Lucas 12

ikz (IKZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ribhaga riyo, ɨbhɨkwɨ bhya abhaatʉ bhakiibhiringa kwa Yɨɨsu, kuhikɨra bhakiitaza.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Nawe kɨtareeho kɨnʉ kikundikiriibhwɨ, kɨkatama kuhumburwa, na kɨnʉ kibhisirwɨ, kɨkatama kororekana.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Gʉʉsi ganʉ mʉkʉgamba mukiirimya, bharagiigwa habhwɨrʉ. Na gʉʉsi ganʉ mukwimonyerera gararwazwa kʉbhaatʉ habhwɨrʉ.
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 “Nɨrabhabhʉʉrɨra imwɨ abhasaani bhaanɨ, mʉtʉʉbhaha bhanʉ bhakʉtʉra kwita ʉmʉbhɨrɨ. Hanʉ bhakʉmara, bhatakʉtʉra kokora kɨndɨ chʉchʉsi.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Nawe, nɨrabhabhʉʉrɨra wʉnʉ mukwenderwa kwʉbhaha, mwʉbhahɨ Mungu! Kʉ kʉbha hanʉ ewe akʉmara kwita ʉmʉʉtʉ, anʉ ʉbhʉnaja bhwo okomorekera momorero gwa nyaari. Maheene nɨrabhabhʉʉrɨra, wuyo newe, mukwenderwa kwʉbhaha umwene!
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 “Mʉmɨnyirɨ kʉbha zɨsanzɨ isaanʉ zɨraguribhwa kwiguri isuuhu bhʉkʉngʼu. Nawe Mungu atakwɨbha nʉʉrʉ yɨmwɨ yazʉ.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Na niimwɨ, Mungu amɨnyirɨ endengo ya zinzwɨrɨ za kumitwɨ janyu. Mmbe, mʉtʉʉbhaha, kʉ kʉbha imwɨ munu ubhwera kʉkɨra zɨsanzɨ.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “Nɨrabhabhʉʉrɨra, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ araanyiisiriryɨ mʉbhʉtangɨ bhwa abhaatʉ, Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ wʉʉsi aramwisirirya mʉbhʉtangɨ bhwa bhamaraika bha Mungu.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Nawe, wʉwʉʉsi wʉnʉ akʉnyanga mʉbhʉtangɨ bhwa abhaatʉ, na niinyɨ nɨramwanga mʉbhʉtangɨ bhwa bhamaraika bha Mungu.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ araagambɨ amangʼana amabhɨ igʉrʉ wu Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, arabheererwa. Nawe, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ araarege Ekoro Ɨndɨndu, wuyo atakobheererwa.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 “Hanʉ bhakʉbhahira kutinirwa mʉmarwazɨrʉ, mʉbhʉtangɨ bhwa abhatɨmi na mʉbhʉtangɨ bhwa abhakangati, mʉtabha na makɨbhwɨ. Mʉtahaha igʉrʉ wa amangʼana ganʉ mʉkʉgarukirya,
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 kʉ kʉbha, ɨɨsa yiyoyiyo, Ekoro Ɨndɨndu ɨrabharagɨrɨra amangʼana ganʉ mukwenderwa kʉgamba.”
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Kwiribhita rya abhaatʉ riyo, ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Umwija, ʉbhʉʉrɨrɨ umuhiiri waanɨ, tosonde ɨgabhʉ yɨnʉ bhaabha aatutigiirɨ.”
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Wɨɨwɨ akantʉʉra nɨbhɨ ʉmʉtaanʼya waanyu?”
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Akʉmara akabhabhʉʉrɨra, “Mwiyangarɨrɨ ne eteemwa yu ubhwimani, kʉ kʉbha, ʉbhʉhʉru bhwʉ ʉmʉʉtʉ, bhʉtarɨ mubhwaru bhwe ebhegero bhyazɨ.”
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Akʉmara Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra ekerenjo, arabhuga, “Kwarɨ nu umuniibhi wʉmwɨ, wʉnʉ ʉmʉgʉndʉ gwazɨ gwapʉnirɨ ibhyakurya bhyaru bhʉkʉngʼu.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Akiibhuurya mokoro yaazɨ, ‘Nangʉ nɨrakorabhwɨ? Ibhyakurya bhyanɨ bhɨnʉ bhyʉsi, nɨtaana hagero ha kʉbhɨbhɨɨka!’
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 “Neho akabhuga, ‘Nɨrakorabhu, nɨrasarya ɨbhɨtara bhyanɨ, na kwʉmbaka ɨbhɨndɨ ɨbhɨkʉrʉ kʉkɨraho. Muyo nɨratɨɨmu ibhyakurya bhyanɨ bhyʉsi, ne ebhegero bhyanɨ ɨbhɨndɨ.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Akʉmara niriibhʉʉrɨra mokoro yaanɨ, “Nangʉ witɨɨrɨɨrɨ ikibhumbɨkʉ che ebhegero bhyaru ɨbhɨzʉmu. Bhɨrakwisa kumyaka myaru! Nangʉ, yoyeera, uryɨ, unywɨ na ozomerwe!” ’
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 “Nawe Mungu akamʉbhʉʉrɨra, ‘Omogeege awɨ! Ubhutikʉ bhwa reero yɨnʉ, ʉrakwa! Ne ebhegero bhɨnʉ bhyʉsi wibhiringiirɨ, bhɨrabha bhya wɨɨwɨ?’ ”
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Yɨɨsu akabhuga, “Ni‑muyo ɨraabhɨ, kʉmʉʉtʉ wʉnʉ akwibhiringɨra ebhegero bhyaru igʉrʉ waazɨ umwene, nawe atarɨ muniibhi mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu.”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Akʉmara, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Kʉgayo, mʉtanyaakɨra ubhwikari bhwanyu, kʉbha mʉraryakɨ, hamwɨ muriibhohakɨ.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Ubhwikari bhunu ubhwera kʉkɨra ibhyakurya nʉ ʉmʉbhɨrɨ gunu ubhwera kʉkɨra zengebho.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 “Mwitegeerere ekerenjo cha bhanyamoko. Bhatakʉhamba, na bhatakogesa, bhataana kibhumbɨkʉ naabha ɨkɨtara, nawe Mungu arabhariisha. Hakɨrɨku imwɨ munu ubhwera bhʉkʉngʼu kʉkɨra ibhinyunyi!
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Wɨɨwɨ gatɨ waanyu, kukwinyaacha kwazɨ aratʉra kwiyongera nʉʉrʉ ɨɨsa yɨmwɨ yu ubhwikari bhwazɨ?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Nangʉ, arɨɨbhɨ mʉtakʉtʉra kokora nʉʉrʉ ingʼana isuuhu ncha riyo, kwakɨ muriinyaacha igʉrʉ wa agandɨ?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 “Kokerenjo ɨkɨndɨ morore ɨbhɨbharyʉ, chɨmbu bhɨkʉkʉra. Bhɨtakokora meremo nʉʉrʉ bhɨtakutuma. Nawe nɨrabhabhʉʉrɨra, nʉʉrʉ ʉmʉtɨmi Sɨrɨmaani nu ubhuniibhi bhwazɨ bhwʉsi, atiibhʉhirɨ bhwaheene nchɨ ɨbhɨbharyʉ bhiyo!
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Muyo nɨmbu, Mungu ahiibhohya bhwaheenebhu ɨbhɨbharyʉ bhya mwitɨrɨgʉ bhɨnʉ reero bhereho na tabhʉʉri bhɨrataashwa momorero. Nangʉ, nɨ‑maheene kɨmwɨkɨmwɨ kʉbha arabhiibhohya imwɨ, abhaatʉ bhu ubhwisirirya ubhusuuhu!
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 “Mmbe, mʉtanyaaka mʉraryakɨ, hamwɨ mʉranywakɨ. Mʉtabha na bhwʉbha.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Amangʼana gayo gʉʉsi, bharaganyaakɨra abhaatʉ bhanʉ bhatɨɨzɨ Mungu. Wuusʉ wa mwisaarʉ ɨɨzɨ kʉbha moreenda gʉʉsi gayo.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Nawe momohye hinga ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu, na agandɨ gayo, arabhoongereererya.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 “Mʉtʉʉbhaha, imwɨ riribhita risuuhu, kʉ kʉbha Wuusʉ asɨɨgirɨ kʉbhaha ʉbhʉtɨmi bhwazɨ.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Muguryɨ ebhegero bhyanyu, mujɨ mʉbhahɨ abhahabhɨ bhɨnʉ mokobhona. Mwikorere ɨbhɨgʉzi bhɨnʉ bhɨtakʉsarɨka, mʉbhɨ ni ikibhumbɨkʉ mwisaarʉ kɨnʉ kɨtakusuuha. Iyo, atariiyo mwibhi wu ukwibha, naabha amasɨrɨbhɨ kʉsarya.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Hʉhʉʉsi hanʉ ibhibhumbɨkʉ bhyanyu bhɨrɨ, neho na zekoro zaanyu zɨrɨɨbhɨ.
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 “Sikʉ zʉʉsi, mʉbhɨ bhwaheene kohocha, umwise nu ubhutikʉ.
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Mʉbhɨ chɨmbu abhahocha bhanʉ bhakʉrɨnda ʉmʉkʉrʉ waabhʉ agarʉkɨ kurwa mubhuryakari, korereke araahunɨ ikisikʉ, bhabhɨ bhwaheene rogendo rʉmwɨ kumwigʉrɨra.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Hakɨrɨku abhahocha bhanʉ ʉmʉkʉrʉ waabhʉ arɨɨbhabhone bharamʉrɨnda aazɨ. Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, ariikonza, arabhiikarya kubhyakurya, na kʉbhahocherya!
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Naabha ʉmʉkʉrʉ arɨɨgarʉkɨ ɨɨsa inyanyɨ ubhutikʉ, hamwɨ ritabhʉʉri rya ziri, na kʉbhabhona bharɨ bhwaheene, hakɨrɨku abhahocha bhayo!
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Momenye bhwaheene ringʼana rɨnʉ, wi inyumba, angamɨnyirɨ ɨɨsa yɨnʉ umwibhi akuuza, aarɨ ariikonza, nu umwibhi ataarɨ arasikɨra yɨɨka waazɨ.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Na niimwɨ, mʉbhɨ bhwaheene ibhaga ryʉsi, kʉ kʉbha Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, araaza ribhaga rɨnʉ mʉtakwisega.”
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Akʉmara, Peetero akabhuurya Yɨɨsu, “Ʉmʉkʉrʉ, ekerenjo kɨnʉ utubhuuriirɨ itwɨ abheene, hamwɨ nɨ‑kʉ bhaatʉ bhʉʉsi?”
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Ʉmʉkʉrʉ akamʉgarukirya, “Omohocha omoheene na wu ubhwʉbhʉʉri nɨ‑wahɨ? Ne‑mohocha we eteemwa yɨnʉ, ʉmʉkʉrʉ waazɨ akʉmʉtʉʉra igʉrʉ wa abhahocha abhakɨndichazɨ, korereke abhahɨ ibhyakurya bhyabhʉ kwibhaga ryazɨ.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Hakɨrɨku omohocha wʉnʉ hanʉ ʉmʉkʉrʉ waazɨ araagarʉkɨ kurwa orogendo arabhona arakora chɨmbu aamuswajiryɨ.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, ʉmʉkʉrʉ waazɨ aratʉʉra omohocha wuyo abhɨ umwimiiririri we ebhegero bhyazɨ bhyʉsi!
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 “Nawe omohocha ʉmʉbhɨ nɨ‑wʉnʉ ahiigambɨra mokoro yaazɨ, ‘Ʉmʉkʉrʉ waanɨ arakeezera kʉgarʉka,’ ahaatanga kotema bhambʉʉsa abhakɨndichazɨ, na kurya na kunywa amarwa, kuhika aragwatwa.
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Ʉmʉkʉrʉ waazɨ aragarʉka urusikʉ nɨ ɨɨsa yɨnʉ omohocha atakwiseega. Aramotema kɨbhɨ, na kʉmʉtʉʉra iribhita imwɨmwɨ na abhaatʉ bhanʉ bhatarɨ abhaheene.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “Omohocha wʉnʉ yɨɨzɨ amiisɨɨgi gʉ ʉmʉkʉrʉ waazɨ, nawe atɨɨndirɨ kʉmʉsʉngʼaana, naabha ataasuukirɨ amaragɨrɨra gʉ ʉmʉkʉrʉ waazɨ, aratemwa zihimbʉ nzaru.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Nawe, omohocha wʉnʉ atamɨnyirɨ amiisɨɨgi gʉ ʉmʉkʉrʉ, akakora ɨngʼana yɨnʉ ikwenderwa anyaakibhwɨ, ewe aratemwa zihimbʉ suuhu. Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aahɨɨrwɨ bhyaru, bhereenderwa bhyaru, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aahɨɨrwɨ bhyaru bhʉkʉngʼu, bhereenderwa bhyaru bhʉkʉngʼu.
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 “Inyɨ niizirɨ mʉʉsɨ kwacha omorero. Naarɨ nereenda gʉbhɨ gʉmarirɨ kwaka!
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Nʉʉrʉ inyɨ, nɨnʉ ʉbhʉbhatiizi bhʉnʉ bhukwenderwa nɨbhʉsʉngʼaanɨ, na kuhika bhʉrakorwa, nɨnayʉ ɨnyaakʉ kʉrʉ.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Awɨɨ, mʉrakina niizirɨ mʉʉsɨ koreeta omorembe? Nɨrabhabhʉʉrɨra, niizirɨ kʉtaanʼya abhaatʉ.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Kwɨma nangʉ, munyumba ya abhaatʉ bhataanʉ, bhatatʉ bharataana na bhabhɨrɨ. Bhabhɨrɨ bhʉʉsi, bharataana na bhatatʉ.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Bhaabha arasaarʉkanʼya nu umwana waazɨ, nu umwana waazɨ wʉʉsi, arasaarʉkanʼya na wiisɨ. Yiiya arabha igʉrʉ wu umuucha waazɨ, umuucha wʉʉsi igʉrʉ wa unina. Uninabhyara aramʉhakaanʼya ʉmʉkamwana, ʉmʉkamwana wʉʉsi, aramʉhakaanʼya uninabhyara.”
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Akʉmara Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra abhaatʉ bha kwiribhita riyo, “Mʉraarore risaarʉ rɨratiira ʉrʉbhaara rwa nyanza, rogendo rʉmwɨ mʉrabhuga, ‘Rɨtarɨ ibhaga irɨɨhu imbura ɨratweka,’ na ɨkatweka.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Na mʉraarore ʉmʉkama gʉrarwa ʉrʉbhaara rwa rangɨ, rogendo rʉmwɨ mʉrabhuga, ‘Iryʉya rɨrabhaho,’ na nɨmbu ɨrɨ.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Imwɨ abhabhɨɨhi! Mwɨzɨ kwobhoora ichɨrɨkɨnʼyʉ chɨ ɨɨsɨ na risaarʉ. Ndora mʉratamwa komenya enzobhooro ya amangʼana ganʉ gakʉhʉrʉka zisikʉ zɨnʉ?
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 “Na kwakɨ mʉtakwisirirya imubheene kokora ganʉ gakwenderwa?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Arɨɨbhɨ ʉmʉkʉgambi arakuhira kumutiniri, mwigwanɨ nawe mʉkɨɨrɨ mʉnzɨra. Ɨrɨɨtamɨbhu, arakuhicha kumutiniri. Nu umutiniri wuyo, arakuhira kumusirikarɨ, korereke akusikiryɨ mokebhoho.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 “Nɨrakʉbhʉʉrɨra amaheene, ʉtakurwa muyo kuhika hanʉ ʉkʉmara kʉrɨha isiirɨ yʉʉsi!”
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.