João 4
ikz (IKZ) vs BKJ
1 Mmbe, Yɨɨsu akiigwa kʉbha Abhafarisaayo bhakabhuurirwa kʉbha, arabhatiiza na kobhona abhɨɨga bhaaru kʉkɨra Yoohana.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Nʉʉrʉbhu, amaheene nɨ‑kʉbha, Yɨɨsu umwene ataabhatiizirɨ, nawe abhɨɨga bhaazɨ nebho bhaarɨ bhakʉbhatiiza.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Hanʉ Yɨɨsu iigwirɨbhu, akabhʉʉka mucharʉ cha Yudeya hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ, bhakagarʉka mucharʉ cha Gariraaya.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Hanʉ bhaarɨ bhakuja Gariraaya, bhakeenderwa kʉhʉrʉkɨra icharʉ cha Samaariya.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Mmbe, bhakahika mʉrʉbhɨri rʉmwɨ rwa Samaariya rʉnʉ rwarɨ rʉrabhirikirwa Sikaari. Ʉrʉbhɨri ruyo, rwarɨ haguhɨ nʉ ʉmʉgʉndʉ gʉnʉ Yaakobho aagabhiryɨ umwana waazɨ Yuusufu.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Ahagero hayo kwarɨ ni ikisima cha Yaakobho. Na Yɨɨsu, kʉ kʉbha aarɨ anihirɨ no orogendo, akiikara rusizʉ wi ikisima. Yaarɨ nyamunga ɨsa isaasabha mumwise.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Akʉmara, ʉmʉkari wʉmwɨ Ʉmʉsamaariya akaaza kʉtaha amanzi mukisima hayo. Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Yiiya, nongʼe amanzi ninywɨ.”
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ribhaga riyo, abhɨɨga bhaazɨ bhaarɨ bhagiirɨ mʉrʉbhɨri kʉgʉra ibhyakurya.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Ʉmʉkari wuyo akabhuga, “Awɨ nɨ‑Mʉyaahudi, na niinyɨ nɨ‑Mʉsamaariya. Kwakɨ ʉransabha inyɨ nekohe amanzi gu ukunywa?” Akagambabhu, kʉ kʉbha Abhayaahudi bhatakwisanganʼya na Abhasamaariya.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Angabhɨɨrɨ omenye kɨnʉ Mungu akwenda kokoha, na kʉbha nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ akʉkʉsabha amanzi, waarɨ ʉramʉsabha, neewe aarɨ arakoha amanzi gʉ ʉbhʉhʉru.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ʉmʉkari wuyo akabhuga, “Ʉmʉkʉrʉ, awɨ ʉtaana ekegero chʉ ʉkʉtahɨra amanzi, ni ikisima kɨnʉ nɨ‑kɨrɨɨhu. Nangʉ ʉrabhona hayi amanzi gʉ ʉbhʉhʉru gayo?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Sʉʉkʉrʉ wɨɨtʉ Yaakobho umwene akatoha ikisima kɨnʉ, neewe aarɨ aranywa amanzi hanʉ hamwɨmwɨ na abhaana bhaazɨ ni imitugʉ jazɨ. Nangʉ, uriirora kʉbha awɨ nɨ‑mʉkʉrʉ kʉmʉkɨra ewe?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Neho Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akunywa amanzi ga mukisima kɨnʉ, ariigwa enyoota naatu.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Nawe ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akunywa amanzi ganʉ inyɨ nekomoha, atakwigwa enyoota kwikɨ, kemerano. Amanzi ganʉ nekomoha, garabha nchɨ ɨkɨsɨɨzɨ cha amanzi kwewe, kɨrabha kɨrahurucha ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Neho ʉmʉkari wuyo akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Ʉmʉkʉrʉ, nongʼe amanzi gayo, korereke nitiigwa enyoota naatu, na nɨtaaza kʉtaha amanzi naatu mukisima kɨnʉ.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Yɨɨsu akabhuga, “Nuujɨ ʉbhɨrɨkɨrɨ umusubhɨ waazʉ, uuzɨ nawe hanʉ.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Akabhuga, “Inyɨ nɨtaana musubhɨ.”
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 kʉ kʉbha ʉmarirɨ kʉbha na abhasubhɨ bhataanʉ, na wʉnʉ ukwikara nawe nangwɨnʉ, atarɨ waazʉ. Ʉgambirɨ amaheene.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ʉmʉkari wuyo akamʉgarukirya, “Ʉmʉkʉrʉ, nangʉ nɨrarora awɨ nɨ‑mʉrʉʉtɨrɨri.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Bhasʉʉkʉrʉ bhɨɨtʉ bhaarɨ bharasengera Mungu kʉkɨgʉrʉ cha Gɨrazimu kɨnʉ, nawe imwɨ Abhayaahudi mʉrabhuga tujɨ kosengera Mungu Yɨrusarɨɨmu.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Yiiya nyiisirirya, ribhaga rɨraaza rɨnʉ mʉtakosengera Bhaabha Mungu kʉkɨgʉrʉ kɨnʉ hamwɨ Yɨrusarɨɨmu iyo.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Imwɨ Abhasamaariya mʉrasengera Mungu wʉnʉ mʉtɨɨzɨ. Nawe itwɨ Abhayaahudi tʉrasengera Mungu wʉnʉ twɨzɨ, kʉ kʉbha Mungu arasabhʉra abhaatʉ kʉ kʉhɨtɨra Abhayaahudi.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Ribhaga rɨraaza, naatu rɨmarirɨ kuhika, hanʉ abhaatʉ bhanʉ bhakwenda kosengera Bhaabha Mungu koheene, bharabha bharamosengera kwe Koro na koheene. Bhaabha Mungu ahaamohya abhaatʉ bhanʉ bhakomosengera kʉnzɨra yiyo.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Mungu ne‑Koro. Abhaatʉ bhanʉ bhakomosengera, bhareenderwa bhabhɨ bharamosengera kwe Ekoro na kwa amaheene.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ʉmʉkari wuyo akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Nɨɨzɨ kʉbha Masiya araaza, wʉnʉ akubhirikirwa Kiriisitʉ. Na nɨɨzɨ kʉbha, ribhaga rɨnʉ akuuza, aratʉbhʉʉrɨra amangʼana gʉʉsi.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Neho Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Inyɨ, wʉnʉ nɨkʉgambana na naawɨ, newe.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Mmbe, ribhaga riyo, abhɨɨga bhaazɨ bhakagarʉka. Bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu korora Yɨɨsu aarɨ aragamba nʉ ʉmʉkari. Nawe atareeho nʉʉrʉ wʉmwɨ wʉnʉ aabhuuriryɨ Yɨɨsu, “Oreendakɨ kwawe?” hamwɨ, “Kwakɨ ʉragamba nawe?”
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Mmbe, ʉmʉkari wuyo akatiga inywa yaazɨ ya amanzi hayo, akaja mʉrʉbhɨri. Hanʉ aahikirɨ, akabhʉʉrɨra abhaatʉ,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Muuzɨ, morore ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aambuuriirɨ amangʼana gʉʉsi ganʉ nɨmarirɨ kokora! Nangʉ, ɨratʉrɨkana kʉbha wuyo newe Kiriisitʉ?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Hanʉ abhaatʉ bhiigwirɨ gayo, bhakarwa mʉrʉbhɨri muyo, bhakaja kwa Yɨɨsu.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Hanʉ abhaatʉ bhayo bhaarɨ bhakɨɨrɨ kuhika kwa Yɨɨsu, abhɨɨga bhaazɨ bhakamʉsabha bharabhuga, “Umwija, uryɨ ibhyakurya.”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Nawe ewe akabhagarukirya, “Inyɨ nini ibhyakurya bhɨnʉ imwɨ mʉtɨɨzɨ.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Neho abhɨɨga bhaazɨ bhakatanga kwibhuurya, “Kʉnʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ amʉrɨɨtɨɨrɨ ibhyakurya?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Ibhyakurya bhyanɨ ne‑kokora ganʉ akwenda wʉnʉ antumirɨ, na kuhicha emeremo jazɨ.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Imwɨ mʉnarirɨ kʉgamba, ‘Gɨsaagirɨ imyɨri enebhu rigesa rihikɨ.’ Nawe inyɨ nɨrabhabhʉʉrɨra, morore ɨmɨgʉndʉ chɨmbu gɨrɨ, amagesa gamarirɨ kokongʼa, gareenderwa gageswe.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Ʉmʉgɨsi arabhona amarihi gaazɨ, na arabhiringa amagesa igʉrʉ yʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Igʉrʉ wa riyo, ʉmʉhambi nʉ ʉmʉgɨsi, bhʉʉsi bharazomerwa hamwɨmwɨ.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Kereho ekerenjo cha amaheene kɨnʉ kikubhuga, ‘Ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ arahamba, nʉ ʉwʉndɨ aragesa.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nɨkabhatʉma imwɨ kogesa bhɨnʉ mʉtaanyaakiirɨ. Abhaatʉ abhandɨ bhaakʉrirɨ emeremo jʉsi ɨmɨkʉngʼu, na niimwɨ mʉrabhona ubhwera bhwe emeremo jabhʉ.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Mmbe, Abhasamaariya bhaaru bha mʉrʉbhɨri ruyo, bhakiisirirya Yɨɨsu, kʉ kʉbha bhiigwirɨ ʉbhʉmɨnyɨɨkɨrɨri bhwʉ ʉmʉkari wuyo, “Ʉmʉʉtʉ wuyo aambuuriirɨ amangʼana gʉʉsi ganʉ niizirɨ kokora.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Hanʉ Abhasamaariya bhaahikirɨ kwa Yɨɨsu, bhakamʉsabha iikarɨ hamwɨmwɨ nabhʉ. Neho akiikara mʉrʉbhɨri ruyo sikʉ ibhɨrɨ.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Abhaatʉ bhaaru bhʉkʉngʼu bhakiisirirya Yɨɨsu igʉrʉ wa ganʉ aarɨ aragamba.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Bhakabhʉʉrɨra ʉmʉkari wuyo, “Twisiriiryɨ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ ɨtarɨ igʉrʉ wa ganʉ utubhuuriirɨ awɨ, nawe tʉramwisirirya kʉ kʉbha twigwirɨ itubheene ganʉ akʉgamba. Nangʉ tʉmɨnyirɨ kobhoheene kʉbha, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ newe Ʉmʉsabhuri wi icharʉ.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Hanʉ sikʉ ibhɨrɨ zaahitirɨ, Yɨɨsu akarwa iyo, akangʼeha kuja icharʉ cha Gariraaya.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Yɨɨsu umwene akabhuga, “Ʉmʉrʉʉtɨrɨri tahaasuukwa mʉrʉbhɨri rwazɨ.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Hanʉ aahikirɨ Gariraaya iyo, abhaatʉ bhakamuginihya. Bhaarɨ bharʉʉzɨ gʉʉsi ganʉ aarɨ akʉrirɨ Yɨrusarɨɨmu kusigukuru yɨ Ɨpasaka, kʉ kʉbha ebho abheene bhaarɨyu.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Yɨɨsu akaja naatu mʉrʉbhɨri rwa Kana ya Gariraaya, hanʉ aarɨ achurirɨ amanzi kʉbha idivaayi. Mmbe, aareho ʉmʉkʉrʉ wʉmwɨ kurwa ʉrʉbhɨri rwa Kapɨrinaumu. Aarɨ nu umwana wi ikisubhɨ murwɨrɨ.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Akiigwa kʉbha Yɨɨsu aruurɨ Yudeya iizirɨ Gariraaya. Kʉgayo, akaja kwa Yɨɨsu na kʉmʉsabha aazɨ Kapɨrinaumu, ahorye mumura waazɨ, kʉ kʉbha aarɨ murwɨrɨ arikiriirɨ.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Yɨɨsu akabhuga, “Imwɨ, mʉraatamɨ korora ibhyɨrɨkɨnʼyʉ na amateemo, mʉtakogema kwisirirya!”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Ʉmʉkʉrʉ wuyo akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ, nɨrakʉsabha, tujɨ kumumura waanɨ, akɨɨrɨ kukwa.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Nawe Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Nuujɨ, umumura waazʉ ahʉrirɨ.” Ʉmʉkʉrʉ wuyo akiisirirya amangʼana ganʉ Yɨɨsu aamubhuuriirɨ, akabhʉʉka kuja ɨwaazɨ.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Tabhʉʉri waho, hanʉ aarɨ mʉnzɨra, akarumana na abhahocha bhaazɨ, bhʉʉsi bhakamʉbhʉʉrɨra, umumura waazɨ ahʉrirɨ.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Neho akabhabhuurya ɨsa yɨnʉ aatangirɨ kohora. Bhakamʉgarukirya, “Ehooma ɨkaamʉka kwɨma izʉ, ɨsa muhungatɨ umwise.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Mmbe, wiisɨ umwana wuyo akamenya kʉbha, ahʉrirɨ kwɨma ribhaga riryarirya Yɨɨsu aagambirɨ, “Umumura waazʉ ahʉrirɨ.” Ʉmʉkʉrʉ wuyo hamwɨmwɨ na abhaatʉ bhʉʉsi bha yɨɨka waazɨ, bhakiisirirya Yɨɨsu.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Kɨnʉ charɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ cha kabhɨrɨ kɨnʉ Yɨɨsu aakʉrirɨ mucharʉ cha Gariraaya, hanʉ aruurɨ mucharʉ cha Yudeya.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.