Lucas 20
ikz (IKZ) vs VC
1 Rusikʉ rʉmwɨ Yɨɨsu aarɨ mwihekaaru ariija abhaatʉ igʉrʉ wɨ Ɨngʼana Ɨnzʉmu ya Mungu. Neho abhakʉrʉ bha abhakuhaani, abhiija bhi imigirʉ, na abhakaruka bha Abhayaahudi bhakamwizɨra,
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 bhakamubhuurya, “Ganʉ okokora, ʉrakora kwa bhʉnajakɨ? Nɨ‑wɨɨwɨ akʉhɨɨrɨ ʉbhʉnaja bhʉnʉ?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Akabhabhʉʉrɨra, “Na niinyɨ nɨrabhabhuurya ringʼana rɨmwɨ. Mʉmbʉʉrɨrɨ,
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 ʉbhʉnaja bhwa Yoohana bhwʉ ʉkʉbhatiiza bhʉkarwa kwa Mungu kisha kʉbhaatʉ?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Bhakiibhuurya abheene kobheene bharabhuga, “Tʉraabhugɨ, ‘Bhʉkarwa mwisaarʉ,’ aratubhuurya, ‘Ndora mʉtamwisiriiryɨ?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Na tʉraabhugɨ, ‘Bhʉkarwa kʉbhaatʉ,’ abhaatʉ bhʉʉsi bharatotema amabhwɨ, kʉ kʉbha bhʉʉsi bhariisirirya kʉbha Yoohana aarɨ ʉmʉrʉʉtɨrɨri.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Akʉmara, bhakamʉgarukirya, “Tʉtɨɨzɨ ʉbhʉnaja bhwazɨ bhʉkarwa hayi.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Na niinyɨ nɨtakʉbhabhʉʉrɨra nɨrakora amangʼana ganʉ kwa bhʉnajakɨ.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Yɨɨsu akangʼeha kʉbhʉʉrɨra abhaatʉ ekerenjo. Akabhuga, “Kwarɨ nʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, wʉnʉ aahambirɨ ɨmɨzabhiibhu mʉmʉgʉndʉ gwazɨ, akakʉʉdishirya abharimi. Ewe akaja icharʉ ɨkɨndɨ, akamara iyo sikʉ nzaru.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Na hanʉ zisikʉ zo okogesa zaahikirɨ, akatʉma mbʉʉsa waazɨ kʉbharimi bhayo, korereke bhamohe ribhaara ryazɨ ryi ibhyakurya, agarʉkɨ naryʉ kʉmʉkʉrʉ waazɨ. Nawe, hanʉ mbʉʉsa aahikirɨ, abharimi bhayo bhakamotema na bhakamoheebha mabhoko bhʉʉha.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 “Wʉ ʉmʉgʉndʉ, akatʉma mbʉʉsa ʉwʉndɨ. Nawe wʉʉsi bhakamotema na komokora kɨbhɨ bhʉkʉngʼu, akʉmara bhakamoheebha mabhoko bhʉʉha.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Akatʉma mbʉʉsa wa katatʉ. Wuyo wʉʉsi bhakamʉnyahaara, bhakamoheebha.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 “Ɨtɨnɨrʉ, wʉ ʉmʉgʉndʉ akabhuga, ‘Nangʉ, nekorebhwɨ? Orogendo rʉnʉ, nɨratʉma umwana waanɨ ʉmʉsɨɨgwa, hamwɨ ewe bharamʉsʉʉka.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 “Nawe, hanʉ abharimi bharya bhaamʉrʉʉzɨ, bhakarwaza abheene kobheene bharabhuga, ‘Wʉnʉ newe ʉmʉgabhi wʉ ʉmʉgʉndʉ gʉnʉ. Tumwitɨ, korereke ɨgabhʉ yaazɨ ɨbhɨ iyɨɨtʉ.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Bhakamuhurucha igʉtʉ wʉ ʉmʉgʉndʉ, bhakamwita.”
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Araaza na kubhiita abharimi bhayo, na kʉbhaha abharimi abhandɨ ʉmʉgʉndʉ guyo!”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Yɨɨsu akabhakandikija amɨɨsʉ, akabhabhuurya, “Nangʉ! Amaandɨkʉ ganʉ gana nzobhoorokɨ?
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akʉbha agwiriirɨ riibhwɨ riyo, arabhunɨkabhunɨka. Na wʉwʉʉsi wʉnʉ riibhwɨ riyo rɨraamugwɨrɨ, rɨramusha bhoseeseka.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Abhiija bhi imigirʉ bhayo na abhakʉrʉ bha abhakuhaani, bhakamenya kʉbha, ekerenjo kiyo nebho kɨkʉgambɨra. Bhakeenda kumugwata hayohayo, nawe bhakʉʉbhaha riribhita rya abhaatʉ.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Kʉgayo, abhakʉrʉ bha Abhayaahudi, bhakabha bharabhuuririrya Yɨɨsu. Bhakatʉma abhaatʉ bhanʉ bhiikʉriryɨ nɨ‑bha amaheene korereke bhagwatyɨ Yɨɨsu kʉmangʼana ganʉ akʉgamba, na kumuhira kumwanangwa wi Ikiruumi.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Nangʉ, abhaatʉ bhayo bhakamubhuurya, “Umwija, tʉmɨnyirɨ ʉragamba na kutwija amaragɨrɨra ga amaheene. Ʉtakʉdɨɨrɨɨra ʉbhʉnaja bhwʉ ʉmʉʉtʉ, nawe uriija kwa bhʉʉsi, ɨnzɨra ya Mungu ku kutuna eheene.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Kʉrɨngʼaana ni imigirʉ ja Musa, toreenderwa kʉrɨha rigʉʉti kwa Kaisaari, kisha zɨyi?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Nawe Yɨɨsu akamenya omotego gwabhʉ, akabhabhʉʉrɨra,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Monyeereche rizenzere. Ipicha yɨnʉ ni iriina rɨnʉ, ni‑bhya wɨɨwɨ?”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Nangʉ, bhya Kaisaari, mohe Kaisaari, na bhya Mungu, mohe Mungu.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Rigarukirya riyo, rɨkabharuguurya bhʉkʉngʼu, rɨkagirya bhakirɨ. Bhakatamwa kʉmʉhaatya kʉmangʼana ganʉ aagambirɨ mʉbhʉtangɨ bhwa abhaatʉ.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Akʉmara Abhasadukaayo bhanʉ bhahaabhuga abhaku bhatakuryʉka, bhakaaza kwa Yɨɨsu. Bhakabhuga,
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 “Umwija, mumigirʉ Musa akatwandɨkɨra kʉbha, arɨɨbhɨ ʉmʉʉtʉ akuurɨ, na atigirɨ ʉmʉkari waazɨ ataana umwana, umuhiiri waazɨ agabhɨ umukwirwa wuyo, amwibhʉrɨrɨ abhaana umwabhʉ wʉnʉ akuurɨ.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Mmbe, bhaareho abhahiiri muhungatɨ bhanʉ bhiibhwirwɨ ɨnda yɨmwɨ. Umwana we embere akakwɨra ʉmʉkari, akakwa aarɨ akɨɨrɨ kwibhʉra mwana.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Umunyi waazɨ wa kabhɨrɨ, [akagabha umukwirwa wuyo, akʉmara akakwa, atamwibhwiryɨ umwana].
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Wa katatʉ wʉʉsi akamʉgabha, akakwa. Ɨkabhabhu kwa bhʉʉsi muhungatɨ, bhakakwɨra ʉmʉkari wuyo, bhakakwa bhakɨɨrɨ kumwibhurya abhaana.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Ɨtɨnɨrʉ, ʉmʉkari wuyo wʉʉsi akakwa.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Mmbe tʉbhʉʉrɨrɨ, urusikʉ rʉnʉ rʉkʉgambwa kʉbha abhaatʉ bhʉʉsi bhararyʉka, umukwirwa wuyo arabha mʉka wɨɨwɨ? Muhungatɨ bhayo bhʉʉsi bhaarɨ bhamukwɨrirɨ!”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Abhaatʉ bha ribhaga rɨnʉ bharakwɨra na kukwɨrwa.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Nawe, bhanʉ Mungu arʉʉzɨ bhareenderwa kuryukurwa mʉbhaku na kwikara kʉʉsɨ iihya, bhayo bhatakukwɨra naabha kukwɨrwa.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Na bhatakʉtʉra kukwa naatu, kʉ kʉbha bharabha chɨmbu bhamaraika. Bharabha abhaana bha Mungu, kʉ kʉbha bharyukwirwɨ mʉbhaku.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 “Nʉʉrʉ Musa akahiitya abhaatʉ kʉbha abhaku bhararyʉka mʉmaandɨkʉ ganʉ aandikirɨ igʉrʉ wi ikitutuuna kɨnʉ chakirɨ omorero, akabhuga kʉbha Ʉmʉkʉrʉ Mungu ‘Newe Mungu wa Abhurahaamu, Iisaka na Yaakobho.’
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Kʉgayo, nʉʉrʉ bhatatʉ bhayo bhaarɨ bhakuurɨ sikʉ nzaru, Mungu akabhuga ebho nɨ‑bhahʉru kwewe! Abhaku na abhahʉru, bhʉʉsi nɨ‑bhahʉru mʉmɨɨsʉ gaazɨ.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Abhiija abhandɨ bhi imigirʉ bhakabhuga, “Umwija, ʉgambirɨ bhwaheene!”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Kwɨma ribhaga riyo, bhakʉʉbhaha kubhuurya Yɨɨsu amabhuurya agandɨ.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Nawe, Yɨɨsu akabhabhuurya abhiija bhayo, “Kwakɨ abhaatʉ bhahaabhuga, Kiriisitʉ ni‑mwana wʉ ʉmʉtɨmi Daudi?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Daudi umwene, mʉkɨtabhʉ cha Zabhuri, akabhuga,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 kuhika hanʉ nɨkʉtʉʉra abhabhisa bhaazʉ iyaasɨ wa amagʉrʉ gaazʉ.” ’
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Arɨɨbhɨ Daudi arabhɨrɨkɨra Kiriisitʉ, ‘Ʉmʉkʉrʉ,’ nangʉ Kiriisitʉ aratʉrabhwɨ kʉbha umwana waazɨ naatu?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Hanʉ abhaatʉ bha riribhita bhaarɨ bhariitegeerera, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Mwiyangarɨrɨ na abhiija bhi imigirʉ ja Musa. Bhanʉ bhasɨɨgirɨ kogenda kʉnzɨra bhiibhʉhirɨ zɨkanzʉ zaabhʉ na kʉkɨɨribhwa kubhusuuku mometeera. Na mʉmarwazɨrʉ, bhahaasɨɨga kwikara kubhitumbɨ bhye embere. Na arɨɨbhɨ bharaarikirwɨ kʉzɨnyangi, bhahaasɨɨga kwikara hanʉ abhakangati bhiikɨɨrɨ.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Bhahaaruusha abhakwirwa ebhegero bhyabhʉ. Na bhariikorya nɨ‑bhaatʉ bhagʉrʉrʉku kʉ kʉsabha amasabhi marɨɨhu bhʉkʉngʼu korereke bhiiyeerekenʼye kwa abhaatʉ. Kurusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ, abhaatʉ bhayo bharahaabhwa ɨtɨnɨrʉ kʉrʉ bhʉkʉngʼu.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.