João 12

ikz (IKZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Hanʉ zasaagirɨ sikʉ isaasabha kuhika isigukuru yɨ Ɨpasaka, Yɨɨsu akahika naatu Bhɨtaniya, ɨnʉ aaryurirɨ Razaarʉ kurwa mʉbhaku.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Mmbe, abhaatʉ bha ahagero hayo bhakamokorera ɨnyangi. Maarita akamohokerya, na Razaarʉ aarɨ wʉmwɨ wa bhanʉ bhaarɨ komeeza hamwɨmwɨ na Yɨɨsu.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Neho Mariyamu akagega ichupa ya amaguta ga naridʉ. Amaguta gayo gaarɨ gi iguri ikʉrʉ na garareetya bhwaheene. Akahaka Yɨɨsu kʉmagʉrʉ, akamʉtaricha na zinzwɨrɨ zaazɨ. Inyumba ngima ikiizʉra uruhuzu rwa amaguta gayo.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Nawe wʉmwɨ wa abhɨɨga bhaazɨ iriina ryazɨ Yuuda Isikariyʉʉti, na newe ariichʉrɨ Yɨɨsu, akabhuga,
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 “Kwakɨ amaguta gayo gataguriibhwɨ zidinaari magana atatʉ na kʉhaabhwa abhahabhɨ?”
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 Yuuda ataagambirɨbhu igʉrʉ wo okororera abhahabhɨ ɨbhɨgʉngi, nawe nɨ‑kʉ kʉbha aarɨ mwibhi. Newe aarɨ akʉbhɨɨka ɨkɨgʉzi cha zimpirya, na aarɨ ariibha zimpirya zɨnʉ zatɨɨrwɨ mʉkɨgʉzi kiyo.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Mmbe, Yɨɨsu akabhuga, “Mutigɨ, kʉ kʉbha anhakirɨ amaguta igʉrʉ yu urusikʉ rʉnʉ bhakʉmbɨɨka.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 Abhahabhɨ mʉnabhʉ sikʉ zʉʉsi, nawe inyɨ nɨtakʉbha na niimwɨ sikʉ zʉʉsi.”
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Mmbe, Abhayaahudi bhaaru bhakiigwa kʉbha Yɨɨsu aarɨ iyo, bhakaja komorora, ɨtarɨ ewe umwene, nawe na Razaarʉ wʉnʉ Yɨɨsu aaryurirɨ kurwa mʉbhaku.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Neho abhakʉrʉ bha abhakuhaani bhakakora ɨsɨɨmi yu ukwita Razaarʉ wʉʉsi,
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 kʉ kʉbha igʉrʉ waazɨ, Abhayaahudi bhaaru bhaarɨ bhariiyaahʉra na abhakangati bhaabhʉ, bhakiisirirya Yɨɨsu.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Tabhʉʉri waho, riribhita ikʉrʉ rya abhaatʉ bhanʉ bhiizirɨ kurya isigukuru yɨ Ɨpasaka, bhakiigwa kʉbha Yɨɨsu arɨ mʉnzɨra kuuza Yɨrusarɨɨmu.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Mmbe, bhakagega ibhisha bhye emetende, bhakaja kʉmʉsʉngʼaana Yɨɨsu. Bhakatiirya riraka bharabhuga,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Mmbe, Yɨɨsu akabhona umwana wɨ ɨtɨkɨrɨ, akiikara igʉrʉ wayʉ chɨmbu yandikirwɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu,
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Abhaatʉ bha Sayuuni, mʉtʉʉbhaha!
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Ribhaga riyo, abhɨɨga bha Yɨɨsu bhataagamɨnyirɨ amangʼana gayo. Nawe hanʉ Yɨɨsu aaryukirɨ neho bhaahiitirɨ kʉbha amangʼana gayo nɨmbu gaandikirwɨ na nɨmbu bhaamʉkʉrɨɨrɨ.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ na Yɨɨsu ribhaga rɨnʉ aabhirikiirɨ Razaarʉ kurwa mumbihɨra na kumuryʉra kurwa kʉbhaku, bhakabha bharanyaraganʼya ɨngʼana yiyo kʉbhaatʉ.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Kʉgayo, abhaatʉ bhaaru bhaarɨ bhiigwirɨ igʉrʉ wi ichɨrɨkɨnʼyʉ kɨnʉ Yɨɨsu aakʉrirɨ, ɨkagirya abhaatʉ bhakarwa Yɨrusarɨɨmu kuja kʉmʉsʉngʼaana.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Nawe Abhafarisaayo bhakiibhʉʉrɨra, “Mʉrarora, tʉtakʉtʉra kokora chʉchʉsi! Rora, abhaatʉ bhʉʉsi bharamutuna.”
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Kwarɨ na abhaatʉ bhanʉ bhatarɨ Abhayaahudi gatɨ wa abhaatʉ bhanʉ bhaagiirɨ Yɨrusarɨɨmu kusigukuru yɨ Ɨpasaka kosengera Mungu.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Mmbe, abhaatʉ bhayo bhakaja kwa Firipʉ wa Bhɨtɨsaida mucharʉ cha Gariraaya, bhakamʉsabha, “Ʉmʉkʉrʉ, tʉrasabha turumanɨ na Yɨɨsu.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Firipʉ akaja kʉbhʉʉrɨra Andureya amangʼana gayo, akʉmara bhʉʉsi bhabhɨrɨ bhakaja kʉbhʉʉrɨra Yɨɨsu.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Yɨɨsu akabhuga, “Ribhaga rihikirɨ ryu Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ kugungibhwa.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, arɨɨbhɨ endetere yɨ ɨnganʉ ɨkɨɨrɨ kugwa mwirobha na kukwa, ɨtakʉtʉra komera. Nawe arɨɨbhɨ igwirɨ na kukwa, neho ekomera na kwibhʉra imisumʉ.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ asɨɨgirɨ ʉbhʉhʉru bhwazɨ umwene, arabhurimirya. Nawe ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akubhiihirirwa ʉbhʉhʉru bhwazɨ mʉʉsɨ yɨnʉ, wuyo arahonʼya nʉʉrʉ ʉbhʉhʉru bhwazɨ kemerano.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akonhokerya, ereenderwa antunɨ. Hʉhʉʉsi hanʉ nɨrɨ, hayo neho no omohocha waanɨ akʉbha. Bhaabha arasʉʉka ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akonhokerya.”
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 Yɨɨsu akabhuga, “Nangʉ ekoro yaanɨ irumikirɨ bhʉkʉngʼu. Nibhugɨbhwɨ? Nibhugɨ, ‘Bhaabha, nɨrakʉsabha ʉnsabhʉrɨ kwibhaga ryɨ ɨnyaakʉ rɨnʉ?’ Nɨtakʉtʉra kʉmʉsabhabhu, kʉ kʉbha niizirɨ mʉʉsɨ yɨnʉ korereke nebhone ɨnyaakʉ yiyo.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 Bhaabha Mungu, werekenʼye ʉbhʉgʉngʉ bhwi iriina ryazʉ.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Hanʉ riribhita rya abhaatʉ bhanʉ bhiimiiriirɨ hayo bhiigwirɨ, abhandɨ bhakabhuga, “Ʉrʉkʉbha rʉparukirɨ,” na abhandɨ bhakabhuga, “Maraika agambɨɨnɨ nawe.”
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Riraka rɨnʉ mwigwirɨ rɨtarɨ igʉrʉ waanɨ, nawe igʉrʉ waanyu.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Nangʉ rihikirɨ ribhaga ryʉ ʉkʉtɨnɨra ɨɨsɨ yɨnʉ. Na rihikirɨ ribhaga ryo okoheebha Shɨtaani ʉmʉkʉrʉ wɨ ɨɨsɨ.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Hanʉ inyɨ nikutiiribhwa igʉrʉ, nɨraruta bhʉʉsi, bhaazɨ kwa niinyɨ.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Yɨɨsu akagambabhu, kwerecha uruku rwazɨ kʉmʉsarabha.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Mmbe, abhaatʉ bhayo bhakagarukirya, “Tʉsʉmirɨ mʉMaandɨkʉ Amarɨndu, Kiriisitʉ arabha ariikara kemerano. Nangʉ, kwakɨ ʉrabhuga, ereenderwa Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ atiiribhwɨ igʉrʉ? Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ nɨ‑wɨɨwɨ?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Ubhwɨrʉ bhʉrabha hamwɨmwɨ na niimwɨ kwibhaga isuuhubhu. Mʉkajɨ kogenda mubhwɨrʉ bhʉnʉ mʉnabhwɨ, korereke ikiirimya kɨtaaza kʉbhahiza, kʉ kʉbha ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akogenda mukiirimya, atɨɨzɨ hanʉ akuja.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Kwa ribhaga rɨnʉ munu ubhwɨrʉ, mwisiriryɨ ubhwɨrʉ bhuyo, korereke mʉbhɨ abhaana bhu ubhwɨrʉ.”
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Nangabha Yɨɨsu akakora ibhyɨrɨkɨnʼyʉ bhyaru mʉbhʉtangɨ bhwabhʉ, abhaatʉ bhaaru bhatamwisiriiryɨ.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Ɨkabhabhu korereke gahikɨ amangʼana ganʉ ʉmʉrʉʉtɨrɨri Isaaya aagambirɨ,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Bhatamwisiriiryɨ kʉ kʉbha Mungu akagamba naatu kʉhɨtɨra kwa Isaaya,
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 “Nɨbhahukwiryɨ amɨɨsʉ,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Isaaya akarora ʉbhʉkʉrʉ bhwa Yɨɨsu, akagamba amangʼana gayo igʉrʉ waazɨ.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 Nʉʉrʉbhu abhakangati bhaaru bha Abhayaahudi bhakiisirirya Yɨɨsu, nawe bhataagambirɨ habhwɨrʉ kʉbha bhamwisiriiryɨ, kʉ kʉbha bhaarɨ bharʉʉbhaha koheebhwa na Abhafarisaayo mwirwazɨrʉ.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Abhakangati bhayo bhakasɨɨga bhʉkʉngʼu kukumibhwa na abhaatʉ, kʉkɨra kukumibhwa na Mungu.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Mmbe, Yɨɨsu akagamba kwiraka ikʉrʉ, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akunyiisirirya inyɨ, atakunyiisirirya inyimwene, nawe ariisirirya na wʉnʉ antumirɨ.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Wʉnʉ akondora inyɨ, arʉʉzɨ na wʉnʉ antumirɨ.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Inyɨ niinyɨ ubhwɨrʉ, niizirɨ kʉʉsɨ kʉnʉ korereke bhʉʉsi bhanʉ bhakunyiisirirya bhatigɨ kʉbha mukiirimya.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akwigwa amangʼana gaanɨ, nawe atamɨ kʉgagwata, inyɨ nɨtakʉmʉtɨnɨra, kʉ kʉbha nitiizirɨ mʉʉsɨ kʉtɨnɨra abhaatʉ, nawe kʉbhasabhʉra.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ɨbhuɨbhu, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akʉnyanga inyɨ na amangʼana gaanɨ, araaza ukutinirwa. Amangʼana ganʉ nɨgambirɨ nego gakuuza kʉmʉtɨnɨra urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 Inyɨ nɨtagambirɨ kʉbhʉnaja bhwanɨbhu, nawe Bhaabha wʉnʉ antumirɨ, newe ambuuriirɨ gʉ ʉkʉgamba na chɨmbu nɨraagambɨ.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Inyʉʉsi, nɨɨzɨ kʉbha ubhuswaja bhwazɨ bhwahaareeta ʉbhʉhʉru bhwa kemerano. Mmbe, inyɨ nɨragamba ganʉ Bhaabha antumirɨ kʉgamba ageene.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.