Lucas 10
ikz (IKZ) vs BKJ
1 Mmbe, akʉmara Ʉmʉkʉrʉ Yɨɨsu akarobhora abhɨɨga abhandɨ merongo muhungatɨ na bhabhɨrɨ. Akabhatʉma bhabhɨrɨ bhabhɨrɨ, bhamʉkangatɨrɨ kuja zɨmbɨri zʉʉsi na ahagero hʉʉsi, hanʉ ɨɨndirɨ kuhika umwene.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Amagesa maaru, nawe abhahocha, nɨ‑bhasuuhu. Mmbe mʉsabhɨ Mungu newe umwene mʉgʉndʉ, korereke atʉmɨ abhahocha mʉmʉgʉndʉ gwazɨ, bhagese.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Imwɨ mujɨ, nawe, nɨrabhatʉma ncha zɨngʼʉndu gatɨ wa zisuuzɨ.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Mʉtagega ɨkɨgʉzi cha zimpirya, ɨsakwa, hamwɨ ibhikwɨra, na mʉrɨɨbhɨ mʉnzɨra, mʉtakeerya mʉʉtʉ wʉwʉʉsi.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 “Hanʉ mʉraasikɨrɨ munyumba mokeerye abhaatʉ bhaamu, ‘Mʉbhɨ no omorembe!’
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Arɨɨbhɨ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ amɨnyirɨ muyo, nɨ‑mʉsɨɨgi wo omorembe, omorembe gʉrasaaga hamwɨmwɨ neewe. Nawe, arɨɨbhɨ atariimu ʉmʉʉtʉ wo omorembe, omorembe gwanyu gʉrabhagarʉkɨra.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Mʉtabha mʉraja kuhindɨra nyumba yɨndɨ, mwikarɨ mumujɨ gʉnʉ mwasikiirɨ, muryɨ na kunywa bhɨnʉ bhakʉbhaha, kʉ kʉbha omohocha areenderwa kurihwa amarihi gaazɨ.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Hanʉ mʉraasikɨrɨ mumujɨ na bhaamu bhabhaginihyɨ, muryɨ ibhyakurya bhɨnʉ bharɨɨbhahɨ.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Mohorye abharwɨrɨ bhaamu, mʉbhabhʉʉrɨrɨ, ‘Ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu bhʉraariirɨ!’
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Nawe, mʉraasikɨrɨ mumujɨ na bhaamu bhatabhaginihya, mʉhɨtɨ mʉzɨmbɨri, mʉrabhuga,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‘Naabha urutu rwʉ ʉrʉbhɨri rwanyu rʉnʉ rugwatirɨ kʉmagʉrʉ gɨɨtʉ, tʉrakʉngʼʉta, ɨbhɨ ekerenjo kʉbhaniimwɨ.’ Nawe, momenye, ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu bhʉraariirɨ!
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Nɨrabhabhʉʉrɨra, urusikʉ rʉnʉ Mungu akʉtɨnɨra abhaatʉ bha kʉʉsɨ, aratɨnɨra abhaatʉ bhʉ ʉrʉbhɨri ruyo kʉkɨra chɨmbu aabhatiniirɨ abhaatʉ bha Sodoma!
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Horeera imwɨ abhaatʉ bha Korazini! Horeera imwɨ bha Bhɨtɨsaida! Angabhɨɨrɨ ɨbhɨsɨgʉ bhɨnʉ bhyakʉriibhwɨ kwa niimwɨ, bhyangakʉrirwɨ mʉzɨmbɨri za abhasarya bha Tiiro na Sidʉʉni, bhaarɨ bharatiga ʉbhʉbhɨ bhwabhʉ kukwibhoha amagonera na kwihaka riibhu.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Nawe urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ, Mungu arabhatɨnɨra imwɨ kʉkɨra abhaatʉ bha Tiiro na Sidʉʉni!
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 “Na niimwɨ, abhaatʉ bha Kapɨrinaumu, muriiseega mʉratiiribhwa kuhika mwisaarʉ? Zɨyi! Nawe muriikibhwa kuhika nyaari!”
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Akʉmara, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ araabhiitegeerere imwɨ, anyiitegeerere inyɨ, nʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ araabhaangɨ imwɨ, anyangirɨ inyɨ, na wʉnʉ araanyangɨ, amwangirɨ wʉnʉ antumirɨ.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Akʉmara, abhɨɨga bhayo merongo muhungatɨ na bhabhɨrɨ bhakagarʉka, bhazʉmɨɨrwɨ. Bhakabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Ʉmʉkʉrʉ wɨɨtʉ, nʉʉrʉ amasambwa gatusuukirɨ, hanʉ twarɨ tʉragaheebha kuriina ryazʉ!”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Akabhagarukirya, “Nɨkarora Shɨtaani ariika kurwa mwisaarʉ chʉ ʉrʉkʉbha.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Nangʉ momenye kʉbha, nɨbhahɨɨrɨ ʉbhʉnaja igʉrʉ wa zinguru zʉʉsi zu umubhisa wuyo, na mʉranaja kogenda gatɨ wa zenzoka nɨ ɨbhɨtʉngʉʉri na kʉbhɨtaza. Kɨtareeho kegero chʉchʉsi kɨnʉ kɨkʉbhanyahaara.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 “Nʉʉrʉbhu mʉtazomerwa, kʉ kʉbha amasambwa garabhasʉʉka, nawe mozomerwe kʉbha amariina gaanyu gaandikirwɨ mwisaarʉ.”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Ribhaga riyo, Yɨɨsu akazomerwa bhʉkʉngʼu kʉbhʉnaja bhwe Ekoro Ɨndɨndu, akabhuga, “Bhaabha, Ʉmʉkʉrʉ wa risaarʉ nɨ ɨɨsɨ, ʉzʉmiryɨ, kʉ kʉbha amangʼana ganʉ, ʉbhabhisirɨ bha amangʼɨɨni na abhasʉmi, ʉkagatʉʉra habhwɨrʉ kʉbhanʉ bhanu ubhwisirirya ncha abhaana abhasuuhu. Ɨbhu nɨmbu yakʉzʉmɨɨrɨ.”
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Akʉmara akabhabhʉʉrɨra, “Bhaabha angʼɨɨrɨ bhyʉsi. Atareeho wʉnʉ ɨɨzɨ Umwana, kuruushaku Bhaabha umwene. Na atareeho wʉnʉ ɨɨzɨ Bhaabha, kuruushaku Umwana, na wʉwʉʉsi wʉnʉ Umwana areende kumwerecha.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Neho Yɨɨsu akarora abhɨɨga bhaazɨ, akabhabhʉʉrɨra abheene, “Hakɨrɨku imwɨ, kʉ kʉbha mʉrarora amangʼana ganʉ na amɨɨsʉ gaanyu!
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Nɨrabhabhʉʉrɨra, abharʉʉtɨrɨri bhaaru na abhatɨmi bhaarɨ bhariigomba korora ganʉ mokorora, nawe bhataagarʉʉzɨ, na kwigwa ganʉ imwɨ mukwigwa, nawe bhataagigwirɨ.”
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Rusikʉ rʉmwɨ, umwija wʉmwɨ wi imigirʉ ja Musa akiimɨɨrɨra, akabhuurya Yɨɨsu ribhuurya ryo okomogema, akabhuga, “Umwija, nekore ingʼanakɨ korereke nɨgabhɨ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Yandikirwɨbhwɨ mumigirʉ? Orobhoorabhwɨ?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Akamʉgarukirya, “Jandikirwɨ, ‘Ʉmʉsɨɨgɨ Ʉmʉkʉrʉ Mungu waazʉ kumwʉyʉ gwazʉ gwʉsi, kokoro yaazʉ yʉʉsi, kʉmanaga gaazʉ gʉʉsi, na kʉmangʼɨɨni gaazʉ gʉʉsi.’ Na ‘Ʉmʉsɨɨgɨ nyarʉbhɨri waazʉ chɨmbu wisɨɨgirɨ aumwene.’”
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉgarukiiryɨ bhwaheene! Korabhu, ʉrabhona ʉbhʉhʉru.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Nawe, umwija wi imigirʉ wuyo, aarɨ areenda kwerecha ne‑we eheene mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu, necho chagiriryɨ akabhuurya Yɨɨsu, “Na nyarʉbhɨri waanɨ, nɨ‑wɨɨwɨ?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Akamʉgarukirya, “Ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, aarɨ ararwa Yɨrusarɨɨmu, araja Yɨriko. Mʉnzɨra, akarumana na abhiibhi. Abhiibhi bhayo, bhakamotema bhʉkʉngʼu, bhakamʉnyahaara, bhakamwibhɨra amiibhoho, bhakamutiga areenda kutinʼya.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 “Mmbe, ʉbhʉzʉmu kʉnzɨra yiyo, kuhaani wʉmwɨ aarɨ arahɨta. Hanʉ aamʉrʉʉzɨ ʉmʉʉtʉ wuyo, akahɨta rusizʉ wɨ ɨnzɨra.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Akʉmara akahɨta Ʉmʉraawi wʉmwɨ, hanʉ aamʉrʉʉzɨ, wʉʉsi akahɨta rusizʉ wɨ ɨnzɨra.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 “Akʉmara akaaza Ʉmʉsamaariya wʉmwɨ, wʉnʉ aarɨ morogendo. Hanʉ aamʉrʉʉzɨ, akamororera ɨbhɨgʉngi.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Akamujaku, akamʉragʉra amagaati gaazɨ kwa kʉgatʉʉrɨra idivaayi na amaguta, akagabhoha. Akʉmara akamutiirya kʉtɨkɨrɨ yaazɨ, akamuhira munyumba ya abhagini, akamurwarya muyo. Ʉmʉsamaariya umwerya we ekoro|alt="Msamaria mwema" src="GT00071b.tif" size="col" loc="LUK 10:34" copy="Gordon Thompson © 2012 Wycliffe Bible Translators, Inc." ref="10:32-34"
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 “Tabhʉʉri waho, akahurucha zidinaari ibhɨrɨ, akamoha wi inyumba, akamʉbhʉʉrɨra, ‘Murwaryɨ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ, na amarihi ganʉ gareenderwe igʉrʉ waazɨ, hanʉ nɨraagarʉkɨ nɨrakʉrɨha.’ ”
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Neho Yɨɨsu akabhuurya umwija wi migirʉ wuyo, “Ʉrakina nɨ‑wahɨ gatɨ wa bhatatʉ bhayo, nɨ‑nyarʉbhɨri wʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aatɨmirwɨ na abhiibhi?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Akamʉgarukirya, “Wʉnʉ aamʉrʉrɨɨrɨ ɨbhɨgʉngi.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ, bhaarɨ morogendo, bhakasikɨra mʉrʉbhɨri rʉmwɨ. Mʉrʉbhɨri muyo, kwarɨ nʉ ʉmʉkari wʉmwɨ, iriina ryazɨ Maarita, akabhaginihya yɨɨka waazɨ.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Ʉmʉkari wuyo, aarɨ na umwabhʉ, arabhirikirwa Mariyamu. Ewe akiikara haguhɨ na amagʉrʉ ga Yɨɨsu, aramwitegeerera.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Maarita, akabha aranyaaka ne emeremo myaru, neho akaja kwa Yɨɨsu, akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ wɨɨtʉ, ʉtakʉdɨɨrɨɨra korora umwɨtʉ antigiire emeremo inyimwene? Nɨrasabha ʉmʉbhʉʉrɨrɨ ansakiryɨ!”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Maarita, Maarita. Ʉranyaaka igʉrʉ wa amangʼana maaru.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Nawe rereenderwa rɨmwɨbhu, na Mariyamu arʉbhwɨrɨ ingʼana izʉmu, rɨnʉ atareeho wa kumuruusha.”
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.