João 6
ikz (IKZ) vs NVI
1 Akʉmara Yɨɨsu akaambʉka ɨnyanza ya Gariraaya, yɨnʉ iriina ɨrɨndɨ ɨnyanza ya Tibhɨɨriya.
1 Algum tempo depois Jesus partiu para a outra margem do mar da Galiléia ( ou seja, do mar de Tiberíades ),
2 Riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ bhaarɨ bharatuna Yɨɨsu, kʉ kʉbha bhaarɨ bharʉʉzɨ ibhyɨrɨkɨnʼyʉ bhɨnʉ aakʉrirɨ kʉbharwɨrɨ.
2 e grande multidão continuava a segui-lo, porque vira os sinais miraculosos que ele tinha realizado nos doentes.
3 Neho Yɨɨsu akatiira kʉkɨgʉrʉ hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ, akiikara nabhʉ iyo.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se com os seus discípulos.
4 Ribhaga riyo, isigukuru yɨ Ɨpasaka ya Abhayaahudi, yaarɨ haguhɨ.
4 Estava próxima a festa judaica da Páscoa.
5 Hanʉ Yɨɨsu aanungirɨ amɨɨsʉ, akarora riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bharaaza kwewe. Neho akabhuurya Firipʉ, “Nangʉ, tʉratʉra kʉgʉra hayi ibhyakurya bhyu kuriisha abhaatʉ bhanʉ bhʉʉsi?”
5 Levantando os olhos e vendo uma grande multidão que se aproximava, Jesus disse a Filipe: "Onde compraremos pão para esse povo comer? "
6 Yɨɨsu akabhuurya Firipʉ kwa komogema, nangabha aarɨ amɨnyirɨ kɨnʉ araakore.
6 Fez essa pergunta apenas para pô-lo à prova, pois já tinha em mente o que ia fazer.
7 Firipʉ akamʉgarukirya, “Nʉʉrʉ twangagurirɨ ibhyakurya bhya zidinaari magana abhɨrɨ, tʉbhasondye bhisuuhu bhisuuhu bhɨtaarɨ bhɨrabhiisa.”
7 Filipe lhe respondeu: "Duzentos denários não comprariam pão suficiente para que cada um recebesse um pedaço! "
8 Neho Andureya, wʉnʉ aarɨ umwɨga ʉwʉndɨ wa Yɨɨsu, nu umuhiiri wa Simʉʉni Peetero, akabhʉʉrɨra Yɨɨsu,
8 Outro discípulo, André, irmão de Simão Pedro, tomou a palavra:
9 “Areho hanʉ mumura wʉmwɨ anɨ ɨmɨkaatɨ ɨtaanʉ jɨ ɨshayiri na ziiswɨ ibhɨrɨ. Nawe ibhyakurya bhɨnʉ bhɨratʉra kwisa riribhita ryʉsi rɨnʉ?”
9 "Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixinhos, mas o que é isto para tanta gente? "
10 Mmbe, Yɨɨsu akaswaja abhɨɨga bhaazɨ, “Mʉbhabhʉʉrɨrɨ abhaatʉ bhiikarɨ haasɨ.” Ahagero hayo, haarɨ nʉ ʉbhʉnyaaki bhwaru. Neho abhaatʉ bhʉʉsi, bhakiikara haasɨ. Gatɨ waabhʉ, bhaarɨmu abhasubhɨ bhɨkwɨ bhɨtaanʉ.
10 Disse Jesus: "Mandem o povo assentar-se". Havia muita grama naquele lugar, e todos se assentaram. Eram cerca de cinco mil homens.
11 Akʉmara, Yɨɨsu akagega ɨmɨkaatɨ giyo, akabhʉʉrɨra Mungu azʉmiryɨ, akasondya abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhaarɨ bhiikɨɨrɨ. Akakora ɨbhuɨbhu na ziiswɨ zʉʉsi, akabhasondya. Abhaatʉ bhʉʉsi bhakarya chɨmbu bhɨɨndirɨ kurya.
11 Então Jesus tomou os pães, deu graças e os repartiu entre os que estavam assentados, tanto quanto queriam; e fez o mesmo com os peixes.
12 Hanʉ abhaatʉ bhʉʉsi bhiigutirɨ, Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Mubhiringɨ ibhyakurya bhyʉsi bhɨnʉ bhɨsaagirɨ, korereke bhɨtaaza kʉsarɨka.”
12 Depois que todos receberam o suficiente para comer, disse aos seus discípulos: "Ajuntem os pedaços que sobraram. Que nada seja desperdiçado".
13 Mmbe, bhakabhiringa ebhekenyeka bhyʉsi, na bhakiizurya bhɨhʉʉzʉ ikumi na bhɨbhɨrɨ kwa bhekenyeka bhyɨ ɨmɨkaatɨ bhɨtaanʉ bhyɨ ɨshayiri bhɨnʉ bhyasaagirɨ.
13 Então eles os ajuntaram e encheram doze cestos com os pedaços dos cinco pães de cevada deixados por aqueles que tinham comido.
14 Hanʉ abhaatʉ bhayo bharʉʉzɨ ɨkɨsɨgʉ kɨnʉ Yɨɨsu aakʉrirɨ, bhakabhuga, “Maheene ʉmʉʉtʉ wʉnʉ newe ʉmʉrʉʉtɨrɨri wa Mungu wʉnʉ tukwisega kʉbha araaza kʉʉsɨ kʉnʉ.”
14 Depois de ver o sinal miraculoso que Jesus tinha realizado, o povo começou a dizer: "Sem dúvida este é o Profeta que devia vir ao mundo".
15 Yɨɨsu akamenya kʉbha abhaatʉ bhayo bhareenda kumugwata kwa amanaga, korereke abhɨ ʉmʉtɨmi waabhʉ. Nawe akarwa hayo, akaja naatu kʉkɨgʉrʉ umwene haawɨɨsi.
15 Sabendo Jesus que pretendiam proclamá-lo rei à força, retirou-se novamente sozinho para o monte.
16 Rigoroobha, abhɨɨga bha Yɨɨsu bhakahiringita kuja kʉnyanza ya Gariraaya.
16 Ao anoitecer seus discípulos desceram para o mar,
17 Bhakasikɨra mubhwatʉ, na kʉtanga kwambʉka ɨnyanza kuja ʉrʉbhɨri rwa Kapɨrinaumu. Ribhaga riyo, yaarɨ ikiirimya, nawe Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ kuhika kugwatana nabhʉ.
17 entraram num barco e começaram a travessia para Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Mmbe, ʉmʉkama ʉmʉhaari gwarɨ gʉrahuuta, ɨnyanza ɨkabhuusuka.
18 Soprava um vento forte, e as águas estavam agitadas.
19 Hanʉ abhɨɨga bha Yɨɨsu bhaahikirɨ obhokore bhwa bhikubha bhɨtaanʉ hamwɨ bhɨsaasabha, bhakarora Yɨɨsu aragenda kʉmanzi na kwisukɨra ubhwatʉ bhwabhʉ. Bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu.
19 Depois de terem remado cerca de cinco ou seis quilômetros, viram Jesus aproximando-se do barco, andando sobre o mar, e ficaram aterrorizados.
20 Neho, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Mʉtʉʉbhaha! Niinyɨ!”
20 Mas ele lhes disse: "Sou eu! Não tenham medo! "
21 Mmbe, ebho bhakeenda atiirɨ mubhwatʉ. Hayohayo, ubhwatʉ bhʉkahika imwambʉkʉ hanʉ bhaarɨ bhakuja.
21 Então se animaram a recebê-lo no barco, e logo chegaram à praia para a qual se dirigiam.
22 Tabhʉʉri waho, riribhita rya abhaatʉ bhanʉ bhasaagirɨ imwambʉkʉ wɨ ɨnyanza, bhakangʼura kwarɨ nu ubhwatʉ bhʉmwɨbhu hayo. Bhakamenya kʉbha Yɨɨsu atagiirɨ mubhwatʉ hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ, nawe abhɨɨga bhaazɨ bhakaja abheene.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado no outro lado do mar percebeu que apenas um barco estivera ali, e que Jesus não havia entrado nele com os seus discípulos, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Akʉmara, abhaatʉ abhandɨ bhakaaza nu ubhwatʉ kurwa mʉrʉbhɨri rwa Tibhɨɨriya, bhakahika hanʉ riribhita rya abhaatʉ bhaariirɨ ɨmɨkaatɨ, hanʉ Ʉmʉkʉrʉ Yɨɨsu aarɨ akumiryɨ Mungu.
23 Então alguns barcos de Tiberíades aproximaram-se do lugar onde o povo tinha comido o pão após o Senhor ter dado graças.
24 Hanʉ riribhita rya abhaatʉ bhayo bharʉʉzɨ Yɨɨsu ataareho hayo, na abhɨɨga bhaazɨ bhʉʉsi bhataareho, bhakasikɨra mubhwatʉ bhuyo, bhakaja Kapɨrinaumu komohya Yɨɨsu.
24 Quando a multidão percebeu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, entrou nos barcos e foi para Cafarnaum em busca de Jesus.
25 Hanʉ abhaatʉ bhayo bhaahikirɨ imwambʉkʉ wɨ ɨnyanza, bhakabhona Yɨɨsu, bhakamubhuurya, “Umwija, ʉkaaza ɨnʉ ryʉrɨ?”
25 Quando o encontraram do outro lado do mar, perguntaram-lhe: "Mestre, quando chegaste aqui? "
26 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, mʉramonhya kʉ kʉbha nɨkabhaha ɨmɨkaatɨ, mʉkarya mukiigʉta, ɨtarɨ kʉ kʉbha moreenda ukwobhoora ibhyɨrɨkɨnʼyʉ bhɨnʉ naakʉrirɨ.
26 Jesus respondeu: "A verdade é que vocês estão me procurando, não porque viram os sinais miraculosos, mas porque comeram os pães e ficaram satisfeitos.
27 Mʉtakora emeremo igʉrʉ wo kobhona ibhyakurya bhɨnʉ bhɨkʉsarɨka, nawe mʉbhɨ mʉrakora emeremo igʉrʉ wo okobhona ibhyakurya bhɨnʉ bhɨtakʉsarɨka, na bhɨnʉ bhɨkʉbhaha ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ arabhaha ibhyakurya bhiyo, kʉ kʉbha Bhaabha Mungu amʉhɨɨrɨ ʉbhʉnaja bhwo okokorabhu.”
27 Não trabalhem pela comida que se estraga, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem lhes dará. Deus, o Pai, nele colocou o seu selo de aprovação".
28 Neho ebho bhakamubhuurya, “Nangʉ, tokorekɨ korereke tobhone kokora amangʼana ganʉ Mungu akwenda?”
28 Então lhe perguntaram: "O que precisamos fazer para realizar as obras que Deus requer? "
29 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Ringʼana rɨnʉ Mungu akwenda mokore, ni‑kwisirirya wʉnʉ aamutumirɨ.”
29 Jesus respondeu: "A obra de Deus é esta: crer naquele que ele enviou".
30 Bhakamubhuurya, “Ʉrakora chɨrɨkɨnʼyʉkɨ, korereke torore tʉtʉrɨ kukwisirirya? Ʉrakora kɨgʉrʉkɨ?
30 Então lhe perguntaram: "Que sinal miraculoso mostrarás para que o vejamos e creiamos em ti? Que farás?
31 Hanʉ bhasʉʉkʉrʉ bhɨɨtʉ, bhaarɨ kʉkɨbhara, bhakarya ibhyakurya bhya mana. Yandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu, ‘Akabhaha ichakurya cha kurwa mwisaarʉ bharyɨ.’ ”
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto; como está escrito: ‘Ele lhes deu a comer pão do céu’".
32 Mmbe, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, atarɨ Musa wʉnʉ abhahɨɨrɨ bhawʉsʉʉkʉrʉ ibhyakurya bhiyo kurwa mwisaarʉ, nawe nɨ‑Bhaabha waanɨ. Ewe newe akʉbhaha ibhyakurya bhye eheene kurwa mwisaarʉ.
32 Declarou-lhes Jesus: "Digo-lhes a verdade: Não foi Moisés quem lhes deu pão do céu, mas é meu Pai quem lhes dá o verdadeiro pão do céu.
33 Ibhyakurya bhya Mungu nɨ‑bhɨnʉ bhikwika kurwa mwisaarʉ, korereke abhahɨ abhaatʉ bhʉʉsi bhɨ ɨɨsɨ yɨnʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.”
33 Pois o pão de Deus é aquele que desceu do céu e dá vida ao mundo".
34 Neho bhakamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ, otohe ibhyakurya bhiyo sikʉ zʉʉsi.”
34 Disseram eles: "Senhor, dá-nos sempre desse pão! "
35 Yɨɨsu akabhuga, “Inyɨ niinyɨ ibhyakurya bhɨnʉ bhekoha abhaatʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akuuza kwa niinyɨ na kunyiisirirya, atakwigwa ɨnzara, nʉʉrʉ kwigwa enyoota kwikɨ.
35 Então Jesus declarou: "Eu sou o pão da vida. Aquele que vem a mim nunca terá fome; aquele que crê em mim nunca terá sede.
36 “Nawe inyɨ nɨkabhabhʉʉrɨra, mʉndʉʉzɨ, nawe mʉtakunyiisirirya.
36 Mas, como eu lhes disse, vocês me viram, mas ainda não crêem.
37 Abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ Bhaabha akongʼa, bharaaza kwa niinyɨ na kunyiisirirya. Inyɨ nɨtakwanga nʉʉrʉ wʉmwɨ wʉnʉ akuuza kwa niinyɨ.
37 Todo o que o Pai me der virá a mim, e quem vier a mim eu jamais rejeitarei.
38 Inyɨ nitiizirɨ kurwa mwisaarʉ korereke nekore chɨmbu nikwenda, nawe korereke nɨbhɨ nɨrakora chɨmbu Bhaabha wʉnʉ antumirɨ akwenda.
38 Pois desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas para fazer a vontade daquele que me enviou.
39 Bhaabha waanɨ wʉnʉ antumirɨ areenda, nɨtarimirya nʉʉrʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ mʉbhanʉ angʼɨɨrɨ, nawe nɨbharyʉrɨ bhʉʉsi urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ.
39 E esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não perca nenhum dos que ele me deu, mas os ressuscite no último dia.
40 Kɨnʉ Bhaabha waanɨ akwenda nɨ‑kʉbha, abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhamɨnyirɨ kʉbha, inyɨ ni‑Mwana waazɨ na kunyiisirirya, bhabhɨ nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Inyɨ nɨrabharyʉra urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ.”
40 Porque a vontade de meu Pai é que todo o que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia".
41 Mmbe, Abhayaahudi bha hayo, bhakatanga kʉrɨrɨɨrɨra kʉ kʉbha Yɨɨsu akiikoonʼya, “Inyɨ niinyɨ ibhyakurya bhɨnʉ bhyikirɨ kurwa mwisaarʉ.”
41 Com isso os judeus começaram a criticar Jesus, porque dissera: "Eu sou o pão que desceu do céu".
42 Bhakiibhuurya, “Nangʉ, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atarɨ Yɨɨsu, umwana wa Yuusufu? Na abhiibhuri bhaazɨ tʉbhɨɨzɨ! Nangʉ, aratʉrabhwɨ kubhuga iikirɨ kurwa mwisaarʉ?”
42 E diziam: "Este não é Jesus, o filho de José? Não conhecemos seu pai e sua mãe? Como ele pode dizer: ‘Desci do céu’? "
43 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Mutigɨ kʉrɨrɨɨrɨra abheene kobheene.
43 Respondeu Jesus: "Parem de fazer-me críticas.
44 Atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akʉtʉra kuuza kwa niinyɨ, arɨɨbhɨ akɨɨrɨ kʉkangatwa na Bhaabha wʉnʉ antumirɨ. Na niinyɨ nɨrabharyʉra urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Yandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu ga abharʉʉtɨrɨri kʉbha, ‘Abhaatʉ bhʉʉsi bhariigibhwa na Mungu.’ Mmbe, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akwitegeerera na kwɨga kurwa kwa Bhaabha, araaza kwa niinyɨ.
45 Está escrito nos Profetas: ‘Todos serão ensinados por Deus’. Todos os que ouvem o Pai e dele aprendem vêm a mim.
46 Atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ amʉrʉʉzɨ Bhaabha Mungu, kuruushaku inyimwene niinyɨ nɨmʉrʉʉzɨ, kʉ kʉbha nɨkarwa kwewe.
46 Ninguém viu o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; somente ele viu ao Pai.
47 “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akwisirirya, arabha nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.
47 Asseguro-lhes que aquele que crê tem a vida eterna.
48 Inyɨ niinyɨ ibhyakurya bhɨnʉ bhekoha abhaatʉ ʉbhʉhʉru bhuyo.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nangabha bhawʉsʉʉkʉrʉ bhariirɨ ibhyakurya bhya mana kʉkɨbhara, nawe bhakakwa.
49 Os seus antepassados comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Nawe hanʉ bhereho ibhyakurya bhɨnʉ bhyikirɨ kurwa mwisaarʉ. Ʉmʉʉtʉ araaryɨ ibhyakurya bhiyo, atakukwa.
50 Todavia, aqui está o pão que desce do céu, para que não morra quem dele comer.
51 Inyɨ niinyɨ ibhyakurya bhɨnʉ bhyiikirɨ kurwa mwisaarʉ, bhɨnʉ bhekoha abhaatʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akurya ibhyakurya bhiyo, arabha nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Ibhyakurya bhiyo nɨ‑mʉbhɨrɨ gwanɨ gʉnʉ niriihuruchɨ igʉrʉ wa abhaatʉ bhʉʉsi bhɨ ɨɨsɨ yɨnʉ, korereke bhabhɨ nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer deste pão, viverá para sempre. Este pão é a minha carne, que eu darei pela vida do mundo".
52 Mmbe, Abhayaahudi bhayo bhakatanga kʉhakaana bhʉkʉngʼu, bhariibhuurya, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ, aratʉrabhwɨ kotoha ʉmʉbhɨrɨ gwazɨ, korereke turyɨ?”
52 Então os judeus começaram a discutir exaltadamente entre si: "Como pode este homem nos oferecer a sua carne para comermos? "
53 Kʉgayo, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, arɨɨbhɨ mʉtakurya ʉmʉbhɨrɨ gu Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, na kunywa amasaahɨ gaazɨ, mʉtakʉbha nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.
53 Jesus lhes disse: "Eu lhes digo a verdade: Se vocês não comerem a carne do Filho do homem e não beberem o seu sangue, não terão vida em si mesmos.
54 Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akurya ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ na kunywa amasaahɨ gaanɨ, wuyo anʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano, na niinyɨ nɨramuryʉra urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ.
54 Todo o que come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Momenye kʉbha, ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ negwe ibhyakurya bhye eheene, na amasaahɨ gaanɨ nego chukunywa cha amaheene.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akurya ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ na kunywa amasaahɨ gaanɨ, wuyo arasaaga kwa niinyɨ, na niinyɨ nɨrasaaga kwewe.
56 Todo o que come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Bhaabha wʉnʉ antumirɨ nɨ‑mʉhʉru, na niinyɨ nɨrabhona ʉbhʉhʉru kurwa kwewe. Ɨbhuɨbhu, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akundya inyɨ, arabhona ʉbhʉhʉru kurwa kwa niinyɨ.
57 Da mesma forma como o Pai que vive me enviou e eu vivo por causa do Pai, assim aquele que se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Mmbe, bhiyo nebhyo ibhyakurya bhɨnʉ bhiikirɨ kurwa mwisaarʉ. Ibhyakurya bhiyo bhɨtatuubhɨɨnɨ ni ibhyakurya bhɨnʉ bhawʉsʉʉkʉrʉ bhariirɨ. Ebho bhakakwa. Nawe ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akurya ibhyakurya bhɨnʉ, arabha nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Os antepassados de vocês comeram o maná e morreram, mas aquele que se alimenta deste pão viverá para sempre".
59 Yɨɨsu akagamba amangʼana gayo, hanʉ aarɨ ariija mwirwazɨrʉ rya Kapɨrinaumu.
59 Ele disse isso quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Hanʉ abhaatʉ bhaaru gatɨ wa abhɨɨga bhaazɨ bhiigwirɨ amangʼana gayo, bhakabhuga, “Amiija ganʉ nɨ‑makʉngʼu bhʉkʉngʼu! Wɨɨwɨ aratʉra kugiisirirya?”
60 Ao ouvirem isso, muitos dos seus discípulos disseram: "Dura é essa palavra. Quem consegue ouvi-la? "
61 Yɨɨsu akamenya, abhɨɨga bhaazɨ bhararɨrɨɨrɨra igʉrʉ wa amangʼana ganʉ aarɨ agambirɨ, kʉgayo akabhabhuurya, “Nangʉ, ringʼana rɨnʉ ribhiigatɨɨnʼyɨ?
61 Sabendo em seu íntimo que os seus discípulos estavam se queixando do que ouviram, Jesus lhes disse: "Isso os escandaliza?
62 Ɨrabhabhwɨ hanʉ mokorora Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, aratiira kuja mwisaarʉ ɨnʉ aarɨ?
62 Que acontecerá se vocês virem o Filho do homem subir para onde estava antes!
63 Ekoro ya Mungu neyo ɨkʉbhaha abhaatʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Ʉmʉʉtʉ atakʉtʉra kokora chʉchʉsi kʉmanaga gaazɨ umwene haawɨɨsi. Amangʼana ganʉ nɨbhabhuuriirɨ ne‑ge Ekoro ya Mungu, na garareeta ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.
63 O Espírito dá vida; a carne não produz nada que se aproveite. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Nawe bhareho abhandɨ gatɨ waanyu bhanʉ bhakɨɨrɨ kwisirirya.” Yɨɨsu akagambabhu, kʉ kʉbha akamenya kwɨma ʉbhʉtangɨ, nɨ‑bha wɨɨwɨ bhanʉ bhatakumwisirirya, na kʉbha nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ araamwichʉrɨ.
64 Contudo, há alguns de vocês que não crêem". Pois Jesus sabia desde o princípio quais deles não criam e quem o iria trair.
65 Mmbe, akangʼeha kʉbhabhʉʉrɨra, “Kiyo necho kigiriryɨ nɨbhabhuuriirɨ, atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akʉtʉra kuuza ɨwaanɨ, arɨɨbhɨ akɨɨrɨ kʉkangatwa na Bhaabha.”
65 E prosseguiu: "É por isso que eu lhes disse que ninguém pode vir a mim, a não ser que isto lhe seja dado pelo Pai".
66 Kwɨma hanʉ bhiigwirɨ amangʼana gayo, bhaaru gatɨ wa abhɨɨga bhaazɨ, bhakamutiga, bhataagɨndirɨ nawe kwikɨ.
66 Daquela hora em diante, muitos dos seus discípulos voltaram atrás e deixaram de segui-lo.
67 Neho Yɨɨsu akabhuurya abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ, “Nangʉ, na niimwɨ moreenda kuntiga?”
67 Jesus perguntou aos Doze: "Vocês também não querem ir? "
68 Simʉʉni Peetero akamʉgarukirya, “Ʉmʉkʉrʉ, tujɨ kwa wɨɨwɨ? Awɨ ʉna amangʼana ganʉ gakotoha ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.
68 Simão Pedro lhe respondeu: "Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras de vida eterna.
69 Itwɨ tʉrakwisirirya na tʉmɨnyirɨ kʉbha, awɨ naawɨ Ʉmʉrɨndu kurwa kwa Mungu.”
69 Nós cremos e sabemos que és o Santo de Deus".
70 Neho Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Nɨrʉbhwɨrɨ imwɨ ikumi na bhabhɨrɨ kʉbha abhɨɨga bhaanɨ, nawe wʉmwɨ gatɨ waanyu nɨ‑wa Shɨtaani.”
70 Então Jesus respondeu: "Não fui eu que os escolhi, os Doze? Todavia, um de vocês é um diabo! "
71 Hayo Yɨɨsu aarɨ aragambɨra Yuuda, umwana wa Simʉʉni Isikariyʉʉti. Yuuda wuyo newe iichurirɨ Yɨɨsu, nangabha aarɨ wʉmwɨ gatɨ wa abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ.
71 ( Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, que, embora fosse um dos Doze, mais tarde haveria de traí-lo. )
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.