Lucas 7
ikz (IKZ) vs NAA
1 Hanʉ Yɨɨsu aamarirɨ kʉbhʉʉrɨra abhaatʉ amangʼana gayo gʉʉsi, akasikɨra mʉrʉbhɨri rwa Kapɨrinaumu.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Mʉrʉbhɨri ruyo, aareho ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ bhi Ikiruumi. Ʉmʉkʉrʉ wuyo, aarɨ na mbʉʉsa wʉnʉ aarɨ amʉsɨɨgirɨ bhʉkʉngʼu. Nawe mbʉʉsa wuyo aarɨ murwɨrɨ, haguhɨ kutinʼya.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Nangʉ, ʉmʉkʉrʉ wuyo, aaza kwigwa ɨngʼana igʉrʉ wa Yɨɨsu, akatʉma abhakaruka abhandɨ bha Abhayaahudi kwa Yɨɨsu, bhamʉsabhɨ aazɨ komohorya mbʉʉsa waazɨ.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Abhakaruka bhayo, bhaaza kuhika kwa Yɨɨsu, bhakamwisasaama bhʉkʉngʼu, bharabhuga, “Ʉmʉʉtʉ wuyo, areenderwa omokorere ringʼana yɨnʉ,
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 kʉ kʉbha asɨɨgirɨ icharʉ chɨtʉ, na newe atwʉmbakiirɨ rirwazɨrʉ.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Neho Yɨɨsu akarweho hamwɨmwɨ na abhakaruka bhayo, kuja yɨɨka wʉ ʉmʉkʉrʉ wuyo.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Necho naarɨ niriirora nɨtakwenderwa kuuza kwa naawɨ. Nawe, gamba ingʼana rɨmwɨbhu, omohocha waanɨ arahora.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 “Nɨrabhugabhu kʉ kʉbha, inyʉʉsi niri iyaasɨ wʉ ʉbhʉnaja bhwa abhandɨ, na nɨna abhasirikarɨ bhanʉ bhari iyaasɨ waanɨ. Nɨraabhʉʉrɨrɨ wʉmwɨ, ‘Nuujɨ,’ ahaaja. Nɨraabhʉʉrɨrɨ ʉwʉndɨ, ‘Nauzɨ,’ ahaaza. Na nɨraabhʉʉrɨrɨ mbʉʉsa waanɨ, ‘Kora omoremo gʉnʉ,’ ahaakora.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Hanʉ Yɨɨsu iigwirɨ gayo, akarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu. Akiichʉrɨra riribhita rya abhaatʉ, bhanʉ bhaarɨ bharamutuna, akabhuga, “Nɨrabhabhʉʉrɨra, nʉʉrʉ gatɨ wa Abhiiziraɨri bhʉʉsi, nɨkɨɨrɨ korora ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wu ubhwisirirya ʉbhʉkʉrʉ ncha bhʉnʉ!”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Na abhaatʉ bhanʉ bhaatumirwɨ bhakagarʉka munyumba yʉ ʉmʉkʉrʉ wuyo, bhakabhona mbʉʉsa amarirɨ kohora.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Akʉmara, Yɨɨsu akaja mʉrʉbhɨri rwa Naini, na abhɨɨga bhaazɨ na abhaatʉ abhandɨ bhaaru, bhakamutuna.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Na hanʉ iisɨmɨɨrɨ ikishoko chʉ ʉrʉbhɨri, akarumana na abhaatʉ, bhanʉ bhaarɨ bhagɨgirɨ ɨkɨtʉndʉ chu umumura, bharahʉrʉka igʉtʉ wʉ ʉrʉbhɨri. Umumura wuyo, aarɨ umwana umumwɨmwɨ, na unina aarɨ umukwirwa. Unina wuyo, akahirana na abhaatʉ bhaaru bhʉ ʉrʉbhɨri ruyo.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Hanʉ Ʉmʉkʉrʉ aarʉʉzɨ umukwirwa wuyo, akamororera ɨbhɨgʉngi, akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉtarɨra.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Akiisuka kʉkɨragʉ kɨnʉ ɨkɨtʉndʉ charɨ, akakikunʼya. Na abhaatʉ bhanʉ bhaakɨgɨgirɨ, bhakiimɨɨrɨra. Yɨɨsu akabhuga, “Mura, nɨrakʉbhʉʉrɨra, bhʉʉka!”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Umumura wʉnʉ aarɨ akuurɨ, rogendo rʉmwɨ akabhʉʉka, akiikara, akatanga kʉgamba. Neho Yɨɨsu akamugwatya unina.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Abhaatʉ bhayo bhʉʉsi, bhakagwatwa nu ubhwʉbha, bhakatanga kukumya Mungu, bharabhuga, “Ʉmʉrʉʉtɨrɨri ʉmʉkʉrʉ, ahurukiirɨ gatɨ wɨɨtʉ!” Na, “Mungu, iizirɨ kʉsakirya abhaatʉ bhaazɨ!”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Amangʼana gayo, gakanyaragana bhʉkʉngʼu Yudeya yʉʉsi, na mucharʉ ɨkɨndɨ cha mʉrʉbhɨri.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ arakora gʉʉsi gayo, Yoohana akareeterwa ɨngʼana ya Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ.
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Yoohana akabhabhɨrɨkɨra abhɨɨga bhabhɨrɨ, akabhatʉma bhajɨ kubhuurya Ʉmʉkʉrʉ, “Awɨ naawɨ Kiriisitʉ wʉnʉ akuuza, kisha tʉrɨndɨ ʉwʉndɨ?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Bhaaza kuhika bhakamʉbhʉʉrɨra, “Yoohana Ʉmʉbhatiizi atutumirɨ kwa nawe, tukubhuuryɨ, ‘Awɨ naawɨ Kiriisitʉ wʉnʉ akuuza, kisha tʉrɨndɨ ʉwʉndɨ?’ ”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Kwibhaga riyoriyo, Yɨɨsu aarɨ arahorya abhaatʉ bhaaru amarwɨrɨ gaabhʉ. Aarɨ arasakirya bhanʉ bhakʉnyaakibhwa na amasambwa na abhahʉku bhaaru bhatʉrɨ korora.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Neho Yɨɨsu akabhagarukirya, “Mujɨ mʉbhʉʉrɨrɨ Yoohana gʉʉsi ganʉ mʉrʉʉzɨ, na gʉʉsi ganʉ mwigwirɨ. Abhahʉku bhararora, abharema bharagenda, abhagenge bharahora, abharibhi bha amatwɨ bhariigwa, abhaku bhararyʉka, na abhahabhɨ bhararwazirwa Ɨngʼana Ɨnzʉmu.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Hakɨrɨku ʉmʉʉtʉ wʉnʉ ataana makɨbhwɨ igʉrʉ waanɨ.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Hanʉ bhabhɨrɨ bhayo bhaagiirɨ, Yɨɨsu akatanga kʉgamba na riribhita rya abhaatʉ igʉrʉ wa Yoohana, “Mʉkaja mwitɨrɨgʉ kororakɨ? Korora ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akwisirirya amangʼana gʉʉsi ncha rikʉrɨ rɨnʉ rɨhaasingishwa nʉ ʉmʉkama?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Mʉkaja kororakɨ? Mʉkaja korora ʉmʉʉtʉ wʉnʉ iibhʉhirɨ zengebho zɨnzʉmu za riguri? Zɨyi! Abhaatʉ bhanʉ bhahiibhoha amiibhoho amazʉmu bhʉkʉngʼu nu ukwizomya igʉrʉ wu ubhuniibhi bhwe ebhegero bhɨnʉ bhaanabhyʉ, bhahiikara muzinyumba za abhatɨmi!
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Nawe mʉkaja kororakɨ? Ʉmʉrʉʉtɨrɨri? Hee, nɨrabhabhʉʉrɨra, Yoohana nɨ‑mʉkʉrʉ kʉkɨra ʉmʉrʉʉtɨrɨri.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Wuyo newe wʉnʉ Amaandɨkʉ Amarɨndu gaagambirɨ igʉrʉ waazɨ, ‘Rora, nɨratʉma umutumwa waanɨ mʉbhʉtangɨ bhwazʉ, wʉnʉ araakokonzere ɨnzɨra.’ ”
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Yɨɨsu akabhuga naatu, “Nɨrabhabhʉʉrɨra, mʉbhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhiibhwirɨ kʉʉsɨ, atareeho ʉmʉkʉrʉ kʉkɨra Yoohana. Nawe, ʉmʉʉtʉ umusuuhu kʉkɨra bhʉʉsi mʉbhʉtɨmi bhwa Mungu, newe ʉmʉkʉrʉ kʉkɨra Yoohana.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Abhaatʉ bhʉʉsi, hamwɨmwɨ na abharihya bha rigʉʉti, hanʉ bhiigwirɨ amangʼana ga Yɨɨsu gayo, bhakiisirirya kʉbha ɨsɨɨmi ya Mungu yaarɨ nzʉmu, kʉ kʉbha abhaatʉ bhayo nebho bharya Yoohana amarirɨ kʉbhatiiza.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Nawe, Abhafarisaayo na abhiija bhi imigirʉ bhataabhatiizirwɨ na Yoohana, kʉ kʉbha bhakaanga amiisɨɨgi ga Mungu.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Yɨɨsu akabhuga naatu, “Abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rʉnʉ, nɨbhatuubhanʼyɨ nakɨ? Nɨ‑bha teemwakɨ?
31 E Jesus continuou:
32 Bhatuubhɨɨnɨ na abhaana bhanʉ bhiikɨɨrɨ momoteera, bhakwibhɨrɨkɨra abheene kobheene bharabhuga, ‘Tʉkabhatemera ekereere, nawe mʉtaabhinirɨ! Tʉkɨɨmba amɨɨmbʉ gu ukwarama, nawe mʉtaaririrɨ!’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 “Nɨmbu na niimwɨ mʉrɨ, kʉ kʉbha hanʉ Yoohana Ʉmʉbhatiizi iizirɨ, ataarɨ ararya mɨkaatɨ na kunywa idivaayi, na niimwɨ mʉkabhuga ‘Wʉnʉ ana amasambwa!’
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ akaaza, ararya ibhyakurya bhya amanarʉ na kunywa idivaayi, bhakabhuga, ‘Rora! Nɨ‑mʉsʉʉhʉ munywi, mʉsaani wa abharihya bha rigʉʉti, na bhʉ ʉbhʉbhɨ!’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Nawe nʉʉrʉbhu ubhwʉbhʉʉri bhwa Mungu bhʉhaamenyeekererya kʉbha nɨ‑maheene kʉbhaatʉ bhaazɨ.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Aarɨ areho Ʉmʉfarisaayo wʉmwɨ mʉrʉbhɨri ororebhe. Rusikʉ rʉmwɨ akaraarɨka Yɨɨsu kurya ɨwaazɨ. Neho Yɨɨsu akasikɨra munyumba yʉ Ʉmʉfarisaayo wuyo, akiikara kwigari.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Na mʉrʉbhɨri ruyo, kwarɨ nʉ ʉmʉkari wʉmwɨ, wʉnʉ aamɨnyɨkɨɨnɨ wʉ ʉbhʉbhɨ. Hanʉ ʉmʉkari wuyo, iigwirɨ kʉbha Yɨɨsu ararya wʉ Ʉmʉfarisaayo, akasikɨra muyo ani ichupa ɨnzʉmu ya amaguta ganʉ gakoreetya bhwaheene.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Akahigama haguhɨ na amagʉrʉ ga Yɨɨsu, akatanga kʉrɨra. Zingusuri zaazɨ zɨragerera kʉmagʉrʉ ga Yɨɨsu, aarɨ arazihuta na zinzwɨrɨ zaazɨ, akahumbata amagʉrʉ ga Yɨɨsu, na kʉgahaka amaguta gayo.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Hanʉ Ʉmʉfarisaayo aarʉʉzɨ gayo, akiiseega mumwʉyʉ gwazɨ, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ, angabhɨɨrɨ ʉmʉrʉʉtɨrɨri, aarɨ aramenya, ʉmʉkari wʉnʉ akumukunʼyaku, nɨ‑mʉʉtʉ wa teemwakɨ. Aarɨ aramenya, ewe ariikara ubhwikari bhʉ ʉbhʉbhɨ!”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Simʉʉni, nɨnɨ ɨngʼana yʉ ʉkʉkʉbhʉʉrɨra.”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 “Haareho na abhaatʉ bhabhɨrɨ, bhani isiirɨ yʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ. Ʉwʉmwɨ, aarɨ ani isiirɨ ya zidinaari magana ataanʉ. Ʉmʉkɨndichazɨ, aarɨ ani isiirɨ ya zidinaari merongo ɨtaanʉ.
41 Jesus continuou:
42 Bhʉʉsi bhakabhurwa zimpirya zʉ ʉkʉrɨha zisiirɨ zaabhʉ, wʉnʉ abhahɨɨrɨ isiirɨ akabhabheerera, bhatarɨha. Nangʉ, gatɨ wa bhabhɨrɨ bhayo, nɨ‑wahɨ wʉnʉ akʉmʉsɨɨga bhʉkʉngʼu?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simʉʉni akamʉgarukirya, “Nɨrakina nɨ‑wʉnʉ aabhɨɨrɨɨrwɨ isiirɨ ɨkʉrʉ.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Hayo, Yɨɨsu akiichʉrɨra ʉmʉkari wuyo, akabhʉʉrɨra Simʉʉni, “Ʉrarora ʉmʉkari wʉnʉ? Nisikiirɨ munyumba yaazʉ, nawe ʉtansʉngʼaanirɨ kwa kongʼa amanzi gu ukwoja amagʉrʉ gaanɨ. Nawe ewe, azaziryɨ amagʉrʉ gaanɨ na zingusuri zaazɨ, na kʉgataricha na zinzwɨrɨ zaazɨ.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Awɨ ʉtankɨɨriryɨ kwa kunhumbata, nawe, kwɨma ribhaga nasikiirɨ mʉnʉ, akɨɨrɨ kuniha kunhumbata amagʉrʉ gaanɨ.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Ʉtansuukirɨ kwa kʉhaka amaguta mumutwɨ gwanɨ. Nawe ewe, ahakirɨ amagʉrʉ gaanɨ amaguta go okoreetya!
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Kʉgayo nɨrakʉbhʉʉrɨra, kʉ kʉbha ʉbhʉbhɨ bhwazɨ bhwaru bhʉmarirɨ kobheererwa, akeerecha ʉbhʉsɨɨgi bhwaru. Nɨmbu wʉwʉʉsi wʉnʉ abhɨɨrɨɨrwɨ ʉbhʉbhɨ hasuuhu, areerekenʼya ʉbhʉsɨɨgi bhusuuhu.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra ʉmʉkari wuyo, “Ʉbhʉbhɨ bhwazʉ, bhʉbhɨɨrɨɨrwɨ.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Bhaareho abhagini abhandɨ kwigari, bhakatanga kwibhuurya, “Nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ, akʉtʉra kobheerera ʉbhʉbhɨ?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra ʉmʉkari wuyo, “Ubhwisirirya bhwazʉ bhʉkʉhʉriryɨ! Ujɨ no omorembe.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.