨ ɨtaanʉ na ziiswɨ ibhɨrɨ zirya, akarangamɨra kwisaarʉ akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ. Neho akagisunyura, akabhaha abhɨɨga bhaazɨ bhabhasondye abhaatʉ.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Bhʉʉsi bhakarya, bhakiigʉta. Bhakabhiringa amasaajʉ gi ibhyakurya, bhakiizurya bhɨhʉʉzʉ ikumi na bhɨbhɨrɨ.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Rusikʉ rʉmwɨ, Yɨɨsu aarɨ arasabha Mungu haawɨɨsi na abhɨɨga bhaazɨ bhaarɨ haguhɨ nawe. Akʉmara, akabhabhuurya, “Abhaatʉ bharabhuga inyɨ nɨ‑wɨɨwɨ?”
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Bhakamʉgarukirya, “Abhandɨ bharabhuga, awɨ ne‑Yoohana Ʉmʉbhatiizi. Na abhandɨ awɨ, nɨ‑Ɨɨriya. Nʉʉrʉ abhandɨ kʉbha awɨ, nɨ‑mʉrʉʉtɨrɨri wɨ ɨkarɨ aryukirɨ.”
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Yɨɨsu akabhabhuurya naatu, “Nawe imwɨ, mʉrabhuga inyɨ nɨ‑wɨɨwɨ?”
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Yɨɨsu akabhahama bhatabhʉʉrɨra mʉʉtʉ ingʼana riyo.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Akabhabhʉʉrɨra, “Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, areenderwa abhone ɨnyaakʉ kʉrʉ, angwɨ na abhakaruka bha Abhayaahudi, na abhakʉrʉ bha abhakuhaani, na abhiija bhi imigirʉ, kuhika iitwɨ. Nawe urusikʉ rwa katatʉ kwɨma ukukwa kwazɨ araryʉka.”
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Akʉmara, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra bhʉʉsi, “Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi areende kuntuna, areenderwa iyangɨ umwene, agege ʉmʉsarabha gwazɨ, antunɨ.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akwenda kohonʼya ʉbhʉhʉru bhwazɨ umwene, arabhurimirya. Nawe ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akurimirya ʉbhʉhʉru bhwazɨ igʉrʉ waanɨ, arabha nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Kʉna bhwerakɨ, ʉmʉʉtʉ areebhone ubhuniibhi bhwʉsi mʉʉsɨ yɨnʉ, nawe arimiryɨ hamwɨ kuricha ʉbhʉhʉru bhwazɨ umwene?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 “Wʉwʉʉsi wʉnʉ akondorera zɨsʉni inyɨ na amiija gaanɨ, Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ wʉʉsi aramororera zɨsʉni, hanʉ araazɨ nʉ ʉbhʉkʉrʉ bhwazɨ, nʉ ʉbhʉkʉrʉ bhwa Wiisɨ, na bhwa bhamaraika bhaazɨ abharɨndu.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, bhareho abhaatʉ gatɨ waanyu hanʉ, bhanʉ bhatakukwa, bhakɨɨrɨ korora ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu!”
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Sikʉ inyanyɨ zɨkahɨta, hanʉ Yɨɨsu aamarirɨ kʉgamba amangʼana gayo, akagega Peetero, Yoohana na Yaakobho, akatiira nabhʉ kʉkɨgʉrʉ, kʉsabha Mungu.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Hanʉ aahikirɨ mʉkɨgʉrʉ, akatanga kʉsabha Mungu. Rogendo rʉmwɨ, akiichʉra ubhushʉ. Amiibhoho gaazɨ, gakabha mɨɨrʉ ga pee, gakabharya bhʉkʉngʼu.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Hayohayo, bhakarorekana abhaatʉ bhabhɨrɨ, bharagambana na Yɨɨsu, nabhʉ ni‑Musa na Ɨɨriya.
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 Bhakarorekana mʉbhʉgʉngʉ, bharagambɨra chɨmbu arɨɨmarɨ emeremo jazɨ kwa kukwa Yɨrusarɨɨmu iyo.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Kwibhaga riyo, Peetero na abhakɨndichazɨ bhaarɨ bhahindiirɨ zendooro za turu. Na hanʉ bhaabhuukirɨ, bhakarora ubhwɨrʉ bhwazɨ, na abhasubhɨ bhabhɨrɨ, bhiimiiriirɨ haguhɨ nawe.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Hanʉ bhabhɨrɨ bhayo bhaarɨ bhakurwa kwa Yɨɨsu, Peetero akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ wɨɨtʉ, nɨ‑bhwaheene itwɨ kʉbhaho hanʉ. Twʉmbakɨ ibhituku bhɨtatʉ, ɨkɨmwɨ ichazʉ, ɨkɨndɨ cha Musa nɨ ɨkɨndɨ cha Ɨɨriya.” Nawe Peetero ataarɨ yɨɨzɨ kɨnʉ akʉgamba.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Hanʉ Peetero aarɨ aragamba gayo, rɨkahwarʉka risaarʉ igʉrʉ waabhʉ, rɨkabhakundikirya. Abhɨɨga bhayo, bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Riraka rɨkarwa mwisaarʉ, rɨrabhuga, “Wʉnʉ ni‑Mwana waanɨ omorobhorwa, mumwitegeerere.”
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Hanʉ riraka riyo ryasirirɨ, abhɨɨga bhayo bhakarora Yɨɨsu aru umwene. Muzisikʉ ziyo abhɨɨga bhayo bhakiikara bhukiri, bhataabhuuriirɨ mʉʉtʉ wʉwʉʉsi ganʉ bhaarʉʉzɨ.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Hanʉ bhwɨrirɨ, Yɨɨsu na abhɨɨga bhayo bhatatʉ bhakiika kʉkɨgʉrʉ iyo, bhakarumana na riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Na gatɨ wa abhaatʉ bhayo, kwarɨ nʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, akatiirya riraka, akabhuga, “Umwija, nɨrakʉsabha, ondorere umwana wʉnʉ, kʉ kʉbha ewe ni‑mwana waanɨ umumwɨmwɨ.
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Risambwa rɨhaamutiira na komokora arɨgɨsɨ. Rɨhaamoteemerya ririmu, kuhika rihuru rɨrarʉmba mumunywa. Ryahaamʉnyaacha bhʉkʉngʼu, na rɨtakumutiga bhwangʉ.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Nɨmarirɨ kubhiisasaama abhɨɨga bhaazʉ kʉbha bhamuruushɨ, nawe bhataaturirɨ.”
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Yɨɨsu akabhuga, “Imwɨ urwibhʉrʉ rʉnʉ rʉtakwisirirya, rʉnʉ rurimiirɨ! Niriikara na niimwɨ na kubhiigumirirya kuhika ryʉrɨ? Momoreete hanʉ umwana wuyo.”
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Hanʉ umwana wuyo aarɨ akuja kwa Yɨɨsu, risambwa riyo rɨkamugwisha haasɨ na komoteemerya ririmu. Nawe, Yɨɨsu akarɨhaarɨra, akamohorya umwana wuyo, akamʉgarucha kwa wiisɨ.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Hanʉ abhaatʉ bhʉʉsi bhaarʉʉzɨ ʉbhʉnaja ʉbhʉkʉrʉ bhwa Mungu, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 “Mwitegeerere bhwaheene amangʼana ganʉ nɨkʉbhabhʉʉrɨra. Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, araja kuhurukibhwa mʉmabhoko ga abhaatʉ.”
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Nawe, bhatʉʉbhʉʉrirɨ kɨnʉ Yɨɨsu aabhabhuuriirɨ, kʉ kʉbha ɨngʼana yiyo yaarɨ ibhisirwɨ kwebho, bhatamenya. Na bhaarɨ bharʉʉbhaha kumubhuurya igʉrʉ wa amangʼana gaazɨ.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Gatɨ wa abhɨɨga bha Yɨɨsu, kʉkatuumuka iryʉmana igʉrʉ wa wɨɨwɨ gatɨ waabhʉ nɨ‑mʉkʉrʉ kʉkɨra abhakɨndichabhʉ.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Kʉ kʉbha Yɨɨsu akamenya amiisɨɨgi gaabhʉ, akagega umwana, akamwimiirirya haguhɨ neewe.
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 Akabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉʉtʉ araaginihyɨ ʉmʉʉtʉ wa haasɨ chɨmbu umwana wʉnʉ kuriina ryanɨ, niinyɨ aginihiryɨ. Nʉ ʉmʉʉtʉ araanginihyɨ, neho aginihiryɨ na wʉnʉ antumirɨ. Ʉmʉʉtʉ umusuuhu gatɨ waanyu imwʉsi, newe ʉmʉkʉrʉ kʉkɨra bhʉʉsi.”
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Yoohana akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Ʉmʉkʉrʉ, tʉkarora ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aarɨ araruusha amasambwa kuriina ryazʉ. Itwɨ tʉkagema komorecha, kʉ kʉbha atarɨ hamwɨmwɨ na niitwɨ.”
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Mʉtamorecha, kʉ kʉbha ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atakʉbhaanga imwɨ, arɨ ʉrʉbhaara rwanyu.”
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Ribhaga rya Yɨɨsu ryʉ ʉkʉgarʉka mwisaarʉ ryarɨ rɨrariirɨ, neho akeenda ajɨ Yɨrusarɨɨmu, akabhʉʉka.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Akatʉma abhaatʉ bhamʉkangatɨrɨ. Bhakaja, bhakasikɨra mʉrʉbhɨri rʉmwɨ rwa Abhasamaariya, korereke bhamokonzere ebhegero bhyʉsi.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Nawe, abhaatʉ bhayo bhakaanga kʉmʉsʉngʼaana, kʉ kʉbha aarɨ araja Yɨrusarɨɨmu.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Hanʉ abhɨɨga bhaazɨ Yaakobho na Yoohana, bhaarʉʉzɨ gayo, bhakamubhuurya, “Ʉmʉkʉrʉ, oreenda tʉsabhɨ omorero gwikɨ kurwa mwisaarʉ gʉbharichɨ, [chɨmbu ʉmʉrʉʉtɨrɨri Ɨɨriya aakʉrirɨ]?”
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Nawe Yɨɨsu, akabhiichʉrɨra, akabharecha, [akabhuga, “Mʉtɨɨzɨ ne‑koro ya teemwakɨ mʉnayo.]
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Umwana wa Adaamu atiizirɨ kuricha abhaatʉ, nawe kʉbhasabhʉra.” Bhakaja mʉrʉbhɨri ʉrʉndɨ.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Hanʉ Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhaarɨ bharagenda kʉnzɨra, ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ akamʉbhʉʉrɨra, “Hʉhʉʉsi hanʉ ʉraajɨ, nɨrakutuna.”
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Bhanyamubhwɨ bhaana amabhigi ni ibhinyunyi bhini ibhinyumba. Nawe, Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, ataana nʉʉrʉ hʉ ʉkʉtʉʉra ʉrʉbharu rwazɨ.”
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra ʉmʉʉtʉ ʉwʉndɨ, “Ntuna.”
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Nawe Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Tiga abhaku bha zekoro bhabhɨɨkɨ abhaku abhakɨndichabhʉ, nawe, awɨ nuujɨ ʉraarɨkɨ ɨngʼana yʉ ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu.”
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Ʉmʉʉtʉ ʉwʉndɨ, akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Ʉmʉkʉrʉ, nɨrakutuna. Nawe hinga, unyiisiririryɨ nijɨ nɨbharagɨ abhaatʉ bha yɨɨka.”
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atangirɨ kʉrɨma, ɨnʉ ariichʉra na korora inyuma, wuyo atakwenderwa kʉbha omohocha wa Mungu mʉbhʉtɨmi bhwazɨ.”
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.