Atos 5

ikz (IKZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aarɨ areho ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ iriina ryazɨ Ananiya, nʉ ʉmʉkari waazɨ aarɨ arabhirikirwa Safiira. Bhakagurya emenyo yaabhʉ.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Gatɨ wa zimpirya zɨnʉ bhaabhwɨnɨ, Ananiya akabhisa ɨzɨndɨ, ʉmʉkari waazɨ aarɨ isirirɨɨnʼyɨ neewe kokorabhu. Zimpirya zɨnʉ zasaagirɨ, Ananiya akazereeta akabhaha abhatumwa bha Yɨɨsu, ataagambirɨ amaheene kʉbha bhagɨgirɨku ɨzɨndɨ.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Peetero akamubhuurya, “Ananiya! Kwakɨ Shɨtaani asikiirɨ mumwʉyʉ gwazʉ na akʉrirɨ ʉbhʉʉrɨrɨ Ekoro Ɨndɨndu ʉrʉrɨmɨ na kubhisa zimpirya ɨzɨndɨ zɨnʉ wabhwɨnɨ ku kugurya emenyo yaazʉ?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Hanʉ waarɨ ʉkɨɨrɨ kugurya ɨtaarɨ yaazʉ? Hanʉ yaarɨ ɨmarirɨ kuguribhwa kɨnʉ wabhwɨnɨ kɨtaarɨ mʉmabhoko gaazʉ? Ɨkabhabhwɨ kuhika ʉkatʉʉra ringʼana ncha rɨnʉ mumwʉyʉ gwazʉ? Ʉtabhuuriirɨ ʉmʉʉtʉ rʉrɨmɨ, nawe ni‑Mungu ubhuuriirɨ!”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Hanʉ Ananiya iigwirɨ amangʼana gayo, bhwangʉ bhu akagwa haasɨ, akakwa. Abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhiigwirɨ ringʼana riyo, bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Neho abhamura bhakabhʉʉka, bhakakundikirya ɨkɨtʉndʉ chazɨ ɨsanda, bhakamuhurucha igʉtʉ wʉ ʉrʉbhɨri, bhakamʉbhɨɨka.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Hanʉ zaahitirɨ zɨɨsa isatʉ, ʉmʉkari wa Ananiya wʉʉsi akasikɨra ɨgatɨ muyo, atɨɨzɨ amangʼana ganʉ gakʉriibhwɨ.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Peetero akamubhuurya, “Mbʉʉrɨra, mʉkagurya emenyo yanyu kuzimpirya zɨnʉ?”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Peetero akamʉbhʉʉrɨra, “Ndora awɨ nu umusubhɨ waazʉ mwisirirɨɨnʼyɨ kogema Ekoro Ɨndɨndu yʉ Ʉmʉkʉrʉ? Rora! Amagʉrʉ ga bhanʉ bhaarɨ bhagiirɨ kʉbhɨɨka umusubhɨ waazʉ garɨ kukisikʉ, bhamarirɨ kʉgarʉka, bharaaza kusikɨra bhakuhuruchɨ igʉtʉ!”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Rogendo rʉmwɨ Safiira wʉʉsi akagwa haasɨ mʉbhʉtangɨ bhwa amagʉrʉ ga Peetero, akakwa. Neho abhamura bhakasikɨra, bhakabhona Safiira wʉʉsi akuurɨ, bhakamuhurucha igʉtʉ, bhakamʉbhɨɨka haguhɨ nu umusubhɨ waazɨ.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Gayo gakakora risengerero igima, hamwɨmwɨ na abhandɨ bhʉʉsi bhanʉ bhiigwirɨ amangʼana gayo, kwʉbhaha bhʉkʉngʼu.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Abhatumwa bha Yɨɨsu bhaarɨ bharakora ibhyɨrɨkɨnʼyʉ na amateemo bhyaru kʉbhaatʉ. Abhiisirirya bhʉʉsi bha Yɨɨsu, bhaarɨ bhanarirɨ kwibhiringa hamwɨmwɨ Mwigoobhe rya Sɨrɨmaani rɨnʉ ryarɨ mwihekaaru.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhakɨɨrɨ kwisirirya Yɨɨsu, bhakʉʉbhaha kʉbha hamwɨmwɨ nebho, nangabha abhaatʉ bharabhasʉʉka bhʉkʉngʼu.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Nawe abhaatʉ abhandɨ, abhasubhɨ na abhakari, bhakiisirirya Ʉmʉkʉrʉ, kuriyo endengo ya abhiisirirya yaarɨ iriiyoongera bhʉkʉngʼu.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Kʉrɨngʼaana na amateemo gayo, abhaatʉ bhaarɨ bharabhahira abharwɨrɨ na kʉbhatʉʉra rusizʉ wɨ ɨnzɨra. Mʉnzɨra hayo, bhaarɨ bharabhahindirya kʉbhʉrɨrɨ na kʉbhɨragʉ, korereke Peetero araahɨtɨ, ikiiriiri chazɨ kɨbhakunʼyɨku abhaatʉ bhorebhe bhahore.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Abhaatʉ bhaaru bhaarɨ kurwa mʉzɨmbɨri za rusizʉ wa Yɨrusarɨɨmu, bhakabha bharareeta abharwɨrɨ bhaabhʉ na bhanʉ bhaarɨ bhakʉnyaakibhwa na amasambwa, bhʉʉsi bhakahʉribhwa.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Neho kuhaani ʉmʉkʉrʉ na abhakɨndichabhʉ bhʉʉsi, bhanʉ bhaarɨ bha riribhita rya Abhasadukaayo, bhakabharorera ikiriiso abhatumwa bha Yɨɨsu.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Bhakagwata abhatumwa bhayo, bhakabhatʉʉra mokebhoho.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Nawe ubhutikʉ bhurya, maraika wʉ Ʉmʉkʉrʉ akaaza, akiigʉra ibhisikʉ bhyi inyumba yiyo, akabhahurucha igʉtʉ. Hanʉ aamarirɨ, akabhabhʉʉrɨra,
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 “Mogende mwimɨɨrɨrɨ mwihekaaru, mʉbhabhʉʉrɨrɨ abhaatʉ amangʼana gʉʉsi igʉrʉ wʉ ʉbhʉhʉru ubhuhya bhʉnʉ!”
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Hanʉ abhatumwa bhayo bhiigwirɨ, bhakamweza ritabhʉʉri bhakaja mwihekaaru, bhakatanga kwija abhaatʉ.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Nawe hanʉ abhariibhi bhayo bhaasikiirɨ, bhataabhwɨnɨ abhatumwa bhayo mokebhoho. Bhakagarʉka kʉbhakʉrʉ, bhakabhabhʉʉrɨra,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 “Hanʉ twahikirɨ kunyumba ye ekebhoho, tʉkabhona ibhisikʉ bhyigɨɨrɨ bhwaheene, abhariibhi bhiimiiriirɨ igʉtʉ wi ibhisikʉ, hanʉ twigwirɨ ibhisikʉ, tʉtabhwɨnɨ mʉʉtʉ wʉwʉʉsi mokebhoho muyo!”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Ʉmʉkʉrʉ wa abhariibhi bha rihekaaru na abhakʉrʉ bha abhakuhaani hanʉ bhiigwirɨ gayo, bhakatama kwobhoora, bhakiibhuurya, “Ringʼana riyo rɨrabhabhwɨ?”
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Akaaza ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, akabhabhʉʉrɨra, “Munyiitegeerere! Abhaatʉ bhanʉ mwigariirɨ mokebhoho, nangwɨnʉ bhari mwihekaaru! Bhariija abhaatʉ.”
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Neho ʉmʉkʉrʉ wa abhariibhi wuyo, hamwɨmwɨ na abhariibhi bhaazɨ, bhakaja kʉbhatumwa bhayo, bhakabhareeta. Nawe bhataabhagwatirɨ kwa nguru, kʉ kʉbha bhakʉʉbhaha kotemwa amabhwɨ na abhaatʉ.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Hanʉ bhabharɨɨtirɨ kuchandarʉ cha abhakʉrʉ bhayo, kuhaani ʉmʉkʉrʉ akabhabhuurya,
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Tʉmarirɨ kʉbharecha kwa nguru kʉbha mutigɨ kwija abhaatʉ igʉrʉ wi iriina ryʉ ʉmʉʉtʉ wuyo! Nawe imwɨ mʉrangʼeha kwija abhaatʉ amangʼana gaanyu mbaara zʉʉsi za Yɨrusarɨɨmu, naatu moreenda koreeta ɨkɨsaahɨ chʉ ʉmʉʉtʉ wuyo igʉrʉ wɨɨtʉ!”
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Peetero na abhatumwa abhandɨ bhakamʉgarukirya, “Toreenderwa kʉsʉʉka Mungu, kʉkɨra abhaatʉ.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Imwɨ mukiita Yɨɨsu kʉ kʉmʉbhamba kʉmʉsarabha, nawe Mungu wa abhasʉʉkʉrʉ akamuryʉra.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Mungu akamʉgʉnga nʉ ʉkʉmʉtʉʉra ʉrʉbhaara rwazɨ rwu ubhuryʉ, abhɨ Ʉmʉkangati nʉ Ʉmʉsabhuri, abhahɨ Abhiiziraɨri korereke bhatigɨ ʉbhʉbhɨ bhwabhʉ, bhabheererwe.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Itwɨ nɨ‑bhamɨnyɨɨkɨrɨri bha gayo gʉʉsi, hamwɨmwɨ ne Ekoro Ɨndɨndu, yɨnʉ Mungu abhahɨɨrɨ bhanʉ bhakumwigwa.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Abhakʉrʉ bhayo hanʉ bhiigwirɨ gayo, bhakiigatana bhʉkʉngʼu, bhakiiseemerya kwita abhatumwa bhayo.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Nawe muchandarʉ hayo, aarɨ areho Ʉmʉfarisaayo wʉmwɨ, iriina ryazɨ Gamariɨri. Gamariɨri wuyo aarɨ umwija wi imigirʉ na aarɨ arasuukwa na abhaatʉ bhʉʉsi. Akiimɨɨrɨra, akaswaja kʉbha, abhatumwa bhahurukibhwɨ igʉtʉ kwibhaga iguhɨ.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Akʉmara akabhabhʉʉrɨra abhakʉrʉ abhakɨndichabhʉ, “Abhahiiri bhaanɨ Abhiiziraɨri, hinga mwiyangarɨrɨ, kʉrɨnʉ mukwenda kokora kʉbhaatʉ bhanʉ!
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Mwiseege zisikʉ zɨnʉ zaahitirɨ, akabhoneka ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, iriina ryazɨ Tɨuda, aarɨ ariikora kʉbha nɨ‑mʉʉtʉ mʉkʉrʉ, akabhona abhahɨmba magana ane, bhakagwatana neewe. Nawe mʉtɨnɨrʉ akiitwa, na abhahɨmba bhaazɨ bhʉʉsi bhakanyaragana na kʉbhʉra.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Ribhaga rɨkahɨta, abhaatʉ bhaarɨ bharabharwa endengo yaabhʉ, akabhoneka Yuuda Ʉmʉgariraaya, wʉʉsi akabharuta abhaatʉ bhakamutuna. Nawe wʉʉsi akiitwa, abhahɨmba bhaazɨ bhakanyaragana.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 “Mmbe nɨrabhabhʉʉrɨra, mutiganɨ na abhaatʉ bhanʉ. Mutigɨ kʉbhakorera ryʉryʉsi ibhɨ, kʉ kʉbha arɨɨbhɨ emeremo jabhʉ gɨnʉ gɨtangirwɨ na abhaatʉ, gɨrasira ijene.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Nawe arɨɨbhɨ ne‑meremo ja Mungu, mʉtakʉtʉra kʉbharecha, mʉrabhona muriitana na Mungu umwene.”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Bhakiisirirya amangʼana gaazɨ, bhakabhabhɨrɨkɨra abhatumwa muchandarʉ. Bhakatemwa zihimbʉ nzaru, akʉmara bhakabharecha bhatigɨ kʉbhabhʉʉrɨra abhaatʉ kuriina rya Yɨɨsu, bhakabhatigʉrʉkɨra.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Abhatumwa bhayo bhakarwa kuchandarʉ kiyo bhazʉmɨɨrwɨ, kʉ kʉbha Mungu akabhaha ubhusuuku kukusuukibhwa kuriina rya Yɨɨsu.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Bhakakaja kwija na kurwazɨra mwihekaaru na muzinyumba za abhaatʉ sikʉ zʉʉsi amangʼana amazʉmu kʉbha, Yɨɨsu newe Kiriisitʉ.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.