Lucas 14

ikz (IKZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Rusikʉ rʉmwɨ rwʉ ʉbhʉtʉʉrʉ, Yɨɨsu akaja kurya ibhyakurya yɨɨka wʉ ʉmʉkangati wʉmwɨ wa Abhafarisaayo. Na abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ hayo, bhakabha bharamubhuuririrya bhʉkʉngʼu.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Na mʉbhʉtangɨ bhwazɨ hayo, haareho ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, anu ubhurwɨrɨ bhwu kubhimba ʉmʉbhɨrɨ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Yɨɨsu akabhabhuurya Abhafarisaayo na abhiija bhi imigirʉ, “Awɨɨ, turiisiriribhwa ni imigirʉ jɨtʉ kohorya abhaatʉ urusikʉ rwʉ ʉbhʉtʉʉrʉ, kisha tʉtakwisiriribhwa?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Nawe, bhakiikara bhukiri. Yɨɨsu akagwata umurwɨrɨ wuyo, akamohorya, akamʉbhʉʉrɨra ajɨ yɨɨka.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Akʉmara Yɨɨsu akabhabhuurya, “Nɨ‑wɨɨwɨ gatɨ waanyu wʉnʉ umwana waazɨ hamwɨ engʼombe yaazɨ ɨraatʉbhɨrɨ mukisima urusikʉ rwʉ ʉbhʉtʉʉrʉ, ataarɨ aramʉsabhʉramu, nʉʉrʉ arɨɨbhɨ ni‑rusikʉ rwʉ ʉbhʉtʉʉrʉ?”
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Abhaatʉ bhayo, bhataarɨ na ryʉ ʉkʉgamba.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Hanʉ Yɨɨsu aarʉʉzɨ chɨmbu abhagini bhakwitoorera ibhitumbɨ bhye embere, akabhaha ekerenjo. Akabhuga,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Hanʉ ʉraararikwɨ kubhuryakari, utiikara ahagero ha abhagini, kʉ kʉbha ɨratʉrɨkana araarikirwɨ ʉwʉndɨ ʉmʉkʉrʉ kʉkʉkɨra.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 Na wʉnʉ abharaarikirɨ imwɨ araazɨ kʉkʉbhʉʉrɨra, ‘Mutigɨrɨ wʉnʉ umweya.’ Neho ʉraasʉʉkɨ bhʉkʉngʼu, kʉ kʉbha ʉrahatikwa kuja kwikara kumweya gwʉ ʉmʉʉtʉ wi iyaasɨ.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 “Nawe, hanʉ ʉkʉraarikwa kʉnyangi, nuujɨ wiikarɨ kumweya gwʉ ʉmʉʉtʉ wi iyaasɨ, kʉ kʉbha hanʉ wurya aakʉraarikirɨ akuuza, akʉbhʉʉrɨrɨ, ‘Mʉsaani waanɨ, nauzɨ mʉbhʉtangɨ hanʉ, neho ahazʉmu.’ Hayo ʉrabhona ubhusuuku mʉbhʉtangɨ bhwa abhagini bhʉʉsi.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Wʉwʉʉsi wʉnʉ akwigungya umwene, Mungu aramwicha. Nawe wʉwʉʉsi wʉnʉ akwiyicha, Mungu aramʉgʉnga.”
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra wurya aamʉraarikirɨ, “Hanʉ ʉkʉbhatengera abhaatʉ ibhyakurya bhya amiigagʉra hamwɨ bhyʉ ʉkʉrɨɨgɨra, ʉtaraarɨka abhasaani bhaazʉ, hamwɨ bhahiiri bhaazʉ, hamwɨ abhaatʉ bha abhahiiri bhaazʉ, hamwɨ bhanyarʉbhɨri bhaazʉ abhaniibhi. Ʉraakorebhu, bhʉʉsi bharakʉraarɨka ɨwaabhʉ, na ʉrabha ʉrarihwa kʉgarya wabhahɨɨrɨ.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 “Nawe, hanʉ ʉraabhakonzere abhaatʉ ɨnyangi, ʉraarɨkɨ abhahabhɨ, abharema, amagata, na abhahʉku.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Neho ʉraabhone ʉrʉbhangʉ, kʉ kʉbha, ebho bhataana ekegero chʉ ʉkʉkʉrɨha. Nawe Mungu newe araakʉrɨhɨ, hanʉ akuryʉra abhaatʉ bhe heene mʉbhʉtangɨ bhwazɨ.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Ribhaga riyo umugini wʉmwɨ kwigari akiigwa amangʼana gayo, akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Arɨ hakɨrɨku, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ araaryɨ ɨnyangi kʉbhʉtɨmi bhwa Mungu!”
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Nawe Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Kwarɨ nʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, wʉnʉ aakʉnzirɨ ɨnyangi kʉrʉ na akaraarɨka abhaatʉ bhaaru.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Ribhaga ryɨ ɨnyangi rɨkahika, akatʉma mbʉʉsa waazɨ kʉbharaarikwa bhʉʉsi, ajɨ abhabhʉʉrɨrɨ, ‘Muuzɨ! Ebhegero bhyʉsi bhɨbhɨɨrɨ!’
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 “Nawe, abharaarikwa bhʉʉsi, bhakabha bharasabha kwabhirwa. We embere, akamʉbhʉʉrɨra, ‘Nigurirɨ ʉmʉgʉndʉ, ereenderwa nijɨ kʉgʉrabha, nɨrakʉsabha ʉnyaabhɨrɨ.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 “Ʉwʉndɨ akabhuga, ‘Nigurirɨ zengʼombe ikumi zʉ ʉkʉrɨmɨra, na nangʉ, nɨraja kuziija, nɨrakʉsabha ʉnyaabhɨrɨ.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 “Nʉ ʉwʉndɨ akabhuga, ‘Neho nakwɨra ʉmʉkari, igʉrʉ wa riyo nɨtakʉtʉra kuuza.’
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 “Neho mbʉʉsa wuyo akagarʉka, akabhʉʉrɨra ʉmʉkʉrʉ waazɨ gayo gʉʉsi. Ʉmʉkʉrʉ waazɨ akiigatana, akamuswaja mbʉʉsa waazɨ, ‘Nuujɨ bhwangʉ kʉzɨnzɨra zɨkʉrʉ ne ebhebheyo bhyʉ ʉrʉbhɨri rʉnʉ, ʉbhareete abhahabhɨ, abharema, abhahʉku, na amagata.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 “Akʉmara, mbʉʉsa wuyo akagarʉka, akamʉbhʉʉrɨra, ‘Ʉmʉkʉrʉ, garya wanswajiryɨ nɨgakʉrirɨ. Nʉʉrʉbhu, gʉkɨɨrɨ goreho umweya kʉbhandɨ kwikara.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 “Ʉmʉkʉrʉ akamʉbhʉʉrɨra, ‘Nangʉ! Ujɨ igʉtʉ wʉ ʉrʉbhɨri, kʉzɨnzɨra zɨnʉ zikuja mʉzɨmbɨri na mʉmɨgʉndʉ, ʉbhahatɨkɨ abhaatʉ bhaazɨ bhasikɨrɨ yɨɨka hanʉ, kuhika hiizʉrɨ.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Nawe nɨrabhabhʉʉrɨra, bhanʉ bhʉʉsi nabharaarikirɨ, atareeho nʉʉrʉ wʉmwɨ waabhʉ, wʉnʉ araasamɨ ɨnyangi yaanɨ!’ ”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Yɨɨsu aarɨ arahirana na amaribhita ga abhaatʉ. Akabhiichʉrɨra, akabhabhʉʉrɨra,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi araazɨ kwa niinyɨ, atakʉtʉra kʉbha umwɨga waanɨ, arɨɨbhɨ akɨɨrɨ kʉnsɨɨga kʉkɨra wiisɨ, unina, ʉmʉkari waazɨ, abhaana bhaazɨ, abhahiiri bhaazɨ, na abhasubhaati bhaazɨ, nʉʉrʉ ewe umwene.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Nʉ ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akɨɨrɨ kogega ʉmʉsarabha gwazɨ antunɨ, atakʉtʉra kʉbha umwɨga waanɨ.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Wʉmwɨ waanyu areende kwʉmbaka inyumba yɨ ɨkɨkʉngʉ. Ni wɨɨwɨ atakwikara hinga haasɨ na kwiseega riguri rye ebhegero bhɨnʉ araahokerye kuryʉmbaka, atʉrɨ korora arɨɨbhɨ ana zimpirya zu ukwisa kʉmara kwʉmbaka?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Araatamɨ kokorabhu, aratʉra kwʉmbaka ʉbhʉrʉsa, nawe atamwɨ kʉyɨmariirya. Hanʉ abhaatʉ bharaarore bharamorega,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 bharabhuga, ‘Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akatanga iryʉmbaka, nawe atamirwɨ kʉmariirya inyumba!’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Nihuruchɨ ekerenjo ɨkɨndɨ. Abhatɨmi bhabhɨrɨ bhakeenda kuja mwihɨ. We embere ana abhasirikarɨ bhɨkwɨ ikumi, ʉwʉndɨ bhɨkwɨ merongo ɨbhɨrɨ. Heene we embere wuyo, araja mwihɨ akɨɨrɨ kwikara na kwiseega arɨɨbhɨ aratʉra kwitana na wa abhasirikarɨ bhɨkwɨ merongo ɨbhɨrɨ?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Araarore kʉbha aratamwa, rogendo rʉmwɨ arabhatʉma abhahocha bhaazɨ, bhajɨ bhwangʉ kʉmʉtɨmi ʉwʉndɨ akɨɨrɨ kore, bhiigwanɨ.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 “Muyomuyo na niimwɨ, atareeho wʉmwɨ waanyu aratʉra kʉbha umwɨga waanɨ, arɨɨbhɨ akɨɨrɨ kutiga bhyʉsi bhɨnʉ anabhyʉ.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Ʉmʉʉnyʉ, ne‑kegero kɨzʉmu, nawe guriibhuryɨ ʉbhʉsambaruku bhwagwɨ, gʉratuurirwa kɨgʉrʉkɨ korereke gozome naatu?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Ʉmʉʉnyʉ gwe eteemwa yɨnʉ, gʉtakwenderwa mokegero, mobhototo, naabha komboreeya, abhaatʉ bharagorekera. Wʉ ʉkʉtwɨ, iitegeerere.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.