João 6

ikz (IKZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Akʉmara Yɨɨsu akaambʉka ɨnyanza ya Gariraaya, yɨnʉ iriina ɨrɨndɨ ɨnyanza ya Tibhɨɨriya.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ bhaarɨ bharatuna Yɨɨsu, kʉ kʉbha bhaarɨ bharʉʉzɨ ibhyɨrɨkɨnʼyʉ bhɨnʉ aakʉrirɨ kʉbharwɨrɨ.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Neho Yɨɨsu akatiira kʉkɨgʉrʉ hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ, akiikara nabhʉ iyo.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Ribhaga riyo, isigukuru yɨ Ɨpasaka ya Abhayaahudi, yaarɨ haguhɨ.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Hanʉ Yɨɨsu aanungirɨ amɨɨsʉ, akarora riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bharaaza kwewe. Neho akabhuurya Firipʉ, “Nangʉ, tʉratʉra kʉgʉra hayi ibhyakurya bhyu kuriisha abhaatʉ bhanʉ bhʉʉsi?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Yɨɨsu akabhuurya Firipʉ kwa komogema, nangabha aarɨ amɨnyirɨ kɨnʉ araakore.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Firipʉ akamʉgarukirya, “Nʉʉrʉ twangagurirɨ ibhyakurya bhya zidinaari magana abhɨrɨ, tʉbhasondye bhisuuhu bhisuuhu bhɨtaarɨ bhɨrabhiisa.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Neho Andureya, wʉnʉ aarɨ umwɨga ʉwʉndɨ wa Yɨɨsu, nu umuhiiri wa Simʉʉni Peetero, akabhʉʉrɨra Yɨɨsu,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Areho hanʉ mumura wʉmwɨ anɨ ɨmɨkaatɨ ɨtaanʉ jɨ ɨshayiri na ziiswɨ ibhɨrɨ. Nawe ibhyakurya bhɨnʉ bhɨratʉra kwisa riribhita ryʉsi rɨnʉ?”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Mmbe, Yɨɨsu akaswaja abhɨɨga bhaazɨ, “Mʉbhabhʉʉrɨrɨ abhaatʉ bhiikarɨ haasɨ.” Ahagero hayo, haarɨ nʉ ʉbhʉnyaaki bhwaru. Neho abhaatʉ bhʉʉsi, bhakiikara haasɨ. Gatɨ waabhʉ, bhaarɨmu abhasubhɨ bhɨkwɨ bhɨtaanʉ.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Akʉmara, Yɨɨsu akagega ɨmɨkaatɨ giyo, akabhʉʉrɨra Mungu azʉmiryɨ, akasondya abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhaarɨ bhiikɨɨrɨ. Akakora ɨbhuɨbhu na ziiswɨ zʉʉsi, akabhasondya. Abhaatʉ bhʉʉsi bhakarya chɨmbu bhɨɨndirɨ kurya.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Hanʉ abhaatʉ bhʉʉsi bhiigutirɨ, Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Mubhiringɨ ibhyakurya bhyʉsi bhɨnʉ bhɨsaagirɨ, korereke bhɨtaaza kʉsarɨka.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Mmbe, bhakabhiringa ebhekenyeka bhyʉsi, na bhakiizurya bhɨhʉʉzʉ ikumi na bhɨbhɨrɨ kwa bhekenyeka bhyɨ ɨmɨkaatɨ bhɨtaanʉ bhyɨ ɨshayiri bhɨnʉ bhyasaagirɨ.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Hanʉ abhaatʉ bhayo bharʉʉzɨ ɨkɨsɨgʉ kɨnʉ Yɨɨsu aakʉrirɨ, bhakabhuga, “Maheene ʉmʉʉtʉ wʉnʉ newe ʉmʉrʉʉtɨrɨri wa Mungu wʉnʉ tukwisega kʉbha araaza kʉʉsɨ kʉnʉ.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Yɨɨsu akamenya kʉbha abhaatʉ bhayo bhareenda kumugwata kwa amanaga, korereke abhɨ ʉmʉtɨmi waabhʉ. Nawe akarwa hayo, akaja naatu kʉkɨgʉrʉ umwene haawɨɨsi.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Rigoroobha, abhɨɨga bha Yɨɨsu bhakahiringita kuja kʉnyanza ya Gariraaya.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Bhakasikɨra mubhwatʉ, na kʉtanga kwambʉka ɨnyanza kuja ʉrʉbhɨri rwa Kapɨrinaumu. Ribhaga riyo, yaarɨ ikiirimya, nawe Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ kuhika kugwatana nabhʉ.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Mmbe, ʉmʉkama ʉmʉhaari gwarɨ gʉrahuuta, ɨnyanza ɨkabhuusuka.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Hanʉ abhɨɨga bha Yɨɨsu bhaahikirɨ obhokore bhwa bhikubha bhɨtaanʉ hamwɨ bhɨsaasabha, bhakarora Yɨɨsu aragenda kʉmanzi na kwisukɨra ubhwatʉ bhwabhʉ. Bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Neho, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Mʉtʉʉbhaha! Niinyɨ!”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Mmbe, ebho bhakeenda atiirɨ mubhwatʉ. Hayohayo, ubhwatʉ bhʉkahika imwambʉkʉ hanʉ bhaarɨ bhakuja.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Tabhʉʉri waho, riribhita rya abhaatʉ bhanʉ bhasaagirɨ imwambʉkʉ wɨ ɨnyanza, bhakangʼura kwarɨ nu ubhwatʉ bhʉmwɨbhu hayo. Bhakamenya kʉbha Yɨɨsu atagiirɨ mubhwatʉ hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ, nawe abhɨɨga bhaazɨ bhakaja abheene.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Akʉmara, abhaatʉ abhandɨ bhakaaza nu ubhwatʉ kurwa mʉrʉbhɨri rwa Tibhɨɨriya, bhakahika hanʉ riribhita rya abhaatʉ bhaariirɨ ɨmɨkaatɨ, hanʉ Ʉmʉkʉrʉ Yɨɨsu aarɨ akumiryɨ Mungu.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Hanʉ riribhita rya abhaatʉ bhayo bharʉʉzɨ Yɨɨsu ataareho hayo, na abhɨɨga bhaazɨ bhʉʉsi bhataareho, bhakasikɨra mubhwatʉ bhuyo, bhakaja Kapɨrinaumu komohya Yɨɨsu.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Hanʉ abhaatʉ bhayo bhaahikirɨ imwambʉkʉ wɨ ɨnyanza, bhakabhona Yɨɨsu, bhakamubhuurya, “Umwija, ʉkaaza ɨnʉ ryʉrɨ?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, mʉramonhya kʉ kʉbha nɨkabhaha ɨmɨkaatɨ, mʉkarya mukiigʉta, ɨtarɨ kʉ kʉbha moreenda ukwobhoora ibhyɨrɨkɨnʼyʉ bhɨnʉ naakʉrirɨ.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Mʉtakora emeremo igʉrʉ wo kobhona ibhyakurya bhɨnʉ bhɨkʉsarɨka, nawe mʉbhɨ mʉrakora emeremo igʉrʉ wo okobhona ibhyakurya bhɨnʉ bhɨtakʉsarɨka, na bhɨnʉ bhɨkʉbhaha ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ arabhaha ibhyakurya bhiyo, kʉ kʉbha Bhaabha Mungu amʉhɨɨrɨ ʉbhʉnaja bhwo okokorabhu.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Neho ebho bhakamubhuurya, “Nangʉ, tokorekɨ korereke tobhone kokora amangʼana ganʉ Mungu akwenda?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Ringʼana rɨnʉ Mungu akwenda mokore, ni‑kwisirirya wʉnʉ aamutumirɨ.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Bhakamubhuurya, “Ʉrakora chɨrɨkɨnʼyʉkɨ, korereke torore tʉtʉrɨ kukwisirirya? Ʉrakora kɨgʉrʉkɨ?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Hanʉ bhasʉʉkʉrʉ bhɨɨtʉ, bhaarɨ kʉkɨbhara, bhakarya ibhyakurya bhya mana. Yandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu, ‘Akabhaha ichakurya cha kurwa mwisaarʉ bharyɨ.’ ”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Mmbe, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, atarɨ Musa wʉnʉ abhahɨɨrɨ bhawʉsʉʉkʉrʉ ibhyakurya bhiyo kurwa mwisaarʉ, nawe nɨ‑Bhaabha waanɨ. Ewe newe akʉbhaha ibhyakurya bhye eheene kurwa mwisaarʉ.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Ibhyakurya bhya Mungu nɨ‑bhɨnʉ bhikwika kurwa mwisaarʉ, korereke abhahɨ abhaatʉ bhʉʉsi bhɨ ɨɨsɨ yɨnʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Neho bhakamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ, otohe ibhyakurya bhiyo sikʉ zʉʉsi.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Yɨɨsu akabhuga, “Inyɨ niinyɨ ibhyakurya bhɨnʉ bhekoha abhaatʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akuuza kwa niinyɨ na kunyiisirirya, atakwigwa ɨnzara, nʉʉrʉ kwigwa enyoota kwikɨ.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 “Nawe inyɨ nɨkabhabhʉʉrɨra, mʉndʉʉzɨ, nawe mʉtakunyiisirirya.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ Bhaabha akongʼa, bharaaza kwa niinyɨ na kunyiisirirya. Inyɨ nɨtakwanga nʉʉrʉ wʉmwɨ wʉnʉ akuuza kwa niinyɨ.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Inyɨ nitiizirɨ kurwa mwisaarʉ korereke nekore chɨmbu nikwenda, nawe korereke nɨbhɨ nɨrakora chɨmbu Bhaabha wʉnʉ antumirɨ akwenda.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Bhaabha waanɨ wʉnʉ antumirɨ areenda, nɨtarimirya nʉʉrʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ mʉbhanʉ angʼɨɨrɨ, nawe nɨbharyʉrɨ bhʉʉsi urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Kɨnʉ Bhaabha waanɨ akwenda nɨ‑kʉbha, abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhamɨnyirɨ kʉbha, inyɨ ni‑Mwana waazɨ na kunyiisirirya, bhabhɨ nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Inyɨ nɨrabharyʉra urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Mmbe, Abhayaahudi bha hayo, bhakatanga kʉrɨrɨɨrɨra kʉ kʉbha Yɨɨsu akiikoonʼya, “Inyɨ niinyɨ ibhyakurya bhɨnʉ bhyikirɨ kurwa mwisaarʉ.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Bhakiibhuurya, “Nangʉ, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atarɨ Yɨɨsu, umwana wa Yuusufu? Na abhiibhuri bhaazɨ tʉbhɨɨzɨ! Nangʉ, aratʉrabhwɨ kubhuga iikirɨ kurwa mwisaarʉ?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Mutigɨ kʉrɨrɨɨrɨra abheene kobheene.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akʉtʉra kuuza kwa niinyɨ, arɨɨbhɨ akɨɨrɨ kʉkangatwa na Bhaabha wʉnʉ antumirɨ. Na niinyɨ nɨrabharyʉra urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Yandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu ga abharʉʉtɨrɨri kʉbha, ‘Abhaatʉ bhʉʉsi bhariigibhwa na Mungu.’ Mmbe, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akwitegeerera na kwɨga kurwa kwa Bhaabha, araaza kwa niinyɨ.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ amʉrʉʉzɨ Bhaabha Mungu, kuruushaku inyimwene niinyɨ nɨmʉrʉʉzɨ, kʉ kʉbha nɨkarwa kwewe.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akwisirirya, arabha nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Inyɨ niinyɨ ibhyakurya bhɨnʉ bhekoha abhaatʉ ʉbhʉhʉru bhuyo.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Nangabha bhawʉsʉʉkʉrʉ bhariirɨ ibhyakurya bhya mana kʉkɨbhara, nawe bhakakwa.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Nawe hanʉ bhereho ibhyakurya bhɨnʉ bhyikirɨ kurwa mwisaarʉ. Ʉmʉʉtʉ araaryɨ ibhyakurya bhiyo, atakukwa.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Inyɨ niinyɨ ibhyakurya bhɨnʉ bhyiikirɨ kurwa mwisaarʉ, bhɨnʉ bhekoha abhaatʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akurya ibhyakurya bhiyo, arabha nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Ibhyakurya bhiyo nɨ‑mʉbhɨrɨ gwanɨ gʉnʉ niriihuruchɨ igʉrʉ wa abhaatʉ bhʉʉsi bhɨ ɨɨsɨ yɨnʉ, korereke bhabhɨ nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Mmbe, Abhayaahudi bhayo bhakatanga kʉhakaana bhʉkʉngʼu, bhariibhuurya, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ, aratʉrabhwɨ kotoha ʉmʉbhɨrɨ gwazɨ, korereke turyɨ?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Kʉgayo, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, arɨɨbhɨ mʉtakurya ʉmʉbhɨrɨ gu Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, na kunywa amasaahɨ gaazɨ, mʉtakʉbha nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akurya ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ na kunywa amasaahɨ gaanɨ, wuyo anʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano, na niinyɨ nɨramuryʉra urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Momenye kʉbha, ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ negwe ibhyakurya bhye eheene, na amasaahɨ gaanɨ nego chukunywa cha amaheene.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akurya ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ na kunywa amasaahɨ gaanɨ, wuyo arasaaga kwa niinyɨ, na niinyɨ nɨrasaaga kwewe.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Bhaabha wʉnʉ antumirɨ nɨ‑mʉhʉru, na niinyɨ nɨrabhona ʉbhʉhʉru kurwa kwewe. Ɨbhuɨbhu, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akundya inyɨ, arabhona ʉbhʉhʉru kurwa kwa niinyɨ.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Mmbe, bhiyo nebhyo ibhyakurya bhɨnʉ bhiikirɨ kurwa mwisaarʉ. Ibhyakurya bhiyo bhɨtatuubhɨɨnɨ ni ibhyakurya bhɨnʉ bhawʉsʉʉkʉrʉ bhariirɨ. Ebho bhakakwa. Nawe ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akurya ibhyakurya bhɨnʉ, arabha nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Yɨɨsu akagamba amangʼana gayo, hanʉ aarɨ ariija mwirwazɨrʉ rya Kapɨrinaumu.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Hanʉ abhaatʉ bhaaru gatɨ wa abhɨɨga bhaazɨ bhiigwirɨ amangʼana gayo, bhakabhuga, “Amiija ganʉ nɨ‑makʉngʼu bhʉkʉngʼu! Wɨɨwɨ aratʉra kugiisirirya?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Yɨɨsu akamenya, abhɨɨga bhaazɨ bhararɨrɨɨrɨra igʉrʉ wa amangʼana ganʉ aarɨ agambirɨ, kʉgayo akabhabhuurya, “Nangʉ, ringʼana rɨnʉ ribhiigatɨɨnʼyɨ?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Ɨrabhabhwɨ hanʉ mokorora Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, aratiira kuja mwisaarʉ ɨnʉ aarɨ?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Ekoro ya Mungu neyo ɨkʉbhaha abhaatʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Ʉmʉʉtʉ atakʉtʉra kokora chʉchʉsi kʉmanaga gaazɨ umwene haawɨɨsi. Amangʼana ganʉ nɨbhabhuuriirɨ ne‑ge Ekoro ya Mungu, na garareeta ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Nawe bhareho abhandɨ gatɨ waanyu bhanʉ bhakɨɨrɨ kwisirirya.” Yɨɨsu akagambabhu, kʉ kʉbha akamenya kwɨma ʉbhʉtangɨ, nɨ‑bha wɨɨwɨ bhanʉ bhatakumwisirirya, na kʉbha nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ araamwichʉrɨ.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Mmbe, akangʼeha kʉbhabhʉʉrɨra, “Kiyo necho kigiriryɨ nɨbhabhuuriirɨ, atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akʉtʉra kuuza ɨwaanɨ, arɨɨbhɨ akɨɨrɨ kʉkangatwa na Bhaabha.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Kwɨma hanʉ bhiigwirɨ amangʼana gayo, bhaaru gatɨ wa abhɨɨga bhaazɨ, bhakamutiga, bhataagɨndirɨ nawe kwikɨ.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Neho Yɨɨsu akabhuurya abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ, “Nangʉ, na niimwɨ moreenda kuntiga?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Simʉʉni Peetero akamʉgarukirya, “Ʉmʉkʉrʉ, tujɨ kwa wɨɨwɨ? Awɨ ʉna amangʼana ganʉ gakotoha ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Itwɨ tʉrakwisirirya na tʉmɨnyirɨ kʉbha, awɨ naawɨ Ʉmʉrɨndu kurwa kwa Mungu.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Neho Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Nɨrʉbhwɨrɨ imwɨ ikumi na bhabhɨrɨ kʉbha abhɨɨga bhaanɨ, nawe wʉmwɨ gatɨ waanyu nɨ‑wa Shɨtaani.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Hayo Yɨɨsu aarɨ aragambɨra Yuuda, umwana wa Simʉʉni Isikariyʉʉti. Yuuda wuyo newe iichurirɨ Yɨɨsu, nangabha aarɨ wʉmwɨ gatɨ wa abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.