Lucas 9

ikz (IKZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Rusikʉ rʉmwɨ Yɨɨsu akabhabhɨrɨkɨra abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ. Akabhaha ʉbhʉnaja bhu ukuruusha amasambwa na bhwo okohorya amarwɨrɨ.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Akabhatʉma, bhajɨ kurwazɨra abhaatʉ ɨngʼana yʉ ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu, na bhahorye abharwɨrɨ.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Akabhabhʉʉrɨra, “Mʉtagega kegero chʉchʉsi korogendo rwanyu: ihimbʉ, ɨsakwa, ibhyakurya, zimpirya, nʉʉrʉ ɨshadi ya kʉgarʉra.
3 E disse-lhes:
4 “Munyumba yʉyʉʉsi yɨnʉ bharaabhasʉngʼaanɨ, mwikarɨ muyomuyo, kuhika hanʉ mʉkʉbhʉʉka mʉrʉbhɨri ruyo.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Na abhaatʉ bhʉ ʉrʉbhɨri rwʉrwʉsi bharaatamɨ kʉbhasʉngʼaana, hanʉ mʉkʉbhʉʉka, mʉkʉngʼʉtɨ urutu kʉmagʉrʉ gaanyu, kobheerecha kʉbha Mungu arabhaanga.”
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Neho abhɨɨga bhayo, bhakaja bhakahɨta mʉzɨmbɨri, bhararwaza Ɨngʼana Ɨnzʉmu na kohorya abharwɨrɨ hʉhʉʉsi hanʉ bhaahitirɨ.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Gʉʉsi ganʉ Yɨɨsu aarɨ akokora, ʉmʉtɨmi Heroode Antipaasi aarɨ ariigwa amangʼana gaazɨ, gakamoha ubhwʉbha. Akʉʉbhaha kʉ kʉbha abhaatʉ abhandɨ bhaarɨ bharabhuga kʉbha, Yɨɨsu newe Yoohana Ʉmʉbhatiizi aryukirɨ kurwa mʉbhaku.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Abhandɨ bhaarɨ bharabhuga kʉbha, newe ʉmʉrʉʉtɨrɨri Ɨɨriya iizirɨ naatu. Kwarɨ na abhandɨ, bhaarɨ bharabhuga, wʉmwɨ waho wa abharʉʉtɨrɨri bhɨ ɨkarɨ newe aryukirɨ.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Nawe, Heroode akabhuga, “Yoohana, nɨkamʉtɨna umutwɨ! Nangʉ, nɨ‑wɨɨwɨ wuyo, niriigwa amangʼana gaazɨ?” Akiigomba arumanɨ na Yɨɨsu.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Hanʉ abhatumwa bhaagarukirɨ kwa Yɨɨsu, bhakamʉbhʉʉrɨra gʉʉsi ganʉ bhaakʉrirɨ. Akabhakangatya bhakaja mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtɨsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Hanʉ abhaatʉ bhaabhwɨnɨ amangʼana kʉbha agiirɨ harya, bhaarɨ bharamutuna. Akabhasʉngʼaana bhwaheene, akatanga kubhiija igʉrʉ wʉ ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu. Na gatɨ waabhʉ, aarɨ arabhahorya abharwɨrɨ.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Hanʉ ryahikirɨ rigoroobha, abhatumwa ikumi na bhabhɨrɨ bhakamujaku bhakamʉbhʉʉrɨra, “Hanʉ tʉrɨ, ni‑mwitɨrɨgʉ. Ʉbharagɨ abhaatʉ bhanʉ, bhajɨ mʉzɨmbɨri za haguhɨ na zinyumba nɨ ɨmɨgʉndʉ, korereke bhiibhonere hu ukuhindɨra ni ibhyakurya.”
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Mʉbhahɨ imwɨ ibhyakurya.”
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ hayo, abhasubhɨ bhaarɨ bharatʉra kuhika bhɨkwɨ bhɨtaanʉ.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Neho bhakakora chɨmbu aabharagiriirɨ, kuhika bhakabhiikarya bhʉʉsi.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Akagega ɨmɨkaatɨ ɨtaanʉ na ziiswɨ ibhɨrɨ zirya, akarangamɨra kwisaarʉ akabhʉʉrɨra Mungu, azʉmiryɨ. Neho akagisunyura, akabhaha abhɨɨga bhaazɨ bhabhasondye abhaatʉ.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Bhʉʉsi bhakarya, bhakiigʉta. Bhakabhiringa amasaajʉ gi ibhyakurya, bhakiizurya bhɨhʉʉzʉ ikumi na bhɨbhɨrɨ.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Rusikʉ rʉmwɨ, Yɨɨsu aarɨ arasabha Mungu haawɨɨsi na abhɨɨga bhaazɨ bhaarɨ haguhɨ nawe. Akʉmara, akabhabhuurya, “Abhaatʉ bharabhuga inyɨ nɨ‑wɨɨwɨ?”
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Bhakamʉgarukirya, “Abhandɨ bharabhuga, awɨ ne‑Yoohana Ʉmʉbhatiizi. Na abhandɨ awɨ, nɨ‑Ɨɨriya. Nʉʉrʉ abhandɨ kʉbha awɨ, nɨ‑mʉrʉʉtɨrɨri wɨ ɨkarɨ aryukirɨ.”
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Yɨɨsu akabhabhuurya naatu, “Nawe imwɨ, mʉrabhuga inyɨ nɨ‑wɨɨwɨ?”
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Yɨɨsu akabhahama bhatabhʉʉrɨra mʉʉtʉ ingʼana riyo.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Akabhabhʉʉrɨra, “Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, areenderwa abhone ɨnyaakʉ kʉrʉ, angwɨ na abhakaruka bha Abhayaahudi, na abhakʉrʉ bha abhakuhaani, na abhiija bhi imigirʉ, kuhika iitwɨ. Nawe urusikʉ rwa katatʉ kwɨma ukukwa kwazɨ araryʉka.”
22 dizendo:
23 Akʉmara, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra bhʉʉsi, “Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi areende kuntuna, areenderwa iyangɨ umwene, agege ʉmʉsarabha gwazɨ, antunɨ.
23 Jesus dizia a todos:
24 Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akwenda kohonʼya ʉbhʉhʉru bhwazɨ umwene, arabhurimirya. Nawe ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akurimirya ʉbhʉhʉru bhwazɨ igʉrʉ waanɨ, arabha nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Kʉna bhwerakɨ, ʉmʉʉtʉ areebhone ubhuniibhi bhwʉsi mʉʉsɨ yɨnʉ, nawe arimiryɨ hamwɨ kuricha ʉbhʉhʉru bhwazɨ umwene?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 “Wʉwʉʉsi wʉnʉ akondorera zɨsʉni inyɨ na amiija gaanɨ, Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ wʉʉsi aramororera zɨsʉni, hanʉ araazɨ nʉ ʉbhʉkʉrʉ bhwazɨ, nʉ ʉbhʉkʉrʉ bhwa Wiisɨ, na bhwa bhamaraika bhaazɨ abharɨndu.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, bhareho abhaatʉ gatɨ waanyu hanʉ, bhanʉ bhatakukwa, bhakɨɨrɨ korora ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu!”
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Sikʉ inyanyɨ zɨkahɨta, hanʉ Yɨɨsu aamarirɨ kʉgamba amangʼana gayo, akagega Peetero, Yoohana na Yaakobho, akatiira nabhʉ kʉkɨgʉrʉ, kʉsabha Mungu.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Hanʉ aahikirɨ mʉkɨgʉrʉ, akatanga kʉsabha Mungu. Rogendo rʉmwɨ, akiichʉra ubhushʉ. Amiibhoho gaazɨ, gakabha mɨɨrʉ ga pee, gakabharya bhʉkʉngʼu.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Hayohayo, bhakarorekana abhaatʉ bhabhɨrɨ, bharagambana na Yɨɨsu, nabhʉ ni‑Musa na Ɨɨriya.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Bhakarorekana mʉbhʉgʉngʉ, bharagambɨra chɨmbu arɨɨmarɨ emeremo jazɨ kwa kukwa Yɨrusarɨɨmu iyo.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Kwibhaga riyo, Peetero na abhakɨndichazɨ bhaarɨ bhahindiirɨ zendooro za turu. Na hanʉ bhaabhuukirɨ, bhakarora ubhwɨrʉ bhwazɨ, na abhasubhɨ bhabhɨrɨ, bhiimiiriirɨ haguhɨ nawe.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Hanʉ bhabhɨrɨ bhayo bhaarɨ bhakurwa kwa Yɨɨsu, Peetero akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ wɨɨtʉ, nɨ‑bhwaheene itwɨ kʉbhaho hanʉ. Twʉmbakɨ ibhituku bhɨtatʉ, ɨkɨmwɨ ichazʉ, ɨkɨndɨ cha Musa nɨ ɨkɨndɨ cha Ɨɨriya.” Nawe Peetero ataarɨ yɨɨzɨ kɨnʉ akʉgamba.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Hanʉ Peetero aarɨ aragamba gayo, rɨkahwarʉka risaarʉ igʉrʉ waabhʉ, rɨkabhakundikirya. Abhɨɨga bhayo, bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Riraka rɨkarwa mwisaarʉ, rɨrabhuga, “Wʉnʉ ni‑Mwana waanɨ omorobhorwa, mumwitegeerere.”
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Hanʉ riraka riyo ryasirirɨ, abhɨɨga bhayo bhakarora Yɨɨsu aru umwene. Muzisikʉ ziyo abhɨɨga bhayo bhakiikara bhukiri, bhataabhuuriirɨ mʉʉtʉ wʉwʉʉsi ganʉ bhaarʉʉzɨ.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Hanʉ bhwɨrirɨ, Yɨɨsu na abhɨɨga bhayo bhatatʉ bhakiika kʉkɨgʉrʉ iyo, bhakarumana na riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Na gatɨ wa abhaatʉ bhayo, kwarɨ nʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, akatiirya riraka, akabhuga, “Umwija, nɨrakʉsabha, ondorere umwana wʉnʉ, kʉ kʉbha ewe ni‑mwana waanɨ umumwɨmwɨ.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Risambwa rɨhaamutiira na komokora arɨgɨsɨ. Rɨhaamoteemerya ririmu, kuhika rihuru rɨrarʉmba mumunywa. Ryahaamʉnyaacha bhʉkʉngʼu, na rɨtakumutiga bhwangʉ.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Nɨmarirɨ kubhiisasaama abhɨɨga bhaazʉ kʉbha bhamuruushɨ, nawe bhataaturirɨ.”
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Yɨɨsu akabhuga, “Imwɨ urwibhʉrʉ rʉnʉ rʉtakwisirirya, rʉnʉ rurimiirɨ! Niriikara na niimwɨ na kubhiigumirirya kuhika ryʉrɨ? Momoreete hanʉ umwana wuyo.”
41 Jesus exclamou:
42 Hanʉ umwana wuyo aarɨ akuja kwa Yɨɨsu, risambwa riyo rɨkamugwisha haasɨ na komoteemerya ririmu. Nawe, Yɨɨsu akarɨhaarɨra, akamohorya umwana wuyo, akamʉgarucha kwa wiisɨ.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Hanʉ abhaatʉ bhʉʉsi bhaarʉʉzɨ ʉbhʉnaja ʉbhʉkʉrʉ bhwa Mungu, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Mwitegeerere bhwaheene amangʼana ganʉ nɨkʉbhabhʉʉrɨra. Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, araja kuhurukibhwa mʉmabhoko ga abhaatʉ.”
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Nawe, bhatʉʉbhʉʉrirɨ kɨnʉ Yɨɨsu aabhabhuuriirɨ, kʉ kʉbha ɨngʼana yiyo yaarɨ ibhisirwɨ kwebho, bhatamenya. Na bhaarɨ bharʉʉbhaha kumubhuurya igʉrʉ wa amangʼana gaazɨ.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Gatɨ wa abhɨɨga bha Yɨɨsu, kʉkatuumuka iryʉmana igʉrʉ wa wɨɨwɨ gatɨ waabhʉ nɨ‑mʉkʉrʉ kʉkɨra abhakɨndichabhʉ.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Kʉ kʉbha Yɨɨsu akamenya amiisɨɨgi gaabhʉ, akagega umwana, akamwimiirirya haguhɨ neewe.
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 Akabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉʉtʉ araaginihyɨ ʉmʉʉtʉ wa haasɨ chɨmbu umwana wʉnʉ kuriina ryanɨ, niinyɨ aginihiryɨ. Nʉ ʉmʉʉtʉ araanginihyɨ, neho aginihiryɨ na wʉnʉ antumirɨ. Ʉmʉʉtʉ umusuuhu gatɨ waanyu imwʉsi, newe ʉmʉkʉrʉ kʉkɨra bhʉʉsi.”
48 e lhes disse:
49 Yoohana akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Ʉmʉkʉrʉ, tʉkarora ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aarɨ araruusha amasambwa kuriina ryazʉ. Itwɨ tʉkagema komorecha, kʉ kʉbha atarɨ hamwɨmwɨ na niitwɨ.”
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Mʉtamorecha, kʉ kʉbha ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atakʉbhaanga imwɨ, arɨ ʉrʉbhaara rwanyu.”
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Ribhaga rya Yɨɨsu ryʉ ʉkʉgarʉka mwisaarʉ ryarɨ rɨrariirɨ, neho akeenda ajɨ Yɨrusarɨɨmu, akabhʉʉka.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Akatʉma abhaatʉ bhamʉkangatɨrɨ. Bhakaja, bhakasikɨra mʉrʉbhɨri rʉmwɨ rwa Abhasamaariya, korereke bhamokonzere ebhegero bhyʉsi.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Nawe, abhaatʉ bhayo bhakaanga kʉmʉsʉngʼaana, kʉ kʉbha aarɨ araja Yɨrusarɨɨmu.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Hanʉ abhɨɨga bhaazɨ Yaakobho na Yoohana, bhaarʉʉzɨ gayo, bhakamubhuurya, “Ʉmʉkʉrʉ, oreenda tʉsabhɨ omorero gwikɨ kurwa mwisaarʉ gʉbharichɨ, [chɨmbu ʉmʉrʉʉtɨrɨri Ɨɨriya aakʉrirɨ]?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Nawe Yɨɨsu, akabhiichʉrɨra, akabharecha, [akabhuga, “Mʉtɨɨzɨ ne‑koro ya teemwakɨ mʉnayo.]
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Umwana wa Adaamu atiizirɨ kuricha abhaatʉ, nawe kʉbhasabhʉra.” Bhakaja mʉrʉbhɨri ʉrʉndɨ.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Hanʉ Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ bhaarɨ bharagenda kʉnzɨra, ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ akamʉbhʉʉrɨra, “Hʉhʉʉsi hanʉ ʉraajɨ, nɨrakutuna.”
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Bhanyamubhwɨ bhaana amabhigi ni ibhinyunyi bhini ibhinyumba. Nawe, Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, ataana nʉʉrʉ hʉ ʉkʉtʉʉra ʉrʉbharu rwazɨ.”
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra ʉmʉʉtʉ ʉwʉndɨ, “Ntuna.”
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Nawe Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Tiga abhaku bha zekoro bhabhɨɨkɨ abhaku abhakɨndichabhʉ, nawe, awɨ nuujɨ ʉraarɨkɨ ɨngʼana yʉ ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu.”
60 Mas Jesus insistiu:
61 Ʉmʉʉtʉ ʉwʉndɨ, akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Ʉmʉkʉrʉ, nɨrakutuna. Nawe hinga, unyiisiririryɨ nijɨ nɨbharagɨ abhaatʉ bha yɨɨka.”
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atangirɨ kʉrɨma, ɨnʉ ariichʉra na korora inyuma, wuyo atakwenderwa kʉbha omohocha wa Mungu mʉbhʉtɨmi bhwazɨ.”
62 Mas Jesus lhe respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.