João 11

ikz (IKZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mmbe aareho ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ iriina ryazɨ Razaarʉ, aarɨ murwɨrɨ. Aarɨ ariikara mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtaniya hamwɨmwɨ na abhasubhaati bhaazɨ, Mariyamu na Maarita.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Mariyamu wuyo aarɨ musubhaati wa Razaarʉ umurwɨrɨ, newe aamʉhakirɨ Ʉmʉkʉrʉ Yɨɨsu amaguta go okoreetya, na kʉmʉtaricha amagʉrʉ na zinzwɨrɨ zaazɨ.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Mmbe, Mariyamu na Maarita bhakatʉma amangʼana kwa Yɨɨsu kʉbha, “Ʉmʉkʉrʉ, mʉsaani waazʉ murwɨrɨ.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Hanʉ Yɨɨsu iigwirɨ amangʼana gayo, akabhuga, “Ubhurwɨrɨ bhuyo bhʉtarɨ bhwa kumwita, nawe nɨ‑bhwa kwerecha ʉbhʉgʉngʉ bhwa Mungu, korereke bhagungyɨ Umwana wa Mungu kʉhɨtɨra ubhurwɨrɨ bhuyo.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Yɨɨsu akasɨɨga Maarita, Mariyamu na Razaarʉ.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Nawe hanʉ abhwɨnɨ amangʼana kʉbha Razaarʉ murwɨrɨ, akakaja kwikara iyo aarɨ kwa zisikʉ ibhɨrɨ.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Mmbe, hanʉ zaahitirɨ sikʉ ibhɨrɨ, Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ kʉbha, “Tʉgarʉkɨ Yudeya.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Abhɨɨga bhaazɨ bhakamʉbhʉʉrɨra, “Umwija, nɨ‑bhasiryasiryabhu Abhayaahudi bhakeenda kokotema na amabhwɨ korereke bhakwitɨ. Kwakɨ oreenda kujayʉ naatu?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Nangʉ, umwise gʉtaana zɨɨsa ikumi ni ibhɨrɨ? Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akogenda umwise, atakʉtʉra kwitema ʉkʉgʉrʉ kwazɨ, kʉ kʉbha ararora ubhwɨrʉ bhwɨ ɨɨsɨ yɨnʉ.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Nawe wʉnʉ akogenda ubhutikʉ, ariihuna, kʉ kʉbha ubhwɨrʉ bhwʉ ʉkʉmʉmʉrɨka bhʉtareeho.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Hanʉ Yɨɨsu agambirɨ gayo, akangʼeha kʉbhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Mʉsaani wɨɨtʉ Razaarʉ ahindiirɨ, nawe nɨraja kumubhuucha.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Neho abhɨɨga bhaazɨ bhakamʉgarukirya, “Ʉmʉkʉrʉ, nangabha ahindiirɨ, arahora.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Abhɨɨga bhaazɨ bhakiiseega kʉbha aragambɨra Razaarʉ ahindiirɨ zendooro, nawe Yɨɨsu aarɨ arabhuga akuurɨ.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Mmbe, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra habhwɨrʉ, “Razaarʉ akuurɨ.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Nawe inyɨ nɨrazomerwa kʉbha nɨtaarɨ nereho hanʉ Razaarʉ akukwa, korereke imwɨ mobhone kunyiisirirya. Mmbe, tujɨ kwawe.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Neho umwɨga wʉmwɨ iriina ryazɨ Tomaaso wʉnʉ akubhirikirwa Mbasa, akabhʉʉrɨra abhɨɨga abhakɨndichazɨ, “Na niitwɨ tujɨ, korereke tukwɨ hamwɨmwɨ nawe.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Mmbe, hanʉ Yɨɨsu aahikirɨ Yudeya mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtaniya, akabhona Razaarʉ amarirɨ sikʉ inyɨ mumbihɨra.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Ʉrʉbhɨri rwa Bhɨtaniya rwarɨ nkina matambʉka bhɨkwɨ bhɨtatʉ kurwa Yɨrusarɨɨmu.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Abhayaahudi bhaaru bhakaaza Bhɨtaniya kwibhisirirya Maarita na Mariyamu, igʉrʉ yu uruku rwa umwabhʉ.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Mmbe, hanʉ Maarita igwirɨ kʉbha Yɨɨsu araaza, akahʉrʉka igʉtʉ, akaja kʉmʉsʉngʼaana. Nawe Mariyamu akasaaga munyumba.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Maarita akabhʉʉrɨra Yɨɨsu kʉbha, “Ʉmʉkʉrʉ, wangabhɨɨrɨho, umwɨtʉ ataarɨ arakwa.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Nawe nʉʉrʉ nangwɨnʉ nɨɨzɨ kʉbha, chʉchʉsi kɨnʉ ʉraasabhɨ Mungu, arakoha.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Umwanyu araryʉka.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Maarita akabhuga, “Nɨɨzɨ kʉbha urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ yu ukuryʉka kwa abhaatʉ, wʉʉsi araryʉka.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Inyɨ niinyɨ ubhuryuku nʉ ʉbhʉhʉru. Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akunyiisirirya inyɨ, nʉʉrʉ angakwa, arabha mʉhʉru.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Na wʉwʉʉsi wʉnʉ akwikara na anyiisiriiryɨ inyɨ, atakukwa. Nangʉ, uriisirirya gayo?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Maarita akamʉgarukirya, “Hee Ʉmʉkʉrʉ, niriisirirya kʉbha awɨ ni‑Kiriisitʉ, Umwana wa Mungu, wʉnʉ akuuza kʉʉsɨ.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Hanʉ Maarita aamarirɨ kʉgamba gayo, akaja kʉbhɨrɨkɨra Mariyamu umwabhʉ rusizʉ, akamʉbhʉʉrɨra, “Umwija arɨ hanʉ, arakʉbhɨrɨkɨra.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Hanʉ Mariyamu iigwirɨ riyo, akabhʉʉka bhwangʉ, akaja kwa Yɨɨsu.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Ribhaga riyo, Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ kusikɨra mʉrʉbhɨri ruyo, nawe aarɨ hanʉ Maarita aagiirɨ kʉmʉsʉngʼaana.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Abhayaahudi bhanʉ bhaarɨ bhagiirɨ kwibhisirirya Mariyamu, bhakarora arabhʉʉka bhwangʉ na kʉhʉrʉka igʉtʉ. Bhakamutuna, kʉ kʉbha bhakiiseega kʉbha araja kumbihɨra kʉrɨra.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Hanʉ Mariyamu aahikirɨ hanʉ Yɨɨsu aarɨ, akamorora, akahigama mʉbhʉtangɨ bhwazɨ, akabhʉʉrɨra Yɨɨsu kʉbha, “Ʉmʉkʉrʉ, wangabhɨɨrɨho, umwɨtʉ ataarɨ arakwa.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Hanʉ Yɨɨsu aamʉrʉʉzɨ Mariyamu ararɨra, na Abhayaahudi bhanʉ bhiizirɨ nabhʉ bhʉʉsi bhararɨra akiigwa ʉbhʉsʉngʉ, akarumɨka bhʉkʉngʼu mumwʉyʉ gwazɨ.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Akabhabhuurya, “Mumubhiikirɨ hayi?”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Yɨɨsu akarɨra.
35 Jesus chorou.
36 Neho Abhayaahudi bhanʉ bhaarɨ muruku bhakabhuga, “Rora chɨmbu asɨɨgirɨ Razaarʉ!”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Nawe abhandɨ gatɨ waabhʉ bhakabhuga, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ newe aahʉriryɨ ʉmʉhʉku wurya, kwakɨ atakʉrirɨ chʉchʉsi kwa Razaarʉ atakwa?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Neho Yɨɨsu akiigwa naatu ʉbhʉsʉngʉ bhʉkʉngʼu mumwʉyʉ gwazɨ, akahika kumbihɨra. Imbihɨra yiyo yaarɨ ribhigi rɨnʉ rikundikiriibhwɨ na riibhwɨ ikʉrʉ kukisikʉ.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhaatʉ bhanʉ bhaareho hayo, “Muruushɨho riibhwɨ riyo.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Nɨtaakubhuuriirɨ kʉbha, arɨɨbhɨ uriisirirya, ʉrarora ʉbhʉkʉrʉ bhwa Mungu?”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Mmbe, bhakaruushaho riibhwɨ riyo. Yɨɨsu akarora kwisaarʉ, akasabha kwa Mungu, “Bhaabha, nɨrabhuga ʉzʉmiryɨ kʉ kʉbha wiigwirɨ amasabhi gaanɨ.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Nɨɨzɨ kʉbha ʉhaanyiigwa ribhaga ryʉsi, nawe nɨragamba amangʼana ganʉ igʉrʉ wa riribhita rya abhaatʉ bhanʉ, korereke bhiisiriryɨ kʉbha awɨ naawɨ wantumirɨ.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Hanʉ Yɨɨsu aamarirɨ kʉgamba gayo, akoongera riraka ikʉrʉ arabhuga, “Razaarʉ, hʉrʉka igʉtʉ ɨnʉ!”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Mmbe, akahʉrʉka igʉtʉ. Amagʉrʉ na amabhoko gaazɨ garingirwɨ nɨ ɨsanda, naatu ubhushʉ bhwazɨ bhuringirwɨ nɨ ɨkɨtambaara. Neho Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhiimiiriirɨ hayo, “Mʉmʉtazʉrɨ zengebho ziyo, mumutigɨ ajɨ.”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Mmbe, Abhayaahudi bhaaru bhanʉ bhiizirɨ kwa Mariyamu, hanʉ bharʉʉzɨ ganʉ Yɨɨsu aakʉrirɨ, bhakamwisirirya.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Nawe Abhayaahudi abhandɨ bhakaja kwa Abhafarisaayo, bhakabhabhʉʉrɨra ganʉ Yɨɨsu aakʉrirɨ.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Mmbe, abhakʉrʉ bha abhakuhaani na Abhafarisaayo bhakabhɨrɨkɨra ichandarʉ cha Abhayaahudi, bhakiibhuurya, “Tokorebhwɨ? Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ arakora ibhyɨrɨkɨnʼyʉ bhyaru.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Tʉraamutigɨ angʼehe kokorabhu, abhaatʉ bhʉʉsi bharamwisirirya. Abharuumi bharaaza na kʉsarya icharʉ chɨtʉ hamwɨmwɨ na rihekaaru ryɨtʉ.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Mmbe, wʉmwɨ mʉbhakʉrʉ bhayo iriina ryazɨ Kayaafa, wʉnʉ aarɨ kuhaani ʉmʉkʉrʉ wu umwaka guyo, akabhabhʉʉrɨra, “Imwɨ mʉtɨɨzɨ chʉchʉsi!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Nangʉ, mʉtɨɨzɨ, nɨ‑hakɨrɨku kwa niimwɨ kʉbha ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ akwɨ igʉrʉ wa abhaatʉ bhʉʉsi, kʉkɨra icharʉ chʉsi kirichwɨ?”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Kayaafa ataagambirɨ gayo kwa amiisɨɨgi gaazɨ umwene, nawe kʉ kʉbha aarɨ kuhaani ʉmʉkʉrʉ wu umwaka guyo. Ɨbhu aarɨ ararora kʉbha Yɨɨsu arakwa igʉrʉ wa Abhayaahudi,
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 na ɨtarɨ igʉrʉ waabhʉ abheene, nawe igʉrʉ wu ukubhiringa abhaana bha Mungu bhanʉ bhanyaragɨɨnɨ, korereke bhabhɨ hamwɨmwɨ.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Kwɨma urusikʉ ruyo, abhakangati bha Abhayaahudi bhakiiseemerya komohya ɨnzɨra yu ukwita Yɨɨsu.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Kʉgayo, Yɨɨsu akatiga kogenda habhwɨrʉ gatɨ wa Abhayaahudi. Akabhʉʉka hayo na kuja haguhɨ nɨ ɨkɨbhara, mʉrʉbhɨri rʉnʉ rwabhirikiirwɨ Ɨfurahiimu, akiikara iyo hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Ribhaga riyo, isigukuru yɨ Ɨpasaka ya Abhayaahudi yaarɨ haguhɨ. Kʉgayo, abhaatʉ bhaaru bhakabhʉʉka kurwa mʉzɨmbɨri zaabhʉ kuja Yɨrusarɨɨmu, korereke bhiibhɨngukyɨ isigukuru ɨkɨɨrɨ kuhika.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Abhaatʉ bhakakaja komohya Yɨɨsu. Hanʉ bhaarɨ bhiimiiriirɨ mwihekaaru, bhakiibhuurya kʉbha, “Imwɨ mʉrarorabhwɨ? Ʉmʉʉtʉ wuyo atakuhika kusigukuru yɨnʉ?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani na Abhafarisaayo bhaarɨ bhaswajiryɨ kʉbha, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ amɨnyirɨ hanʉ Yɨɨsu arɨ ahirɨ amangʼana kwebho, korereke bhamugwatɨ.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.