Lucas 2

ikz (IKZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Zisikʉ ziyo, Kaisaari Agusitʉ ʉmʉtɨmi ʉmʉkʉrʉ wa Ruumi, akaswaja abhaatʉ bhʉʉsi bha zɨɨsɨ zʉ ʉbhʉtɨmi bhwazɨ bhabharwɨ.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do império para recensear-se.
2 Ʉkʉbharwa kwarɨ kwe embere, kʉkakorwa hanʉ Kurɨɨniyo aarɨ ʉmʉkangati wa Siiriya.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Abhaatʉ bhʉʉsi bhakaja kʉbharwa, mʉzɨmbɨri zi ibhishoko bhyabhʉ.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Yuusufu wʉʉsi akarwa mʉrʉbhɨri rwa Nazarɨɨti, mucharʉ cha Gariraaya, akatiira kuja Yudeya, mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtɨrɨhɨɨmu, kʉ kʉbha nerwe ʉrʉbhɨri rwa Daudi, na aarɨ wi ikishoko chazɨ.
4 José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, para a Judeia, à cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Akaja kwandɨkwa hamwɨmwɨ na Mariyamu umurunjibhwa waazɨ, ɨnʉ Mariyamu aritʉhirɨ.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Bhakɨɨrɨ iyo, ribhaga ryu ukwitʉʉranʼya kwa Mariyamu rɨkahika,
6 Estando eles ali, aconteceu completarem-se-lhe os dias,
7 akiitʉʉranʼya mʉtangi wi ikisubhɨ mwibhanza ryi imitugʉ. Akamwibhisha ɨbhɨtambaara bhya abhaana, akamuhindirya mwitʉrɨ ryu ukuriishirya imitugʉ. Akiitʉʉranirya hayo kʉ kʉbha bhatabhwɨnɨ umweya munyumba ya abhagini.
7 e ela deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou-o e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Ubhutikʉ bhu urusikʉ ruyo, bhaareho abhariisha bharariibha imitugʉ jabhʉ mumwarʉ.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam o seu rebanho durante as vigílias da noite.
9 Maraika wʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu, akabhahwarʉkɨra, ubhwɨrʉ bhwʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu bhʉkabhanza mbaara zʉʉsi pee! Bhakahaha bhʉkʉngʼu.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Nawe maraika akabhabhʉʉrɨra, “Mʉtʉʉbhaha! Nɨbharɨɨtɨɨrɨ ɨngʼana ɨnzʉmu yɨnʉ ekozomera abhaatʉ bhʉʉsi.
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais; eis aqui vos trago boa-nova de grande alegria, que o será para todo o povo:
11 Reero yɨnʉ, mʉrʉbhɨri rwa Daudi ibhwirwɨ Ʉmʉsabhuri waanyu, newe Kiriisitʉ Ʉmʉkʉrʉ!
11 é que hoje vos nasceu, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ichɨrɨkɨnʼyʉ cho okobheerekenʼya gayo nɨ‑kɨnʉ, mʉrabhona umwana ʉmʉbhataarɨ, bhamuhindiiryɨ mwitʉrɨ ryʉ ʉkʉrɨɨra imitugʉ, bhamwibhishiryɨ ɨbhɨtambaara bhya abhaana.”
12 E isto vos servirá de sinal: encontrareis uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Rogendo rʉmwɨ, bhakabhaho ɨbhɨkwɨ bhya bhamaraika abhakɨndichazɨ kurwa mwisaarʉ, bharakumya Mungu.
13 E, subitamente, apareceu com o anjo uma multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Akumibhwɨ Mungu wa mwisaarʉ.
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.
15 Hanʉ bhamaraika bhayo bhaagarukirɨ mwisaarʉ, abhariisha bhakabhuga, “Tujɨ Bhɨtɨrɨhɨɨmu, twirorere gayo gakʉrirwɨ chɨmbu Ʉmʉkʉrʉ Mungu aatubhuuriirɨ.”
15 E, ausentando-se deles os anjos para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Bhakaja mwega, bhakabhona Mariyamu na Yuusufu, nu umwana ʉmʉbhataarɨ bhamuhindiiryɨ mwitʉrɨ.
16 Foram apressadamente e acharam Maria e José e a criança deitada na manjedoura.
17 Abhariisha bhayo hanʉ bhaamʉrʉʉzɨ umwana wuyo, bhakabhʉʉrɨra abhaatʉ amangʼana gayo chɨmbu bhiigwirɨ igʉrʉ waazɨ.
17 E, vendo-o, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Bhʉʉsi bhanʉ bhiigwirɨ amangʼana ga abhariisha, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas referidas pelos pastores.
19 Nawe Mariyamu akagatʉʉra gʉʉsi mokoro yaazɨ.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Abhariisha bharya bhakagarʉka, bharagʉnga Mungu, na koheema kwa gʉʉsi ganʉ bhiigwirɨ na kʉgarora, na gʉʉsi gakabha chɨmbu bhaabhuuriirwɨ.
20 Voltaram, então, os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora anunciado.
21 Hanʉ umwana wuyo aahichiryɨ sikʉ inyanyɨ, bhakamʉsaara, bhakamʉrʉka Yɨɨsu. Neryo iriina maraika aamʉhɨɨrɨ, hanʉ unina aarɨ akɨɨrɨ kogega ɨnda.
21 Completados oito dias para ser circuncidado o menino, deram-lhe o nome de Jesus , como lhe chamara o anjo, antes de ser concebido.
22 Yuusufu na Mariyamu, bhakamara zisikʉ zaabhʉ zʉ ʉkʉbhɨngukibhwa, chɨmburya imigirʉ ja Musa gɨrɨ. Bhakahira Yɨɨsu Yɨrusarɨɨmu, korereke bhamʉtʉʉrɨ mʉbhʉtangɨ bhwʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentarem ao Senhor,
23 Bhakeenderwa kokorabhu, kʉ kʉbha yandikirwɨ mumigirʉ jʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu kʉbha, “Abhaana bhʉʉsi bhamʉtangi bhi ikisubhɨ, bhareenderwa bhatuurwɨ kʉMʉkʉrʉ Mungu.”
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: Todo primogênito ao Senhor será consagrado;
24 Hamwɨmwɨ na gayo, bhakeenda bhahuruchɨ ikimweso chɨmbu ɨkʉgambwa mumigirʉ jʉ Ʉmʉkʉrʉ, “Bhahuruchɨ ibhiguuti bhɨbhɨrɨ, hamwɨ amakunɨ abhɨrɨ gi ibhiguuti.”
24 e para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: Um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Mʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu, aarɨ areho ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, iriina ryazɨ Simiyʉʉni. Akabha moheene, moronge mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu, aarɨ ararɨnda korora kʉsabhurwa kwa Abhiiziraɨri, ne Ekoro Ɨndɨndu yaarɨ hamwɨmwɨ nawe.
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão; homem este justo e piedoso que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ekoro Ɨndɨndu yaarɨ ɨmarirɨ kumwerecha kʉbha, atakukwa akɨɨrɨ korora Kiriisitʉ wʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu.
26 Revelara-lhe o Espírito Santo que não passaria pela morte antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Ekoro Ɨndɨndu ɨkakangata Simiyʉʉni akasikɨra mwihekaaru, na abhiibhuri bha Yɨɨsu bhakareeta Yɨɨsu muyo, bhamokorere chɨmbu amanarʉ gi imigirʉ gaarɨ.
27 Movido pelo Espírito, foi ao templo; e, quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Simiyʉʉni akagega Yɨɨsu mʉmabhoko gaazɨ, akakumya Mungu.
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Akabhuga,
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 kʉ kʉbha kʉmɨɨsʉ gaanɨ, niirʉrɨɨrɨ ubhutuurya bhʉnʉ ʉrɨɨtirɨ.
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Ʉbhʉkʉnzirɨ bhororwe na abhaatʉ bhʉʉsi.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Ubhutuurya bhuyo ni‑bhwɨrʉ bhukwerecha
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.
33 Amangʼana ganʉ Simiyʉʉni aagambirɨ igʉrʉ wu umwana wuyo, gakaruguurya abhiibhuri bhaazɨ.
33 E estavam o pai e a mãe do menino admirados do que dele se dizia.
34 Simiyʉʉni akabhaha ʉrʉbhangʉ, akabhʉʉrɨra Mariyamu unina umwana akabhuga, “Rora! Umwana wʉnʉ arʉbhwɨrwɨ na Mungu kʉbha abharimiryɨ Abhiiziraɨri nu ukutuurya Abhiiziraɨri abhandɨ bhaaru. Na arabha ichɨrɨkɨnʼyʉ cha Mungu kɨnʉ kɨkwangwa na abhaatʉ.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para levantamento de muitos em Israel e para ser alvo de contradição
35 Abhaatʉ bhayo amiisɨɨgi ganʉ gabhisirwɨ mozekoro zaabhʉ garorekanɨ habhwɨrʉ. Na naawɨ mokoro yaazʉ ʉranyahaarɨka bhʉkʉngʼu, kina ʉsʉmirwɨ na risabha.”
35 (também uma espada traspassará a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Na aareho ʉmʉrʉʉtɨrɨri wʉmwɨ, mʉkari mʉkɨɨkʉrʉ bhʉkʉngʼu, iriina ryazɨ Ana, muucha wa Fanwɨri, wɨ ɨkɨgambʉ cha Ashɨri. Ana akiikara nu umusubhɨ waazɨ imyaka muhungatɨ, umusubhɨ waazɨ akakwa,
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, avançada em dias, que vivera com seu marido sete anos desde que se casara
37 akabha umukwirwa kuhika akahicha imyaka merongo ɨnaanɨ ne ene. Ribhaga ryʉsi akasaaga mwihekaaru, ɨnʉ arasabha Mungu ubhutikʉ nu umwise, na sikʉ nzaru aarɨ ariiyima kurya.
37 e que era viúva de oitenta e quatro anos. Esta não deixava o templo, mas adorava noite e dia em jejuns e orações.
38 Ribhaga riyoriyo Yɨɨsu akareetwa, Ana akamorora, akatanga kukumya Mungu, akagamba ingʼana igʉrʉ wu umwana wuyo, kwa abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhaarɨ bhararɨnda Mungu asabhʉrɨ Abhiiziraɨri.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Hanʉ Yuusufu na Mariyamu bhaamarirɨ kokora gʉʉsi, chɨmburya yaarɨ ikwenderwa mumigirʉ jʉ Ʉmʉkʉrʉ Mungu, bhakagarʉka mʉrʉbhɨri rwabhʉ rwa Nazarɨɨti, mucharʉ cha Gariraaya.
39 Cumpridas todas as ordenanças segundo a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Umwana akakʉra, akoongera amanaga, akiizuribhwa ubhwʉbhʉʉri, nɨ ɨbhɨgʉngi bhya Mungu bhyarɨ igʉrʉ waazɨ.
40 Crescia o menino e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Abhiibhuri bha Yɨɨsu, bhahaaja Yɨrusarɨɨmu imyaka jʉsi, isigukuru yɨ Ɨpasaka.
41 Ora, anualmente iam seus pais a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Hanʉ Yɨɨsu aabhɨɨrɨ ni imyaka ikumi nɨ ɨbhɨrɨ, abhiibhuri bhaazɨ bhakaja nawe, kʉrɨngʼaana na amanarʉ gaabhʉ.
42 Quando ele atingiu os doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Zisigukuru zɨkasira, abhiibhuri bha Yɨɨsu bhakatanga orogendo kʉgarʉka ɨwaabhʉ, nawe ewe akasaaga Yɨrusarɨɨmu abhiibhuri bhataamɨnyirɨ.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, permaneceu o menino Jesus em Jerusalém, sem que seus pais o soubessem.
44 Bhakakina aarɨ hamwɨmwɨ na abhakɨndichabhʉ morogendo. Bhakahooya umwise nyangima mʉnzɨra, bharamomohya gatɨ wa abhahiiri na abhasaani,
44 Pensando, porém, estar ele entre os companheiros de viagem, foram caminho de um dia e, então, passaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos;
45 bhatamubhwɨnɨ, neho bhakagarʉka Yɨrusarɨɨmu komomohya.
45 e, não o tendo encontrado, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Urusikʉ rwa katatʉ, bhakamobhona mwihekaaru, iikɨɨrɨ gatɨgatɨ wa abhiija arabhiitegeerera na kʉbhabhuurya.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhiigwirɨ chɨmbu akubhuga, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu igʉrʉ wa amangʼɨɨni na amagarukirya gaazɨ.
47 E todos os que o ouviam muito se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Hanʉ abhiibhuri bhaazɨ bhaamʉrʉʉzɨ, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu. Unina akamʉbhʉʉrɨra, “Mwana waanɨ, nɨkɨ ʉtʉkʉrirɨbhu? Ndora inyɨ na wuusʉ, twarɨ twʉbhahirɨ bhʉkʉngʼu tʉrakomohya!”
48 Logo que seus pais o viram, ficaram maravilhados; e sua mãe lhe disse: Filho, por que fizeste assim conosco? Teu pai e eu, aflitos, estamos à tua procura.
49 Akamʉgarukirya, “Kwakɨ mwarɨ mʉramonhya? Mʉtɨɨzɨ nereenderwa kʉbha munyumba ya Bhaabha waanɨ?”
49 Ele lhes respondeu: Por que me procuráveis? Não sabíeis que me cumpria estar na casa de meu Pai?
50 Nawe abhiibhuri bhaazɨ bhataamɨnyirɨ rigarukirya riyo.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes dissera.
51 Akʉmara, bhakaja nawe yɨɨka waabhʉ Nazarɨɨti, akabha arabhasʉʉka. Gayo gʉʉsi gaakʉrirwɨ, unina waazɨ akagatʉʉra mokoro yaazɨ.
51 E desceu com eles para Nazaré; e era-lhes submisso. Sua mãe, porém, guardava todas estas coisas no coração.
52 Yɨɨsu akakʉra, akabha nu ubhwʉbhʉʉri ni ikihiko, arazomera Mungu na abhaatʉ bhʉʉsi.
52 E crescia Jesus em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.