Atos 25
ikz (IKZ) vs ARA
1 Hanʉ Fɨsitʉ aamarirɨ sikʉ isatʉ zʉ ʉbhʉkangati bhwɨ ɨɨsɨ yiyo, akarwa Kaisaariya, akatiira kuja Yɨrusarɨɨmu.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakʉrʉ abhandɨ bha Abhayaahudi bhakaaza hanʉ aarɨ, korereke bhamʉbhʉʉrɨrɨ gʉʉsi ganʉ bhaarɨ bhagambirɨ Paaurʉ. Bhakamʉkandikija bhʉkʉngʼu
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 kʉbha, abhasakiryɨ abhagarukiryɨ Paaurʉ Yɨrusarɨɨmu hayo. Bhaarɨ bharamʉkandikija kʉ kʉbha bhakʉrirɨ amangʼɨɨni gu ukwita Paaurʉ mʉnzɨra.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Nawe Fɨsitʉ akabhabhʉʉrɨra, “Paaurʉ atɨɨrwɨ mokebhoho Kaisaariya, inyimwene sikʉ zɨtarɨ nzaru nɨraja iyo.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Abhakʉrʉ bhaanyu bhaazɨ nihiranɨ nabhʉ, arɨɨbhɨ rereho ringʼana ibhɨ rɨnʉ akʉrirɨ, bhamʉgambɨ tomenye amaheene.”
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Fɨsitʉ akamara sikʉ ɨzɨndɨ inyanyɨ hamwɨ ikumi, arɨ hamwɨmwɨ na abhaatʉ bhayo, akagarʉka Kaisaariya hayo. Hanʉ bhwakɨɨrɨ, akiikara igʉrʉ wi ikitumbɨ chazɨ kɨnʉ aarɨ akʉtɨnɨra. Akaswaja Paaurʉ areetwe mʉbhʉtangɨ bhwazɨ.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Hanʉ Paaurʉ aahikirɨ hayo, Abhayaahudi bhanʉ bhiizirɨ kurwa Yɨrusarɨɨmu bhakamwiruguura, bhakatanga kʉmʉgamba kʉmabhɨ maaru gʉ ʉkʉrʉgʉʉra. Nawe bhakatama kwerecha amaheene ga gayo.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Paaurʉ akatanga kwibhagɨra arabhuga, “Nɨtasariryɨ kegero chʉchʉsi igʉrʉ wi imigirʉ ja Abhayaahudi, nɨtasariryɨ igʉrʉ wa rihekaaru nʉʉrʉ kwa Kaisaari.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Fɨsitʉ akeenda kwikomba kʉBhayaahudi, ɨkamokora abhuuryɨ Paaurʉ, “Heene wiisiriiryɨ kuja Yɨrusarɨɨmu, iyo neyo utinirwɨ kumigirʉ mʉbhʉtangɨ bhwanɨ, kʉmangʼana ganʉ?”
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Paaurʉ akamʉgarukirya, “Niriimɨɨrɨra mʉbhʉtangɨ bhwa abhatiniri bhi imigirʉ bhanʉ bhatɨɨrwɨ na Kaisaari, neho nereenderwa kutinirwa. Rɨtareeho ingʼana rɨnʉ nɨsariryɨ kʉBhayaahudi, chɨmbu aumwene ʉmɨnyirɨ.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Arɨɨbhɨ nɨkʉrirɨ ʉbhʉbhɨ bhʉnʉ bhukwenderwa kwitwa, nɨtakʉtʉra kwanga kwitwa. Nawe arɨɨbhɨ amagamba ganʉ gahurukiibhwɨ igʉrʉ waanɨ na Abhayaahudi bhanʉ, nɨ‑ga kɨbhɨɨhi, atareeho wʉwʉʉsi wʉnʉ anʉ ʉbhʉnaja bhwʉ ʉkʉntʉʉra mʉmabhoko gaabhʉ. Inyɨ nɨrasabha kʉbha ikiina chanɨ kitinirwɨ na Kaisaari!”
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Hanʉ Fɨsitʉ aamarirɨ kʉgambana na abhaatʉ bha muchandarʉ, akabhʉʉrɨra Paaurʉ, “Ʉsabhirɨ ikiina chazʉ kitinirwɨ na Kaisaari, mmbe ʉrahirwa kwa Kaisaari.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Hanʉ zaahitirɨ sikʉ suuhu, ʉmʉtɨmi Agiripa hamwɨmwɨ nu umusubhaati Bhɨrinikɨ, bhakaaza Kaisaariya hayo, korereke bhakeerye Fɨsitʉ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Bhakamara hayo sikʉ nzaru. Fɨsitʉ akabhʉʉrɨra ʉmʉtɨmi ikiina cha Paaurʉ, akabhuga, “Arɨ hanʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ wʉnʉ Fɨriiki aamutigirɨ mokebhoho.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Hanʉ naarɨ nɨrɨ Yɨrusarɨɨmu, abhakʉrʉ bha abhakuhaani hamwɨmwɨ na abhakaruka bha Abhayaahudi, bhakambʉʉrɨra amangʼana ganʉ bhaarɨ bharamʉgamba, na bhakasabha kʉbha nɨmʉtɨnɨrɨ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Nɨkabhabhʉʉrɨra, itwɨ Abharuumi tʉtakʉtɨnɨra ʉmʉʉtʉ akɨɨrɨ kwibhagɨra mʉbhʉtangɨ bhwa bhanʉ bhakʉmʉgamba.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 “Hanʉ bhiibhiringirɨ, nɨtakɨzɨɨrɨ, nawe urusikʉ rwa kabhɨrɨ nikiikara kukitumbɨ chʉ ʉkʉtɨnɨra, nɨkaswaja ʉmʉʉtʉ wuyo areetwe.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Hanʉ bhaamʉrɨɨtirɨ, bhanʉ bhaarɨ bharamʉgamba bhakiimɨɨrɨra, bhakatanga kʉmʉgamba. Nawe amangʼana ganʉ bhaarɨ bhakʉmʉgamba gataarɨ mabhɨ bhʉkʉngʼu, chɨmbu naarɨ nikwiseega.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Bhaarɨ bharahakaana neewe igʉrʉ wa amabhuurya gɨ ɨnyangi yaabhʉ ni igʉrʉ wʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ wʉnʉ akuurɨ, iriina ryazɨ Yɨɨsu, nawe Paaurʉ akʉʉmɨraku kʉbha nɨ‑mʉhʉru.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Naarɨ nɨtɨɨzɨ chɨmbu nɨraakore kobhona amaheene ga ringʼana riyo, nɨkabhuurya Paaurʉ arɨɨbhɨ ariisirirya kuja Yɨrusarɨɨmu, korereke atinirwɨ iyo igʉrʉ wa amangʼana ganʉ.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Nawe hanʉ Paaurʉ aasabhirɨ kʉbha, ikiina chazɨ kitinirwɨ na Kaisaari, nɨkaswaja ariibhwɨ kuhikɨra hanʉ nɨraamʉtʉmanʼyɨ kwa Kaisaari.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Agiripa akabhʉʉrɨra Fɨsitʉ kʉbha, “Inyʉʉsi nɨsɨɨgirɨ kwitegeerera ʉmʉʉtʉ wuyo inyimwene.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Hanʉ bhwakɨɨrɨ, Agiripa hamwɨmwɨ na Bhɨrinikɨ wuyo, bhakaaza bhakangatɨɨnʼyɨ, bharagenda kwa bhwaheene. Bhakasikɨra hanʉ abhakʉrʉ bhaarɨ bharasʉngʼaanibhwa, bharatunwa na abhakʉrʉ bha abhasirikarɨ na abhakʉrʉ abhandɨ bhʉ ʉrʉbhɨri. Fɨsitʉ akaswaja Paaurʉ areetwe.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Fɨsitʉ akatanga kʉgamba, “Ʉmʉtɨmi Agiripa, na niimwɨ bhanʉ mwibhiringirɨ hanʉ, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ mokorora hanʉ, Abhayaahudi bhʉʉsi bhamʉgambirɨ Yɨrusarɨɨmu iyo na mʉbhʉtangɨ bhwanɨ hanʉ. Bhaarɨ bharakora rirɨgɨ, bharabhuga, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atakwenderwa kʉsaaga mʉhʉru.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 “Inyimwene nɨrʉʉzɨ kʉbha, rɨtareeho ingʼana rɨnʉ rikugirya iitwɨ. Akasabha kʉbha ɨtɨnɨrʉ yaazɨ ekorwe Ruumi, kʉmʉtɨmi wɨɨtʉ ʉmʉkʉrʉ, riyo rɨkagirya nɨmʉtʉmanʼyɨ kwa naawɨ.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Hamwɨmwɨ na gayo, nɨtaana ingʼana rya amaheene igʉrʉ waazɨ ryu ukumwandɨkɨra ʉmʉtɨmi wɨɨtʉ ʉmʉkʉrʉ. Necho nɨmʉrɨɨtirɨ mʉbhʉtangɨ bhwanyu hanʉ na mʉbhʉtangɨ bhwazʉ ʉmʉtɨmi Agiripa, korereke hanʉ tʉraamarɨ kumubhuurya neho nebhone ryu ukwandɨka igʉrʉ waazɨ.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Nɨrarora ni‑ngʼana rɨnʉ rɨtaana bhwera kʉtʉmanʼya omobhohwa, ʉtɨɨrɨkɨɨnʼyɨ amabhɨ ganʉ agambirwɨ.”
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.