Atos 4
ikz (IKZ) vs ACF
1 Hanʉ Peetero na Yoohana bhaarɨ bhakɨɨrɨ bharabharaganʼya abhaatʉ bharya ɨngʼana ya Mungu, abhakuhaani na abhariibhi bha rihekaaru na Abhasadukaayo bhanʉ bhaarɨ hayo, bhakahika.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Abhakʉrʉ bhayo bhakiigatana bhʉkʉngʼu, kʉ kʉbha Peetero na Yoohana bhaarɨ bhariija abhaatʉ na kʉbharwazɨra kʉbha, kʉrɨngʼaana nu ukuryʉka kwa Yɨɨsu, abhaku bhararyʉka.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Bhakagwata Peetero na Yoohana, bhakatuurwa mokebhoho kuhika tabhʉʉri waho, kʉ kʉbha yaarɨ rigoroobha.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Nawe abhaaru bhanʉ bhiigwirɨ amangʼana ga Peetero na Yoohana bhakiisirirya, ne endengo ya abhasubhɨ abheene bhaarɨ bhariisemera ɨbhɨkwɨ bhɨtaanʉ.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Tabhʉʉri waho, abhakangati, abhakaruka na abhiija bhi imigirʉ, nebho bhiibhiringirɨ Yɨrusarɨɨmu hayo.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Kwiribhita riyo, bhaarɨmu Anaasi wʉnʉ aarɨ kuhaani ʉmʉkʉrʉ, hamwɨmwɨ na Kayaafa, Yoohana, Arɨkizanda na abhandɨ bhanʉ bhaarɨ abhahiiri bha Anaasi.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Bhakatʉmanʼya Peetero na Yoohana bhareetwe, bhakabhiimiirirya mʉbhʉtangɨ bhwabhʉ kuchandarʉ, bhakabhabhuurya, “Ganʉ mʉgakʉrirɨ kwa ngurukɨ na kuriina rya wɨɨwɨ?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Hayo Peetero aarɨ izwirwɨ Ekoro Ɨndɨndu, akabhabhʉʉrɨra, “Abhakangati na abhakaruka bha abhaatʉ bha Iziraɨri,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 reero mʉratubhuurya igʉrʉ wa amangʼana amazʉmu ganʉ twakʉrɨɨrɨ omorema na chɨmbu aahʉriibhwɨ.
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Imwɨ na Abhiiziraɨri abhandɨ bhʉʉsi, nereenda emenyekanɨ kʉbha, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ ariimɨɨrɨra mʉbhʉtangɨ bhwanyu reero, nɨ‑mʉhʉru kʉbhʉnaja bhwi iriina rya Yɨɨsu Kiriisitʉ wa Nazarɨɨti. Newe wʉnʉ imwɨ mwitirɨ kʉmʉsarabha, nawe Mungu akamuryʉra kurwa mʉbhaku.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Wʉnʉ newe Amaandɨkʉ Amarɨndu garagamba igʉrʉ waazɨ,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Bhʉtareeho bhutuurya kurwa kwa wʉndɨ wʉwʉʉsi, kʉ kʉbha rɨtareeho iriina ɨrɨndɨ mʉʉsɨ mʉnʉ ryʉ ʉbhʉnaja bhu ukututuurya itwɨ kʉhɨtɨra kwaryo!”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Abhakʉrʉ bhayo bhaaza korora kʉbha, Peetero na Yoohana bhagambirɨ kwa bhʉkararu, no okomenya kʉbha bhayo, nɨ‑bhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhataasʉmirɨ, bhakarʉgʉʉra bhʉkʉngʼu. Bhakoobhoora kʉbha Peetero na Yoohana bhaarɨ hamwɨmwɨ na Yɨɨsu.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Abhakʉrʉ bhayo bhataarɨ ni‑ngʼana ryʉryʉsi ryʉ ʉkʉgamba, kʉ kʉbha bhakarora umusubhɨ wʉnʉ ahʉriibhwɨ imiiriirɨ hamwɨmwɨ na Peetero na Yoohana.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Bhakabhaswaja Peetero na Yoohana bhahʉrʉkɨ muchandarʉ murya. Ebho bhakasaaga bharagambana abheene,
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 bharabhuga, “Tokorebhwɨ na abhaatʉ bhanʉ? Abhiikari bhʉʉsi bha Yɨrusarɨɨmu hanʉ, bhɨɨzɨ kʉbha bhakʉrirɨ ikitiika ɨkɨkʉrʉ kɨnʉ tʉtakʉtʉra kʉchanga.
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Kuriribhɨra ringʼana rɨnʉ rɨtasanza kʉbhaatʉ, tʉbhareche bhatigɨ kʉgambana nʉ ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi igʉrʉ wa Yɨɨsu.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Akʉmara abhakʉrʉ bhayo bhakabhabhɨrɨkɨra naatu muchandarʉ Peetero na Yoohana. Bhakabhahama kwa bhʉhaari, bhatiija nʉʉrʉ kʉgamba naatu kuriina riyo.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Nawe Peetero na Yoohana bhakabhagarukirya, “Mʉrarora imubheene, arɨɨbhɨ nɨ‑bhwaheene mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu, kubhiitegeerera imwɨ kʉkɨra kwitegeerera Mungu umwene.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Nawe itwɨ tʉtakʉtʉra kutiga kʉgamba igʉrʉ wa amangʼana ganʉ twarʉʉzɨ nu ukwigwa!”
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Hanʉ abhakʉrʉ bhayo bhaamarirɨ kʉbhakanga Peetero na Yoohana kwa bhʉhaari, bhakabhatigʉrʉkɨra. Bhataabhwɨnɨ nzɨra yʉ ʉkʉbhatema, kʉ kʉbha abhaatʉ bhʉʉsi bhaarɨ bharakumya Mungu bhʉkʉngʼu igʉrʉ wi ikitiika kiyo.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ ahʉriibhwɨ, aarɨ morema kwɨma kwibhurwa kwazɨ ni imyaka jazɨ jarɨ gihitiiriirɨ merongo ene.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Hanʉ Peetero na Yoohana bhaatigurukiirwɨ, bhakagarʉka kubhiisirirya abhakɨndichabhʉ. Bhakabhaha ikiina chʉsi kɨnʉ bhaabhuuriirwɨ na abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bha Abhayaahudi.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Hanʉ bhiigwirɨ amangʼana gayo, bhʉʉsi bhakoongera riraka kʉsabha Mungu, “Ʉmʉkʉrʉ wʉ Ʉbhʉnaja, awɨ naawɨ Mungu, naawɨ watɨɨmirɨ risaarʉ, ɨɨsɨ, ɨnyanza na bhyʉsi bhɨnʉ bhirimu.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Awɨ ʉkagamba kʉhɨtɨra umunywa gwa sʉʉkʉrʉ wɨɨtʉ Daudi omohocha waazʉ, na koKoro Ɨndɨndu ʉkabhuga,
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Abhatɨmi bhɨ ɨɨsɨ na abhakangati, bhariibhiringa hamwɨmwɨ,
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 “Ganʉ nɨ‑maheene, kʉ kʉbha Heroode Antipaasi na Pʉntiyʉ Piraato na abhaatʉ bha mubhyarʉ ɨbhɨndɨ na Abhiiziraɨri, bhakahunana hamwɨmwɨ mʉrʉbhɨri rʉnʉ korereke bhaangɨ Yɨɨsu, omohocha waazʉ ʉmʉrɨndu wʉnʉ wamʉhakirɨ amaguta.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Ganʉ bhakʉrirɨ bhayo, nego ganʉ wɨɨndirɨ gakorwe kwɨma ʉbhʉtangɨ na gakakorwa kumiisɨɨgi gaazʉ.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Nangʉ Ʉmʉkʉrʉ, rora amakango gaabhʉ, tohe ʉbhʉnaja itwɨ abhahocha bhaazʉ, tʉraganʼyɨ ɨngʼana yaazʉ kwa bhʉkararu bhwʉsi.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 Ʉraagorore okobhoko kwazʉ, kohorya abhaatʉ, ibhyɨrɨkɨnʼyʉ na amateemo bhekorwe kʉnzɨra yi iriina rya Yɨɨsu, omohocha waazʉ ʉmʉrɨndu!”
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Hanʉ bhaamarirɨ kʉsabha Mungu, ahagero hanʉ bhaarɨ bhiibhiringiirɨ, hakasingishwa. Bhʉʉsi bhayo bhakiizuribhwa ne Ekoro Ɨndɨndu, bhakarwaza ɨngʼana ya Mungu kwa bhʉkararu.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Abhiisirirya bhʉʉsi bhaarɨ nu umwʉyʉ gʉmwɨ nʉ ʉbhʉkararu bhʉmwɨ. Ataarɨ areho mʉʉtʉ wʉwʉʉsi we ebhegero bhyazɨ, wʉnʉ akʉrirɨ kʉbha ibhyazɨ umwene, nawe bhaarɨ bhariimɨɨrɨrɨra ebhegero bhyʉsi kwa hamwɨmwɨ.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Neho abhatumwa bha Yɨɨsu bhakamenyeekererya abhaatʉ kʉmanaga gu ukuryʉka kʉMʉkʉrʉ Yɨɨsu, Mungu wʉʉsi akabhaha ʉrʉbhangʉ.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ataareho ʉmʉʉtʉ wʉwʉʉsi gatɨ waabhʉ wʉnʉ akwenda, kʉ kʉbha abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ kʉbha nɨ ɨmɨgʉndʉ hamwɨ zinyumba, bhakabhigurya na koreeta zimpirya ziyo.
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 Bhakazereeta, bhakazɨhaana kʉbhatumwa, bhʉʉsi bhakasondya abhaatʉ kʉrɨngʼaana nu ubhwɨndi bhwabhʉ.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Aarɨ areho Ʉmʉraawi wʉmwɨ, arabhirikirwa Yuusufu, umwibhurwa wa mucharʉ cha Kipurʉ, wʉnʉ abhatumwa bha Yɨɨsu bhaamʉhɨɨrɨ iriina Bharinaabha, enzobhooro yaku ni mwana wʉ ʉmʉhaani wu umwʉyʉ.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Aarɨ nʉ ʉmʉgʉndʉ, akagugurya, akareeta zimpirya akazɨhaana kʉbhatumwa.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.