João 11
ikz (IKZ) vs BKJ
1 Mmbe aareho ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ iriina ryazɨ Razaarʉ, aarɨ murwɨrɨ. Aarɨ ariikara mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtaniya hamwɨmwɨ na abhasubhaati bhaazɨ, Mariyamu na Maarita.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mariyamu wuyo aarɨ musubhaati wa Razaarʉ umurwɨrɨ, newe aamʉhakirɨ Ʉmʉkʉrʉ Yɨɨsu amaguta go okoreetya, na kʉmʉtaricha amagʉrʉ na zinzwɨrɨ zaazɨ.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Mmbe, Mariyamu na Maarita bhakatʉma amangʼana kwa Yɨɨsu kʉbha, “Ʉmʉkʉrʉ, mʉsaani waazʉ murwɨrɨ.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Hanʉ Yɨɨsu iigwirɨ amangʼana gayo, akabhuga, “Ubhurwɨrɨ bhuyo bhʉtarɨ bhwa kumwita, nawe nɨ‑bhwa kwerecha ʉbhʉgʉngʉ bhwa Mungu, korereke bhagungyɨ Umwana wa Mungu kʉhɨtɨra ubhurwɨrɨ bhuyo.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yɨɨsu akasɨɨga Maarita, Mariyamu na Razaarʉ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Nawe hanʉ abhwɨnɨ amangʼana kʉbha Razaarʉ murwɨrɨ, akakaja kwikara iyo aarɨ kwa zisikʉ ibhɨrɨ.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Mmbe, hanʉ zaahitirɨ sikʉ ibhɨrɨ, Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ kʉbha, “Tʉgarʉkɨ Yudeya.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Abhɨɨga bhaazɨ bhakamʉbhʉʉrɨra, “Umwija, nɨ‑bhasiryasiryabhu Abhayaahudi bhakeenda kokotema na amabhwɨ korereke bhakwitɨ. Kwakɨ oreenda kujayʉ naatu?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Yɨɨsu akabhagarukirya, “Nangʉ, umwise gʉtaana zɨɨsa ikumi ni ibhɨrɨ? Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akogenda umwise, atakʉtʉra kwitema ʉkʉgʉrʉ kwazɨ, kʉ kʉbha ararora ubhwɨrʉ bhwɨ ɨɨsɨ yɨnʉ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Nawe wʉnʉ akogenda ubhutikʉ, ariihuna, kʉ kʉbha ubhwɨrʉ bhwʉ ʉkʉmʉmʉrɨka bhʉtareeho.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Hanʉ Yɨɨsu agambirɨ gayo, akangʼeha kʉbhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Mʉsaani wɨɨtʉ Razaarʉ ahindiirɨ, nawe nɨraja kumubhuucha.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Neho abhɨɨga bhaazɨ bhakamʉgarukirya, “Ʉmʉkʉrʉ, nangabha ahindiirɨ, arahora.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Abhɨɨga bhaazɨ bhakiiseega kʉbha aragambɨra Razaarʉ ahindiirɨ zendooro, nawe Yɨɨsu aarɨ arabhuga akuurɨ.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Mmbe, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra habhwɨrʉ, “Razaarʉ akuurɨ.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Nawe inyɨ nɨrazomerwa kʉbha nɨtaarɨ nereho hanʉ Razaarʉ akukwa, korereke imwɨ mobhone kunyiisirirya. Mmbe, tujɨ kwawe.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Neho umwɨga wʉmwɨ iriina ryazɨ Tomaaso wʉnʉ akubhirikirwa Mbasa, akabhʉʉrɨra abhɨɨga abhakɨndichazɨ, “Na niitwɨ tujɨ, korereke tukwɨ hamwɨmwɨ nawe.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Mmbe, hanʉ Yɨɨsu aahikirɨ Yudeya mʉrʉbhɨri rwa Bhɨtaniya, akabhona Razaarʉ amarirɨ sikʉ inyɨ mumbihɨra.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Ʉrʉbhɨri rwa Bhɨtaniya rwarɨ nkina matambʉka bhɨkwɨ bhɨtatʉ kurwa Yɨrusarɨɨmu.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Abhayaahudi bhaaru bhakaaza Bhɨtaniya kwibhisirirya Maarita na Mariyamu, igʉrʉ yu uruku rwa umwabhʉ.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mmbe, hanʉ Maarita igwirɨ kʉbha Yɨɨsu araaza, akahʉrʉka igʉtʉ, akaja kʉmʉsʉngʼaana. Nawe Mariyamu akasaaga munyumba.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Maarita akabhʉʉrɨra Yɨɨsu kʉbha, “Ʉmʉkʉrʉ, wangabhɨɨrɨho, umwɨtʉ ataarɨ arakwa.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Nawe nʉʉrʉ nangwɨnʉ nɨɨzɨ kʉbha, chʉchʉsi kɨnʉ ʉraasabhɨ Mungu, arakoha.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Umwanyu araryʉka.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Maarita akabhuga, “Nɨɨzɨ kʉbha urusikʉ rwɨ ɨtɨnɨrʉ yu ukuryʉka kwa abhaatʉ, wʉʉsi araryʉka.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Inyɨ niinyɨ ubhuryuku nʉ ʉbhʉhʉru. Ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ akunyiisirirya inyɨ, nʉʉrʉ angakwa, arabha mʉhʉru.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Na wʉwʉʉsi wʉnʉ akwikara na anyiisiriiryɨ inyɨ, atakukwa. Nangʉ, uriisirirya gayo?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Maarita akamʉgarukirya, “Hee Ʉmʉkʉrʉ, niriisirirya kʉbha awɨ ni‑Kiriisitʉ, Umwana wa Mungu, wʉnʉ akuuza kʉʉsɨ.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Hanʉ Maarita aamarirɨ kʉgamba gayo, akaja kʉbhɨrɨkɨra Mariyamu umwabhʉ rusizʉ, akamʉbhʉʉrɨra, “Umwija arɨ hanʉ, arakʉbhɨrɨkɨra.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Hanʉ Mariyamu iigwirɨ riyo, akabhʉʉka bhwangʉ, akaja kwa Yɨɨsu.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Ribhaga riyo, Yɨɨsu aarɨ akɨɨrɨ kusikɨra mʉrʉbhɨri ruyo, nawe aarɨ hanʉ Maarita aagiirɨ kʉmʉsʉngʼaana.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Abhayaahudi bhanʉ bhaarɨ bhagiirɨ kwibhisirirya Mariyamu, bhakarora arabhʉʉka bhwangʉ na kʉhʉrʉka igʉtʉ. Bhakamutuna, kʉ kʉbha bhakiiseega kʉbha araja kumbihɨra kʉrɨra.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Hanʉ Mariyamu aahikirɨ hanʉ Yɨɨsu aarɨ, akamorora, akahigama mʉbhʉtangɨ bhwazɨ, akabhʉʉrɨra Yɨɨsu kʉbha, “Ʉmʉkʉrʉ, wangabhɨɨrɨho, umwɨtʉ ataarɨ arakwa.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Hanʉ Yɨɨsu aamʉrʉʉzɨ Mariyamu ararɨra, na Abhayaahudi bhanʉ bhiizirɨ nabhʉ bhʉʉsi bhararɨra akiigwa ʉbhʉsʉngʉ, akarumɨka bhʉkʉngʼu mumwʉyʉ gwazɨ.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Akabhabhuurya, “Mumubhiikirɨ hayi?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Yɨɨsu akarɨra.
35 Jesus chorou.
36 Neho Abhayaahudi bhanʉ bhaarɨ muruku bhakabhuga, “Rora chɨmbu asɨɨgirɨ Razaarʉ!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Nawe abhandɨ gatɨ waabhʉ bhakabhuga, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ newe aahʉriryɨ ʉmʉhʉku wurya, kwakɨ atakʉrirɨ chʉchʉsi kwa Razaarʉ atakwa?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Neho Yɨɨsu akiigwa naatu ʉbhʉsʉngʉ bhʉkʉngʼu mumwʉyʉ gwazɨ, akahika kumbihɨra. Imbihɨra yiyo yaarɨ ribhigi rɨnʉ rikundikiriibhwɨ na riibhwɨ ikʉrʉ kukisikʉ.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhaatʉ bhanʉ bhaareho hayo, “Muruushɨho riibhwɨ riyo.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Yɨɨsu akamʉbhʉʉrɨra, “Nɨtaakubhuuriirɨ kʉbha, arɨɨbhɨ uriisirirya, ʉrarora ʉbhʉkʉrʉ bhwa Mungu?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Mmbe, bhakaruushaho riibhwɨ riyo. Yɨɨsu akarora kwisaarʉ, akasabha kwa Mungu, “Bhaabha, nɨrabhuga ʉzʉmiryɨ kʉ kʉbha wiigwirɨ amasabhi gaanɨ.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Nɨɨzɨ kʉbha ʉhaanyiigwa ribhaga ryʉsi, nawe nɨragamba amangʼana ganʉ igʉrʉ wa riribhita rya abhaatʉ bhanʉ, korereke bhiisiriryɨ kʉbha awɨ naawɨ wantumirɨ.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Hanʉ Yɨɨsu aamarirɨ kʉgamba gayo, akoongera riraka ikʉrʉ arabhuga, “Razaarʉ, hʉrʉka igʉtʉ ɨnʉ!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Mmbe, akahʉrʉka igʉtʉ. Amagʉrʉ na amabhoko gaazɨ garingirwɨ nɨ ɨsanda, naatu ubhushʉ bhwazɨ bhuringirwɨ nɨ ɨkɨtambaara. Neho Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhiimiiriirɨ hayo, “Mʉmʉtazʉrɨ zengebho ziyo, mumutigɨ ajɨ.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Mmbe, Abhayaahudi bhaaru bhanʉ bhiizirɨ kwa Mariyamu, hanʉ bharʉʉzɨ ganʉ Yɨɨsu aakʉrirɨ, bhakamwisirirya.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Nawe Abhayaahudi abhandɨ bhakaja kwa Abhafarisaayo, bhakabhabhʉʉrɨra ganʉ Yɨɨsu aakʉrirɨ.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Mmbe, abhakʉrʉ bha abhakuhaani na Abhafarisaayo bhakabhɨrɨkɨra ichandarʉ cha Abhayaahudi, bhakiibhuurya, “Tokorebhwɨ? Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ arakora ibhyɨrɨkɨnʼyʉ bhyaru.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Tʉraamutigɨ angʼehe kokorabhu, abhaatʉ bhʉʉsi bharamwisirirya. Abharuumi bharaaza na kʉsarya icharʉ chɨtʉ hamwɨmwɨ na rihekaaru ryɨtʉ.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Mmbe, wʉmwɨ mʉbhakʉrʉ bhayo iriina ryazɨ Kayaafa, wʉnʉ aarɨ kuhaani ʉmʉkʉrʉ wu umwaka guyo, akabhabhʉʉrɨra, “Imwɨ mʉtɨɨzɨ chʉchʉsi!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Nangʉ, mʉtɨɨzɨ, nɨ‑hakɨrɨku kwa niimwɨ kʉbha ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ akwɨ igʉrʉ wa abhaatʉ bhʉʉsi, kʉkɨra icharʉ chʉsi kirichwɨ?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kayaafa ataagambirɨ gayo kwa amiisɨɨgi gaazɨ umwene, nawe kʉ kʉbha aarɨ kuhaani ʉmʉkʉrʉ wu umwaka guyo. Ɨbhu aarɨ ararora kʉbha Yɨɨsu arakwa igʉrʉ wa Abhayaahudi,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 na ɨtarɨ igʉrʉ waabhʉ abheene, nawe igʉrʉ wu ukubhiringa abhaana bha Mungu bhanʉ bhanyaragɨɨnɨ, korereke bhabhɨ hamwɨmwɨ.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Kwɨma urusikʉ ruyo, abhakangati bha Abhayaahudi bhakiiseemerya komohya ɨnzɨra yu ukwita Yɨɨsu.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Kʉgayo, Yɨɨsu akatiga kogenda habhwɨrʉ gatɨ wa Abhayaahudi. Akabhʉʉka hayo na kuja haguhɨ nɨ ɨkɨbhara, mʉrʉbhɨri rʉnʉ rwabhirikiirwɨ Ɨfurahiimu, akiikara iyo hamwɨmwɨ na abhɨɨga bhaazɨ.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Ribhaga riyo, isigukuru yɨ Ɨpasaka ya Abhayaahudi yaarɨ haguhɨ. Kʉgayo, abhaatʉ bhaaru bhakabhʉʉka kurwa mʉzɨmbɨri zaabhʉ kuja Yɨrusarɨɨmu, korereke bhiibhɨngukyɨ isigukuru ɨkɨɨrɨ kuhika.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Abhaatʉ bhakakaja komohya Yɨɨsu. Hanʉ bhaarɨ bhiimiiriirɨ mwihekaaru, bhakiibhuurya kʉbha, “Imwɨ mʉrarorabhwɨ? Ʉmʉʉtʉ wuyo atakuhika kusigukuru yɨnʉ?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani na Abhafarisaayo bhaarɨ bhaswajiryɨ kʉbha, ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi wʉnʉ amɨnyirɨ hanʉ Yɨɨsu arɨ ahirɨ amangʼana kwebho, korereke bhamugwatɨ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.