Lucas 20

ikz (IKZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Rusikʉ rʉmwɨ Yɨɨsu aarɨ mwihekaaru ariija abhaatʉ igʉrʉ wɨ Ɨngʼana Ɨnzʉmu ya Mungu. Neho abhakʉrʉ bha abhakuhaani, abhiija bhi imigirʉ, na abhakaruka bha Abhayaahudi bhakamwizɨra,
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 bhakamubhuurya, “Ganʉ okokora, ʉrakora kwa bhʉnajakɨ? Nɨ‑wɨɨwɨ akʉhɨɨrɨ ʉbhʉnaja bhʉnʉ?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Akabhabhʉʉrɨra, “Na niinyɨ nɨrabhabhuurya ringʼana rɨmwɨ. Mʉmbʉʉrɨrɨ,
3 Jesus respondeu:
4 ʉbhʉnaja bhwa Yoohana bhwʉ ʉkʉbhatiiza bhʉkarwa kwa Mungu kisha kʉbhaatʉ?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Bhakiibhuurya abheene kobheene bharabhuga, “Tʉraabhugɨ, ‘Bhʉkarwa mwisaarʉ,’ aratubhuurya, ‘Ndora mʉtamwisiriiryɨ?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Na tʉraabhugɨ, ‘Bhʉkarwa kʉbhaatʉ,’ abhaatʉ bhʉʉsi bharatotema amabhwɨ, kʉ kʉbha bhʉʉsi bhariisirirya kʉbha Yoohana aarɨ ʉmʉrʉʉtɨrɨri.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Akʉmara, bhakamʉgarukirya, “Tʉtɨɨzɨ ʉbhʉnaja bhwazɨ bhʉkarwa hayi.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Na niinyɨ nɨtakʉbhabhʉʉrɨra nɨrakora amangʼana ganʉ kwa bhʉnajakɨ.”
8 Jesus disse:
9 Yɨɨsu akangʼeha kʉbhʉʉrɨra abhaatʉ ekerenjo. Akabhuga, “Kwarɨ nʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, wʉnʉ aahambirɨ ɨmɨzabhiibhu mʉmʉgʉndʉ gwazɨ, akakʉʉdishirya abharimi. Ewe akaja icharʉ ɨkɨndɨ, akamara iyo sikʉ nzaru.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Na hanʉ zisikʉ zo okogesa zaahikirɨ, akatʉma mbʉʉsa waazɨ kʉbharimi bhayo, korereke bhamohe ribhaara ryazɨ ryi ibhyakurya, agarʉkɨ naryʉ kʉmʉkʉrʉ waazɨ. Nawe, hanʉ mbʉʉsa aahikirɨ, abharimi bhayo bhakamotema na bhakamoheebha mabhoko bhʉʉha.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 “Wʉ ʉmʉgʉndʉ, akatʉma mbʉʉsa ʉwʉndɨ. Nawe wʉʉsi bhakamotema na komokora kɨbhɨ bhʉkʉngʼu, akʉmara bhakamoheebha mabhoko bhʉʉha.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Akatʉma mbʉʉsa wa katatʉ. Wuyo wʉʉsi bhakamʉnyahaara, bhakamoheebha.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 “Ɨtɨnɨrʉ, wʉ ʉmʉgʉndʉ akabhuga, ‘Nangʉ, nekorebhwɨ? Orogendo rʉnʉ, nɨratʉma umwana waanɨ ʉmʉsɨɨgwa, hamwɨ ewe bharamʉsʉʉka.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 “Nawe, hanʉ abharimi bharya bhaamʉrʉʉzɨ, bhakarwaza abheene kobheene bharabhuga, ‘Wʉnʉ newe ʉmʉgabhi wʉ ʉmʉgʉndʉ gʉnʉ. Tumwitɨ, korereke ɨgabhʉ yaazɨ ɨbhɨ iyɨɨtʉ.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Bhakamuhurucha igʉtʉ wʉ ʉmʉgʉndʉ, bhakamwita.”
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Araaza na kubhiita abharimi bhayo, na kʉbhaha abharimi abhandɨ ʉmʉgʉndʉ guyo!”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Yɨɨsu akabhakandikija amɨɨsʉ, akabhabhuurya, “Nangʉ! Amaandɨkʉ ganʉ gana nzobhoorokɨ?
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akʉbha agwiriirɨ riibhwɨ riyo, arabhunɨkabhunɨka. Na wʉwʉʉsi wʉnʉ riibhwɨ riyo rɨraamugwɨrɨ, rɨramusha bhoseeseka.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Abhiija bhi imigirʉ bhayo na abhakʉrʉ bha abhakuhaani, bhakamenya kʉbha, ekerenjo kiyo nebho kɨkʉgambɨra. Bhakeenda kumugwata hayohayo, nawe bhakʉʉbhaha riribhita rya abhaatʉ.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Kʉgayo, abhakʉrʉ bha Abhayaahudi, bhakabha bharabhuuririrya Yɨɨsu. Bhakatʉma abhaatʉ bhanʉ bhiikʉriryɨ nɨ‑bha amaheene korereke bhagwatyɨ Yɨɨsu kʉmangʼana ganʉ akʉgamba, na kumuhira kumwanangwa wi Ikiruumi.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Nangʉ, abhaatʉ bhayo bhakamubhuurya, “Umwija, tʉmɨnyirɨ ʉragamba na kutwija amaragɨrɨra ga amaheene. Ʉtakʉdɨɨrɨɨra ʉbhʉnaja bhwʉ ʉmʉʉtʉ, nawe uriija kwa bhʉʉsi, ɨnzɨra ya Mungu ku kutuna eheene.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Kʉrɨngʼaana ni imigirʉ ja Musa, toreenderwa kʉrɨha rigʉʉti kwa Kaisaari, kisha zɨyi?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Nawe Yɨɨsu akamenya omotego gwabhʉ, akabhabhʉʉrɨra,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Monyeereche rizenzere. Ipicha yɨnʉ ni iriina rɨnʉ, ni‑bhya wɨɨwɨ?”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Nangʉ, bhya Kaisaari, mohe Kaisaari, na bhya Mungu, mohe Mungu.”
25 Então Jesus disse:
26 Rigarukirya riyo, rɨkabharuguurya bhʉkʉngʼu, rɨkagirya bhakirɨ. Bhakatamwa kʉmʉhaatya kʉmangʼana ganʉ aagambirɨ mʉbhʉtangɨ bhwa abhaatʉ.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Akʉmara Abhasadukaayo bhanʉ bhahaabhuga abhaku bhatakuryʉka, bhakaaza kwa Yɨɨsu. Bhakabhuga,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Umwija, mumigirʉ Musa akatwandɨkɨra kʉbha, arɨɨbhɨ ʉmʉʉtʉ akuurɨ, na atigirɨ ʉmʉkari waazɨ ataana umwana, umuhiiri waazɨ agabhɨ umukwirwa wuyo, amwibhʉrɨrɨ abhaana umwabhʉ wʉnʉ akuurɨ.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Mmbe, bhaareho abhahiiri muhungatɨ bhanʉ bhiibhwirwɨ ɨnda yɨmwɨ. Umwana we embere akakwɨra ʉmʉkari, akakwa aarɨ akɨɨrɨ kwibhʉra mwana.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Umunyi waazɨ wa kabhɨrɨ, [akagabha umukwirwa wuyo, akʉmara akakwa, atamwibhwiryɨ umwana].
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Wa katatʉ wʉʉsi akamʉgabha, akakwa. Ɨkabhabhu kwa bhʉʉsi muhungatɨ, bhakakwɨra ʉmʉkari wuyo, bhakakwa bhakɨɨrɨ kumwibhurya abhaana.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Ɨtɨnɨrʉ, ʉmʉkari wuyo wʉʉsi akakwa.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Mmbe tʉbhʉʉrɨrɨ, urusikʉ rʉnʉ rʉkʉgambwa kʉbha abhaatʉ bhʉʉsi bhararyʉka, umukwirwa wuyo arabha mʉka wɨɨwɨ? Muhungatɨ bhayo bhʉʉsi bhaarɨ bhamukwɨrirɨ!”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Abhaatʉ bha ribhaga rɨnʉ bharakwɨra na kukwɨrwa.
34 Jesus respondeu:
35 Nawe, bhanʉ Mungu arʉʉzɨ bhareenderwa kuryukurwa mʉbhaku na kwikara kʉʉsɨ iihya, bhayo bhatakukwɨra naabha kukwɨrwa.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Na bhatakʉtʉra kukwa naatu, kʉ kʉbha bharabha chɨmbu bhamaraika. Bharabha abhaana bha Mungu, kʉ kʉbha bharyukwirwɨ mʉbhaku.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 “Nʉʉrʉ Musa akahiitya abhaatʉ kʉbha abhaku bhararyʉka mʉmaandɨkʉ ganʉ aandikirɨ igʉrʉ wi ikitutuuna kɨnʉ chakirɨ omorero, akabhuga kʉbha Ʉmʉkʉrʉ Mungu ‘Newe Mungu wa Abhurahaamu, Iisaka na Yaakobho.’
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Kʉgayo, nʉʉrʉ bhatatʉ bhayo bhaarɨ bhakuurɨ sikʉ nzaru, Mungu akabhuga ebho nɨ‑bhahʉru kwewe! Abhaku na abhahʉru, bhʉʉsi nɨ‑bhahʉru mʉmɨɨsʉ gaazɨ.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Abhiija abhandɨ bhi imigirʉ bhakabhuga, “Umwija, ʉgambirɨ bhwaheene!”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Kwɨma ribhaga riyo, bhakʉʉbhaha kubhuurya Yɨɨsu amabhuurya agandɨ.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Nawe, Yɨɨsu akabhabhuurya abhiija bhayo, “Kwakɨ abhaatʉ bhahaabhuga, Kiriisitʉ ni‑mwana wʉ ʉmʉtɨmi Daudi?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Daudi umwene, mʉkɨtabhʉ cha Zabhuri, akabhuga,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 kuhika hanʉ nɨkʉtʉʉra abhabhisa bhaazʉ iyaasɨ wa amagʉrʉ gaazʉ.” ’
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Arɨɨbhɨ Daudi arabhɨrɨkɨra Kiriisitʉ, ‘Ʉmʉkʉrʉ,’ nangʉ Kiriisitʉ aratʉrabhwɨ kʉbha umwana waazɨ naatu?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Hanʉ abhaatʉ bha riribhita bhaarɨ bhariitegeerera, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Mwiyangarɨrɨ na abhiija bhi imigirʉ ja Musa. Bhanʉ bhasɨɨgirɨ kogenda kʉnzɨra bhiibhʉhirɨ zɨkanzʉ zaabhʉ na kʉkɨɨribhwa kubhusuuku mometeera. Na mʉmarwazɨrʉ, bhahaasɨɨga kwikara kubhitumbɨ bhye embere. Na arɨɨbhɨ bharaarikirwɨ kʉzɨnyangi, bhahaasɨɨga kwikara hanʉ abhakangati bhiikɨɨrɨ.
46 — Cuidado com os
47 Bhahaaruusha abhakwirwa ebhegero bhyabhʉ. Na bhariikorya nɨ‑bhaatʉ bhagʉrʉrʉku kʉ kʉsabha amasabhi marɨɨhu bhʉkʉngʼu korereke bhiiyeerekenʼye kwa abhaatʉ. Kurusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ, abhaatʉ bhayo bharahaabhwa ɨtɨnɨrʉ kʉrʉ bhʉkʉngʼu.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.