Atos 25
ikz (IKZ) vs NAA
1 Hanʉ Fɨsitʉ aamarirɨ sikʉ isatʉ zʉ ʉbhʉkangati bhwɨ ɨɨsɨ yiyo, akarwa Kaisaariya, akatiira kuja Yɨrusarɨɨmu.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakʉrʉ abhandɨ bha Abhayaahudi bhakaaza hanʉ aarɨ, korereke bhamʉbhʉʉrɨrɨ gʉʉsi ganʉ bhaarɨ bhagambirɨ Paaurʉ. Bhakamʉkandikija bhʉkʉngʼu
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 kʉbha, abhasakiryɨ abhagarukiryɨ Paaurʉ Yɨrusarɨɨmu hayo. Bhaarɨ bharamʉkandikija kʉ kʉbha bhakʉrirɨ amangʼɨɨni gu ukwita Paaurʉ mʉnzɨra.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Nawe Fɨsitʉ akabhabhʉʉrɨra, “Paaurʉ atɨɨrwɨ mokebhoho Kaisaariya, inyimwene sikʉ zɨtarɨ nzaru nɨraja iyo.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Abhakʉrʉ bhaanyu bhaazɨ nihiranɨ nabhʉ, arɨɨbhɨ rereho ringʼana ibhɨ rɨnʉ akʉrirɨ, bhamʉgambɨ tomenye amaheene.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Fɨsitʉ akamara sikʉ ɨzɨndɨ inyanyɨ hamwɨ ikumi, arɨ hamwɨmwɨ na abhaatʉ bhayo, akagarʉka Kaisaariya hayo. Hanʉ bhwakɨɨrɨ, akiikara igʉrʉ wi ikitumbɨ chazɨ kɨnʉ aarɨ akʉtɨnɨra. Akaswaja Paaurʉ areetwe mʉbhʉtangɨ bhwazɨ.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Hanʉ Paaurʉ aahikirɨ hayo, Abhayaahudi bhanʉ bhiizirɨ kurwa Yɨrusarɨɨmu bhakamwiruguura, bhakatanga kʉmʉgamba kʉmabhɨ maaru gʉ ʉkʉrʉgʉʉra. Nawe bhakatama kwerecha amaheene ga gayo.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Paaurʉ akatanga kwibhagɨra arabhuga, “Nɨtasariryɨ kegero chʉchʉsi igʉrʉ wi imigirʉ ja Abhayaahudi, nɨtasariryɨ igʉrʉ wa rihekaaru nʉʉrʉ kwa Kaisaari.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Fɨsitʉ akeenda kwikomba kʉBhayaahudi, ɨkamokora abhuuryɨ Paaurʉ, “Heene wiisiriiryɨ kuja Yɨrusarɨɨmu, iyo neyo utinirwɨ kumigirʉ mʉbhʉtangɨ bhwanɨ, kʉmangʼana ganʉ?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Paaurʉ akamʉgarukirya, “Niriimɨɨrɨra mʉbhʉtangɨ bhwa abhatiniri bhi imigirʉ bhanʉ bhatɨɨrwɨ na Kaisaari, neho nereenderwa kutinirwa. Rɨtareeho ingʼana rɨnʉ nɨsariryɨ kʉBhayaahudi, chɨmbu aumwene ʉmɨnyirɨ.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Arɨɨbhɨ nɨkʉrirɨ ʉbhʉbhɨ bhʉnʉ bhukwenderwa kwitwa, nɨtakʉtʉra kwanga kwitwa. Nawe arɨɨbhɨ amagamba ganʉ gahurukiibhwɨ igʉrʉ waanɨ na Abhayaahudi bhanʉ, nɨ‑ga kɨbhɨɨhi, atareeho wʉwʉʉsi wʉnʉ anʉ ʉbhʉnaja bhwʉ ʉkʉntʉʉra mʉmabhoko gaabhʉ. Inyɨ nɨrasabha kʉbha ikiina chanɨ kitinirwɨ na Kaisaari!”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Hanʉ Fɨsitʉ aamarirɨ kʉgambana na abhaatʉ bha muchandarʉ, akabhʉʉrɨra Paaurʉ, “Ʉsabhirɨ ikiina chazʉ kitinirwɨ na Kaisaari, mmbe ʉrahirwa kwa Kaisaari.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Hanʉ zaahitirɨ sikʉ suuhu, ʉmʉtɨmi Agiripa hamwɨmwɨ nu umusubhaati Bhɨrinikɨ, bhakaaza Kaisaariya hayo, korereke bhakeerye Fɨsitʉ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Bhakamara hayo sikʉ nzaru. Fɨsitʉ akabhʉʉrɨra ʉmʉtɨmi ikiina cha Paaurʉ, akabhuga, “Arɨ hanʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ wʉnʉ Fɨriiki aamutigirɨ mokebhoho.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Hanʉ naarɨ nɨrɨ Yɨrusarɨɨmu, abhakʉrʉ bha abhakuhaani hamwɨmwɨ na abhakaruka bha Abhayaahudi, bhakambʉʉrɨra amangʼana ganʉ bhaarɨ bharamʉgamba, na bhakasabha kʉbha nɨmʉtɨnɨrɨ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Nɨkabhabhʉʉrɨra, itwɨ Abharuumi tʉtakʉtɨnɨra ʉmʉʉtʉ akɨɨrɨ kwibhagɨra mʉbhʉtangɨ bhwa bhanʉ bhakʉmʉgamba.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 “Hanʉ bhiibhiringirɨ, nɨtakɨzɨɨrɨ, nawe urusikʉ rwa kabhɨrɨ nikiikara kukitumbɨ chʉ ʉkʉtɨnɨra, nɨkaswaja ʉmʉʉtʉ wuyo areetwe.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Hanʉ bhaamʉrɨɨtirɨ, bhanʉ bhaarɨ bharamʉgamba bhakiimɨɨrɨra, bhakatanga kʉmʉgamba. Nawe amangʼana ganʉ bhaarɨ bhakʉmʉgamba gataarɨ mabhɨ bhʉkʉngʼu, chɨmbu naarɨ nikwiseega.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Bhaarɨ bharahakaana neewe igʉrʉ wa amabhuurya gɨ ɨnyangi yaabhʉ ni igʉrʉ wʉ ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ wʉnʉ akuurɨ, iriina ryazɨ Yɨɨsu, nawe Paaurʉ akʉʉmɨraku kʉbha nɨ‑mʉhʉru.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Naarɨ nɨtɨɨzɨ chɨmbu nɨraakore kobhona amaheene ga ringʼana riyo, nɨkabhuurya Paaurʉ arɨɨbhɨ ariisirirya kuja Yɨrusarɨɨmu, korereke atinirwɨ iyo igʉrʉ wa amangʼana ganʉ.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Nawe hanʉ Paaurʉ aasabhirɨ kʉbha, ikiina chazɨ kitinirwɨ na Kaisaari, nɨkaswaja ariibhwɨ kuhikɨra hanʉ nɨraamʉtʉmanʼyɨ kwa Kaisaari.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Agiripa akabhʉʉrɨra Fɨsitʉ kʉbha, “Inyʉʉsi nɨsɨɨgirɨ kwitegeerera ʉmʉʉtʉ wuyo inyimwene.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Hanʉ bhwakɨɨrɨ, Agiripa hamwɨmwɨ na Bhɨrinikɨ wuyo, bhakaaza bhakangatɨɨnʼyɨ, bharagenda kwa bhwaheene. Bhakasikɨra hanʉ abhakʉrʉ bhaarɨ bharasʉngʼaanibhwa, bharatunwa na abhakʉrʉ bha abhasirikarɨ na abhakʉrʉ abhandɨ bhʉ ʉrʉbhɨri. Fɨsitʉ akaswaja Paaurʉ areetwe.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Fɨsitʉ akatanga kʉgamba, “Ʉmʉtɨmi Agiripa, na niimwɨ bhanʉ mwibhiringirɨ hanʉ, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ mokorora hanʉ, Abhayaahudi bhʉʉsi bhamʉgambirɨ Yɨrusarɨɨmu iyo na mʉbhʉtangɨ bhwanɨ hanʉ. Bhaarɨ bharakora rirɨgɨ, bharabhuga, ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atakwenderwa kʉsaaga mʉhʉru.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 “Inyimwene nɨrʉʉzɨ kʉbha, rɨtareeho ingʼana rɨnʉ rikugirya iitwɨ. Akasabha kʉbha ɨtɨnɨrʉ yaazɨ ekorwe Ruumi, kʉmʉtɨmi wɨɨtʉ ʉmʉkʉrʉ, riyo rɨkagirya nɨmʉtʉmanʼyɨ kwa naawɨ.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Hamwɨmwɨ na gayo, nɨtaana ingʼana rya amaheene igʉrʉ waazɨ ryu ukumwandɨkɨra ʉmʉtɨmi wɨɨtʉ ʉmʉkʉrʉ. Necho nɨmʉrɨɨtirɨ mʉbhʉtangɨ bhwanyu hanʉ na mʉbhʉtangɨ bhwazʉ ʉmʉtɨmi Agiripa, korereke hanʉ tʉraamarɨ kumubhuurya neho nebhone ryu ukwandɨka igʉrʉ waazɨ.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Nɨrarora ni‑ngʼana rɨnʉ rɨtaana bhwera kʉtʉmanʼya omobhohwa, ʉtɨɨrɨkɨɨnʼyɨ amabhɨ ganʉ agambirwɨ.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.