Atos 23
ikz (IKZ) vs ARC
1 Neho Paaurʉ akamogorera bhʉkʉngʼu abhakʉrʉ bhi ichandarʉ, arabhuga, “Abhahiiri bhaanɨ imwɨ, nɨmarirɨ emeremo janɨ kwa Mungu, ekoro yaanɨ nzɨrʉ ya pee kuhika reero yɨnʉ.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Hanʉ kuhaani ʉmʉkʉrʉ Ananiya iigwirɨ ɨngʼana yiyo, akabhabhʉʉrɨra bhanʉ bhaarɨ bhiimiiriirɨ haguhɨ na Paaurʉ bhamoteme nyaasasɨ kumunywa.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Neho Paaurʉ akabhʉʉrɨra Ananiya, “Mungu arakotema awɨ, wʉnʉ wanga inyiki yɨnʉ ɨhakirwɨ iswakara! Awɨ wiikɨɨrɨ hayo korereke ʉntɨnɨrɨ ku kutuna imigirʉ, nawe aumwene ʉragɨsarya ku kuswaja abhaatʉ bhanteme ɨnʉ imigirʉ gɨraanga!”
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Neho abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhiimiiriirɨ haguhɨ na Paaurʉ bhakamʉbhʉʉrɨra, “Ʉtakwenderwa kʉtʉka kuhaani ʉmʉkʉrʉ wʉnʉ atɨɨrwɨ na Mungu.”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Paaurʉ akabhabhʉʉrɨra, “Abhahiiri bhaanɨ, naarɨ nɨtɨɨzɨ kʉbha ewe newe kuhaani ʉmʉkʉrʉ, kʉ kʉbha yandikirwɨ kʉMaandɨkʉ kʉbha ‘Ʉtamʉgamba kɨbhɨ ʉmʉtɨmi waanyu.’ ”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Hanʉ Paaurʉ aamɨnyirɨ kʉbha gatɨgatɨ wa abhakʉrʉ bhayo bhaareho Abhasadukaayo hamwɨmwɨ na Abhafarisaayo, akatiirya riraka ryazɨ mʉbhʉtangɨ bhwi ichandarʉ, arabhuga, “Abhahiiri bhaanɨ, inyɨ Mʉfarisaayo nɨrɨ, umwana wʉ Ʉmʉfarisaayo. Nɨratinirwa hanʉ igʉrʉ wu ukwisega kʉbha abhaku bhararyʉka.”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Hanʉ aamarirɨ kʉgamba gayo, kʉkabhaho rirɨgɨ gatɨ ya Abhafarisaayo na Abhasadukaayo ni ichandarʉ chʉsi kɨkatwanɨkana kabhɨrɨ.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Bhakatwanɨkana kʉ kʉbha Abhasadukaayo bharaanga kʉbha bhʉtareeho bhuryuku, naabha bhamaraika, naabha amasambwa. Nawe Abhafarisaayo abheene bhariisirirya gayo gʉʉsi.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Kʉkabhaho na rirɨgɨ ikʉrʉ gatɨ wa abhakʉrʉ bhayo. Abhiija obhorebhe bhi imigirʉ bhanʉ bhaarɨ Abhafarisaayo, bhakiimɨɨrɨra bhakagamba kuzinguru bharabhuga, “Tʉtakorora bhʉbhɨ bhwʉbhwʉsi bhwʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ! Ɨratʉra kʉbha agambɨɨnɨ nɨ ɨkɨhwɨ hamwɨ maraika.”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Rirɨgɨ rɨkabha ikʉrʉ kuhika ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ wurya, akʉʉbhaha na kukina kʉbha bhiisirɨ kokenyakenya Paaurʉ. Akatʉma abhasirikarɨ bhajɨ bhamuruushɨ gatɨgatɨ wa abhaatʉ bharya kwa nguru na kumusikirya mwigoobhe rya abhasirikarɨ.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Ubhutikʉ bhu urusikʉ ruyoruyo, Ʉmʉkʉrʉ akiimɨɨrɨra haguhɨ na Paaurʉ, akamʉbhʉʉrɨra, “Ihaana umwʉyʉ! Chɨmbu wahurukiryɨ obhomenyeekererya Yɨrusarɨɨmu hanʉ, nɨmbu oreenderwa unhurukiryɨ obhomenyeekererya kʉrʉbhɨri rwa Ruumi rwʉsi.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Hanʉ bhwakɨɨrɨ, Abhayaahudi abhandɨ bhakakora amangʼɨɨni na bhakiirahɨra kʉbha, bhatakurya naabha kunywa kuhika hanʉ bhariitɨ Paaurʉ.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Abhaatʉ bhanʉ bhaakʉrirɨ amangʼɨɨni gayo bhaarɨ bharakɨra merongo ene.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Bhakatuna abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bhakabhabhʉʉrɨra, “Twirahiirɨ itwʉsi kʉbha, tʉtakurya naabha kunywa kuhika twitɨ Paaurʉ.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Mmbe nangʉ, imwɨ hamwɨmwɨ ni ichandarʉ ɨkɨkʉrʉ, moreenderwa mʉsabhɨ ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ korereke areete Paaurʉ kwa niimwɨ. Mwikʉryɨ nkina moreenda kumubhuuririrya bhwaheene igʉrʉ wa amangʼana gaazɨ, na niitwɨ tʉmʉratɨ mʉnzɨra tumwitɨ, akɨɨrɨ kuhika hanʉ.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Nawe umwihwa wa Paaurʉ akiigwa igʉrʉ wa mangʼɨɨni gayo, akʉmara akaja mwigoobhe rya abhasirikarɨ irya na kʉbhʉʉrɨra Paaurʉ.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Neho Paaurʉ akabhɨrɨkɨra ʉmʉkʉrʉ wʉmwɨ wa abhasirikarɨ, akamʉbhʉʉrɨra, “Muhirɨ umumura wʉnʉ kʉmʉkʉrʉ waanyu, ana kɨsɨgʉ chʉ ʉkʉmʉbhʉʉrɨra.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Mmbe umusirikarɨ wurya akamuhira umumura wurya kʉmʉkʉrʉ waabhʉ na kʉgamba, “Paaurʉ omobhohwa, akambɨrɨkɨra na kʉnsabha nereete umumura wʉnʉ kwa naawɨ, kʉ kʉbha anɨ ɨngʼana yʉ ʉkʉkʉbhʉʉrɨra.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ wuyo, akagwata umumura wuyo okobhoko, akamuhira rusizʉ na kumubhuurya, “Oreenda kʉmbʉʉrɨrakɨ?”
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Umumura wurya akamʉbhʉʉrɨra, “Abhayaahudi bhiisirirɨɨnʼyɨ bhakʉsabhɨ, umuhirɨ Paaurʉ kuchandarʉ ɨkɨkʉrʉ chabhʉ tabhʉʉri. Bhakʉkangiriryɨ kʉbha bhareenda kumubhuuririrya bhwaheene igʉrʉ wa amangʼana gaazɨ.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Nawe ʉtaaza kubhiisiririrya, kʉ kʉbha abhaatʉ bhanʉ bhamʉratiirɨ bharakɨra merongo ene. Bhiirahiirɨ kʉbha, bhatakurya naabha kunywa kuhika hanʉ bhakumwita. Nangʉ bhamarirɨ kʉbhanʉra, bhararɨnda ubhiisiririryɨ amasabhi gaabhʉ.”
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Mmbe ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ wurya akabhʉʉrɨra umumura wuyo kʉbha ajɨ, nawe akamuhiitya, arabhuga, “Ʉtabhʉʉrɨra mʉʉtʉ wʉwʉʉsi kʉbha umbuuriirɨ amangʼana ganʉ.”
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Akʉmara ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ wurya, akabhɨrɨkɨra abhaangariri bhabhɨrɨ bha abhasirikarɨ bhaazɨ, akabhabhʉʉrɨra, “Mʉbhɨ bhwaheene kʉbhʉʉka hanʉ zɨɨsa isatʉ ubhutikʉ, kuja kʉrʉbhɨri Kaisaariya hamwɨmwɨ na abhasirikarɨ magana abhɨrɨ, abhasirikarɨ merongo muhungatɨ bha zɨfaraasi na abhandɨ magana abhɨrɨ bha amatimʉ.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Mʉtʉʉrɨ zɨfaraasi bhwaheene, mutiiryɨ Paaurʉ igʉrʉ na kumuhira komorembe kumwanangwa Fɨriiki.”
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Akʉmara akaandɨka ɨnyarʉbha kwa Fɨriiki ɨrabhuga:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 “Kiraudiyʉ Risiya kumugungibhwa umwanangwa Fɨriiki, nɨrakokeerya.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akagwatwa na Abhayaahudi, bhakabha haguhɨ kumwita. Hanʉ namɨnyirɨ kʉbha ni‑Muruumi, nɨkaja hamwɨmwɨ na amaribhita ga abhasirikarɨ nɨkamutuurya.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Nekeenda kwobhoora kwakɨ bhaarɨ bharamʉgamba, nɨkamuhira mʉbhʉtangɨ bhwi ichandarʉ chabhʉ.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Neho nɨkamenya kʉbha aarɨ aragambwa kʉmangʼana gi imigirʉ jabhʉ, nawe ataagambirwɨ kwingʼana ryʉryʉsi rɨnʉ rikugirya iitwɨ hamwɨ kobhohwa.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Hanʉ nabhuuriirwɨ kʉbha gareho amangʼɨɨni gu ukwita ʉmʉʉtʉ wʉnʉ, nɨkamʉtʉma bhwangʉ kwa naawɨ. Nɨkabhatʉma abhagambi bhaazɨ, bhagambɨ amangʼana gaazɨ mʉbhʉtangɨ bhwazʉ.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Mmbe, abhasirikarɨ bhayo bhakagega Paaurʉ chɨmbu bhaabhuuriirwɨ, bhakamuhira ubhutikʉ bhuyobhuyo kuhika ʉrʉbhɨri rwa Antipatiiri.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Hanʉ bhwakɨɨrɨ, bhakatiga abhasirikarɨ bha zɨfaraasi bhakakaja orogendo hamwɨmwɨ na Paaurʉ. Ribhaga riyo abhasirikarɨ bha amagʉrʉ bhakagarʉka mwigoobhe ryabhʉ rya abhasirikarɨ.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Hanʉ abhasirikarɨ bha zɨfaraasi bhaahikirɨ Kaisaariya, bhakaha umwanangwa ɨnyarʉbha yirya, bhakatʉʉra Paaurʉ wʉʉsi mʉmabhoko gu umwanangwa wuyo.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Hanʉ umwanangwa aamarirɨ kosoma ɨnyarʉbha yirya, akabhuurya Paaurʉ, “Awɨ nɨ‑mʉʉtʉ wɨ ɨɨsɨkɨ?” Umwanangwa kwigwa kʉbha ararwa kʉʉsɨ ya Kirikiya,
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 akamʉbhʉʉrɨra, “Nɨrakwitegeerera amangʼana gaazʉ, hanʉ abhagambi bhaazʉ bharaahikɨ.” Akʉmara akaswaja kʉbha, Paaurʉ ariibhwɨ mwikʉrʉ ryʉ ʉmʉtɨmi Heroode.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.