Lucas 2
ikz (IKZ) vs ACF
1 Zisikʉ ziyo, Kaisaari Agusitʉ ʉmʉtɨmi ʉmʉkʉrʉ wa Ruumi, akaswaja abhaatʉ bhʉʉsi bha zɨɨsɨ zʉ ʉbhʉtɨmi bhwazɨ bhabharwɨ.
1 E aconteceu naqueles dias que saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo se alistasse
2 Ʉkʉbharwa kwarɨ kwe embere, kʉkakorwa hanʉ Kurɨɨniyo aarɨ ʉmʉkangati wa Siiriya.
2 (Este primeiro alistamento foi feito sendo Quirino presidente da Síria).
3 Abhaatʉ bhʉʉsi bhakaja kʉbharwa, mʉzɨmbɨri zi ibhishoko bhyabhʉ.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Yuusufu wʉʉsi akarwa mʉrʉbhɨri rwa Nazarɨɨti, mucharʉ cha Gariraaya, akatiira kuja Yudeya, mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtɨrɨhɨɨmu, kʉ kʉbha nerwe ʉrʉbhɨri rwa Daudi, na aarɨ wi ikishoko chazɨ.
4 E subiu também José da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à cidade de Davi, chamada Belém (porque era da casa e família de Davi),
5 Akaja kwandɨkwa hamwɨmwɨ na Mariyamu umurunjibhwa waazɨ, ɨnʉ Mariyamu aritʉhirɨ.
5 A fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Bhakɨɨrɨ iyo, ribhaga ryu ukwitʉʉranʼya kwa Mariyamu rɨkahika,
6 E aconteceu que, estando eles ali, se cumpriram os dias em que ela havia de dar à luz.
7 akiitʉʉranʼya mʉtangi wi ikisubhɨ mwibhanza ryi imitugʉ. Akamwibhisha ɨbhɨtambaara bhya abhaana, akamuhindirya mwitʉrɨ ryu ukuriishirya imitugʉ. Akiitʉʉranirya hayo kʉ kʉbha bhatabhwɨnɨ umweya munyumba ya abhagini.
7 E deu à luz a seu filho primogênito, e envolveu-o em panos, e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Ubhutikʉ bhu urusikʉ ruyo, bhaareho abhariisha bharariibha imitugʉ jabhʉ mumwarʉ.
8 Ora, havia naquela mesma comarca pastores que estavam no campo, e guardavam, durante as vigílias da noite, o seu rebanho.
9 Maraika wʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu, akabhahwarʉkɨra, ubhwɨrʉ bhwʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu bhʉkabhanza mbaara zʉʉsi pee! Bhakahaha bhʉkʉngʼu.
9 E eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor os cercou de resplendor, e tiveram grande temor.
10 Nawe maraika akabhabhʉʉrɨra, “Mʉtʉʉbhaha! Nɨbharɨɨtɨɨrɨ ɨngʼana ɨnzʉmu yɨnʉ ekozomera abhaatʉ bhʉʉsi.
10 E o anjo lhes disse: Não temais, porque eis aqui vos trago novas de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Reero yɨnʉ, mʉrʉbhɨri rwa Daudi ibhwirwɨ Ʉmʉsabhuri waanyu, newe Kiriisitʉ Ʉmʉkʉrʉ!
11 Pois, na cidade de Davi, vos nasceu hoje o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ichɨrɨkɨnʼyʉ cho okobheerekenʼya gayo nɨ‑kɨnʉ, mʉrabhona umwana ʉmʉbhataarɨ, bhamuhindiiryɨ mwitʉrɨ ryʉ ʉkʉrɨɨra imitugʉ, bhamwibhishiryɨ ɨbhɨtambaara bhya abhaana.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o menino envolto em panos, e deitado numa manjedoura.
13 Rogendo rʉmwɨ, bhakabhaho ɨbhɨkwɨ bhya bhamaraika abhakɨndichazɨ kurwa mwisaarʉ, bharakumya Mungu.
13 E, no mesmo instante, apareceu com o anjo uma multidão dos exércitos celestiais, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Akumibhwɨ Mungu wa mwisaarʉ.
14 Glória a Deus nas alturas, Paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Hanʉ bhamaraika bhayo bhaagarukirɨ mwisaarʉ, abhariisha bhakabhuga, “Tujɨ Bhɨtɨrɨhɨɨmu, twirorere gayo gakʉrirwɨ chɨmbu Ʉmʉkʉrʉ Mungu aatubhuuriirɨ.”
15 E aconteceu que, ausentando-se deles os anjos para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos, pois, até Belém, e vejamos isso que aconteceu, e que o Senhor nos fez saber.
16 Bhakaja mwega, bhakabhona Mariyamu na Yuusufu, nu umwana ʉmʉbhataarɨ bhamuhindiiryɨ mwitʉrɨ.
16 E foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Abhariisha bhayo hanʉ bhaamʉrʉʉzɨ umwana wuyo, bhakabhʉʉrɨra abhaatʉ amangʼana gayo chɨmbu bhiigwirɨ igʉrʉ waazɨ.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;
18 Bhʉʉsi bhanʉ bhiigwirɨ amangʼana ga abhariisha, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu.
18 E todos os que a ouviram se maravilharam do que os pastores lhes diziam.
19 Nawe Mariyamu akagatʉʉra gʉʉsi mokoro yaazɨ.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, conferindo-as em seu coração.
20 Abhariisha bharya bhakagarʉka, bharagʉnga Mungu, na koheema kwa gʉʉsi ganʉ bhiigwirɨ na kʉgarora, na gʉʉsi gakabha chɨmbu bhaabhuuriirwɨ.
20 E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes havia sido dito.
21 Hanʉ umwana wuyo aahichiryɨ sikʉ inyanyɨ, bhakamʉsaara, bhakamʉrʉka Yɨɨsu. Neryo iriina maraika aamʉhɨɨrɨ, hanʉ unina aarɨ akɨɨrɨ kogega ɨnda.
21 E, quando os oito dias foram cumpridos, para circuncidar o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 Yuusufu na Mariyamu, bhakamara zisikʉ zaabhʉ zʉ ʉkʉbhɨngukibhwa, chɨmburya imigirʉ ja Musa gɨrɨ. Bhakahira Yɨɨsu Yɨrusarɨɨmu, korereke bhamʉtʉʉrɨ mʉbhʉtangɨ bhwʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, o levaram a Jerusalém, para o apresentarem ao Senhor
23 Bhakeenderwa kokorabhu, kʉ kʉbha yandikirwɨ mumigirʉ jʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu kʉbha, “Abhaana bhʉʉsi bhamʉtangi bhi ikisubhɨ, bhareenderwa bhatuurwɨ kʉMʉkʉrʉ Mungu.”
23 (Segundo o que está escrito na lei do Senhor: Todo o macho primogênito será consagrado ao Senhor);
24 Hamwɨmwɨ na gayo, bhakeenda bhahuruchɨ ikimweso chɨmbu ɨkʉgambwa mumigirʉ jʉ Ʉmʉkʉrʉ, “Bhahuruchɨ ibhiguuti bhɨbhɨrɨ, hamwɨ amakunɨ abhɨrɨ gi ibhiguuti.”
24 E para darem a oferta segundo o disposto na lei do Senhor: Um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu, aarɨ areho ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, iriina ryazɨ Simiyʉʉni. Akabha moheene, moronge mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu, aarɨ ararɨnda korora kʉsabhurwa kwa Abhiiziraɨri, ne Ekoro Ɨndɨndu yaarɨ hamwɨmwɨ nawe.
25 Havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e temente a Deus, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ekoro Ɨndɨndu yaarɨ ɨmarirɨ kumwerecha kʉbha, atakukwa akɨɨrɨ korora Kiriisitʉ wʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu.
26 E fora-lhe revelado, pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ekoro Ɨndɨndu ɨkakangata Simiyʉʉni akasikɨra mwihekaaru, na abhiibhuri bha Yɨɨsu bhakareeta Yɨɨsu muyo, bhamokorere chɨmbu amanarʉ gi imigirʉ gaarɨ.
27 E pelo Espírito foi ao templo e, quando os pais trouxeram o menino Jesus, para com ele procederem segundo o uso da lei,
28 Simiyʉʉni akagega Yɨɨsu mʉmabhoko gaazɨ, akakumya Mungu.
28 Ele, então, o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 Akabhuga,
29 Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, Segundo a tua palavra;
30 kʉ kʉbha kʉmɨɨsʉ gaanɨ, niirʉrɨɨrɨ ubhutuurya bhʉnʉ ʉrɨɨtirɨ.
30 Pois já os meus olhos viram a tua salvação,
31 Ʉbhʉkʉnzirɨ bhororwe na abhaatʉ bhʉʉsi.
31 A qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Ubhutuurya bhuyo ni‑bhwɨrʉ bhukwerecha
32 Luz para iluminar as nações, E para glória de teu povo Israel.
33 Amangʼana ganʉ Simiyʉʉni aagambirɨ igʉrʉ wu umwana wuyo, gakaruguurya abhiibhuri bhaazɨ.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que dele se diziam.
34 Simiyʉʉni akabhaha ʉrʉbhangʉ, akabhʉʉrɨra Mariyamu unina umwana akabhuga, “Rora! Umwana wʉnʉ arʉbhwɨrwɨ na Mungu kʉbha abharimiryɨ Abhiiziraɨri nu ukutuurya Abhiiziraɨri abhandɨ bhaaru. Na arabha ichɨrɨkɨnʼyʉ cha Mungu kɨnʉ kɨkwangwa na abhaatʉ.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este é posto para queda e elevação de muitos em Israel, e para sinal que é contraditado
35 Abhaatʉ bhayo amiisɨɨgi ganʉ gabhisirwɨ mozekoro zaabhʉ garorekanɨ habhwɨrʉ. Na naawɨ mokoro yaazʉ ʉranyahaarɨka bhʉkʉngʼu, kina ʉsʉmirwɨ na risabha.”
35 (E uma espada traspassará também a tua própria alma); para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Na aareho ʉmʉrʉʉtɨrɨri wʉmwɨ, mʉkari mʉkɨɨkʉrʉ bhʉkʉngʼu, iriina ryazɨ Ana, muucha wa Fanwɨri, wɨ ɨkɨgambʉ cha Ashɨri. Ana akiikara nu umusubhɨ waazɨ imyaka muhungatɨ, umusubhɨ waazɨ akakwa,
36 E estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Esta era já avançada em idade, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 akabha umukwirwa kuhika akahicha imyaka merongo ɨnaanɨ ne ene. Ribhaga ryʉsi akasaaga mwihekaaru, ɨnʉ arasabha Mungu ubhutikʉ nu umwise, na sikʉ nzaru aarɨ ariiyima kurya.
37 E era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo a Deus em jejuns e orações, de noite e de dia.
38 Ribhaga riyoriyo Yɨɨsu akareetwa, Ana akamorora, akatanga kukumya Mungu, akagamba ingʼana igʉrʉ wu umwana wuyo, kwa abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhaarɨ bhararɨnda Mungu asabhʉrɨ Abhiiziraɨri.
38 E sobrevindo na mesma hora, ela dava graças a Deus, e falava dele a todos os que esperavam a redenção em Jerusalém.
39 Hanʉ Yuusufu na Mariyamu bhaamarirɨ kokora gʉʉsi, chɨmburya yaarɨ ikwenderwa mumigirʉ jʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu, bhakagarʉka mʉrʉbhɨri rwabhʉ rwa Nazarɨɨti, mucharʉ cha Gariraaya.
39 E, quando acabaram de cumprir tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galiléia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Umwana akakʉra, akoongera amanaga, akiizuribhwa ubhwʉbhʉʉri, nɨ ɨbhɨgʉngi bhya Mungu bhyarɨ igʉrʉ waazɨ.
40 E o menino crescia, e se fortalecia em espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Abhiibhuri bha Yɨɨsu, bhahaaja Yɨrusarɨɨmu imyaka jʉsi, isigukuru yɨ Ɨpasaka.
41 Ora, todos os anos iam seus pais a Jerusalém à festa da páscoa;
42 Hanʉ Yɨɨsu aabhɨɨrɨ ni imyaka ikumi nɨ ɨbhɨrɨ, abhiibhuri bhaazɨ bhakaja nawe, kʉrɨngʼaana na amanarʉ gaabhʉ.
42 E, tendo ele já doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume do dia da festa.
43 Zisigukuru zɨkasira, abhiibhuri bha Yɨɨsu bhakatanga orogendo kʉgarʉka ɨwaabhʉ, nawe ewe akasaaga Yɨrusarɨɨmu abhiibhuri bhataamɨnyirɨ.
43 E, regressando eles, terminados aqueles dias, ficou o menino Jesus em Jerusalém, e não o soube José, nem sua mãe.
44 Bhakakina aarɨ hamwɨmwɨ na abhakɨndichabhʉ morogendo. Bhakahooya umwise nyangima mʉnzɨra, bharamomohya gatɨ wa abhahiiri na abhasaani,
44 Pensando, porém, eles que viria de companhia pelo caminho, andaram caminho de um dia, e procuravam-no entre os parentes e conhecidos;
45 bhatamubhwɨnɨ, neho bhakagarʉka Yɨrusarɨɨmu komomohya.
45 E, como o não encontrassem, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Urusikʉ rwa katatʉ, bhakamobhona mwihekaaru, iikɨɨrɨ gatɨgatɨ wa abhiija arabhiitegeerera na kʉbhabhuurya.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.
47 Abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhiigwirɨ chɨmbu akubhuga, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu igʉrʉ wa amangʼɨɨni na amagarukirya gaazɨ.
47 E todos os que o ouviam admiravam a sua inteligência e respostas.
48 Hanʉ abhiibhuri bhaazɨ bhaamʉrʉʉzɨ, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu. Unina akamʉbhʉʉrɨra, “Mwana waanɨ, nɨkɨ ʉtʉkʉrirɨbhu? Ndora inyɨ na wuusʉ, twarɨ twʉbhahirɨ bhʉkʉngʼu tʉrakomohya!”
48 E quando o viram, maravilharam-se, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.
49 Akamʉgarukirya, “Kwakɨ mwarɨ mʉramonhya? Mʉtɨɨzɨ nereenderwa kʉbha munyumba ya Bhaabha waanɨ?”
49 E ele lhes disse: Por que é que me procuráveis? Não sabeis que me convém tratar dos negócios de meu Pai?
50 Nawe abhiibhuri bhaazɨ bhataamɨnyirɨ rigarukirya riyo.
50 E eles não compreenderam as palavras que lhes dizia.
51 Akʉmara, bhakaja nawe yɨɨka waabhʉ Nazarɨɨti, akabha arabhasʉʉka. Gayo gʉʉsi gaakʉrirwɨ, unina waazɨ akagatʉʉra mokoro yaazɨ.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava no seu coração todas estas coisas.
52 Yɨɨsu akakʉra, akabha nu ubhwʉbhʉʉri ni ikihiko, arazomera Mungu na abhaatʉ bhʉʉsi.
52 E crescia Jesus em sabedoria, e em estatura, e em graça para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.