Lucas 10

ikz (IKZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mmbe, akʉmara Ʉmʉkʉrʉ Yɨɨsu akarobhora abhɨɨga abhandɨ merongo muhungatɨ na bhabhɨrɨ. Akabhatʉma bhabhɨrɨ bhabhɨrɨ, bhamʉkangatɨrɨ kuja zɨmbɨri zʉʉsi na ahagero hʉʉsi, hanʉ ɨɨndirɨ kuhika umwene.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Amagesa maaru, nawe abhahocha, nɨ‑bhasuuhu. Mmbe mʉsabhɨ Mungu newe umwene mʉgʉndʉ, korereke atʉmɨ abhahocha mʉmʉgʉndʉ gwazɨ, bhagese.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Imwɨ mujɨ, nawe, nɨrabhatʉma ncha zɨngʼʉndu gatɨ wa zisuuzɨ.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Mʉtagega ɨkɨgʉzi cha zimpirya, ɨsakwa, hamwɨ ibhikwɨra, na mʉrɨɨbhɨ mʉnzɨra, mʉtakeerya mʉʉtʉ wʉwʉʉsi.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Hanʉ mʉraasikɨrɨ munyumba mokeerye abhaatʉ bhaamu, ‘Mʉbhɨ no omorembe!’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Arɨɨbhɨ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ amɨnyirɨ muyo, nɨ‑mʉsɨɨgi wo omorembe, omorembe gʉrasaaga hamwɨmwɨ neewe. Nawe, arɨɨbhɨ atariimu ʉmʉʉtʉ wo omorembe, omorembe gwanyu gʉrabhagarʉkɨra.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Mʉtabha mʉraja kuhindɨra nyumba yɨndɨ, mwikarɨ mumujɨ gʉnʉ mwasikiirɨ, muryɨ na kunywa bhɨnʉ bhakʉbhaha, kʉ kʉbha omohocha areenderwa kurihwa amarihi gaazɨ.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 “Hanʉ mʉraasikɨrɨ mumujɨ na bhaamu bhabhaginihyɨ, muryɨ ibhyakurya bhɨnʉ bharɨɨbhahɨ.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Mohorye abharwɨrɨ bhaamu, mʉbhabhʉʉrɨrɨ, ‘Ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu bhʉraariirɨ!’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Nawe, mʉraasikɨrɨ mumujɨ na bhaamu bhatabhaginihya, mʉhɨtɨ mʉzɨmbɨri, mʉrabhuga,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘Naabha urutu rwʉ ʉrʉbhɨri rwanyu rʉnʉ rugwatirɨ kʉmagʉrʉ gɨɨtʉ, tʉrakʉngʼʉta, ɨbhɨ ekerenjo kʉbhaniimwɨ.’ Nawe, momenye, ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu bhʉraariirɨ!
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Nɨrabhabhʉʉrɨra, urusikʉ rʉnʉ Mungu akʉtɨnɨra abhaatʉ bha kʉʉsɨ, aratɨnɨra abhaatʉ bhʉ ʉrʉbhɨri ruyo kʉkɨra chɨmbu aabhatiniirɨ abhaatʉ bha Sodoma!
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Horeera imwɨ abhaatʉ bha Korazini! Horeera imwɨ bha Bhɨtɨsaida! Angabhɨɨrɨ ɨbhɨsɨgʉ bhɨnʉ bhyakʉriibhwɨ kwa niimwɨ, bhyangakʉrirwɨ mʉzɨmbɨri za abhasarya bha Tiiro na Sidʉʉni, bhaarɨ bharatiga ʉbhʉbhɨ bhwabhʉ kukwibhoha amagonera na kwihaka riibhu.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Nawe urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ, Mungu arabhatɨnɨra imwɨ kʉkɨra abhaatʉ bha Tiiro na Sidʉʉni!
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 “Na niimwɨ, abhaatʉ bha Kapɨrinaumu, muriiseega mʉratiiribhwa kuhika mwisaarʉ? Zɨyi! Nawe muriikibhwa kuhika nyaari!”
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Akʉmara, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ araabhiitegeerere imwɨ, anyiitegeerere inyɨ, nʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ araabhaangɨ imwɨ, anyangirɨ inyɨ, na wʉnʉ araanyangɨ, amwangirɨ wʉnʉ antumirɨ.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Akʉmara, abhɨɨga bhayo merongo muhungatɨ na bhabhɨrɨ bhakagarʉka, bhazʉmɨɨrwɨ. Bhakabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Ʉmʉkʉrʉ wɨɨtʉ, nʉʉrʉ amasambwa gatusuukirɨ, hanʉ twarɨ tʉragaheebha kuriina ryazʉ!”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Akabhagarukirya, “Nɨkarora Shɨtaani ariika kurwa mwisaarʉ chʉ ʉrʉkʉbha.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Nangʉ momenye kʉbha, nɨbhahɨɨrɨ ʉbhʉnaja igʉrʉ wa zinguru zʉʉsi zu umubhisa wuyo, na mʉranaja kogenda gatɨ wa zenzoka nɨ ɨbhɨtʉngʉʉri na kʉbhɨtaza. Kɨtareeho kegero chʉchʉsi kɨnʉ kɨkʉbhanyahaara.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 “Nʉʉrʉbhu mʉtazomerwa, kʉ kʉbha amasambwa garabhasʉʉka, nawe mozomerwe kʉbha amariina gaanyu gaandikirwɨ mwisaarʉ.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Ribhaga riyo, Yɨɨsu akazomerwa bhʉkʉngʼu kʉbhʉnaja bhwe Ekoro Ɨndɨndu, akabhuga, “Bhaabha, Ʉmʉkʉrʉ wa risaarʉ nɨ ɨɨsɨ, ʉzʉmiryɨ, kʉ kʉbha amangʼana ganʉ, ʉbhabhisirɨ bha amangʼɨɨni na abhasʉmi, ʉkagatʉʉra habhwɨrʉ kʉbhanʉ bhanu ubhwisirirya ncha abhaana abhasuuhu. Ɨbhu nɨmbu yakʉzʉmɨɨrɨ.”
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Akʉmara akabhabhʉʉrɨra, “Bhaabha angʼɨɨrɨ bhyʉsi. Atareeho wʉnʉ ɨɨzɨ Umwana, kuruushaku Bhaabha umwene. Na atareeho wʉnʉ ɨɨzɨ Bhaabha, kuruushaku Umwana, na wʉwʉʉsi wʉnʉ Umwana areende kumwerecha.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Neho Yɨɨsu akarora abhɨɨga bhaazɨ, akabhabhʉʉrɨra abheene, “Hakɨrɨku imwɨ, kʉ kʉbha mʉrarora amangʼana ganʉ na amɨɨsʉ gaanyu!
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Nɨrabhabhʉʉrɨra, abharʉʉtɨrɨri bhaaru na abhatɨmi bhaarɨ bhariigomba korora ganʉ mokorora, nawe bhataagarʉʉzɨ, na kwigwa ganʉ imwɨ mukwigwa, nawe bhataagigwirɨ.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Rusikʉ rʉmwɨ, umwija wʉmwɨ wi imigirʉ ja Musa akiimɨɨrɨra, akabhuurya Yɨɨsu ribhuurya ryo okomogema, akabhuga, “Umwija, nekore ingʼanakɨ korereke nɨgabhɨ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Yandikirwɨbhwɨ mumigirʉ? Orobhoorabhwɨ?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Akamʉgarukirya, “Jandikirwɨ, ‘Ʉmʉsɨɨgɨ Ʉmʉkʉrʉ Mungu waazʉ kumwʉyʉ gwazʉ gwʉsi, kokoro yaazʉ yʉʉsi, kʉmanaga gaazʉ gʉʉsi, na kʉmangʼɨɨni gaazʉ gʉʉsi.’ Na ‘Ʉmʉsɨɨgɨ nyarʉbhɨri waazʉ chɨmbu wisɨɨgirɨ aumwene.’”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉgarukiiryɨ bhwaheene! Korabhu, ʉrabhona ʉbhʉhʉru.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Nawe, umwija wi imigirʉ wuyo, aarɨ areenda kwerecha ne‑we eheene mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu, necho chagiriryɨ akabhuurya Yɨɨsu, “Na nyarʉbhɨri waanɨ, nɨ‑wɨɨwɨ?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Akamʉgarukirya, “Ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, aarɨ ararwa Yɨrusarɨɨmu, araja Yɨriko. Mʉnzɨra, akarumana na abhiibhi. Abhiibhi bhayo, bhakamotema bhʉkʉngʼu, bhakamʉnyahaara, bhakamwibhɨra amiibhoho, bhakamutiga areenda kutinʼya.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 “Mmbe, ʉbhʉzʉmu kʉnzɨra yiyo, kuhaani wʉmwɨ aarɨ arahɨta. Hanʉ aamʉrʉʉzɨ ʉmʉʉtʉ wuyo, akahɨta rusizʉ wɨ ɨnzɨra.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Akʉmara akahɨta Ʉmʉraawi wʉmwɨ, hanʉ aamʉrʉʉzɨ, wʉʉsi akahɨta rusizʉ wɨ ɨnzɨra.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 “Akʉmara akaaza Ʉmʉsamaariya wʉmwɨ, wʉnʉ aarɨ morogendo. Hanʉ aamʉrʉʉzɨ, akamororera ɨbhɨgʉngi.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Akamujaku, akamʉragʉra amagaati gaazɨ kwa kʉgatʉʉrɨra idivaayi na amaguta, akagabhoha. Akʉmara akamutiirya kʉtɨkɨrɨ yaazɨ, akamuhira munyumba ya abhagini, akamurwarya muyo. Ʉmʉsamaariya umwerya we ekoro|alt="Msamaria mwema" src="GT00071b.tif" size="col" loc="LUK 10:34" copy="Gordon Thompson © 2012 Wycliffe Bible Translators, Inc." ref="10:32-34"
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 “Tabhʉʉri waho, akahurucha zidinaari ibhɨrɨ, akamoha wi inyumba, akamʉbhʉʉrɨra, ‘Murwaryɨ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ, na amarihi ganʉ gareenderwe igʉrʉ waazɨ, hanʉ nɨraagarʉkɨ nɨrakʉrɨha.’ ”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Neho Yɨɨsu akabhuurya umwija wi migirʉ wuyo, “Ʉrakina nɨ‑wahɨ gatɨ wa bhatatʉ bhayo, nɨ‑nyarʉbhɨri wʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aatɨmirwɨ na abhiibhi?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Akamʉgarukirya, “Wʉnʉ aamʉrʉrɨɨrɨ ɨbhɨgʉngi.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ, bhaarɨ morogendo, bhakasikɨra mʉrʉbhɨri rʉmwɨ. Mʉrʉbhɨri muyo, kwarɨ nʉ ʉmʉkari wʉmwɨ, iriina ryazɨ Maarita, akabhaginihya yɨɨka waazɨ.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ʉmʉkari wuyo, aarɨ na umwabhʉ, arabhirikirwa Mariyamu. Ewe akiikara haguhɨ na amagʉrʉ ga Yɨɨsu, aramwitegeerera.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Maarita, akabha aranyaaka ne emeremo myaru, neho akaja kwa Yɨɨsu, akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ wɨɨtʉ, ʉtakʉdɨɨrɨɨra korora umwɨtʉ antigiire emeremo inyimwene? Nɨrasabha ʉmʉbhʉʉrɨrɨ ansakiryɨ!”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Maarita, Maarita. Ʉranyaaka igʉrʉ wa amangʼana maaru.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Nawe rereenderwa rɨmwɨbhu, na Mariyamu arʉbhwɨrɨ ingʼana izʉmu, rɨnʉ atareeho wa kumuruusha.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.