João 6
ikz (IKZ) vs BKJ
1 Akʉmara Yɨɨsu akaambʉka ɨnyanza ya Gariraaya, yɨnʉ iriina ɨrɨndɨ ɨnyanza ya Tibhɨɨriya.
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 Riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ bhaarɨ bharatuna Yɨɨsu, kʉ kʉbha bhaarɨ bharʉʉzɨ ibhyɨrɨkɨnʼyʉ bhɨnʉ aakʉrirɨ kʉbharwɨrɨ.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 Neho Yɨɨsu akatiira kʉkɨgʉrʉ hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ, akiikara nabhʉ iyo.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ribhaga riyo, isigukuru yɨ Ɨpasaka ya Abhayaahudi, yaarɨ haguhɨ.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Hanʉ Yɨɨsu aanungirɨ amɨɨsʉ, akarora riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bharaaza kwewe. Neho akabhuurya Firipʉ, “Nangʉ, tʉratʉra kʉgʉra hayi ibhyakurya bhyu kuriisha abhaatʉ bhanʉ bhʉʉsi?”
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 Yɨɨsu akabhuurya Firipʉ kwa komogema, nangabha aarɨ amɨnyirɨ kɨnʉ araakore.
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Firipʉ akamʉgarukirya, “Nʉʉrʉ twangagurirɨ ibhyakurya bhya zidinaari magana abhɨrɨ, tʉbhasondye bhisuuhu bhisuuhu bhɨtaarɨ bhɨrabhiisa.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 Neho Andureya, wʉnʉ aarɨ umwɨga ʉwʉndɨ wa Yɨɨsu, nu umuhiiri wa Simʉʉni Peetero, akabhʉʉrɨra Yɨɨsu,
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Areho hanʉ mumura wʉmwɨ anɨ ɨmɨkaatɨ ɨtaanʉ jɨ ɨshayiri na ziiswɨ ibhɨrɨ. Nawe ibhyakurya bhɨnʉ bhɨratʉra kwisa riribhita ryʉsi rɨnʉ?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Mmbe, Yɨɨsu akaswaja abhɨɨga bhaazɨ, “Mʉbhabhʉʉrɨrɨ abhaatʉ bhiikarɨ haasɨ.” Ahagero hayo, haarɨ nʉ ʉbhʉnyaaki bhwaru. Neho abhaatʉ bhʉʉsi, bhakiikara haasɨ. Gatɨ waabhʉ, bhaarɨmu abhasubhɨ bhɨkwɨ bhɨtaanʉ.
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Akʉmara, Yɨɨsu akagega ɨmɨkaatɨ giyo, akabhʉʉrɨra Mungu azʉmiryɨ, akasondya abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhaarɨ bhiikɨɨrɨ. Akakora ɨbhuɨbhu na ziiswɨ zʉʉsi, akabhasondya. Abhaatʉ bhʉʉsi bhakarya chɨmbu bhɨɨndirɨ kurya.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Hanʉ abhaatʉ bhʉʉsi bhiigutirɨ, Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Mubhiringɨ ibhyakurya bhyʉsi bhɨnʉ bhɨsaagirɨ, korereke bhɨtaaza kʉsarɨka.”
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Mmbe, bhakabhiringa ebhekenyeka bhyʉsi, na bhakiizurya bhɨhʉʉzʉ ikumi na bhɨbhɨrɨ kwa bhekenyeka bhyɨ ɨmɨkaatɨ bhɨtaanʉ bhyɨ ɨshayiri bhɨnʉ bhyasaagirɨ.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Hanʉ abhaatʉ bhayo bharʉʉzɨ ɨkɨsɨgʉ kɨnʉ Yɨɨsu aakʉrirɨ, bhakabhuga, “Maheene ʉmʉʉtʉ wʉnʉ newe ʉmʉrʉʉtɨrɨri wa Mungu wʉnʉ tukwisega kʉbha araaza kʉʉsɨ kʉnʉ.”
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Yɨɨsu akamenya kʉbha abhaatʉ bhayo bhareenda kumugwata kwa amanaga, korereke abhɨ ʉmʉtɨmi waabhʉ. Nawe akarwa hayo, akaja naatu kʉkɨgʉrʉ umwene haawɨɨsi.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Rigoroobha, abhɨɨga bha Yɨɨsu bhakahiringita kuja kʉnyanza ya Gariraaya.
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Bhakasikɨra mubhwatʉ, na kʉtanga kwambʉka ɨnyanza kuja ʉrʉbhɨri rwa Kapɨrinaumu. Ribhaga riyo, yaarɨ ikiirimya, nawe Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ kuhika kugwatana nabhʉ.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Mmbe, ʉmʉkama ʉmʉhaari gwarɨ gʉrahuuta, ɨnyanza ɨkabhuusuka.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Hanʉ abhɨɨga bha Yɨɨsu bhaahikirɨ obhokore bhwa bhikubha bhɨtaanʉ hamwɨ bhɨsaasabha, bhakarora Yɨɨsu aragenda kʉmanzi na kwisukɨra ubhwatʉ bhwabhʉ. Bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 Neho, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Mʉtʉʉbhaha! Niinyɨ!”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Mmbe, ebho bhakeenda atiirɨ mubhwatʉ. Hayohayo, ubhwatʉ bhʉkahika imwambʉkʉ hanʉ bhaarɨ bhakuja.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 Tabhʉʉri waho, riribhita rya abhaatʉ bhanʉ bhasaagirɨ imwambʉkʉ wɨ ɨnyanza, bhakangʼura kwarɨ nu ubhwatʉ bhʉmwɨbhu hayo. Bhakamenya kʉbha Yɨɨsu atagiirɨ mubhwatʉ hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ, nawe abhɨɨga bhaazɨ bhakaja abheene.
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 Akʉmara, abhaatʉ abhandɨ bhakaaza nu ubhwatʉ kurwa mʉrʉbhɨri rwa Tibhɨɨriya, bhakahika hanʉ riribhita rya abhaatʉ bhaariirɨ ɨmɨkaatɨ, hanʉ Ʉmʉkʉrʉ Yɨɨsu aarɨ akumiryɨ Mungu.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 Hanʉ riribhita rya abhaatʉ bhayo bharʉʉzɨ Yɨɨsu ataareho hayo, na abhɨɨga bhaazɨ bhʉʉsi bhataareho, bhakasikɨra mubhwatʉ bhuyo, bhakaja Kapɨrinaumu komohya Yɨɨsu.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Hanʉ abhaatʉ bhayo bhaahikirɨ imwambʉkʉ wɨ ɨnyanza, bhakabhona Yɨɨsu, bhakamubhuurya, “Umwija, ʉkaaza ɨnʉ ryʉrɨ?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, mʉramonhya kʉ kʉbha nɨkabhaha ɨmɨkaatɨ, mʉkarya mukiigʉta, ɨtarɨ kʉ kʉbha moreenda ukwobhoora ibhyɨrɨkɨnʼyʉ bhɨnʉ naakʉrirɨ.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Mʉtakora emeremo igʉrʉ wo kobhona ibhyakurya bhɨnʉ bhɨkʉsarɨka, nawe mʉbhɨ mʉrakora emeremo igʉrʉ wo okobhona ibhyakurya bhɨnʉ bhɨtakʉsarɨka, na bhɨnʉ bhɨkʉbhaha ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ arabhaha ibhyakurya bhiyo, kʉ kʉbha Bhaabha Mungu amʉhɨɨrɨ ʉbhʉnaja bhwo okokorabhu.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Neho ebho bhakamubhuurya, “Nangʉ, tokorekɨ korereke tobhone kokora amangʼana ganʉ Mungu akwenda?”
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Ringʼana rɨnʉ Mungu akwenda mokore, ni‑kwisirirya wʉnʉ aamutumirɨ.”
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Bhakamubhuurya, “Ʉrakora chɨrɨkɨnʼyʉkɨ, korereke torore tʉtʉrɨ kukwisirirya? Ʉrakora kɨgʉrʉkɨ?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 Hanʉ bhasʉʉkʉrʉ bhɨɨtʉ, bhaarɨ kʉkɨbhara, bhakarya ibhyakurya bhya mana. Yandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu, ‘Akabhaha ichakurya cha kurwa mwisaarʉ bharyɨ.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Mmbe, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, atarɨ Musa wʉnʉ abhahɨɨrɨ bhawʉsʉʉkʉrʉ ibhyakurya bhiyo kurwa mwisaarʉ, nawe nɨ‑Bhaabha waanɨ. Ewe newe akʉbhaha ibhyakurya bhye eheene kurwa mwisaarʉ.
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Ibhyakurya bhya Mungu nɨ‑bhɨnʉ bhikwika kurwa mwisaarʉ, korereke abhahɨ abhaatʉ bhʉʉsi bhɨ ɨɨsɨ yɨnʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Neho bhakamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ, otohe ibhyakurya bhiyo sikʉ zʉʉsi.”
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Yɨɨsu akabhuga, “Inyɨ niinyɨ ibhyakurya bhɨnʉ bhekoha abhaatʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akuuza kwa niinyɨ na kunyiisirirya, atakwigwa ɨnzara, nʉʉrʉ kwigwa enyoota kwikɨ.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 “Nawe inyɨ nɨkabhabhʉʉrɨra, mʉndʉʉzɨ, nawe mʉtakunyiisirirya.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 Abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ Bhaabha akongʼa, bharaaza kwa niinyɨ na kunyiisirirya. Inyɨ nɨtakwanga nʉʉrʉ wʉmwɨ wʉnʉ akuuza kwa niinyɨ.
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 Inyɨ nitiizirɨ kurwa mwisaarʉ korereke nekore chɨmbu nikwenda, nawe korereke nɨbhɨ nɨrakora chɨmbu Bhaabha wʉnʉ antumirɨ akwenda.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Bhaabha waanɨ wʉnʉ antumirɨ areenda, nɨtarimirya nʉʉrʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ mʉbhanʉ angʼɨɨrɨ, nawe nɨbharyʉrɨ bhʉʉsi urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Kɨnʉ Bhaabha waanɨ akwenda nɨ‑kʉbha, abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhamɨnyirɨ kʉbha, inyɨ ni‑Mwana waazɨ na kunyiisirirya, bhabhɨ nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Inyɨ nɨrabharyʉra urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ.”
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Mmbe, Abhayaahudi bha hayo, bhakatanga kʉrɨrɨɨrɨra kʉ kʉbha Yɨɨsu akiikoonʼya, “Inyɨ niinyɨ ibhyakurya bhɨnʉ bhyikirɨ kurwa mwisaarʉ.”
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Bhakiibhuurya, “Nangʉ, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atarɨ Yɨɨsu, umwana wa Yuusufu? Na abhiibhuri bhaazɨ tʉbhɨɨzɨ! Nangʉ, aratʉrabhwɨ kubhuga iikirɨ kurwa mwisaarʉ?”
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Mutigɨ kʉrɨrɨɨrɨra abheene kobheene.
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akʉtʉra kuuza kwa niinyɨ, arɨɨbhɨ akɨɨrɨ kʉkangatwa na Bhaabha wʉnʉ antumirɨ. Na niinyɨ nɨrabharyʉra urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Yandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu ga abharʉʉtɨrɨri kʉbha, ‘Abhaatʉ bhʉʉsi bhariigibhwa na Mungu.’ Mmbe, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akwitegeerera na kwɨga kurwa kwa Bhaabha, araaza kwa niinyɨ.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 Atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ amʉrʉʉzɨ Bhaabha Mungu, kuruushaku inyimwene niinyɨ nɨmʉrʉʉzɨ, kʉ kʉbha nɨkarwa kwewe.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akwisirirya, arabha nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Inyɨ niinyɨ ibhyakurya bhɨnʉ bhekoha abhaatʉ ʉbhʉhʉru bhuyo.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nangabha bhawʉsʉʉkʉrʉ bhariirɨ ibhyakurya bhya mana kʉkɨbhara, nawe bhakakwa.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Nawe hanʉ bhereho ibhyakurya bhɨnʉ bhyikirɨ kurwa mwisaarʉ. Ʉmʉʉtʉ araaryɨ ibhyakurya bhiyo, atakukwa.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 Inyɨ niinyɨ ibhyakurya bhɨnʉ bhyiikirɨ kurwa mwisaarʉ, bhɨnʉ bhekoha abhaatʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akurya ibhyakurya bhiyo, arabha nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Ibhyakurya bhiyo nɨ‑mʉbhɨrɨ gwanɨ gʉnʉ niriihuruchɨ igʉrʉ wa abhaatʉ bhʉʉsi bhɨ ɨɨsɨ yɨnʉ, korereke bhabhɨ nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Mmbe, Abhayaahudi bhayo bhakatanga kʉhakaana bhʉkʉngʼu, bhariibhuurya, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ, aratʉrabhwɨ kotoha ʉmʉbhɨrɨ gwazɨ, korereke turyɨ?”
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Kʉgayo, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, arɨɨbhɨ mʉtakurya ʉmʉbhɨrɨ gu Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, na kunywa amasaahɨ gaazɨ, mʉtakʉbha nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akurya ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ na kunywa amasaahɨ gaanɨ, wuyo anʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano, na niinyɨ nɨramuryʉra urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Momenye kʉbha, ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ negwe ibhyakurya bhye eheene, na amasaahɨ gaanɨ nego chukunywa cha amaheene.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akurya ʉmʉbhɨrɨ gwanɨ na kunywa amasaahɨ gaanɨ, wuyo arasaaga kwa niinyɨ, na niinyɨ nɨrasaaga kwewe.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 Bhaabha wʉnʉ antumirɨ nɨ‑mʉhʉru, na niinyɨ nɨrabhona ʉbhʉhʉru kurwa kwewe. Ɨbhuɨbhu, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akundya inyɨ, arabhona ʉbhʉhʉru kurwa kwa niinyɨ.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Mmbe, bhiyo nebhyo ibhyakurya bhɨnʉ bhiikirɨ kurwa mwisaarʉ. Ibhyakurya bhiyo bhɨtatuubhɨɨnɨ ni ibhyakurya bhɨnʉ bhawʉsʉʉkʉrʉ bhariirɨ. Ebho bhakakwa. Nawe ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akurya ibhyakurya bhɨnʉ, arabha nʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yɨɨsu akagamba amangʼana gayo, hanʉ aarɨ ariija mwirwazɨrʉ rya Kapɨrinaumu.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 Hanʉ abhaatʉ bhaaru gatɨ wa abhɨɨga bhaazɨ bhiigwirɨ amangʼana gayo, bhakabhuga, “Amiija ganʉ nɨ‑makʉngʼu bhʉkʉngʼu! Wɨɨwɨ aratʉra kugiisirirya?”
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Yɨɨsu akamenya, abhɨɨga bhaazɨ bhararɨrɨɨrɨra igʉrʉ wa amangʼana ganʉ aarɨ agambirɨ, kʉgayo akabhabhuurya, “Nangʉ, ringʼana rɨnʉ ribhiigatɨɨnʼyɨ?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 Ɨrabhabhwɨ hanʉ mokorora Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ, aratiira kuja mwisaarʉ ɨnʉ aarɨ?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 Ekoro ya Mungu neyo ɨkʉbhaha abhaatʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Ʉmʉʉtʉ atakʉtʉra kokora chʉchʉsi kʉmanaga gaazɨ umwene haawɨɨsi. Amangʼana ganʉ nɨbhabhuuriirɨ ne‑ge Ekoro ya Mungu, na garareeta ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 Nawe bhareho abhandɨ gatɨ waanyu bhanʉ bhakɨɨrɨ kwisirirya.” Yɨɨsu akagambabhu, kʉ kʉbha akamenya kwɨma ʉbhʉtangɨ, nɨ‑bha wɨɨwɨ bhanʉ bhatakumwisirirya, na kʉbha nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ araamwichʉrɨ.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Mmbe, akangʼeha kʉbhabhʉʉrɨra, “Kiyo necho kigiriryɨ nɨbhabhuuriirɨ, atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akʉtʉra kuuza ɨwaanɨ, arɨɨbhɨ akɨɨrɨ kʉkangatwa na Bhaabha.”
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 Kwɨma hanʉ bhiigwirɨ amangʼana gayo, bhaaru gatɨ wa abhɨɨga bhaazɨ, bhakamutiga, bhataagɨndirɨ nawe kwikɨ.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Neho Yɨɨsu akabhuurya abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ, “Nangʉ, na niimwɨ moreenda kuntiga?”
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Simʉʉni Peetero akamʉgarukirya, “Ʉmʉkʉrʉ, tujɨ kwa wɨɨwɨ? Awɨ ʉna amangʼana ganʉ gakotoha ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Itwɨ tʉrakwisirirya na tʉmɨnyirɨ kʉbha, awɨ naawɨ Ʉmʉrɨndu kurwa kwa Mungu.”
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 Neho Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Nɨrʉbhwɨrɨ imwɨ ikumi na bhabhɨrɨ kʉbha abhɨɨga bhaanɨ, nawe wʉmwɨ gatɨ waanyu nɨ‑wa Shɨtaani.”
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 Hayo Yɨɨsu aarɨ aragambɨra Yuuda, umwana wa Simʉʉni Isikariyʉʉti. Yuuda wuyo newe iichurirɨ Yɨɨsu, nangabha aarɨ wʉmwɨ gatɨ wa abhɨɨga bhaazɨ ikumi na bhabhɨrɨ.
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.