Lucas 14

ikz (IKZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Rusikʉ rʉmwɨ rwʉ ʉbhʉtʉʉrʉ, Yɨɨsu akaja kurya ibhyakurya yɨɨka wʉ ʉmʉkangati wʉmwɨ wa Abhafarisaayo. Na abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ hayo, bhakabha bharamubhuuririrya bhʉkʉngʼu.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Na mʉbhʉtangɨ bhwazɨ hayo, haareho ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, anu ubhurwɨrɨ bhwu kubhimba ʉmʉbhɨrɨ.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Yɨɨsu akabhabhuurya Abhafarisaayo na abhiija bhi imigirʉ, “Awɨɨ, turiisiriribhwa ni imigirʉ jɨtʉ kohorya abhaatʉ urusikʉ rwʉ ʉbhʉtʉʉrʉ, kisha tʉtakwisiriribhwa?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Nawe, bhakiikara bhukiri. Yɨɨsu akagwata umurwɨrɨ wuyo, akamohorya, akamʉbhʉʉrɨra ajɨ yɨɨka.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Akʉmara Yɨɨsu akabhabhuurya, “Nɨ‑wɨɨwɨ gatɨ waanyu wʉnʉ umwana waazɨ hamwɨ engʼombe yaazɨ ɨraatʉbhɨrɨ mukisima urusikʉ rwʉ ʉbhʉtʉʉrʉ, ataarɨ aramʉsabhʉramu, nʉʉrʉ arɨɨbhɨ ni‑rusikʉ rwʉ ʉbhʉtʉʉrʉ?”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Abhaatʉ bhayo, bhataarɨ na ryʉ ʉkʉgamba.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Hanʉ Yɨɨsu aarʉʉzɨ chɨmbu abhagini bhakwitoorera ibhitumbɨ bhye embere, akabhaha ekerenjo. Akabhuga,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Hanʉ ʉraararikwɨ kubhuryakari, utiikara ahagero ha abhagini, kʉ kʉbha ɨratʉrɨkana araarikirwɨ ʉwʉndɨ ʉmʉkʉrʉ kʉkʉkɨra.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Na wʉnʉ abharaarikirɨ imwɨ araazɨ kʉkʉbhʉʉrɨra, ‘Mutigɨrɨ wʉnʉ umweya.’ Neho ʉraasʉʉkɨ bhʉkʉngʼu, kʉ kʉbha ʉrahatikwa kuja kwikara kumweya gwʉ ʉmʉʉtʉ wi iyaasɨ.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 “Nawe, hanʉ ʉkʉraarikwa kʉnyangi, nuujɨ wiikarɨ kumweya gwʉ ʉmʉʉtʉ wi iyaasɨ, kʉ kʉbha hanʉ wurya aakʉraarikirɨ akuuza, akʉbhʉʉrɨrɨ, ‘Mʉsaani waanɨ, nauzɨ mʉbhʉtangɨ hanʉ, neho ahazʉmu.’ Hayo ʉrabhona ubhusuuku mʉbhʉtangɨ bhwa abhagini bhʉʉsi.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Wʉwʉʉsi wʉnʉ akwigungya umwene, Mungu aramwicha. Nawe wʉwʉʉsi wʉnʉ akwiyicha, Mungu aramʉgʉnga.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra wurya aamʉraarikirɨ, “Hanʉ ʉkʉbhatengera abhaatʉ ibhyakurya bhya amiigagʉra hamwɨ bhyʉ ʉkʉrɨɨgɨra, ʉtaraarɨka abhasaani bhaazʉ, hamwɨ bhahiiri bhaazʉ, hamwɨ abhaatʉ bha abhahiiri bhaazʉ, hamwɨ bhanyarʉbhɨri bhaazʉ abhaniibhi. Ʉraakorebhu, bhʉʉsi bharakʉraarɨka ɨwaabhʉ, na ʉrabha ʉrarihwa kʉgarya wabhahɨɨrɨ.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 “Nawe, hanʉ ʉraabhakonzere abhaatʉ ɨnyangi, ʉraarɨkɨ abhahabhɨ, abharema, amagata, na abhahʉku.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Neho ʉraabhone ʉrʉbhangʉ, kʉ kʉbha, ebho bhataana ekegero chʉ ʉkʉkʉrɨha. Nawe Mungu newe araakʉrɨhɨ, hanʉ akuryʉra abhaatʉ bhe heene mʉbhʉtangɨ bhwazɨ.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Ribhaga riyo umugini wʉmwɨ kwigari akiigwa amangʼana gayo, akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Arɨ hakɨrɨku, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ araaryɨ ɨnyangi kʉbhʉtɨmi bhwa Mungu!”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Nawe Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Kwarɨ nʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, wʉnʉ aakʉnzirɨ ɨnyangi kʉrʉ na akaraarɨka abhaatʉ bhaaru.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Ribhaga ryɨ ɨnyangi rɨkahika, akatʉma mbʉʉsa waazɨ kʉbharaarikwa bhʉʉsi, ajɨ abhabhʉʉrɨrɨ, ‘Muuzɨ! Ebhegero bhyʉsi bhɨbhɨɨrɨ!’
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 “Nawe, abharaarikwa bhʉʉsi, bhakabha bharasabha kwabhirwa. We embere, akamʉbhʉʉrɨra, ‘Nigurirɨ ʉmʉgʉndʉ, ereenderwa nijɨ kʉgʉrabha, nɨrakʉsabha ʉnyaabhɨrɨ.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 “Ʉwʉndɨ akabhuga, ‘Nigurirɨ zengʼombe ikumi zʉ ʉkʉrɨmɨra, na nangʉ, nɨraja kuziija, nɨrakʉsabha ʉnyaabhɨrɨ.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 “Nʉ ʉwʉndɨ akabhuga, ‘Neho nakwɨra ʉmʉkari, igʉrʉ wa riyo nɨtakʉtʉra kuuza.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Neho mbʉʉsa wuyo akagarʉka, akabhʉʉrɨra ʉmʉkʉrʉ waazɨ gayo gʉʉsi. Ʉmʉkʉrʉ waazɨ akiigatana, akamuswaja mbʉʉsa waazɨ, ‘Nuujɨ bhwangʉ kʉzɨnzɨra zɨkʉrʉ ne ebhebheyo bhyʉ ʉrʉbhɨri rʉnʉ, ʉbhareete abhahabhɨ, abharema, abhahʉku, na amagata.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 “Akʉmara, mbʉʉsa wuyo akagarʉka, akamʉbhʉʉrɨra, ‘Ʉmʉkʉrʉ, garya wanswajiryɨ nɨgakʉrirɨ. Nʉʉrʉbhu, gʉkɨɨrɨ goreho umweya kʉbhandɨ kwikara.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 “Ʉmʉkʉrʉ akamʉbhʉʉrɨra, ‘Nangʉ! Ujɨ igʉtʉ wʉ ʉrʉbhɨri, kʉzɨnzɨra zɨnʉ zikuja mʉzɨmbɨri na mʉmɨgʉndʉ, ʉbhahatɨkɨ abhaatʉ bhaazɨ bhasikɨrɨ yɨɨka hanʉ, kuhika hiizʉrɨ.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Nawe nɨrabhabhʉʉrɨra, bhanʉ bhʉʉsi nabharaarikirɨ, atareeho nʉʉrʉ wʉmwɨ waabhʉ, wʉnʉ araasamɨ ɨnyangi yaanɨ!’ ”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Yɨɨsu aarɨ arahirana na amaribhita ga abhaatʉ. Akabhiichʉrɨra, akabhabhʉʉrɨra,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi araazɨ kwa niinyɨ, atakʉtʉra kʉbha umwɨga waanɨ, arɨɨbhɨ akɨɨrɨ kʉnsɨɨga kʉkɨra wiisɨ, unina, ʉmʉkari waazɨ, abhaana bhaazɨ, abhahiiri bhaazɨ, na abhasubhaati bhaazɨ, nʉʉrʉ ewe umwene.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Nʉ ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akɨɨrɨ kogega ʉmʉsarabha gwazɨ antunɨ, atakʉtʉra kʉbha umwɨga waanɨ.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 “Wʉmwɨ waanyu areende kwʉmbaka inyumba yɨ ɨkɨkʉngʉ. Ni wɨɨwɨ atakwikara hinga haasɨ na kwiseega riguri rye ebhegero bhɨnʉ araahokerye kuryʉmbaka, atʉrɨ korora arɨɨbhɨ ana zimpirya zu ukwisa kʉmara kwʉmbaka?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Araatamɨ kokorabhu, aratʉra kwʉmbaka ʉbhʉrʉsa, nawe atamwɨ kʉyɨmariirya. Hanʉ abhaatʉ bharaarore bharamorega,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 bharabhuga, ‘Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akatanga iryʉmbaka, nawe atamirwɨ kʉmariirya inyumba!’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Nihuruchɨ ekerenjo ɨkɨndɨ. Abhatɨmi bhabhɨrɨ bhakeenda kuja mwihɨ. We embere ana abhasirikarɨ bhɨkwɨ ikumi, ʉwʉndɨ bhɨkwɨ merongo ɨbhɨrɨ. Heene we embere wuyo, araja mwihɨ akɨɨrɨ kwikara na kwiseega arɨɨbhɨ aratʉra kwitana na wa abhasirikarɨ bhɨkwɨ merongo ɨbhɨrɨ?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Araarore kʉbha aratamwa, rogendo rʉmwɨ arabhatʉma abhahocha bhaazɨ, bhajɨ bhwangʉ kʉmʉtɨmi ʉwʉndɨ akɨɨrɨ kore, bhiigwanɨ.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 “Muyomuyo na niimwɨ, atareeho wʉmwɨ waanyu aratʉra kʉbha umwɨga waanɨ, arɨɨbhɨ akɨɨrɨ kutiga bhyʉsi bhɨnʉ anabhyʉ.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Ʉmʉʉnyʉ, ne‑kegero kɨzʉmu, nawe guriibhuryɨ ʉbhʉsambaruku bhwagwɨ, gʉratuurirwa kɨgʉrʉkɨ korereke gozome naatu?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Ʉmʉʉnyʉ gwe eteemwa yɨnʉ, gʉtakwenderwa mokegero, mobhototo, naabha komboreeya, abhaatʉ bharagorekera. Wʉ ʉkʉtwɨ, iitegeerere.”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.