Lucas 10
ikz (IKZ) vs ACF
1 Mmbe, akʉmara Ʉmʉkʉrʉ Yɨɨsu akarobhora abhɨɨga abhandɨ merongo muhungatɨ na bhabhɨrɨ. Akabhatʉma bhabhɨrɨ bhabhɨrɨ, bhamʉkangatɨrɨ kuja zɨmbɨri zʉʉsi na ahagero hʉʉsi, hanʉ ɨɨndirɨ kuhika umwene.
1 E depois disto designou o Senhor ainda outros setenta, e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Amagesa maaru, nawe abhahocha, nɨ‑bhasuuhu. Mmbe mʉsabhɨ Mungu newe umwene mʉgʉndʉ, korereke atʉmɨ abhahocha mʉmʉgʉndʉ gwazɨ, bhagese.
2 E dizia-lhes: Grande é, em verdade, a seara, mas os obreiros são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que envie obreiros para a sua seara.
3 Imwɨ mujɨ, nawe, nɨrabhatʉma ncha zɨngʼʉndu gatɨ wa zisuuzɨ.
3 Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.
4 Mʉtagega ɨkɨgʉzi cha zimpirya, ɨsakwa, hamwɨ ibhikwɨra, na mʉrɨɨbhɨ mʉnzɨra, mʉtakeerya mʉʉtʉ wʉwʉʉsi.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Hanʉ mʉraasikɨrɨ munyumba mokeerye abhaatʉ bhaamu, ‘Mʉbhɨ no omorembe!’
5 E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz seja nesta casa.
6 Arɨɨbhɨ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ amɨnyirɨ muyo, nɨ‑mʉsɨɨgi wo omorembe, omorembe gʉrasaaga hamwɨmwɨ neewe. Nawe, arɨɨbhɨ atariimu ʉmʉʉtʉ wo omorembe, omorembe gwanyu gʉrabhagarʉkɨra.
6 E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.
7 Mʉtabha mʉraja kuhindɨra nyumba yɨndɨ, mwikarɨ mumujɨ gʉnʉ mwasikiirɨ, muryɨ na kunywa bhɨnʉ bhakʉbhaha, kʉ kʉbha omohocha areenderwa kurihwa amarihi gaazɨ.
7 E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Hanʉ mʉraasikɨrɨ mumujɨ na bhaamu bhabhaginihyɨ, muryɨ ibhyakurya bhɨnʉ bharɨɨbhahɨ.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Mohorye abharwɨrɨ bhaamu, mʉbhabhʉʉrɨrɨ, ‘Ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu bhʉraariirɨ!’
9 E curai os enfermos que nela houver, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Nawe, mʉraasikɨrɨ mumujɨ na bhaamu bhatabhaginihya, mʉhɨtɨ mʉzɨmbɨri, mʉrabhuga,
10 Mas em qualquer cidade, em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:
11 ‘Naabha urutu rwʉ ʉrʉbhɨri rwanyu rʉnʉ rugwatirɨ kʉmagʉrʉ gɨɨtʉ, tʉrakʉngʼʉta, ɨbhɨ ekerenjo kʉbhaniimwɨ.’ Nawe, momenye, ʉbhʉtɨmi bhwa Mungu bhʉraariirɨ!
11 Até o pó, que da vossa cidade se nos pegou, sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto, que já o reino de Deus é chegado a vós.
12 Nɨrabhabhʉʉrɨra, urusikʉ rʉnʉ Mungu akʉtɨnɨra abhaatʉ bha kʉʉsɨ, aratɨnɨra abhaatʉ bhʉ ʉrʉbhɨri ruyo kʉkɨra chɨmbu aabhatiniirɨ abhaatʉ bha Sodoma!
12 E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Horeera imwɨ abhaatʉ bha Korazini! Horeera imwɨ bha Bhɨtɨsaida! Angabhɨɨrɨ ɨbhɨsɨgʉ bhɨnʉ bhyakʉriibhwɨ kwa niimwɨ, bhyangakʉrirwɨ mʉzɨmbɨri za abhasarya bha Tiiro na Sidʉʉni, bhaarɨ bharatiga ʉbhʉbhɨ bhwabhʉ kukwibhoha amagonera na kwihaka riibhu.
13 Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco e cinza, se teriam arrependido.
14 Nawe urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ, Mungu arabhatɨnɨra imwɨ kʉkɨra abhaatʉ bha Tiiro na Sidʉʉni!
14 Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor, no juízo, do que para vós.
15 “Na niimwɨ, abhaatʉ bha Kapɨrinaumu, muriiseega mʉratiiribhwa kuhika mwisaarʉ? Zɨyi! Nawe muriikibhwa kuhika nyaari!”
15 E tu, Cafarnaum, que te levantaste até ao céu, até ao inferno serás abatida.
16 Akʉmara, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ araabhiitegeerere imwɨ, anyiitegeerere inyɨ, nʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ araabhaangɨ imwɨ, anyangirɨ inyɨ, na wʉnʉ araanyangɨ, amwangirɨ wʉnʉ antumirɨ.”
16 Quem vos ouve a vós, a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Akʉmara, abhɨɨga bhayo merongo muhungatɨ na bhabhɨrɨ bhakagarʉka, bhazʉmɨɨrwɨ. Bhakabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Ʉmʉkʉrʉ wɨɨtʉ, nʉʉrʉ amasambwa gatusuukirɨ, hanʉ twarɨ tʉragaheebha kuriina ryazʉ!”
17 E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.
18 Akabhagarukirya, “Nɨkarora Shɨtaani ariika kurwa mwisaarʉ chʉ ʉrʉkʉbha.
18 E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Nangʉ momenye kʉbha, nɨbhahɨɨrɨ ʉbhʉnaja igʉrʉ wa zinguru zʉʉsi zu umubhisa wuyo, na mʉranaja kogenda gatɨ wa zenzoka nɨ ɨbhɨtʉngʉʉri na kʉbhɨtaza. Kɨtareeho kegero chʉchʉsi kɨnʉ kɨkʉbhanyahaara.
19 Eis que vos dou poder para pisar serpentes e escorpiões, e toda a força do inimigo, e nada vos fará dano algum.
20 “Nʉʉrʉbhu mʉtazomerwa, kʉ kʉbha amasambwa garabhasʉʉka, nawe mozomerwe kʉbha amariina gaanyu gaandikirwɨ mwisaarʉ.”
20 Mas, não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Ribhaga riyo, Yɨɨsu akazomerwa bhʉkʉngʼu kʉbhʉnaja bhwe Ekoro Ɨndɨndu, akabhuga, “Bhaabha, Ʉmʉkʉrʉ wa risaarʉ nɨ ɨɨsɨ, ʉzʉmiryɨ, kʉ kʉbha amangʼana ganʉ, ʉbhabhisirɨ bha amangʼɨɨni na abhasʉmi, ʉkagatʉʉra habhwɨrʉ kʉbhanʉ bhanu ubhwisirirya ncha abhaana abhasuuhu. Ɨbhu nɨmbu yakʉzʉmɨɨrɨ.”
21 Naquela mesma hora se alegrou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, que escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes, e as revelaste às criancinhas; assim é, ó Pai, porque assim te aprouve.
22 Akʉmara akabhabhʉʉrɨra, “Bhaabha angʼɨɨrɨ bhyʉsi. Atareeho wʉnʉ ɨɨzɨ Umwana, kuruushaku Bhaabha umwene. Na atareeho wʉnʉ ɨɨzɨ Bhaabha, kuruushaku Umwana, na wʉwʉʉsi wʉnʉ Umwana areende kumwerecha.”
22 Tudo por meu Pai foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Neho Yɨɨsu akarora abhɨɨga bhaazɨ, akabhabhʉʉrɨra abheene, “Hakɨrɨku imwɨ, kʉ kʉbha mʉrarora amangʼana ganʉ na amɨɨsʉ gaanyu!
23 E, voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Nɨrabhabhʉʉrɨra, abharʉʉtɨrɨri bhaaru na abhatɨmi bhaarɨ bhariigomba korora ganʉ mokorora, nawe bhataagarʉʉzɨ, na kwigwa ganʉ imwɨ mukwigwa, nawe bhataagigwirɨ.”
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Rusikʉ rʉmwɨ, umwija wʉmwɨ wi imigirʉ ja Musa akiimɨɨrɨra, akabhuurya Yɨɨsu ribhuurya ryo okomogema, akabhuga, “Umwija, nekore ingʼanakɨ korereke nɨgabhɨ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano?”
25 E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o, e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Yandikirwɨbhwɨ mumigirʉ? Orobhoorabhwɨ?”
26 E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?
27 Akamʉgarukirya, “Jandikirwɨ, ‘Ʉmʉsɨɨgɨ Ʉmʉkʉrʉ Mungu waazʉ kumwʉyʉ gwazʉ gwʉsi, kokoro yaazʉ yʉʉsi, kʉmanaga gaazʉ gʉʉsi, na kʉmangʼɨɨni gaazʉ gʉʉsi.’ Na ‘Ʉmʉsɨɨgɨ nyarʉbhɨri waazʉ chɨmbu wisɨɨgirɨ aumwene.’”
27 E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉgarukiiryɨ bhwaheene! Korabhu, ʉrabhona ʉbhʉhʉru.”
28 E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Nawe, umwija wi imigirʉ wuyo, aarɨ areenda kwerecha ne‑we eheene mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu, necho chagiriryɨ akabhuurya Yɨɨsu, “Na nyarʉbhɨri waanɨ, nɨ‑wɨɨwɨ?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Akamʉgarukirya, “Ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, aarɨ ararwa Yɨrusarɨɨmu, araja Yɨriko. Mʉnzɨra, akarumana na abhiibhi. Abhiibhi bhayo, bhakamotema bhʉkʉngʼu, bhakamʉnyahaara, bhakamwibhɨra amiibhoho, bhakamutiga areenda kutinʼya.
30 E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram, e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 “Mmbe, ʉbhʉzʉmu kʉnzɨra yiyo, kuhaani wʉmwɨ aarɨ arahɨta. Hanʉ aamʉrʉʉzɨ ʉmʉʉtʉ wuyo, akahɨta rusizʉ wɨ ɨnzɨra.
31 E, ocasionalmente descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.
32 Akʉmara akahɨta Ʉmʉraawi wʉmwɨ, hanʉ aamʉrʉʉzɨ, wʉʉsi akahɨta rusizʉ wɨ ɨnzɨra.
32 E de igual modo também um levita, chegando àquele lugar, e, vendo-o, passou de largo.
33 “Akʉmara akaaza Ʉmʉsamaariya wʉmwɨ, wʉnʉ aarɨ morogendo. Hanʉ aamʉrʉʉzɨ, akamororera ɨbhɨgʉngi.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão;
34 Akamujaku, akamʉragʉra amagaati gaazɨ kwa kʉgatʉʉrɨra idivaayi na amaguta, akagabhoha. Akʉmara akamutiirya kʉtɨkɨrɨ yaazɨ, akamuhira munyumba ya abhagini, akamurwarya muyo. Ʉmʉsamaariya umwerya we ekoro|alt="Msamaria mwema" src="GT00071b.tif" size="col" loc="LUK 10:34" copy="Gordon Thompson © 2012 Wycliffe Bible Translators, Inc." ref="10:32-34"
34 E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre o seu animal, levou-o para uma estalagem, e cuidou dele;
35 “Tabhʉʉri waho, akahurucha zidinaari ibhɨrɨ, akamoha wi inyumba, akamʉbhʉʉrɨra, ‘Murwaryɨ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ, na amarihi ganʉ gareenderwe igʉrʉ waazɨ, hanʉ nɨraagarʉkɨ nɨrakʉrɨha.’ ”
35 E, partindo no outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que de mais gastares eu to pagarei quando voltar.
36 Neho Yɨɨsu akabhuurya umwija wi migirʉ wuyo, “Ʉrakina nɨ‑wahɨ gatɨ wa bhatatʉ bhayo, nɨ‑nyarʉbhɨri wʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aatɨmirwɨ na abhiibhi?”
36 Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Akamʉgarukirya, “Wʉnʉ aamʉrʉrɨɨrɨ ɨbhɨgʉngi.”
37 E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai, e faze da mesma maneira.
38 Yɨɨsu na abhɨɨga bhaazɨ, bhaarɨ morogendo, bhakasikɨra mʉrʉbhɨri rʉmwɨ. Mʉrʉbhɨri muyo, kwarɨ nʉ ʉmʉkari wʉmwɨ, iriina ryazɨ Maarita, akabhaginihya yɨɨka waazɨ.
38 E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa;
39 Ʉmʉkari wuyo, aarɨ na umwabhʉ, arabhirikirwa Mariyamu. Ewe akiikara haguhɨ na amagʉrʉ ga Yɨɨsu, aramwitegeerera.
39 E tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Maarita, akabha aranyaaka ne emeremo myaru, neho akaja kwa Yɨɨsu, akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ wɨɨtʉ, ʉtakʉdɨɨrɨɨra korora umwɨtʉ antigiire emeremo inyimwene? Nɨrasabha ʉmʉbhʉʉrɨrɨ ansakiryɨ!”
40 Marta, porém, andava distraída em muitos serviços; e, aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá de que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe que me ajude.
41 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Maarita, Maarita. Ʉranyaaka igʉrʉ wa amangʼana maaru.
41 E respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas coisas, mas uma só é necessária;
42 Nawe rereenderwa rɨmwɨbhu, na Mariyamu arʉbhwɨrɨ ingʼana izʉmu, rɨnʉ atareeho wa kumuruusha.”
42 E Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.