Lucas 11
ikz (IKZ) vs VC
1 Rusikʉ rʉmwɨ, Yɨɨsu aarɨ ahagero harebhe, arasabha Mungu. Hanʉ aamarirɨ, wʉmwɨ wa abhɨɨga bhaazɨ akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ, utwijɨ kʉsabha Mungu, chɨmbu Yoohana Ʉmʉbhatiizi abhiijiryɨ abhɨɨga bhaazɨ.”
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Hanʉ mʉkʉsabha Mungu, mubhugɨbhu,
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Otohe ibhyakurya bhyɨtʉ bhya kɨrakabhu.
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 Na otobheerere ʉbhʉbhɨ bhwɨtʉ,
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 Akʉmara Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Tubhugɨ wʉmwɨ waanyu anʉ ʉmʉsaani, akaja wʉ ʉmʉsaani wuyo ubhutikʉ bhwa gatɨ, akamʉbhʉʉrɨra, ‘Mʉsaani waanɨ! Nɨrasabha ɨmɨkaatɨ ɨtatʉ,
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 kʉ kʉbha, ʉmʉsaani waanɨ aarɨ morogendo, ahikirɨ ɨwaanɨ, nɨtaana ibhyakurya bhyo okomoha.’
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Nawe, ʉmʉsaani wuyo akamʉgarukirya, ‘Ʉtanyaacha! Nɨmarirɨ kwigara ikisikʉ, inyɨ na abhaana bhaanɨ tuhindiirɨ, na nɨtakʉtʉra kʉbhʉʉka kokoha!’
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 “Nɨrabhabhʉʉrɨra, nʉʉrʉ arɨɨbhɨ ʉmʉʉtʉ wuyo atakʉbhʉʉka na komoha ʉmʉkɨndichazɨ ʉmʉkaatɨ kʉ kʉbha ewe nɨ‑mʉsaani waazɨ, nawe arabhʉʉka na komoha ekegero kɨnʉ akwenda, kʉ kʉbha ʉmʉkɨndichazɨ akʉʉmɨraku kʉmʉsabha.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 “Kʉgayo nɨrabhabhʉʉrɨra, mʉsabhɨ na niimwɨ mʉrahaabhwa, momohye na niimwɨ mʉrabhona. Muhunɨ ikisikʉ na niimwɨ muriigurirwa.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Wʉwʉʉsi wʉnʉ akʉsabha, arahaabhwa. Wʉnʉ akomohya, arabhona, na wʉnʉ akuhuna ikisikʉ, ariigurirwa.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 “Awɨɨ ni‑mwibhurikɨ gatɨ waanyu wʉnʉ umwana araamʉsabhɨ ʉmʉkaatɨ, aramoha riibhwɨ, hamwɨ araamʉsabhɨ iiswɨ aramoha enzoka?
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Kisha umwana araamʉsabhɨ riigɨ, heene aramoha ɨkɨtʉngʉʉri?
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Arɨɨbhɨ imwɨ abhabhɨ, mwɨzɨ kʉbhaha abhaana bhaanyu ebhegero ɨbhɨzʉmu. Wuusʉ wa mwisaarʉ atakʉtʉra kʉbhaha Ekoro Ɨndɨndu kʉkɨraho, bhanʉ bhakʉmʉsabha?”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Rusikʉ rʉmwɨ, Yɨɨsu aarɨ araheebha risambwa kʉmʉʉtʉ wʉnʉ aarɨ imuumu. Hanʉ risambwa ryamuruurɨku, ʉmʉʉtʉ wuyo akatanga kʉgamba. Abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ hayo bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Nawe, abhandɨ bhakabhuga, “Araheebha amasambwa kʉbhʉnaja bhwa Bhɨɨrizɨbhuri, ʉmʉkʉrʉ wa amasambwa!”
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Abhandɨ bhakeenda kogema Yɨɨsu, bhakamʉsabha abheereche ichɨrɨkɨnʼyʉ kurwa mwisaarʉ.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Nawe, kʉ kʉbha Yɨɨsu akamenya amiisɨɨgi gaabhʉ, akabhabhʉʉrɨra, “Arɨɨbhɨ abhaatʉ bhʉ ʉbhʉtɨmi bhʉmwɨ bhariitana, ʉbhʉtɨmi bhuyo bhʉhaagwa. Ni muyo, umujɨ gwʉgwʉsi, gʉnʉ abhaatʉ bhaamu bhatakwigwana, gʉranyaragana.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Nangʉ, arɨɨbhɨ Shɨtaani ariiyanga umwene, ʉbhʉtɨmi bhwazɨ bhuriimɨɨrɨrabhwɨ? Nɨbhabhuuriryɨ ribhuurya riyo, kʉ kʉbha mʉrabhuga nɨraheebha amasambwa kʉbhʉnaja bhwa Bhɨɨrizɨbhuri.
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Arɨɨbhɨ mʉrabhuga inyɨ nɨraheebha amasambwa kʉbhʉnaja bhwa Bhɨɨrizɨbhuri, abhahɨmba bhaanyu ebho bhahaagaheebha kʉbhʉnaja bhwa wɨɨwɨ? Igʉrʉ wa gayo, bhayo nebho bhareereche kʉbha ganʉ mʉkʉgamba gatarɨ maheene.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Nawe, arɨɨbhɨ inyɨ nɨraheebha amasambwa kʉbhʉnaja bhwa Mungu, mmbe ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu bhuhikirɨ kwa niimwɨ.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 “Mwitegeerere ekerenjo kɨnʉ! Ʉmʉʉtʉ wa amanaga ne ebheseme, araariibhɨ ebhegero bhya yɨɨka waazɨ, bhɨtakwibhwa.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Nawe, ʉmʉʉtʉ ʉwʉndɨ wa zinguru kʉmʉkɨra, araazɨ kumwitanʼya na kumuhiza, aramuruusha ebheseme bhyazɨ bhɨnʉ akwisega, aragega bhyʉsi, na kʉbhasondya abhandɨ.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atarɨ hamwɨmwɨ na niinyɨ, arɨ mbarɨka. Na wʉnʉ atakubhiringa abhaatʉ bha Mungu hamwɨmwɨ na niinyɨ, arabhasanja.
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 “Hanʉ risambwa rikurwa kʉmʉʉtʉ, rɨhaaja kʉkɨbhara ɨnʉ rɨramohya ahagero hu ukwoyeera. Nawe rɨraatamwɨ kʉhabhona, rɨhaabhuga, ‘Nɨragarʉka uwaanɨ hanʉ naruurɨ.’
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 Hanʉ rɨkʉgarʉka, rɨrabhona aangɨ inyumba yɨnʉ ɨtarikiibhwɨ na ɨkʉrirwɨ bhwaheene.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Akʉmara rɨhaaja koreeta amasambwa agandɨ muhungatɨ amabhɨ kʉrɨkɨra, gʉʉsi gahaasikɨra kʉmʉʉtʉ wuyo, na kwikara kwawɨ. Neho ubhwikari bhwʉ ʉmʉʉtʉ wuyo bhʉhaabha bhʉbhɨ kʉkɨra chɨmbu bhwarɨ.”
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ aragamba gayo, kwarɨ nʉ ʉmʉkari wʉmwɨ, mwiribhita rya abhaatʉ, akatiirya riraka ryazɨ, akabhuga, “Hakɨrɨku ʉmʉkari wʉnʉ aakwibhwirɨ no okokokoocha!”
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Yɨɨsu akabhuga, “Nawe hakɨrɨku bhʉkʉngʼu bhanʉ bhakwigwa ɨngʼana ya Mungu na kʉyɨsʉʉka!”
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Hanʉ abhaatʉ bhaarɨ bhakwaruha, Yɨɨsu akabhuga, “Abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rʉnʉ nɨ‑bhabhɨ bhʉkʉngʼu! Bhareenda ichɨrɨkɨnʼyʉ, nawe bhatakwerechwa ichɨrɨkɨnʼyʉ chʉchʉsi, kuruushaku kɨmwɨ kɨnʉ changɨ chʉ ʉmʉrʉʉtɨrɨri Yoona.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Kʉ kʉbha, arɨɨbhɨ Yoona aarɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ kʉbhaatʉ bhʉ ʉrʉbhɨri rwa Ninaawi, nɨmbu Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, wʉʉsi araabhɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ kʉbhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rʉnʉ.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 “Ribhaga ryʉ ʉmʉtɨmi Sɨrɨmaani, aareho marikiya wʉmwɨ wʉnʉ aarɨ aratema ʉrʉbhaara rwa rangɨ. Marikiya wuyo ariimɨɨrɨra mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu na kʉtɨnɨra abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rʉnʉ, kʉ kʉbha bhasariryɨ. Ewe akarwa mucharʉ cha kore korereke aazɨ iitegeerere amangʼana gu ubhwʉbhʉʉri bhwʉ ʉmʉtɨmi Sɨrɨmaani. Nangʉ nɨrabhabhʉʉrɨra, hanʉ areho ʉmʉkʉrʉ kʉkɨra Sɨrɨmaani.”
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 “Urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ, abhaatʉ bhʉ ʉrʉbhɨri rwa Ninaawi bhariimɨɨrɨra mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu hamwɨmwɨ na abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rwa nangwɨnʉ na kʉrʉtɨnɨra. Abhaatʉ bha Ninaawi bhakatiga ʉbhʉbhɨ bhwabhʉ igʉrʉ wu ukwigwa ubhurwazi bhwa Yoona. Nangʉ nɨrabhabhʉʉrɨra, hanʉ areho ʉmʉkʉrʉ kʉkɨra Yoona.
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 “Atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akugwatya ɨkɨmʉrɨ, akʉmara akakikundikirya na rihʉʉzʉ. Nawe ahaakɨtʉʉra igʉrʉ wɨ ɨkɨkʉngʉ, korereke hanʉ abhaatʉ bhakusikɨra, bharore ubhwɨrʉ.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 “Amɨɨsʉ nego ɨkɨmʉrɨ chʉ ʉmʉbhɨrɨ. Arɨɨbhɨ mahʉru, ʉmʉbhɨrɨ gwazʉ gwʉsi gʉrabha nu ubhwɨrʉ. Nawe, amɨɨsʉ gaazʉ garɨɨbhɨ marwɨrɨ, ʉmʉbhɨrɨ gwazʉ gwʉsi gʉrabha kiirimya.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Wiyangarɨrɨ ubhwɨrʉ bhʉnʉ ʉnabhwɨ mʉmʉbhɨrɨ gwazʉ, bhʉtaaza kʉbha kiirimya!
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Mmbe arɨɨbhɨ ʉmʉbhɨrɨ gwazʉ mugima gunu ubhwɨrʉ, gʉtaana kiirimya hagero hʉhʉʉsi, ʉmʉbhɨrɨ guyo gʉrabharya, chɨmbu ɨkɨmʉrɨ kɨkʉkʉmʉrɨka.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Hanʉ Yɨɨsu aamarirɨ kʉgamba gayo, Ʉmʉfarisaayo wʉmwɨ akamuginihya yɨɨka waazɨ kurya. Yɨɨsu akasikɨra, akiikara kwigari.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Ʉmʉfarisaayo wuyo akarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu, korora Yɨɨsu ararya akɨɨrɨ kwisaabha amabhoko chɨmbu imigirʉ jabhʉ gikwenderwa.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Nawe, Ʉmʉkʉrʉ akamʉbhʉʉrɨra, “Imwɨ Abhafarisaayo, mohooja ekekombe nɨ ɨsahaani kwigʉtʉ, nawe mʉʉsi waanyu, zekoro ziizwirɨ ubhwibhi nʉ ʉbhʉbhɨ.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Imwɨ abhabhɨsɨ! Wʉnʉ aabhumbirɨ igʉtʉ, atarɨ newe aabhumbirɨ na mʉʉsi?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Mʉbhasakiryɨ abhahabhɨ ebhegero bhyanyu na zekoro zaanyu zʉʉsi, neho bhyʉsi bhɨrabha bhɨbhɨngukiibhwɨ kʉbhaniimwɨ.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 “Horeera imwɨ Abhafarisaayo! Mʉrahurukirya Mungu yɨmwɨ yi ikumi nʉʉrʉ kwe ebhegero bhyu ubhwera ubhusuuhu bhʉkʉngʼu, nchʉ ʉmʉʉnyʉ, ibhitunguru, nɨ ɨbhɨndɨ, nawe mʉtakʉdɨɨrɨɨra eheene yaazɨ, mʉtamʉsɨɨgirɨ ewe! Moreenderwa kuhurukirya ikimweso, nawe mʉtɨɨbha kokora agandɨ gayo.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 “Horeera, imwɨ Abhafarisaayo! Mʉhaasɨɨga kwikara kubhitumbɨ bhye embere mʉmarwazɨrʉ, na mʉhaasɨɨga kʉkɨɨribhwa momoteera kwa bhusuuku.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 Horeera! Imwɨ mutuubhɨɨnɨ na zimbihɨra zɨnʉ zɨtakororekana, abhaatʉ bhahaazɨtaza bhatɨɨzɨ.”
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Umwija wʉmwɨ wi imigirʉ akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Umwija, hanʉ waarɨ ʉkʉgamba amangʼana gayo, ʉtʉtɨɨrɨmu na niitwɨ!”
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Na niimwɨ abhiija bhi imigirʉ, horeera! Mʉrabhiitwicha abhaatʉ imirigʉ miritʉ ji imigirʉ. Na niimwɨ, mʉtakʉbhasakirya kogega nʉʉrʉ hasuuhu!
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 “Horeera, kʉ kʉbha mʉrʉʉmbaka zimbihɨra nzʉmu kʉbharʉʉtɨrɨri, nawe abhaatʉ bhanʉ bhaabhiitirɨ abharʉʉtɨrɨri bhayo, nɨ‑bhasʉʉkʉrʉ bhaanyu!
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Ku riyo, mʉramenyeekererya kʉbha muriisirirya ganʉ bhasʉʉkʉrʉ bhaanyu bhaakʉrirɨ, kʉ kʉbha ebho bhakiita abharʉʉtɨrɨri bhayo, na niimwɨ mʉrʉʉmbaka zimbihɨra zaabhʉ.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Necho chagiriryɨ Mungu akabhuga, kubhwʉbhʉʉri bhwazɨ, ‘Nɨratʉmɨra abharʉʉtɨrɨri na abhatumwa. Nawe, bharabhiita abhamwɨ bhaabhʉ, na kʉbhanyaacha abhandɨ.’
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Kuriyo, abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rʉnʉ bharatinirwa igʉrʉ wa amasaahɨ ga abharʉʉtɨrɨri bhʉʉsi bhanʉ bhiitirwɨ, kwɨma ʉbhʉtangɨ bhwɨ ɨɨsɨ.
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 Gayo, garatangɨra kʉmasaahɨ ga Abhɨɨri kuhika kʉmasaahɨ ga Zaakariya, wʉnʉ iitirwɨ mwihekaaru rya Mungu gatɨ wa Ahagero Aharɨndu na hu ukuhurukirya ikimweso. Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rʉnʉ bharatinirwa igʉrʉ wa gayo gʉʉsi.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 “Horeera, imwɨ abhiija bhi imigirʉ! Mwigɨɨrɨ ikisikʉ kɨnʉ abhaatʉ bhangahitiirɨ, kobhona amangʼɨɨni komenya Mungu, nawe na niimwɨ abheene, mʉtaasikiirɨ. Na bhanʉ bhakwenda kusikɨra, mʉbharɨkiryɨ.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Hanʉ Yɨɨsu aaruurɨ hayo, Abhafarisaayo na abhiija bhi imigirʉ bhakatanga kʉbha bhahaari bhʉkʉngʼu kwewe. Bhaarɨ bharamubhuurya amabhuurya igʉrʉ wa amangʼana maaru,
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 korereke bhabhone kʉmʉhaatya kʉmangʼana gaazɨ.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.