João 10

ikz (IKZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yɨɨsu akangʼeha kʉgamba, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atakusikɨra kʉhɨtɨra mukishoko cha ribhanza rya zɨngʼʉndu, nawe arasikɨrɨra ahandɨ, wuyo ni‑mwibhi na mʉsaakuri.
1 Em verdade, em verdade vos digo: o que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Nawe wʉnʉ akusikɨra kʉhɨtɨra mukishoko cha ribhanza, wuyo ni‑muriisha wa zɨngʼʉndu.
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 Umuriibhi wa ribhanza aramushʉkʉrɨra ikishoko, na zɨngʼʉndu zihiigwa riraka ryu umuriisha. Ahaabhɨrɨkɨra ɨngʼʉndu yɨmwɨ yɨmwɨ iriina ryazɨ na kʉzɨkangata kuja igʉtʉ.
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama pelo nome as suas próprias ovelhas e as conduz para fora.
4 Hanʉ ahaamara kuhurucha zɨngʼʉndu zaazɨ igʉtʉ, ahaakangata mʉbhʉtangɨ, zʉʉsi zɨhaamutuna, kʉ kʉbha zɨɨzɨ riraka ryazɨ.
4 Depois de fazer sair todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e elas o seguem, porque lhe reconhecem a voz;
5 Zɨngʼʉndu zɨtakʉtʉra kutuna umugini, nawe zɨhaamuryara, kʉ kʉbha zɨtɨɨzɨ riraka ryazɨ.”
5 mas de modo nenhum seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra Abhafarisaayo ekerenjo kɨnʉ, nawe ebho bhatʉʉbhʉʉrirɨ ganʉ aarɨ akʉbhabhʉʉrɨra.
6 Jesus lhes propôs esta parábola, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que lhes falava.
7 Mmbe, Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra naatu, “Nɨrabhabhʉʉrɨra amaheene, inyɨ niinyɨ ikishoko kɨnʉ zɨngʼʉndu zɨhaahɨtɨra kusikɨra mwibhanza.
7 Jesus, pois, lhes afirmou de novo: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Bhʉʉsi bhanʉ bhankangatiirɨ kʉbha abhariisha bha zɨngʼʉndu, bhaarɨ abhiibhi na abhasaakuri, nawe zɨngʼʉndu zɨtabhiitɨgɨɨrɨɨrɨ.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não lhes deram ouvido.
9 Inyɨ niinyɨ ikishoko kiyo. Wʉwʉʉsi wʉnʉ akusikɨra mwibhanza kʉhɨtɨra kwa niinyɨ arasabhurwa, na arabha nu umweya kusikɨra na kʉhʉrʉka, na kuja kuriisha mukiriishʉ ɨkɨzʉmu.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, e sairá, e achará pastagem.
10 Umwibhi ahaaza mwibhanza korereke iibhɨ zɨngʼʉndu na kuziita na kʉsarya. Nawe inyɨ niizirɨ korereke zɨbhɨ nʉ ʉbhʉhʉru, na zɨbhɨ nabhwɨ bhwaru.
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Inyɨ niinyɨ umuriisha ʉmʉzʉmu. Umuriisha ʉmʉzʉmu ahaahurucha ʉbhʉhʉru bhwazɨ igʉrʉ wa zɨngʼʉndu zaazɨ.Umuriisha umwerya we ekoro|alt="Mchungaji mwema" src="GT00075.tif" size="col" loc="JHN 10:11" copy="Gordon Thompson © 2012 Wycliffe Bible Translators, Inc." ref="10:11"
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Omohocha wʉnʉ atarɨ umuriisha wa zɨngʼʉndu na zɨngʼʉndu zɨtarɨ zaazɨ, araarore isuuzɨ ɨraaza, ahaaryara na kutiga zɨngʼʉndu izeene. Kʉgayo, isuuzɨ ɨraryarɨra zɨngʼʉndu na kʉzɨnyaraganʼya.
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê vir o lobo, abandona as ovelhas e foge; então, o lobo as arrebata e dispersa.
13 Omohocha ahaaryara, kʉ kʉbha atakʉdɨɨrɨɨra zɨngʼʉndu ziyo.
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado com as ovelhas.
14 “Inyɨ niinyɨ umuriisha ʉmʉzʉmu. Nɨɨzɨ bhwaheene zɨngʼʉndu zaanɨ, zʉʉsi zɨɨnyɨzɨ,
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem a mim,
15 chɨmburya Bhaabha anyɨzɨ inyɨ, na niinyɨ nimwɨzɨ. Inyɨ nɨrahurucha ʉbhʉhʉru bhwanɨ igʉrʉ wa zɨngʼʉndu zaanɨ.
15 assim como o Pai me conhece a mim, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Inyɨ nɨna zɨngʼʉndu ɨzɨndɨ zɨnʉ zɨtarɨ za mwibhanza rɨnʉ, zʉʉsi nereenderwa niziriishɨ. Zɨngʼʉndu ziyo zʉʉsi, zɨramenya riraka ryanɨ. Akʉmara rɨrabha riribhita rɨmwɨ, nu umuriisha wʉmwɨ.
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco; a mim me convém conduzi-las; elas ouvirão a minha voz; então, haverá um rebanho e um pastor.
17 “Bhaabha ansɨɨgirɨ, kʉ kʉbha nɨrahurucha ʉbhʉhʉru bhwanɨ, korereke nebhogege naatu.
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para a reassumir.
18 Atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akʉtʉra kunduusha ʉbhʉhʉru bhwanɨ. Niinyɨ inyimwene nikuhurucha ʉbhʉhʉru bhwanɨ. Nɨnʉ ʉbhʉnaja bhwu kuhurucha ʉbhʉhʉru bhwanɨ, na nɨnʉ ʉbhʉnaja bhwo okogega ʉbhʉhʉru kwikɨ. Nɨ‑Bhaabha umwene wʉnʉ answajiryɨ kokorabhu.”
18 Ninguém a tira de mim; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para a entregar e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 Hanʉ bhiigwirɨ amangʼana gayo, Abhayaahudi bhakataamanʼya abheene kobheene.
19 Por causa dessas palavras, rompeu nova dissensão entre os judeus.
20 Bhaaru gatɨ waabhʉ bhakabhuga, “Wʉnʉ ana risambwa! Na nɨ‑mʉsazi! Kwakɨ mʉramwitegeerera?”
20 Muitos deles diziam: Ele tem demônio e enlouqueceu; por que o ouvis?
21 Nawe abhandɨ bhakabhuga, “Amangʼana gayo gatakurwa kʉmʉʉtʉ wʉnʉ ana risambwa. Nangʉ, risambwa rɨratʉra kokora ʉmʉhʉku arore?”
21 Outros diziam: Este modo de falar não é de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Mmbe, Yɨrusarɨɨmu iyo, kwarɨ ni isigukuru ya Abhayaahudi yu ukuhiita kʉbha rihekaaru rya Mungu rɨkabhɨngukibhwa na kwigurwa naatu. Ribhaga riyo, ryarɨ rye embeho.
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 Yɨɨsu aarɨ aragenda mwihekaaru, ʉrʉbhaara rʉnʉ rukubhirikirwa, Rigoobhe rya Sɨrɨmaani.
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 Abhayaahudi abhandɨ bhakamwiruguura, bhakamubhuurya, “Nangʉ, ʉratʉnyaacha mozekoro zɨɨtʉ kuhika ryʉrɨ? Arɨɨbhɨ naawɨ Kiriisitʉ, ʉtʉbhʉʉrɨrɨ habhwɨrʉ.”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e o interpelaram: Até quando nos deixarás a mente em suspenso? Se tu és o Cristo, dize-o francamente.
25 Nawe Yɨɨsu akabhagarukirya, “Inyɨ nɨmarirɨ kʉbhabhʉʉrɨrabhu, nawe imwɨ mʉtakwisirirya. Emeremo gɨnʉ nɨrakora kʉbhʉnaja bhwa Bhaabha, nejo gekomenyeekererya kʉbha inyɨ nɨ‑wɨɨwɨ.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai testificam a meu respeito.
26 Nawe mʉtakwenda kunyiisirirya, kʉ kʉbha imwɨ mʉtarɨ zɨngʼʉndu zaanɨ.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Zɨngʼʉndu zaanɨ zihiigwa riraka ryanɨ. Inyɨ nɨzɨɨzɨ, zʉʉsi zɨhaantuna.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Inyɨ nɨrazeha ʉbhʉhʉru bhwa kemerano, na zɨtakurimɨra. Na atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akʉtʉra kʉzɨsaakʉra kurwa mʉmabhoko gaanɨ.
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Bhaabha waanɨ angʼɨɨrɨ zɨngʼʉndu ziyo, ewe newe ʉmʉkʉrʉ kʉkɨra bhʉʉsi. Na atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akʉtʉra kʉzɨsaakʉra mʉmabhoko gaazɨ.
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo; e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 Inyɨ na Bhaabha kegero kɨmwɨ tʉrɨ.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Hayo neho Abhayaahudi bhaatʉʉrirɨ amabhwɨ naatu, korereke bhamoteme nagʉ na kumwita.
31 Novamente, pegaram os judeus em pedras para lhe atirar.
32 Nawe Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Nɨbhɨɨrɨkiryɨ emeremo ɨmɨzʉmu gɨnʉ nakʉrirɨ kʉmanaga ga Bhaabha. Ni‑ngʼanakɨ rɨnʉ rɨkʉbhakora imwɨ mwende kontema na amabhwɨ?”
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte do Pai; por qual delas me apedrejais?
33 Abhayaahudi bhakagarukirya, “Tʉtakwenda kokotema amabhwɨ igʉrʉ wo okokora emeremo ɨmɨzʉmu, nawe kʉ kʉbha ʉrarega Mungu, kwa kwikorya kʉbha awɨ ni‑Mungu, ɨnʉ awɨ nɨ‑mʉʉtʉbhu ncha abhandɨ!”
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por obra boa que te apedrejamos, e sim por causa da blasfêmia, pois, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Yɨɨsu akabhabhuurya, “Nangʉ, ɨkɨɨrɨ kwandɨkwa mʉMaandɨkʉ gaanyu gi imigirʉ kʉbha Mungu aagambirɨ, ‘Imwɨ nɨ‑mɨsambwa’?
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei:
35 Amaandɨkʉ Amarɨndu gatakʉtʉra kwichʉra. Arɨɨbhɨ Mungu akabhɨrɨkɨra abhaatʉ bhanʉ bhasʉngʼaanirɨ ɨngʼana yaazɨ nɨ‑mɨsambwa,
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus, e a Escritura não pode falhar,
36 nangʉ, kwakɨ mʉrabhuga, nɨratʉka Mungu hanʉ nikubhuga, ‘Inyɨ ni‑Mwana wa Mungu’? Inyɨ wʉnʉ Bhaabha aambɨngukiryɨ na kʉntʉma kʉʉsɨ kʉnʉ.
36 então, daquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, dizeis: Tu blasfemas; porque declarei: sou Filho de Deus?
37 Arɨɨbhɨ nɨtakokora emeremo ja Bhaabha, mʉtanyiisirirya.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis;
38 Nawe arɨɨbhɨ nɨrakora emeremo ja Bhaabha, nangabha mʉtakunyiisirirya inyɨ, mmbe mwisiriryɨ emeremo giyo. Neho mokomenya, Bhaabha arɨ kwa niinyɨ, na niinyɨ nɨrɨ kwa Bhaabha.”
38 mas, se faço, e não me credes, crede nas obras; para que possais saber e compreender que o Pai está em mim, e eu estou no Pai.
39 Hanʉ Abhayaahudi bhiigwirɨ amangʼana gayo, bhakeenda kumugwata kwikɨ, nawe Yɨɨsu akasʉsʉbhʉka mʉmabhoko gaabhʉ.
39 Nesse ponto, procuravam, outra vez, prendê-lo; mas ele se livrou das suas mãos.
40 Mmbe, Yɨɨsu akaja imwambʉkʉ wɨ ɨkɨtaarʉ cha Yorodaani, akahika hanʉ Yoohana aarɨ arabhatiiza abhaatʉ. Akiikara iyo sikʉ suuhu.
40 Novamente, se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali permaneceu.
41 Abhaatʉ bhaaru bhakamuuzaku, bhakabhuga, “Yoohana ataakʉrirɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ nʉʉrʉ kɨmwɨ, nawe amangʼana gʉʉsi ganʉ aarɨ aragamba igʉrʉ wa Yɨɨsu, gaarɨ ga amaheene.”
41 E iam muitos ter com ele e diziam: Realmente, João não fez nenhum sinal, porém tudo quanto disse a respeito deste era verdade.
42 Abhaatʉ bhaaru bhanʉ bhaareho, bhakiisirirya Yɨɨsu.
42 E muitos ali creram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.