Lucas 19
ikz (IKZ) vs NAA
1 Neho Yɨɨsu akasikɨra mʉrʉbhɨri rwa Yɨriko, akabha arahɨta kʉzɨnzɨra zʉ ʉrʉbhɨri ruyo.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Mʉrʉbhɨri muyo, kwarɨ nu umuniibhi wʉmwɨ, iriina ryazɨ Zaakayo, aarɨ ʉmʉkʉrʉ wa abharihya bha rigʉʉti.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Aarɨ areenda korora Yɨɨsu nɨ‑mʉʉtʉ wa teemwakɨ, nawe ataaturirɨ komorora, kʉ kʉbha kwarɨ ni iribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ, na aarɨ muguhɨ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Kʉgayo akaryara mwega, embere wa riribhita riyo, akatiira kʉmʉtɨ gwo omoko, korereke atʉrɨ korora Yɨɨsu aarɨ arahɨta kʉnzɨra yiyo.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Hanʉ Yɨɨsu aahikirɨ hayo, akarora kʉmʉtɨ igʉrʉ, akamʉbhʉʉrɨra, “Zaakayo, ika bhwangʉ! Ɨranyenda nɨbhɨ umugini yɨɨka waazʉ reero.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Rogendo rʉmwɨ Zaakayo akiika, akaginihya Yɨɨsu yɨɨka waazɨ kwa bhozomerwa.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Hanʉ abhaatʉ bhʉʉsi bhaarʉʉzɨ gayo, bhakatanga kwibheerya, bharabhuga, “Ndora agiirɨ kurya na wʉ ʉbhʉbhɨ!”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Nawe, Zaakayo akiimɨɨrɨra, akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ, itegeerera! Nangʉ ritɨnɨka rye ebhegero bhyanɨ nɨrabhaha abhahabhɨ. Na arɨɨbhɨ niruushiryɨ mʉʉtʉ wʉwʉʉsi, nɨramʉgarukirya manga kane.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Yɨɨsu akabhuga, “Reero yɨnʉ, ubhutuuribhwa bhuhikirɨ munyumba yɨnʉ. Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ wʉʉsi, ni‑wi ikishoko cha Abhurahaamu,
9 Então Jesus lhe disse:
10 kʉ kʉbha Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ izirɨ komohya na kʉsabhʉra abhaatʉ bhanʉ bhabhurirɨ.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Hanʉ abhaatʉ bhaarɨ bhakɨɨrɨ bhariitegeerera amangʼana gayo, Yɨɨsu akangʼeha kʉbhabhʉʉrɨra ekerenjo kɨmwɨ, kʉ kʉbha aarɨ ariisemera Yɨrusarɨɨmu, na abhaatʉ bhayo bhakakina kʉbha ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu bhʉrarorekana ribhaga riyo.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Kʉgayo, akabhabhʉʉrɨra, “Kwarɨ nʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ wi ikishoko chɨ ɨkɨtɨmi. Ʉmʉʉtʉ wuyo, akakora orogendo kuja icharʉ cha kore, korereke asʉngʼaanɨ ʉbhʉkʉrʉ bhwʉ ʉkʉbha ʉmʉtɨmi, akʉmara agarʉkɨ kotema mucharʉ chazɨ.
12 Por isso, Jesus disse:
13 “Hanʉ aarɨ akɨɨrɨ kuja, akabhabhɨrɨkɨra bhambʉʉsa ikumi gatɨ wa bhambʉʉsa bhaazɨ, akabhaha bhʉʉsi endengo kʉrʉ ya zimpirya za mina, akabhabhʉʉrɨra, ‘Mokore ubhusuruja na zimpirya zɨnʉ kuhika ribhaga nɨraagarʉkɨ.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 “Nawe abhaatʉ bhi icharʉ chazɨ bhakamwigatanɨra bhʉkʉngʼu ʉmʉʉtʉ wuyo. Bhakatʉma abhaatʉ bhajɨ bhabhabhʉʉrɨrɨ, ‘Tʉtakwenda ʉmʉʉtʉ wʉnʉ, abhɨ mʉtɨmi wɨɨtʉ!’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Nʉʉrʉbhu, akahaabhwa ʉbhʉkʉrʉ bhwʉ ʉbhʉtɨmi. Akʉmara akagarʉka, akabhabhɨrɨkɨra bhambʉʉsa bhanʉ aahɨɨrɨ zimpirya, korereke bhambʉʉsa bhʉʉsi bhabhʉʉrɨrɨ ʉmʉtɨmi abhwɨnɨ bhwerakɨ.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 “Mbʉʉsa we embere akahika, akamʉbhʉʉrɨra, ‘Ʉmʉkʉrʉ, kuzimpirya zɨnʉ wantigiirɨ, nibhwɨnɨ omoheero manga ikumi.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 “Ʉmʉtɨmi wuyo akamʉbhʉʉrɨra, ‘Mbʉʉsa waanɨ ʉmʉzʉmu, ʉkʉrirɨ bhwaheene! Kʉ kʉbha waarɨ moheene kʉmahocha amasuuhu, nɨrakoha ʉbhʉkʉrʉ igʉrʉ wi imijɨ ikumi.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 “Mbʉʉsa wa kabhɨrɨ wʉʉsi akahika, akamʉbhʉʉrɨra, ‘Ʉmʉkʉrʉ, kuzimpirya zɨnʉ wantigiirɨ, nibhwɨnɨ omoheero manga kataanʉ.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 “Ʉmʉtɨmi akamʉbhʉʉrɨra, ‘Na naawɨ, nɨrakoha ʉbhʉkʉrʉ igʉrʉ wi imijɨ ɨtaanʉ.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Mbʉʉsa ʉwʉndɨ akahika, akabhuga, ‘Ʉmʉkʉrʉ, zimpirya zaazʉ nzɨnʉ hanʉ. Nɨkazibhisa mʉkɨtambaara, korereke zɨtabhʉra.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Nɨkakorabhu kʉ kʉbha nɨkakwʉbhaha, awɨ nɨ‑mʉʉtʉ mʉhaari. Ʉhaagega bhɨnʉ ʉtatɨɨrɨ, na ʉhaagesa bhɨnʉ ʉtahambirɨ.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 “Ʉmʉtɨmi akamʉbhʉʉrɨra, ‘Awɨ, nɨ‑mbʉʉsa mʉbhɨ! Nangʉ nɨrakʉtɨnɨra kʉrɨngʼaana na amangʼana gaazʉ aumwene. Ʉkabhuga wɨɨzɨ inyɨ nɨ‑mʉʉtʉ mʉhaari, nɨhaagega bhɨnʉ nɨtatɨɨrɨ, na nɨhaagesa bhɨnʉ nɨtaahambirɨ.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Angabhɨɨrɨ nɨmbu nɨrɨ, kwakɨ ʉtantɨɨrɨɨrɨ zimpirya zaanɨ kʉbhasuruja, korereke hanʉ naarɨ nɨkʉgarʉka ɨwaanɨ, naarɨ nɨragega nzaru kʉkɨraho?’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 “Rogendo rʉmwɨ, akabhabhʉʉrɨra abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhiimiiriirɨ hayo, ‘Gega zimpirya za wuyo, momohe wʉnʉ abhwɨnɨ omoheero manga ikumi.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 “Bhakamʉbhʉʉrɨra, ‘Nawe ʉmʉkʉrʉ, wʉnʉ amarirɨ kobhona omoheero gwa manga ikumi!’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 “Akabhuga, ‘Nɨrabhabhʉʉrɨra, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akokorera emeremo rɨnʉ nɨmʉhɨɨrɨ, nɨramwongereerera. Nawe ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ atakokora emeremo amasuuhu ganʉ nɨmʉhɨɨrɨ, nʉʉrʉ ikisuuhu kɨnʉ anachʉ, nɨramuruusha.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Hamwɨmwɨ na gayo, abhabhisa bhaanɨ bhanʉ bhatɨɨndirɨ inyɨ nɨbhɨ ʉmʉtɨmi waabhʉ, mʉbhareete hanʉ, mubhiitɨ mʉbhʉtangɨ bhwanɨ!’ ”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Hanʉ Yɨɨsu aamarirɨ kʉgamba gayo, akakangatɨra riribhita kuja Yɨrusarɨɨmu.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Hanʉ iisɨmɨɨrɨ mʉzɨmbɨri za Bhɨtifagɨ na Bhɨtaniya, kʉkɨgʉrʉ kɨnʉ kikubhirikirwa Ɨmɨzɨyituuni, akabhatʉma abhɨɨga bhaazɨ bhabhɨrɨ.
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 Akabhabhʉʉrɨra, “Mujɨ mʉrʉbhɨri rʉnʉ rore embere waanyu. Hanʉ mʉraasikɨra muyo, mʉrabhona umwana wɨ ɨtɨkɨrɨ abhʉhirwɨ wʉnʉ akɨɨrɨ kogega mʉʉtʉ. Mʉmʉtazʉrɨ, momoreete hanʉ.
30 dizendo-lhes:
31 Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi araabhabhuuryɨ, ‘Ndora mʉramʉtazʉra?’ Mʉmʉbhʉʉrɨrɨ, ‘Ʉmʉkʉrʉ wɨɨtʉ aramwenda.’ ”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Akʉmara, abhɨɨga bhayo bhakaja, bhakabhona bhyʉsi bhyarɨ chɨmbu Yɨɨsu aabhabhuuriirɨ.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Hanʉ bhaarɨ bharatazʉra umwana wɨ ɨtɨkɨrɨ, abheene bhakabhuurya, “Ndora mʉratazʉra umwana wɨ ɨtɨkɨrɨ wuyo?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Bhakabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ aramwenda.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Bhakahirɨra Yɨɨsu, bhakaara zengebho zaabhʉ igʉrʉ waazɨ, bhakatiirya Yɨɨsu kʉtɨkɨrɨ akaja.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ araja, abhaatʉ bhakabha bharaara zengebho zaabhʉ kʉnzɨra kwa kʉmʉsʉʉka.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Na hanʉ iisɨmɨɨrɨ umuhiringitʉ gwɨ ɨkɨgʉrʉ chɨ Ɨmɨzɨyituuni, riribhita ryʉsi rya bhɨɨga bhaazɨ bhakatanga kukumya Mungu kwa bhozomerwa, igʉrʉ wɨ ɨbhɨsɨgʉ bhyʉsi bhɨnʉ bhaarʉʉzɨ. Bhakatiirya amaraka gaabhʉ,
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 bharabhuga,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Kwiribhita riyo, bhaarɨmu Abhafarisaayo. Bhakabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Umwija, ʉbhakiryɨ abhɨɨga bhaazʉ!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Yɨɨsu akabhuga, “Nɨrabhabhʉʉrɨra, bhanʉ bharaakirɨ, amabhwɨ garatiirya riraka!”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Hanʉ Yɨɨsu iisɨmɨɨrɨ ʉrʉbhɨri rwa Yɨrusarɨɨmu na kororora, akarʉrɨrɨra.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Akabhuga, “Angabhɨɨrɨ omenye reero nʉʉrʉ amangʼana ganʉ gakoreeta omorembe! Nawe nangʉ gabhisirwɨ ʉtakʉtʉra kʉgarora.
42 dizendo:
43 Kuzisikʉ zɨnʉ zikuuza, abhabhisa bhaazʉ bhariinaarya inyiki, bhatʉrɨ kʉbhanyahaara mbaara zʉʉsi.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Akʉmara, bharakuricha awɨ na abhaatʉ bhaazʉ bhʉʉsi. Rɨtareeho ibhwɨ rɨnʉ rɨkʉsaaga igʉrʉ wɨ ɨrɨndɨ, kʉ kʉbha ʉtaamɨnyirɨ ribhaga rɨnʉ Mungu akuuza kʉkʉsabhʉra!”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Yɨɨsu akasikɨra mwihekaaru, akatanga koheebha abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhakugurya ebhegero muyo.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Akabhabhʉʉrɨra, “Yandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu, ‘Inyumba yaanɨ, ɨrabha inyumba ya amasabhi.’ Nawe imwɨ, mʉyɨkʉrirɨ kʉbha ribhigi rya abhasaakuri.”
46 dizendo-lhes:
47 Sikʉ zʉʉsi, Yɨɨsu aarɨ arabhiija abhaatʉ mwihekaaru. Abhakʉrʉ bha abhakuhaani, abhiija bhi imigirʉ na abhakaruka bha Abhayaahudi, bhaarɨ bharamohya ɨnzɨra yu ukumwita,
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 nawe bhatabhwɨnɨ umweya, kʉ kʉbha abhaatʉ bhʉʉsi bhaarɨ bhariitegeerera amangʼana gaazɨ bhʉkʉngʼu.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.