Lucas 11
ikz (IKZ) vs NAA
1 Rusikʉ rʉmwɨ, Yɨɨsu aarɨ ahagero harebhe, arasabha Mungu. Hanʉ aamarirɨ, wʉmwɨ wa abhɨɨga bhaazɨ akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ, utwijɨ kʉsabha Mungu, chɨmbu Yoohana Ʉmʉbhatiizi abhiijiryɨ abhɨɨga bhaazɨ.”
1 Jesus estava orando em certo lugar e, quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: — Senhor, ensine-nos a orar como também João ensinou os discípulos dele.
2 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Hanʉ mʉkʉsabha Mungu, mubhugɨbhu,
2 Então Jesus disse:
3 Otohe ibhyakurya bhyɨtʉ bhya kɨrakabhu.
3 o pão nosso de cada dia
4 Na otobheerere ʉbhʉbhɨ bhwɨtʉ,
4 perdoa-nos os nossos pecados,
5 Akʉmara Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Tubhugɨ wʉmwɨ waanyu anʉ ʉmʉsaani, akaja wʉ ʉmʉsaani wuyo ubhutikʉ bhwa gatɨ, akamʉbhʉʉrɨra, ‘Mʉsaani waanɨ! Nɨrasabha ɨmɨkaatɨ ɨtatʉ,
5 Jesus disse ainda:
6 kʉ kʉbha, ʉmʉsaani waanɨ aarɨ morogendo, ahikirɨ ɨwaanɨ, nɨtaana ibhyakurya bhyo okomoha.’
6 porque outro amigo meu chegou de viagem e eu não tenho nada para lhe oferecer”;
7 Nawe, ʉmʉsaani wuyo akamʉgarukirya, ‘Ʉtanyaacha! Nɨmarirɨ kwigara ikisikʉ, inyɨ na abhaana bhaanɨ tuhindiirɨ, na nɨtakʉtʉra kʉbhʉʉka kokoha!’
7 e se o outro lhe responder lá de dentro: “Deixe-me em paz! A porta já está fechada, e eu e os meus filhos já estamos deitados. Não posso me levantar para lhe dar os pães”,
8 “Nɨrabhabhʉʉrɨra, nʉʉrʉ arɨɨbhɨ ʉmʉʉtʉ wuyo atakʉbhʉʉka na komoha ʉmʉkɨndichazɨ ʉmʉkaatɨ kʉ kʉbha ewe nɨ‑mʉsaani waazɨ, nawe arabhʉʉka na komoha ekegero kɨnʉ akwenda, kʉ kʉbha ʉmʉkɨndichazɨ akʉʉmɨraku kʉmʉsabha.
8 digo a vocês que, se ele não se levantar para dar esses pães por ser seu amigo, ele o fará por causa do incômodo e lhe dará tudo de que tiver necessidade.
9 “Kʉgayo nɨrabhabhʉʉrɨra, mʉsabhɨ na niimwɨ mʉrahaabhwa, momohye na niimwɨ mʉrabhona. Muhunɨ ikisikʉ na niimwɨ muriigurirwa.
9 — Por isso, digo a vocês: Peçam e lhes será dado; busquem e acharão; batam, e a porta será aberta para vocês.
10 Wʉwʉʉsi wʉnʉ akʉsabha, arahaabhwa. Wʉnʉ akomohya, arabhona, na wʉnʉ akuhuna ikisikʉ, ariigurirwa.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, a porta será aberta.
11 “Awɨɨ ni‑mwibhurikɨ gatɨ waanyu wʉnʉ umwana araamʉsabhɨ ʉmʉkaatɨ, aramoha riibhwɨ, hamwɨ araamʉsabhɨ iiswɨ aramoha enzoka?
11 Quem de vocês, sendo pai, daria uma cobra ao filho que lhe pede um peixe?
12 Kisha umwana araamʉsabhɨ riigɨ, heene aramoha ɨkɨtʉngʉʉri?
12 Ou daria um escorpião ao filho que lhe pede um ovo?
13 Arɨɨbhɨ imwɨ abhabhɨ, mwɨzɨ kʉbhaha abhaana bhaanyu ebhegero ɨbhɨzʉmu. Wuusʉ wa mwisaarʉ atakʉtʉra kʉbhaha Ekoro Ɨndɨndu kʉkɨraho, bhanʉ bhakʉmʉsabha?”
13 Ora, se vocês, que são maus, sabem dar coisas boas aos seus filhos, quanto mais o Pai celeste dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!
14 Rusikʉ rʉmwɨ, Yɨɨsu aarɨ araheebha risambwa kʉmʉʉtʉ wʉnʉ aarɨ imuumu. Hanʉ risambwa ryamuruurɨku, ʉmʉʉtʉ wuyo akatanga kʉgamba. Abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ hayo bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu.
14 Certo dia, Jesus estava expulsando um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam.
15 Nawe, abhandɨ bhakabhuga, “Araheebha amasambwa kʉbhʉnaja bhwa Bhɨɨrizɨbhuri, ʉmʉkʉrʉ wa amasambwa!”
15 Mas alguns deles diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Abhandɨ bhakeenda kogema Yɨɨsu, bhakamʉsabha abheereche ichɨrɨkɨnʼyʉ kurwa mwisaarʉ.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal vindo do céu.
17 Nawe, kʉ kʉbha Yɨɨsu akamenya amiisɨɨgi gaabhʉ, akabhabhʉʉrɨra, “Arɨɨbhɨ abhaatʉ bhʉ ʉbhʉtɨmi bhʉmwɨ bhariitana, ʉbhʉtɨmi bhuyo bhʉhaagwa. Ni muyo, umujɨ gwʉgwʉsi, gʉnʉ abhaatʉ bhaamu bhatakwigwana, gʉranyaragana.
17 Mas Jesus, sabendo o que passava pela mente deles, disse-lhes:
18 Nangʉ, arɨɨbhɨ Shɨtaani ariiyanga umwene, ʉbhʉtɨmi bhwazɨ bhuriimɨɨrɨrabhwɨ? Nɨbhabhuuriryɨ ribhuurya riyo, kʉ kʉbha mʉrabhuga nɨraheebha amasambwa kʉbhʉnaja bhwa Bhɨɨrizɨbhuri.
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como o seu reino subsistirá? Isto porque vocês dizem que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Arɨɨbhɨ mʉrabhuga inyɨ nɨraheebha amasambwa kʉbhʉnaja bhwa Bhɨɨrizɨbhuri, abhahɨmba bhaanyu ebho bhahaagaheebha kʉbhʉnaja bhwa wɨɨwɨ? Igʉrʉ wa gayo, bhayo nebho bhareereche kʉbha ganʉ mʉkʉgamba gatarɨ maheene.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os filhos de vocês os expulsam? Por isso, eles mesmos serão os juízes de vocês.
20 Nawe, arɨɨbhɨ inyɨ nɨraheebha amasambwa kʉbhʉnaja bhwa Mungu, mmbe ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu bhuhikirɨ kwa niimwɨ.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado o Reino de Deus sobre vocês.
21 “Mwitegeerere ekerenjo kɨnʉ! Ʉmʉʉtʉ wa amanaga ne ebheseme, araariibhɨ ebhegero bhya yɨɨka waazɨ, bhɨtakwibhwa.
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, todos os seus bens ficam em segurança.
22 Nawe, ʉmʉʉtʉ ʉwʉndɨ wa zinguru kʉmʉkɨra, araazɨ kumwitanʼya na kumuhiza, aramuruusha ebheseme bhyazɨ bhɨnʉ akwisega, aragega bhyʉsi, na kʉbhasondya abhandɨ.
22 Mas, se aparece alguém mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e reparte os seus despojos.
23 “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atarɨ hamwɨmwɨ na niinyɨ, arɨ mbarɨka. Na wʉnʉ atakubhiringa abhaatʉ bha Mungu hamwɨmwɨ na niinyɨ, arabhasanja.
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 “Hanʉ risambwa rikurwa kʉmʉʉtʉ, rɨhaaja kʉkɨbhara ɨnʉ rɨramohya ahagero hu ukwoyeera. Nawe rɨraatamwɨ kʉhabhona, rɨhaabhuga, ‘Nɨragarʉka uwaanɨ hanʉ naruurɨ.’
24 — Quando o espírito imundo sai de uma pessoa, anda por lugares áridos, procurando repouso. E, não o achando, diz: “Voltarei para a minha casa, de onde saí.”
25 Hanʉ rɨkʉgarʉka, rɨrabhona aangɨ inyumba yɨnʉ ɨtarikiibhwɨ na ɨkʉrirwɨ bhwaheene.
25 E, voltando, a encontra varrida e arrumada.
26 Akʉmara rɨhaaja koreeta amasambwa agandɨ muhungatɨ amabhɨ kʉrɨkɨra, gʉʉsi gahaasikɨra kʉmʉʉtʉ wuyo, na kwikara kwawɨ. Neho ubhwikari bhwʉ ʉmʉʉtʉ wuyo bhʉhaabha bhʉbhɨ kʉkɨra chɨmbu bhwarɨ.”
26 Então vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali. E o último estado daquela pessoa se torna pior do que o primeiro.
27 Hanʉ Yɨɨsu aarɨ aragamba gayo, kwarɨ nʉ ʉmʉkari wʉmwɨ, mwiribhita rya abhaatʉ, akatiirya riraka ryazɨ, akabhuga, “Hakɨrɨku ʉmʉkari wʉnʉ aakwibhwirɨ no okokokoocha!”
27 Aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava no meio da multidão, disse a ele, erguendo a voz: — Bem-aventurado o ventre que concebeu você e os seios que o amamentaram!
28 Yɨɨsu akabhuga, “Nawe hakɨrɨku bhʉkʉngʼu bhanʉ bhakwigwa ɨngʼana ya Mungu na kʉyɨsʉʉka!”
28 Jesus, porém, respondeu:
29 Hanʉ abhaatʉ bhaarɨ bhakwaruha, Yɨɨsu akabhuga, “Abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rʉnʉ nɨ‑bhabhɨ bhʉkʉngʼu! Bhareenda ichɨrɨkɨnʼyʉ, nawe bhatakwerechwa ichɨrɨkɨnʼyʉ chʉchʉsi, kuruushaku kɨmwɨ kɨnʉ changɨ chʉ ʉmʉrʉʉtɨrɨri Yoona.
29 Visto que aumentavam as multidões em volta dele, Jesus começou a dizer:
30 Kʉ kʉbha, arɨɨbhɨ Yoona aarɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ kʉbhaatʉ bhʉ ʉrʉbhɨri rwa Ninaawi, nɨmbu Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, wʉʉsi araabhɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ kʉbhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rʉnʉ.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 “Ribhaga ryʉ ʉmʉtɨmi Sɨrɨmaani, aareho marikiya wʉmwɨ wʉnʉ aarɨ aratema ʉrʉbhaara rwa rangɨ. Marikiya wuyo ariimɨɨrɨra mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu na kʉtɨnɨra abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rʉnʉ, kʉ kʉbha bhasariryɨ. Ewe akarwa mucharʉ cha kore korereke aazɨ iitegeerere amangʼana gu ubhwʉbhʉʉri bhwʉ ʉmʉtɨmi Sɨrɨmaani. Nangʉ nɨrabhabhʉʉrɨra, hanʉ areho ʉmʉkʉrʉ kʉkɨra Sɨrɨmaani.”
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará, porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E aqui está quem é maior do que Salomão.
32 “Urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ, abhaatʉ bhʉ ʉrʉbhɨri rwa Ninaawi bhariimɨɨrɨra mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu hamwɨmwɨ na abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rwa nangwɨnʉ na kʉrʉtɨnɨra. Abhaatʉ bha Ninaawi bhakatiga ʉbhʉbhɨ bhwabhʉ igʉrʉ wu ukwigwa ubhurwazi bhwa Yoona. Nangʉ nɨrabhabhʉʉrɨra, hanʉ areho ʉmʉkʉrʉ kʉkɨra Yoona.
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akugwatya ɨkɨmʉrɨ, akʉmara akakikundikirya na rihʉʉzʉ. Nawe ahaakɨtʉʉra igʉrʉ wɨ ɨkɨkʉngʉ, korereke hanʉ abhaatʉ bhakusikɨra, bharore ubhwɨrʉ.
33 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a coloca em lugar escondido, nem debaixo de um cesto, mas num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 “Amɨɨsʉ nego ɨkɨmʉrɨ chʉ ʉmʉbhɨrɨ. Arɨɨbhɨ mahʉru, ʉmʉbhɨrɨ gwazʉ gwʉsi gʉrabha nu ubhwɨrʉ. Nawe, amɨɨsʉ gaazʉ garɨɨbhɨ marwɨrɨ, ʉmʉbhɨrɨ gwazʉ gwʉsi gʉrabha kiirimya.
34 Os olhos são a lâmpada do corpo. Se os seus olhos forem bons, todo o seu corpo será cheio de luz; mas, se forem maus, o seu corpo ficará em trevas.
35 Wiyangarɨrɨ ubhwɨrʉ bhʉnʉ ʉnabhwɨ mʉmʉbhɨrɨ gwazʉ, bhʉtaaza kʉbha kiirimya!
35 Portanto, tenha cuidado para que a luz que está em você não sejam trevas.
36 Mmbe arɨɨbhɨ ʉmʉbhɨrɨ gwazʉ mugima gunu ubhwɨrʉ, gʉtaana kiirimya hagero hʉhʉʉsi, ʉmʉbhɨrɨ guyo gʉrabharya, chɨmbu ɨkɨmʉrɨ kɨkʉkʉmʉrɨka.”
36 Pois, se todo o seu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a lamparina quando ilumina você em plena luz.
37 Hanʉ Yɨɨsu aamarirɨ kʉgamba gayo, Ʉmʉfarisaayo wʉmwɨ akamuginihya yɨɨka waazɨ kurya. Yɨɨsu akasikɨra, akiikara kwigari.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para uma refeição na sua casa. Entrando na casa, Jesus tomou lugar à mesa.
38 Ʉmʉfarisaayo wuyo akarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu, korora Yɨɨsu ararya akɨɨrɨ kwisaabha amabhoko chɨmbu imigirʉ jabhʉ gikwenderwa.
38 O fariseu admirou-se ao ver que Jesus não tinha se lavado antes de comer.
39 Nawe, Ʉmʉkʉrʉ akamʉbhʉʉrɨra, “Imwɨ Abhafarisaayo, mohooja ekekombe nɨ ɨsahaani kwigʉtʉ, nawe mʉʉsi waanyu, zekoro ziizwirɨ ubhwibhi nʉ ʉbhʉbhɨ.
39 Mas o Senhor lhe disse:
40 Imwɨ abhabhɨsɨ! Wʉnʉ aabhumbirɨ igʉtʉ, atarɨ newe aabhumbirɨ na mʉʉsi?
40 Seus tolos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 Mʉbhasakiryɨ abhahabhɨ ebhegero bhyanyu na zekoro zaanyu zʉʉsi, neho bhyʉsi bhɨrabha bhɨbhɨngukiibhwɨ kʉbhaniimwɨ.
41 Mas deem como esmola o que está dentro do copo e do prato, e tudo lhes será limpo.
42 “Horeera imwɨ Abhafarisaayo! Mʉrahurukirya Mungu yɨmwɨ yi ikumi nʉʉrʉ kwe ebhegero bhyu ubhwera ubhusuuhu bhʉkʉngʼu, nchʉ ʉmʉʉnyʉ, ibhitunguru, nɨ ɨbhɨndɨ, nawe mʉtakʉdɨɨrɨɨra eheene yaazɨ, mʉtamʉsɨɨgirɨ ewe! Moreenderwa kuhurukirya ikimweso, nawe mʉtɨɨbha kokora agandɨ gayo.
42 Mas ai de vocês, fariseus! Porque vocês dão o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças, e desprezam a justiça e o amor de Deus. Vocês deveriam fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 “Horeera, imwɨ Abhafarisaayo! Mʉhaasɨɨga kwikara kubhitumbɨ bhye embere mʉmarwazɨrʉ, na mʉhaasɨɨga kʉkɨɨribhwa momoteera kwa bhusuuku.
43 Ai de vocês, fariseus! Porque gostam da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 Horeera! Imwɨ mutuubhɨɨnɨ na zimbihɨra zɨnʉ zɨtakororekana, abhaatʉ bhahaazɨtaza bhatɨɨzɨ.”
44 Ai de vocês que são como as sepulturas invisíveis, sobre as quais as pessoas passam sem perceber!
45 Umwija wʉmwɨ wi imigirʉ akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Umwija, hanʉ waarɨ ʉkʉgamba amangʼana gayo, ʉtʉtɨɨrɨmu na niitwɨ!”
45 Então, tomando a palavra, um dos intérpretes da Lei disse a Jesus: — Mestre, ao dizer estas coisas o senhor está ofendendo também a nós!
46 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Na niimwɨ abhiija bhi imigirʉ, horeera! Mʉrabhiitwicha abhaatʉ imirigʉ miritʉ ji imigirʉ. Na niimwɨ, mʉtakʉbhasakirya kogega nʉʉrʉ hasuuhu!
46 Mas Jesus respondeu:
47 “Horeera, kʉ kʉbha mʉrʉʉmbaka zimbihɨra nzʉmu kʉbharʉʉtɨrɨri, nawe abhaatʉ bhanʉ bhaabhiitirɨ abharʉʉtɨrɨri bhayo, nɨ‑bhasʉʉkʉrʉ bhaanyu!
47 Ai de vocês! Porque edificam os túmulos dos profetas que os pais de vocês assassinaram.
48 Ku riyo, mʉramenyeekererya kʉbha muriisirirya ganʉ bhasʉʉkʉrʉ bhaanyu bhaakʉrirɨ, kʉ kʉbha ebho bhakiita abharʉʉtɨrɨri bhayo, na niimwɨ mʉrʉʉmbaka zimbihɨra zaabhʉ.
48 Assim, são testemunhas e aprovam com cumplicidade as obras dos pais de vocês; porque eles mataram os profetas, e vocês edificam túmulos para eles.
49 Necho chagiriryɨ Mungu akabhuga, kubhwʉbhʉʉri bhwazɨ, ‘Nɨratʉmɨra abharʉʉtɨrɨri na abhatumwa. Nawe, bharabhiita abhamwɨ bhaabhʉ, na kʉbhanyaacha abhandɨ.’
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: “Mandarei para eles profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão”,
50 Kuriyo, abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rʉnʉ bharatinirwa igʉrʉ wa amasaahɨ ga abharʉʉtɨrɨri bhʉʉsi bhanʉ bhiitirwɨ, kwɨma ʉbhʉtangɨ bhwɨ ɨɨsɨ.
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo,
51 Gayo, garatangɨra kʉmasaahɨ ga Abhɨɨri kuhika kʉmasaahɨ ga Zaakariya, wʉnʉ iitirwɨ mwihekaaru rya Mungu gatɨ wa Ahagero Aharɨndu na hu ukuhurukirya ikimweso. Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rʉnʉ bharatinirwa igʉrʉ wa gayo gʉʉsi.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o santuário. Sim, eu afirmo a vocês que se pedirão contas a esta geração.
52 “Horeera, imwɨ abhiija bhi imigirʉ! Mwigɨɨrɨ ikisikʉ kɨnʉ abhaatʉ bhangahitiirɨ, kobhona amangʼɨɨni komenya Mungu, nawe na niimwɨ abheene, mʉtaasikiirɨ. Na bhanʉ bhakwenda kusikɨra, mʉbharɨkiryɨ.”
52 Ai de vocês, intérpretes da Lei! Porque vocês pegaram a chave do conhecimento. No entanto, vocês mesmos não entraram e impediram os que estavam entrando.
53 Hanʉ Yɨɨsu aaruurɨ hayo, Abhafarisaayo na abhiija bhi imigirʉ bhakatanga kʉbha bhahaari bhʉkʉngʼu kwewe. Bhaarɨ bharamubhuurya amabhuurya igʉrʉ wa amangʼana maaru,
53 Quando Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a contestá-lo com veemência, fazendo perguntas a respeito de muitos assuntos,
54 korereke bhabhone kʉmʉhaatya kʉmangʼana gaazɨ.
54 com o objetivo de tirar daquilo que ele dizia um motivo para o acusar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.