Atos 5

ikz (IKZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aarɨ areho ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ iriina ryazɨ Ananiya, nʉ ʉmʉkari waazɨ aarɨ arabhirikirwa Safiira. Bhakagurya emenyo yaabhʉ.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Gatɨ wa zimpirya zɨnʉ bhaabhwɨnɨ, Ananiya akabhisa ɨzɨndɨ, ʉmʉkari waazɨ aarɨ isirirɨɨnʼyɨ neewe kokorabhu. Zimpirya zɨnʉ zasaagirɨ, Ananiya akazereeta akabhaha abhatumwa bha Yɨɨsu, ataagambirɨ amaheene kʉbha bhagɨgirɨku ɨzɨndɨ.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Peetero akamubhuurya, “Ananiya! Kwakɨ Shɨtaani asikiirɨ mumwʉyʉ gwazʉ na akʉrirɨ ʉbhʉʉrɨrɨ Ekoro Ɨndɨndu ʉrʉrɨmɨ na kubhisa zimpirya ɨzɨndɨ zɨnʉ wabhwɨnɨ ku kugurya emenyo yaazʉ?
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Hanʉ waarɨ ʉkɨɨrɨ kugurya ɨtaarɨ yaazʉ? Hanʉ yaarɨ ɨmarirɨ kuguribhwa kɨnʉ wabhwɨnɨ kɨtaarɨ mʉmabhoko gaazʉ? Ɨkabhabhwɨ kuhika ʉkatʉʉra ringʼana ncha rɨnʉ mumwʉyʉ gwazʉ? Ʉtabhuuriirɨ ʉmʉʉtʉ rʉrɨmɨ, nawe ni‑Mungu ubhuuriirɨ!”
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Hanʉ Ananiya iigwirɨ amangʼana gayo, bhwangʉ bhu akagwa haasɨ, akakwa. Abhaatʉ bhʉʉsi bhanʉ bhiigwirɨ ringʼana riyo, bhakʉʉbhaha bhʉkʉngʼu.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Neho abhamura bhakabhʉʉka, bhakakundikirya ɨkɨtʉndʉ chazɨ ɨsanda, bhakamuhurucha igʉtʉ wʉ ʉrʉbhɨri, bhakamʉbhɨɨka.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Hanʉ zaahitirɨ zɨɨsa isatʉ, ʉmʉkari wa Ananiya wʉʉsi akasikɨra ɨgatɨ muyo, atɨɨzɨ amangʼana ganʉ gakʉriibhwɨ.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Peetero akamubhuurya, “Mbʉʉrɨra, mʉkagurya emenyo yanyu kuzimpirya zɨnʉ?”
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Peetero akamʉbhʉʉrɨra, “Ndora awɨ nu umusubhɨ waazʉ mwisirirɨɨnʼyɨ kogema Ekoro Ɨndɨndu yʉ Ʉmʉkʉrʉ? Rora! Amagʉrʉ ga bhanʉ bhaarɨ bhagiirɨ kʉbhɨɨka umusubhɨ waazʉ garɨ kukisikʉ, bhamarirɨ kʉgarʉka, bharaaza kusikɨra bhakuhuruchɨ igʉtʉ!”
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Rogendo rʉmwɨ Safiira wʉʉsi akagwa haasɨ mʉbhʉtangɨ bhwa amagʉrʉ ga Peetero, akakwa. Neho abhamura bhakasikɨra, bhakabhona Safiira wʉʉsi akuurɨ, bhakamuhurucha igʉtʉ, bhakamʉbhɨɨka haguhɨ nu umusubhɨ waazɨ.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Gayo gakakora risengerero igima, hamwɨmwɨ na abhandɨ bhʉʉsi bhanʉ bhiigwirɨ amangʼana gayo, kwʉbhaha bhʉkʉngʼu.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Abhatumwa bha Yɨɨsu bhaarɨ bharakora ibhyɨrɨkɨnʼyʉ na amateemo bhyaru kʉbhaatʉ. Abhiisirirya bhʉʉsi bha Yɨɨsu, bhaarɨ bhanarirɨ kwibhiringa hamwɨmwɨ Mwigoobhe rya Sɨrɨmaani rɨnʉ ryarɨ mwihekaaru.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhakɨɨrɨ kwisirirya Yɨɨsu, bhakʉʉbhaha kʉbha hamwɨmwɨ nebho, nangabha abhaatʉ bharabhasʉʉka bhʉkʉngʼu.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Nawe abhaatʉ abhandɨ, abhasubhɨ na abhakari, bhakiisirirya Ʉmʉkʉrʉ, kuriyo endengo ya abhiisirirya yaarɨ iriiyoongera bhʉkʉngʼu.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Kʉrɨngʼaana na amateemo gayo, abhaatʉ bhaarɨ bharabhahira abharwɨrɨ na kʉbhatʉʉra rusizʉ wɨ ɨnzɨra. Mʉnzɨra hayo, bhaarɨ bharabhahindirya kʉbhʉrɨrɨ na kʉbhɨragʉ, korereke Peetero araahɨtɨ, ikiiriiri chazɨ kɨbhakunʼyɨku abhaatʉ bhorebhe bhahore.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Abhaatʉ bhaaru bhaarɨ kurwa mʉzɨmbɨri za rusizʉ wa Yɨrusarɨɨmu, bhakabha bharareeta abharwɨrɨ bhaabhʉ na bhanʉ bhaarɨ bhakʉnyaakibhwa na amasambwa, bhʉʉsi bhakahʉribhwa.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Neho kuhaani ʉmʉkʉrʉ na abhakɨndichabhʉ bhʉʉsi, bhanʉ bhaarɨ bha riribhita rya Abhasadukaayo, bhakabharorera ikiriiso abhatumwa bha Yɨɨsu.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Bhakagwata abhatumwa bhayo, bhakabhatʉʉra mokebhoho.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Nawe ubhutikʉ bhurya, maraika wʉ Ʉmʉkʉrʉ akaaza, akiigʉra ibhisikʉ bhyi inyumba yiyo, akabhahurucha igʉtʉ. Hanʉ aamarirɨ, akabhabhʉʉrɨra,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 “Mogende mwimɨɨrɨrɨ mwihekaaru, mʉbhabhʉʉrɨrɨ abhaatʉ amangʼana gʉʉsi igʉrʉ wʉ ʉbhʉhʉru ubhuhya bhʉnʉ!”
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Hanʉ abhatumwa bhayo bhiigwirɨ, bhakamweza ritabhʉʉri bhakaja mwihekaaru, bhakatanga kwija abhaatʉ.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Nawe hanʉ abhariibhi bhayo bhaasikiirɨ, bhataabhwɨnɨ abhatumwa bhayo mokebhoho. Bhakagarʉka kʉbhakʉrʉ, bhakabhabhʉʉrɨra,
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 “Hanʉ twahikirɨ kunyumba ye ekebhoho, tʉkabhona ibhisikʉ bhyigɨɨrɨ bhwaheene, abhariibhi bhiimiiriirɨ igʉtʉ wi ibhisikʉ, hanʉ twigwirɨ ibhisikʉ, tʉtabhwɨnɨ mʉʉtʉ wʉwʉʉsi mokebhoho muyo!”
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Ʉmʉkʉrʉ wa abhariibhi bha rihekaaru na abhakʉrʉ bha abhakuhaani hanʉ bhiigwirɨ gayo, bhakatama kwobhoora, bhakiibhuurya, “Ringʼana riyo rɨrabhabhwɨ?”
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Akaaza ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, akabhabhʉʉrɨra, “Munyiitegeerere! Abhaatʉ bhanʉ mwigariirɨ mokebhoho, nangwɨnʉ bhari mwihekaaru! Bhariija abhaatʉ.”
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Neho ʉmʉkʉrʉ wa abhariibhi wuyo, hamwɨmwɨ na abhariibhi bhaazɨ, bhakaja kʉbhatumwa bhayo, bhakabhareeta. Nawe bhataabhagwatirɨ kwa nguru, kʉ kʉbha bhakʉʉbhaha kotemwa amabhwɨ na abhaatʉ.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Hanʉ bhabharɨɨtirɨ kuchandarʉ cha abhakʉrʉ bhayo, kuhaani ʉmʉkʉrʉ akabhabhuurya,
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 “Tʉmarirɨ kʉbharecha kwa nguru kʉbha mutigɨ kwija abhaatʉ igʉrʉ wi iriina ryʉ ʉmʉʉtʉ wuyo! Nawe imwɨ mʉrangʼeha kwija abhaatʉ amangʼana gaanyu mbaara zʉʉsi za Yɨrusarɨɨmu, naatu moreenda koreeta ɨkɨsaahɨ chʉ ʉmʉʉtʉ wuyo igʉrʉ wɨɨtʉ!”
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Peetero na abhatumwa abhandɨ bhakamʉgarukirya, “Toreenderwa kʉsʉʉka Mungu, kʉkɨra abhaatʉ.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Imwɨ mukiita Yɨɨsu kʉ kʉmʉbhamba kʉmʉsarabha, nawe Mungu wa abhasʉʉkʉrʉ akamuryʉra.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Mungu akamʉgʉnga nʉ ʉkʉmʉtʉʉra ʉrʉbhaara rwazɨ rwu ubhuryʉ, abhɨ Ʉmʉkangati nʉ Ʉmʉsabhuri, abhahɨ Abhiiziraɨri korereke bhatigɨ ʉbhʉbhɨ bhwabhʉ, bhabheererwe.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Itwɨ nɨ‑bhamɨnyɨɨkɨrɨri bha gayo gʉʉsi, hamwɨmwɨ ne Ekoro Ɨndɨndu, yɨnʉ Mungu abhahɨɨrɨ bhanʉ bhakumwigwa.”
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Abhakʉrʉ bhayo hanʉ bhiigwirɨ gayo, bhakiigatana bhʉkʉngʼu, bhakiiseemerya kwita abhatumwa bhayo.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Nawe muchandarʉ hayo, aarɨ areho Ʉmʉfarisaayo wʉmwɨ, iriina ryazɨ Gamariɨri. Gamariɨri wuyo aarɨ umwija wi imigirʉ na aarɨ arasuukwa na abhaatʉ bhʉʉsi. Akiimɨɨrɨra, akaswaja kʉbha, abhatumwa bhahurukibhwɨ igʉtʉ kwibhaga iguhɨ.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Akʉmara akabhabhʉʉrɨra abhakʉrʉ abhakɨndichabhʉ, “Abhahiiri bhaanɨ Abhiiziraɨri, hinga mwiyangarɨrɨ, kʉrɨnʉ mukwenda kokora kʉbhaatʉ bhanʉ!
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Mwiseege zisikʉ zɨnʉ zaahitirɨ, akabhoneka ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, iriina ryazɨ Tɨuda, aarɨ ariikora kʉbha nɨ‑mʉʉtʉ mʉkʉrʉ, akabhona abhahɨmba magana ane, bhakagwatana neewe. Nawe mʉtɨnɨrʉ akiitwa, na abhahɨmba bhaazɨ bhʉʉsi bhakanyaragana na kʉbhʉra.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Ribhaga rɨkahɨta, abhaatʉ bhaarɨ bharabharwa endengo yaabhʉ, akabhoneka Yuuda Ʉmʉgariraaya, wʉʉsi akabharuta abhaatʉ bhakamutuna. Nawe wʉʉsi akiitwa, abhahɨmba bhaazɨ bhakanyaragana.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 “Mmbe nɨrabhabhʉʉrɨra, mutiganɨ na abhaatʉ bhanʉ. Mutigɨ kʉbhakorera ryʉryʉsi ibhɨ, kʉ kʉbha arɨɨbhɨ emeremo jabhʉ gɨnʉ gɨtangirwɨ na abhaatʉ, gɨrasira ijene.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Nawe arɨɨbhɨ ne‑meremo ja Mungu, mʉtakʉtʉra kʉbharecha, mʉrabhona muriitana na Mungu umwene.”
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Bhakiisirirya amangʼana gaazɨ, bhakabhabhɨrɨkɨra abhatumwa muchandarʉ. Bhakatemwa zihimbʉ nzaru, akʉmara bhakabharecha bhatigɨ kʉbhabhʉʉrɨra abhaatʉ kuriina rya Yɨɨsu, bhakabhatigʉrʉkɨra.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Abhatumwa bhayo bhakarwa kuchandarʉ kiyo bhazʉmɨɨrwɨ, kʉ kʉbha Mungu akabhaha ubhusuuku kukusuukibhwa kuriina rya Yɨɨsu.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Bhakakaja kwija na kurwazɨra mwihekaaru na muzinyumba za abhaatʉ sikʉ zʉʉsi amangʼana amazʉmu kʉbha, Yɨɨsu newe Kiriisitʉ.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.