Lucas 2
ikz (IKZ) vs BKJ
1 Zisikʉ ziyo, Kaisaari Agusitʉ ʉmʉtɨmi ʉmʉkʉrʉ wa Ruumi, akaswaja abhaatʉ bhʉʉsi bha zɨɨsɨ zʉ ʉbhʉtɨmi bhwazɨ bhabharwɨ.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Ʉkʉbharwa kwarɨ kwe embere, kʉkakorwa hanʉ Kurɨɨniyo aarɨ ʉmʉkangati wa Siiriya.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Abhaatʉ bhʉʉsi bhakaja kʉbharwa, mʉzɨmbɨri zi ibhishoko bhyabhʉ.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Yuusufu wʉʉsi akarwa mʉrʉbhɨri rwa Nazarɨɨti, mucharʉ cha Gariraaya, akatiira kuja Yudeya, mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtɨrɨhɨɨmu, kʉ kʉbha nerwe ʉrʉbhɨri rwa Daudi, na aarɨ wi ikishoko chazɨ.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Akaja kwandɨkwa hamwɨmwɨ na Mariyamu umurunjibhwa waazɨ, ɨnʉ Mariyamu aritʉhirɨ.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Bhakɨɨrɨ iyo, ribhaga ryu ukwitʉʉranʼya kwa Mariyamu rɨkahika,
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 akiitʉʉranʼya mʉtangi wi ikisubhɨ mwibhanza ryi imitugʉ. Akamwibhisha ɨbhɨtambaara bhya abhaana, akamuhindirya mwitʉrɨ ryu ukuriishirya imitugʉ. Akiitʉʉranirya hayo kʉ kʉbha bhatabhwɨnɨ umweya munyumba ya abhagini.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Ubhutikʉ bhu urusikʉ ruyo, bhaareho abhariisha bharariibha imitugʉ jabhʉ mumwarʉ.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Maraika wʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu, akabhahwarʉkɨra, ubhwɨrʉ bhwʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu bhʉkabhanza mbaara zʉʉsi pee! Bhakahaha bhʉkʉngʼu.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Nawe maraika akabhabhʉʉrɨra, “Mʉtʉʉbhaha! Nɨbharɨɨtɨɨrɨ ɨngʼana ɨnzʉmu yɨnʉ ekozomera abhaatʉ bhʉʉsi.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Reero yɨnʉ, mʉrʉbhɨri rwa Daudi ibhwirwɨ Ʉmʉsabhuri waanyu, newe Kiriisitʉ Ʉmʉkʉrʉ!
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ichɨrɨkɨnʼyʉ cho okobheerekenʼya gayo nɨ‑kɨnʉ, mʉrabhona umwana ʉmʉbhataarɨ, bhamuhindiiryɨ mwitʉrɨ ryʉ ʉkʉrɨɨra imitugʉ, bhamwibhishiryɨ ɨbhɨtambaara bhya abhaana.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Rogendo rʉmwɨ, bhakabhaho ɨbhɨkwɨ bhya bhamaraika abhakɨndichazɨ kurwa mwisaarʉ, bharakumya Mungu.
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Akumibhwɨ Mungu wa mwisaarʉ.
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Hanʉ bhamaraika bhayo bhaagarukirɨ mwisaarʉ, abhariisha bhakabhuga, “Tujɨ Bhɨtɨrɨhɨɨmu, twirorere gayo gakʉrirwɨ chɨmbu Ʉmʉkʉrʉ Mungu aatubhuuriirɨ.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Bhakaja mwega, bhakabhona Mariyamu na Yuusufu, nu umwana ʉmʉbhataarɨ bhamuhindiiryɨ mwitʉrɨ.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Abhariisha bhayo hanʉ bhaamʉrʉʉzɨ umwana wuyo, bhakabhʉʉrɨra abhaatʉ amangʼana gayo chɨmbu bhiigwirɨ igʉrʉ waazɨ.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Bhʉʉsi bhanʉ bhiigwirɨ amangʼana ga abhariisha, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Nawe Mariyamu akagatʉʉra gʉʉsi mokoro yaazɨ.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Abhariisha bharya bhakagarʉka, bharagʉnga Mungu, na koheema kwa gʉʉsi ganʉ bhiigwirɨ na kʉgarora, na gʉʉsi gakabha chɨmbu bhaabhuuriirwɨ.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Hanʉ umwana wuyo aahichiryɨ sikʉ inyanyɨ, bhakamʉsaara, bhakamʉrʉka Yɨɨsu. Neryo iriina maraika aamʉhɨɨrɨ, hanʉ unina aarɨ akɨɨrɨ kogega ɨnda.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Yuusufu na Mariyamu, bhakamara zisikʉ zaabhʉ zʉ ʉkʉbhɨngukibhwa, chɨmburya imigirʉ ja Musa gɨrɨ. Bhakahira Yɨɨsu Yɨrusarɨɨmu, korereke bhamʉtʉʉrɨ mʉbhʉtangɨ bhwʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Bhakeenderwa kokorabhu, kʉ kʉbha yandikirwɨ mumigirʉ jʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu kʉbha, “Abhaana bhʉʉsi bhamʉtangi bhi ikisubhɨ, bhareenderwa bhatuurwɨ kʉMʉkʉrʉ Mungu.”
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Hamwɨmwɨ na gayo, bhakeenda bhahuruchɨ ikimweso chɨmbu ɨkʉgambwa mumigirʉ jʉ Ʉmʉkʉrʉ, “Bhahuruchɨ ibhiguuti bhɨbhɨrɨ, hamwɨ amakunɨ abhɨrɨ gi ibhiguuti.”
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu, aarɨ areho ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, iriina ryazɨ Simiyʉʉni. Akabha moheene, moronge mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu, aarɨ ararɨnda korora kʉsabhurwa kwa Abhiiziraɨri, ne Ekoro Ɨndɨndu yaarɨ hamwɨmwɨ nawe.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ekoro Ɨndɨndu yaarɨ ɨmarirɨ kumwerecha kʉbha, atakukwa akɨɨrɨ korora Kiriisitʉ wʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ekoro Ɨndɨndu ɨkakangata Simiyʉʉni akasikɨra mwihekaaru, na abhiibhuri bha Yɨɨsu bhakareeta Yɨɨsu muyo, bhamokorere chɨmbu amanarʉ gi imigirʉ gaarɨ.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Simiyʉʉni akagega Yɨɨsu mʉmabhoko gaazɨ, akakumya Mungu.
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 Akabhuga,
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 kʉ kʉbha kʉmɨɨsʉ gaanɨ, niirʉrɨɨrɨ ubhutuurya bhʉnʉ ʉrɨɨtirɨ.
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Ʉbhʉkʉnzirɨ bhororwe na abhaatʉ bhʉʉsi.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Ubhutuurya bhuyo ni‑bhwɨrʉ bhukwerecha
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Amangʼana ganʉ Simiyʉʉni aagambirɨ igʉrʉ wu umwana wuyo, gakaruguurya abhiibhuri bhaazɨ.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Simiyʉʉni akabhaha ʉrʉbhangʉ, akabhʉʉrɨra Mariyamu unina umwana akabhuga, “Rora! Umwana wʉnʉ arʉbhwɨrwɨ na Mungu kʉbha abharimiryɨ Abhiiziraɨri nu ukutuurya Abhiiziraɨri abhandɨ bhaaru. Na arabha ichɨrɨkɨnʼyʉ cha Mungu kɨnʉ kɨkwangwa na abhaatʉ.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Abhaatʉ bhayo amiisɨɨgi ganʉ gabhisirwɨ mozekoro zaabhʉ garorekanɨ habhwɨrʉ. Na naawɨ mokoro yaazʉ ʉranyahaarɨka bhʉkʉngʼu, kina ʉsʉmirwɨ na risabha.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Na aareho ʉmʉrʉʉtɨrɨri wʉmwɨ, mʉkari mʉkɨɨkʉrʉ bhʉkʉngʼu, iriina ryazɨ Ana, muucha wa Fanwɨri, wɨ ɨkɨgambʉ cha Ashɨri. Ana akiikara nu umusubhɨ waazɨ imyaka muhungatɨ, umusubhɨ waazɨ akakwa,
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 akabha umukwirwa kuhika akahicha imyaka merongo ɨnaanɨ ne ene. Ribhaga ryʉsi akasaaga mwihekaaru, ɨnʉ arasabha Mungu ubhutikʉ nu umwise, na sikʉ nzaru aarɨ ariiyima kurya.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Ribhaga riyoriyo Yɨɨsu akareetwa, Ana akamorora, akatanga kukumya Mungu, akagamba ingʼana igʉrʉ wu umwana wuyo, kwa abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhaarɨ bhararɨnda Mungu asabhʉrɨ Abhiiziraɨri.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Hanʉ Yuusufu na Mariyamu bhaamarirɨ kokora gʉʉsi, chɨmburya yaarɨ ikwenderwa mumigirʉ jʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu, bhakagarʉka mʉrʉbhɨri rwabhʉ rwa Nazarɨɨti, mucharʉ cha Gariraaya.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Umwana akakʉra, akoongera amanaga, akiizuribhwa ubhwʉbhʉʉri, nɨ ɨbhɨgʉngi bhya Mungu bhyarɨ igʉrʉ waazɨ.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Abhiibhuri bha Yɨɨsu, bhahaaja Yɨrusarɨɨmu imyaka jʉsi, isigukuru yɨ Ɨpasaka.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Hanʉ Yɨɨsu aabhɨɨrɨ ni imyaka ikumi nɨ ɨbhɨrɨ, abhiibhuri bhaazɨ bhakaja nawe, kʉrɨngʼaana na amanarʉ gaabhʉ.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Zisigukuru zɨkasira, abhiibhuri bha Yɨɨsu bhakatanga orogendo kʉgarʉka ɨwaabhʉ, nawe ewe akasaaga Yɨrusarɨɨmu abhiibhuri bhataamɨnyirɨ.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Bhakakina aarɨ hamwɨmwɨ na abhakɨndichabhʉ morogendo. Bhakahooya umwise nyangima mʉnzɨra, bharamomohya gatɨ wa abhahiiri na abhasaani,
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 bhatamubhwɨnɨ, neho bhakagarʉka Yɨrusarɨɨmu komomohya.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Urusikʉ rwa katatʉ, bhakamobhona mwihekaaru, iikɨɨrɨ gatɨgatɨ wa abhiija arabhiitegeerera na kʉbhabhuurya.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhiigwirɨ chɨmbu akubhuga, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu igʉrʉ wa amangʼɨɨni na amagarukirya gaazɨ.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Hanʉ abhiibhuri bhaazɨ bhaamʉrʉʉzɨ, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu. Unina akamʉbhʉʉrɨra, “Mwana waanɨ, nɨkɨ ʉtʉkʉrirɨbhu? Ndora inyɨ na wuusʉ, twarɨ twʉbhahirɨ bhʉkʉngʼu tʉrakomohya!”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Akamʉgarukirya, “Kwakɨ mwarɨ mʉramonhya? Mʉtɨɨzɨ nereenderwa kʉbha munyumba ya Bhaabha waanɨ?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Nawe abhiibhuri bhaazɨ bhataamɨnyirɨ rigarukirya riyo.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Akʉmara, bhakaja nawe yɨɨka waabhʉ Nazarɨɨti, akabha arabhasʉʉka. Gayo gʉʉsi gaakʉrirwɨ, unina waazɨ akagatʉʉra mokoro yaazɨ.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Yɨɨsu akakʉra, akabha nu ubhwʉbhʉʉri ni ikihiko, arazomera Mungu na abhaatʉ bhʉʉsi.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.