Atos 25
ikz (IKZ) vs NVI
1 Hanʉ Fɨsitʉ aamarirɨ sikʉ isatʉ zʉ ʉbhʉkangati bhwɨ ɨɨsɨ yiyo, akarwa Kaisaariya, akatiira kuja Yɨrusarɨɨmu.
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakʉrʉ abhandɨ bha Abhayaahudi bhakaaza hanʉ aarɨ, korereke bhamʉbhʉʉrɨrɨ gʉʉsi ganʉ bhaarɨ bhagambirɨ Paaurʉ. Bhakamʉkandikija bhʉkʉngʼu
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 kʉbha, abhasakiryɨ abhagarukiryɨ Paaurʉ Yɨrusarɨɨmu hayo. Bhaarɨ bharamʉkandikija kʉ kʉbha bhakʉrirɨ amangʼɨɨni gu ukwita Paaurʉ mʉnzɨra.
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Nawe Fɨsitʉ akabhabhʉʉrɨra, “Paaurʉ atɨɨrwɨ mokebhoho Kaisaariya, inyimwene sikʉ zɨtarɨ nzaru nɨraja iyo.
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 Abhakʉrʉ bhaanyu bhaazɨ nihiranɨ nabhʉ, arɨɨbhɨ rereho ringʼana ibhɨ rɨnʉ akʉrirɨ, bhamʉgambɨ tomenye amaheene.”
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 Fɨsitʉ akamara sikʉ ɨzɨndɨ inyanyɨ hamwɨ ikumi, arɨ hamwɨmwɨ na abhaatʉ bhayo, akagarʉka Kaisaariya hayo. Hanʉ bhwakɨɨrɨ, akiikara igʉrʉ wi ikitumbɨ chazɨ kɨnʉ aarɨ akʉtɨnɨra. Akaswaja Paaurʉ areetwe mʉbhʉtangɨ bhwazɨ.
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 Hanʉ Paaurʉ aahikirɨ hayo, Abhayaahudi bhanʉ bhiizirɨ kurwa Yɨrusarɨɨmu bhakamwiruguura, bhakatanga kʉmʉgamba kʉmabhɨ maaru gʉ ʉkʉrʉgʉʉra. Nawe bhakatama kwerecha amaheene ga gayo.
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Paaurʉ akatanga kwibhagɨra arabhuga, “Nɨtasariryɨ kegero chʉchʉsi igʉrʉ wi imigirʉ ja Abhayaahudi, nɨtasariryɨ igʉrʉ wa rihekaaru nʉʉrʉ kwa Kaisaari.”
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 Fɨsitʉ akeenda kwikomba kʉBhayaahudi, ɨkamokora abhuuryɨ Paaurʉ, “Heene wiisiriiryɨ kuja Yɨrusarɨɨmu, iyo neyo utinirwɨ kumigirʉ mʉbhʉtangɨ bhwanɨ, kʉmangʼana ganʉ?”
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 Paaurʉ akamʉgarukirya, “Niriimɨɨrɨra mʉbhʉtangɨ bhwa abhatiniri bhi imigirʉ bhanʉ bhatɨɨrwɨ na Kaisaari, neho nereenderwa kutinirwa. Rɨtareeho ingʼana rɨnʉ nɨsariryɨ kʉBhayaahudi, chɨmbu aumwene ʉmɨnyirɨ.
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Arɨɨbhɨ nɨkʉrirɨ ʉbhʉbhɨ bhʉnʉ bhukwenderwa kwitwa, nɨtakʉtʉra kwanga kwitwa. Nawe arɨɨbhɨ amagamba ganʉ gahurukiibhwɨ igʉrʉ waanɨ na Abhayaahudi bhanʉ, nɨ‑ga kɨbhɨɨhi, atareeho wʉwʉʉsi wʉnʉ anʉ ʉbhʉnaja bhwʉ ʉkʉntʉʉra mʉmabhoko gaabhʉ. Inyɨ nɨrasabha kʉbha ikiina chanɨ kitinirwɨ na Kaisaari!”
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 Hanʉ Fɨsitʉ aamarirɨ kʉgambana na abhaatʉ bha muchandarʉ, akabhʉʉrɨra Paaurʉ, “Ʉsabhirɨ ikiina chazʉ kitinirwɨ na Kaisaari, mmbe ʉrahirwa kwa Kaisaari.”
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 Hanʉ zaahitirɨ sikʉ suuhu, ʉmʉtɨmi Agiripa hamwɨmwɨ nu umusubhaati Bhɨrinikɨ, bhakaaza Kaisaariya hayo, korereke bhakeerye Fɨsitʉ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Bhakamara hayo sikʉ nzaru. Fɨsitʉ akabhʉʉrɨra ʉmʉtɨmi ikiina cha Paaurʉ, akabhuga, “Arɨ hanʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ wʉnʉ Fɨriiki aamutigirɨ mokebhoho.
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 Hanʉ naarɨ nɨrɨ Yɨrusarɨɨmu, abhakʉrʉ bha abhakuhaani hamwɨmwɨ na abhakaruka bha Abhayaahudi, bhakambʉʉrɨra amangʼana ganʉ bhaarɨ bharamʉgamba, na bhakasabha kʉbha nɨmʉtɨnɨrɨ.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 Nɨkabhabhʉʉrɨra, itwɨ Abharuumi tʉtakʉtɨnɨra ʉmʉʉtʉ akɨɨrɨ kwibhagɨra mʉbhʉtangɨ bhwa bhanʉ bhakʉmʉgamba.
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 “Hanʉ bhiibhiringirɨ, nɨtakɨzɨɨrɨ, nawe urusikʉ rwa kabhɨrɨ nikiikara kukitumbɨ chʉ ʉkʉtɨnɨra, nɨkaswaja ʉmʉʉtʉ wuyo areetwe.
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 Hanʉ bhaamʉrɨɨtirɨ, bhanʉ bhaarɨ bharamʉgamba bhakiimɨɨrɨra, bhakatanga kʉmʉgamba. Nawe amangʼana ganʉ bhaarɨ bhakʉmʉgamba gataarɨ mabhɨ bhʉkʉngʼu, chɨmbu naarɨ nikwiseega.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Bhaarɨ bharahakaana neewe igʉrʉ wa amabhuurya gɨ ɨnyangi yaabhʉ ni igʉrʉ wʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ wʉnʉ akuurɨ, iriina ryazɨ Yɨɨsu, nawe Paaurʉ akʉʉmɨraku kʉbha nɨ‑mʉhʉru.
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 Naarɨ nɨtɨɨzɨ chɨmbu nɨraakore kobhona amaheene ga ringʼana riyo, nɨkabhuurya Paaurʉ arɨɨbhɨ ariisirirya kuja Yɨrusarɨɨmu, korereke atinirwɨ iyo igʉrʉ wa amangʼana ganʉ.
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 Nawe hanʉ Paaurʉ aasabhirɨ kʉbha, ikiina chazɨ kitinirwɨ na Kaisaari, nɨkaswaja ariibhwɨ kuhikɨra hanʉ nɨraamʉtʉmanʼyɨ kwa Kaisaari.”
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 Agiripa akabhʉʉrɨra Fɨsitʉ kʉbha, “Inyʉʉsi nɨsɨɨgirɨ kwitegeerera ʉmʉʉtʉ wuyo inyimwene.”
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 Hanʉ bhwakɨɨrɨ, Agiripa hamwɨmwɨ na Bhɨrinikɨ wuyo, bhakaaza bhakangatɨɨnʼyɨ, bharagenda kwa bhwaheene. Bhakasikɨra hanʉ abhakʉrʉ bhaarɨ bharasʉngʼaanibhwa, bharatunwa na abhakʉrʉ bha abhasirikarɨ na abhakʉrʉ abhandɨ bhʉ ʉrʉbhɨri. Fɨsitʉ akaswaja Paaurʉ areetwe.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Fɨsitʉ akatanga kʉgamba, “Ʉmʉtɨmi Agiripa, na niimwɨ bhanʉ mwibhiringirɨ hanʉ, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ mokorora hanʉ, Abhayaahudi bhʉʉsi bhamʉgambirɨ Yɨrusarɨɨmu iyo na mʉbhʉtangɨ bhwanɨ hanʉ. Bhaarɨ bharakora rirɨgɨ, bharabhuga, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atakwenderwa kʉsaaga mʉhʉru.
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 “Inyimwene nɨrʉʉzɨ kʉbha, rɨtareeho ingʼana rɨnʉ rikugirya iitwɨ. Akasabha kʉbha ɨtɨnɨrʉ yaazɨ ekorwe Ruumi, kʉmʉtɨmi wɨɨtʉ ʉmʉkʉrʉ, riyo rɨkagirya nɨmʉtʉmanʼyɨ kwa naawɨ.
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Hamwɨmwɨ na gayo, nɨtaana ingʼana rya amaheene igʉrʉ waazɨ ryu ukumwandɨkɨra ʉmʉtɨmi wɨɨtʉ ʉmʉkʉrʉ. Necho nɨmʉrɨɨtirɨ mʉbhʉtangɨ bhwanyu hanʉ na mʉbhʉtangɨ bhwazʉ ʉmʉtɨmi Agiripa, korereke hanʉ tʉraamarɨ kumubhuurya neho nebhone ryu ukwandɨka igʉrʉ waazɨ.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 Nɨrarora ni‑ngʼana rɨnʉ rɨtaana bhwera kʉtʉmanʼya omobhohwa, ʉtɨɨrɨkɨɨnʼyɨ amabhɨ ganʉ agambirwɨ.”
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.