João 4

ikz (IKZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mmbe, Yɨɨsu akiigwa kʉbha Abhafarisaayo bhakabhuurirwa kʉbha, arabhatiiza na kobhona abhɨɨga bhaaru kʉkɨra Yoohana.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Nʉʉrʉbhu, amaheene nɨ‑kʉbha, Yɨɨsu umwene ataabhatiizirɨ, nawe abhɨɨga bhaazɨ nebho bhaarɨ bhakʉbhatiiza.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Hanʉ Yɨɨsu iigwirɨbhu, akabhʉʉka mucharʉ cha Yudeya hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ, bhakagarʉka mucharʉ cha Gariraaya.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Hanʉ bhaarɨ bhakuja Gariraaya, bhakeenderwa kʉhʉrʉkɨra icharʉ cha Samaariya.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Mmbe, bhakahika mʉrʉbhɨri rʉmwɨ rwa Samaariya rʉnʉ rwarɨ rʉrabhirikirwa Sikaari. Ʉrʉbhɨri ruyo, rwarɨ haguhɨ nʉ ʉmʉgʉndʉ gʉnʉ Yaakobho aagabhiryɨ umwana waazɨ Yuusufu.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ahagero hayo kwarɨ ni ikisima cha Yaakobho. Na Yɨɨsu, kʉ kʉbha aarɨ anihirɨ no orogendo, akiikara rusizʉ wi ikisima. Yaarɨ nyamunga ɨsa isaasabha mumwise.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Akʉmara, ʉmʉkari wʉmwɨ Ʉmʉsamaariya akaaza kʉtaha amanzi mukisima hayo. Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Yiiya, nongʼe amanzi ninywɨ.”
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ribhaga riyo, abhɨɨga bhaazɨ bhaarɨ bhagiirɨ mʉrʉbhɨri kʉgʉra ibhyakurya.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Ʉmʉkari wuyo akabhuga, “Awɨ nɨ‑Mʉyaahudi, na niinyɨ nɨ‑Mʉsamaariya. Kwakɨ ʉransabha inyɨ nekohe amanzi gu ukunywa?” Akagambabhu, kʉ kʉbha Abhayaahudi bhatakwisanganʼya na Abhasamaariya.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Angabhɨɨrɨ omenye kɨnʉ Mungu akwenda kokoha, na kʉbha nɨ‑wɨɨwɨ wʉnʉ akʉkʉsabha amanzi, waarɨ ʉramʉsabha, neewe aarɨ arakoha amanzi gʉ ʉbhʉhʉru.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ʉmʉkari wuyo akabhuga, “Ʉmʉkʉrʉ, awɨ ʉtaana ekegero chʉ ʉkʉtahɨra amanzi, ni ikisima kɨnʉ nɨ‑kɨrɨɨhu. Nangʉ ʉrabhona hayi amanzi gʉ ʉbhʉhʉru gayo?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Sʉʉkʉrʉ wɨɨtʉ Yaakobho umwene akatoha ikisima kɨnʉ, neewe aarɨ aranywa amanzi hanʉ hamwɨmwɨ na abhaana bhaazɨ ni imitugʉ jazɨ. Nangʉ, uriirora kʉbha awɨ nɨ‑mʉkʉrʉ kʉmʉkɨra ewe?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Neho Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akunywa amanzi ga mukisima kɨnʉ, ariigwa enyoota naatu.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Nawe ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akunywa amanzi ganʉ inyɨ nekomoha, atakwigwa enyoota kwikɨ, kemerano. Amanzi ganʉ nekomoha, garabha nchɨ ɨkɨsɨɨzɨ cha amanzi kwewe, kɨrabha kɨrahurucha ʉbhʉhʉru bhwa kemerano.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Neho ʉmʉkari wuyo akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Ʉmʉkʉrʉ, nongʼe amanzi gayo, korereke nitiigwa enyoota naatu, na nɨtaaza kʉtaha amanzi naatu mukisima kɨnʉ.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Yɨɨsu akabhuga, “Nuujɨ ʉbhɨrɨkɨrɨ umusubhɨ waazʉ, uuzɨ nawe hanʉ.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Akabhuga, “Inyɨ nɨtaana musubhɨ.”
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 kʉ kʉbha ʉmarirɨ kʉbha na abhasubhɨ bhataanʉ, na wʉnʉ ukwikara nawe nangwɨnʉ, atarɨ waazʉ. Ʉgambirɨ amaheene.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Ʉmʉkari wuyo akamʉgarukirya, “Ʉmʉkʉrʉ, nangʉ nɨrarora awɨ nɨ‑mʉrʉʉtɨrɨri.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Bhasʉʉkʉrʉ bhɨɨtʉ bhaarɨ bharasengera Mungu kʉkɨgʉrʉ cha Gɨrazimu kɨnʉ, nawe imwɨ Abhayaahudi mʉrabhuga tujɨ kosengera Mungu Yɨrusarɨɨmu.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Yiiya nyiisirirya, ribhaga rɨraaza rɨnʉ mʉtakosengera Bhaabha Mungu kʉkɨgʉrʉ kɨnʉ hamwɨ Yɨrusarɨɨmu iyo.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Imwɨ Abhasamaariya mʉrasengera Mungu wʉnʉ mʉtɨɨzɨ. Nawe itwɨ Abhayaahudi tʉrasengera Mungu wʉnʉ twɨzɨ, kʉ kʉbha Mungu arasabhʉra abhaatʉ kʉ kʉhɨtɨra Abhayaahudi.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ribhaga rɨraaza, naatu rɨmarirɨ kuhika, hanʉ abhaatʉ bhanʉ bhakwenda kosengera Bhaabha Mungu koheene, bharabha bharamosengera kwe Koro na koheene. Bhaabha Mungu ahaamohya abhaatʉ bhanʉ bhakomosengera kʉnzɨra yiyo.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Mungu ne‑Koro. Abhaatʉ bhanʉ bhakomosengera, bhareenderwa bhabhɨ bharamosengera kwe Ekoro na kwa amaheene.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ʉmʉkari wuyo akabhʉʉrɨra Yɨɨsu, “Nɨɨzɨ kʉbha Masiya araaza, wʉnʉ akubhirikirwa Kiriisitʉ. Na nɨɨzɨ kʉbha, ribhaga rɨnʉ akuuza, aratʉbhʉʉrɨra amangʼana gʉʉsi.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Neho Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Inyɨ, wʉnʉ nɨkʉgambana na naawɨ, newe.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Mmbe, ribhaga riyo, abhɨɨga bhaazɨ bhakagarʉka. Bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu korora Yɨɨsu aarɨ aragamba nʉ ʉmʉkari. Nawe atareeho nʉʉrʉ wʉmwɨ wʉnʉ aabhuuriryɨ Yɨɨsu, “Oreendakɨ kwawe?” hamwɨ, “Kwakɨ ʉragamba nawe?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Mmbe, ʉmʉkari wuyo akatiga inywa yaazɨ ya amanzi hayo, akaja mʉrʉbhɨri. Hanʉ aahikirɨ, akabhʉʉrɨra abhaatʉ,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Muuzɨ, morore ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aambuuriirɨ amangʼana gʉʉsi ganʉ nɨmarirɨ kokora! Nangʉ, ɨratʉrɨkana kʉbha wuyo newe Kiriisitʉ?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Hanʉ abhaatʉ bhiigwirɨ gayo, bhakarwa mʉrʉbhɨri muyo, bhakaja kwa Yɨɨsu.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Hanʉ abhaatʉ bhayo bhaarɨ bhakɨɨrɨ kuhika kwa Yɨɨsu, abhɨɨga bhaazɨ bhakamʉsabha bharabhuga, “Umwija, uryɨ ibhyakurya.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Nawe ewe akabhagarukirya, “Inyɨ nini ibhyakurya bhɨnʉ imwɨ mʉtɨɨzɨ.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Neho abhɨɨga bhaazɨ bhakatanga kwibhuurya, “Kʉnʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ amʉrɨɨtɨɨrɨ ibhyakurya?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Ibhyakurya bhyanɨ ne‑kokora ganʉ akwenda wʉnʉ antumirɨ, na kuhicha emeremo jazɨ.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Imwɨ mʉnarirɨ kʉgamba, ‘Gɨsaagirɨ imyɨri enebhu rigesa rihikɨ.’ Nawe inyɨ nɨrabhabhʉʉrɨra, morore ɨmɨgʉndʉ chɨmbu gɨrɨ, amagesa gamarirɨ kokongʼa, gareenderwa gageswe.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Ʉmʉgɨsi arabhona amarihi gaazɨ, na arabhiringa amagesa igʉrʉ yʉ ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Igʉrʉ wa riyo, ʉmʉhambi nʉ ʉmʉgɨsi, bhʉʉsi bharazomerwa hamwɨmwɨ.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Kereho ekerenjo cha amaheene kɨnʉ kikubhuga, ‘Ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ arahamba, nʉ ʉwʉndɨ aragesa.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Nɨkabhatʉma imwɨ kogesa bhɨnʉ mʉtaanyaakiirɨ. Abhaatʉ abhandɨ bhaakʉrirɨ emeremo jʉsi ɨmɨkʉngʼu, na niimwɨ mʉrabhona ubhwera bhwe emeremo jabhʉ.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Mmbe, Abhasamaariya bhaaru bha mʉrʉbhɨri ruyo, bhakiisirirya Yɨɨsu, kʉ kʉbha bhiigwirɨ ʉbhʉmɨnyɨɨkɨrɨri bhwʉ ʉmʉkari wuyo, “Ʉmʉʉtʉ wuyo aambuuriirɨ amangʼana gʉʉsi ganʉ niizirɨ kokora.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Hanʉ Abhasamaariya bhaahikirɨ kwa Yɨɨsu, bhakamʉsabha iikarɨ hamwɨmwɨ nabhʉ. Neho akiikara mʉrʉbhɨri ruyo sikʉ ibhɨrɨ.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Abhaatʉ bhaaru bhʉkʉngʼu bhakiisirirya Yɨɨsu igʉrʉ wa ganʉ aarɨ aragamba.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Bhakabhʉʉrɨra ʉmʉkari wuyo, “Twisiriiryɨ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ ɨtarɨ igʉrʉ wa ganʉ utubhuuriirɨ awɨ, nawe tʉramwisirirya kʉ kʉbha twigwirɨ itubheene ganʉ akʉgamba. Nangʉ tʉmɨnyirɨ kobhoheene kʉbha, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ newe Ʉmʉsabhuri wi icharʉ.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Hanʉ sikʉ ibhɨrɨ zaahitirɨ, Yɨɨsu akarwa iyo, akangʼeha kuja icharʉ cha Gariraaya.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Yɨɨsu umwene akabhuga, “Ʉmʉrʉʉtɨrɨri tahaasuukwa mʉrʉbhɨri rwazɨ.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Hanʉ aahikirɨ Gariraaya iyo, abhaatʉ bhakamuginihya. Bhaarɨ bharʉʉzɨ gʉʉsi ganʉ aarɨ akʉrirɨ Yɨrusarɨɨmu kusigukuru yɨ Ɨpasaka, kʉ kʉbha ebho abheene bhaarɨyu.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Yɨɨsu akaja naatu mʉrʉbhɨri rwa Kana ya Gariraaya, hanʉ aarɨ achurirɨ amanzi kʉbha idivaayi. Mmbe, aareho ʉmʉkʉrʉ wʉmwɨ kurwa ʉrʉbhɨri rwa Kapɨrinaumu. Aarɨ nu umwana wi ikisubhɨ murwɨrɨ.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Akiigwa kʉbha Yɨɨsu aruurɨ Yudeya iizirɨ Gariraaya. Kʉgayo, akaja kwa Yɨɨsu na kʉmʉsabha aazɨ Kapɨrinaumu, ahorye mumura waazɨ, kʉ kʉbha aarɨ murwɨrɨ arikiriirɨ.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Yɨɨsu akabhuga, “Imwɨ, mʉraatamɨ korora ibhyɨrɨkɨnʼyʉ na amateemo, mʉtakogema kwisirirya!”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Ʉmʉkʉrʉ wuyo akamʉbhʉʉrɨra, “Ʉmʉkʉrʉ, nɨrakʉsabha, tujɨ kumumura waanɨ, akɨɨrɨ kukwa.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Nawe Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Nuujɨ, umumura waazʉ ahʉrirɨ.” Ʉmʉkʉrʉ wuyo akiisirirya amangʼana ganʉ Yɨɨsu aamubhuuriirɨ, akabhʉʉka kuja ɨwaazɨ.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Tabhʉʉri waho, hanʉ aarɨ mʉnzɨra, akarumana na abhahocha bhaazɨ, bhʉʉsi bhakamʉbhʉʉrɨra, umumura waazɨ ahʉrirɨ.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Neho akabhabhuurya ɨsa yɨnʉ aatangirɨ kohora. Bhakamʉgarukirya, “Ehooma ɨkaamʉka kwɨma izʉ, ɨsa muhungatɨ umwise.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Mmbe, wiisɨ umwana wuyo akamenya kʉbha, ahʉrirɨ kwɨma ribhaga riryarirya Yɨɨsu aagambirɨ, “Umumura waazʉ ahʉrirɨ.” Ʉmʉkʉrʉ wuyo hamwɨmwɨ na abhaatʉ bhʉʉsi bha yɨɨka waazɨ, bhakiisirirya Yɨɨsu.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Kɨnʉ charɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ cha kabhɨrɨ kɨnʉ Yɨɨsu aakʉrirɨ mucharʉ cha Gariraaya, hanʉ aruurɨ mucharʉ cha Yudeya.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.