Atos 23
ikz (IKZ) vs ARA
1 Neho Paaurʉ akamogorera bhʉkʉngʼu abhakʉrʉ bhi ichandarʉ, arabhuga, “Abhahiiri bhaanɨ imwɨ, nɨmarirɨ emeremo janɨ kwa Mungu, ekoro yaanɨ nzɨrʉ ya pee kuhika reero yɨnʉ.”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Hanʉ kuhaani ʉmʉkʉrʉ Ananiya iigwirɨ ɨngʼana yiyo, akabhabhʉʉrɨra bhanʉ bhaarɨ bhiimiiriirɨ haguhɨ na Paaurʉ bhamoteme nyaasasɨ kumunywa.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Neho Paaurʉ akabhʉʉrɨra Ananiya, “Mungu arakotema awɨ, wʉnʉ wanga inyiki yɨnʉ ɨhakirwɨ iswakara! Awɨ wiikɨɨrɨ hayo korereke ʉntɨnɨrɨ ku kutuna imigirʉ, nawe aumwene ʉragɨsarya ku kuswaja abhaatʉ bhanteme ɨnʉ imigirʉ gɨraanga!”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Neho abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhiimiiriirɨ haguhɨ na Paaurʉ bhakamʉbhʉʉrɨra, “Ʉtakwenderwa kʉtʉka kuhaani ʉmʉkʉrʉ wʉnʉ atɨɨrwɨ na Mungu.”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Paaurʉ akabhabhʉʉrɨra, “Abhahiiri bhaanɨ, naarɨ nɨtɨɨzɨ kʉbha ewe newe kuhaani ʉmʉkʉrʉ, kʉ kʉbha yandikirwɨ kʉMaandɨkʉ kʉbha ‘Ʉtamʉgamba kɨbhɨ ʉmʉtɨmi waanyu.’ ”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Hanʉ Paaurʉ aamɨnyirɨ kʉbha gatɨgatɨ wa abhakʉrʉ bhayo bhaareho Abhasadukaayo hamwɨmwɨ na Abhafarisaayo, akatiirya riraka ryazɨ mʉbhʉtangɨ bhwi ichandarʉ, arabhuga, “Abhahiiri bhaanɨ, inyɨ Mʉfarisaayo nɨrɨ, umwana wʉ Ʉmʉfarisaayo. Nɨratinirwa hanʉ igʉrʉ wu ukwisega kʉbha abhaku bhararyʉka.”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Hanʉ aamarirɨ kʉgamba gayo, kʉkabhaho rirɨgɨ gatɨ ya Abhafarisaayo na Abhasadukaayo ni ichandarʉ chʉsi kɨkatwanɨkana kabhɨrɨ.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Bhakatwanɨkana kʉ kʉbha Abhasadukaayo bharaanga kʉbha bhʉtareeho bhuryuku, naabha bhamaraika, naabha amasambwa. Nawe Abhafarisaayo abheene bhariisirirya gayo gʉʉsi.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Kʉkabhaho na rirɨgɨ ikʉrʉ gatɨ wa abhakʉrʉ bhayo. Abhiija obhorebhe bhi imigirʉ bhanʉ bhaarɨ Abhafarisaayo, bhakiimɨɨrɨra bhakagamba kuzinguru bharabhuga, “Tʉtakorora bhʉbhɨ bhwʉbhwʉsi bhwʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ! Ɨratʉra kʉbha agambɨɨnɨ nɨ ɨkɨhwɨ hamwɨ maraika.”
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Rirɨgɨ rɨkabha ikʉrʉ kuhika ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ wurya, akʉʉbhaha na kukina kʉbha bhiisirɨ kokenyakenya Paaurʉ. Akatʉma abhasirikarɨ bhajɨ bhamuruushɨ gatɨgatɨ wa abhaatʉ bharya kwa nguru na kumusikirya mwigoobhe rya abhasirikarɨ.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Ubhutikʉ bhu urusikʉ ruyoruyo, Ʉmʉkʉrʉ akiimɨɨrɨra haguhɨ na Paaurʉ, akamʉbhʉʉrɨra, “Ihaana umwʉyʉ! Chɨmbu wahurukiryɨ obhomenyeekererya Yɨrusarɨɨmu hanʉ, nɨmbu oreenderwa unhurukiryɨ obhomenyeekererya kʉrʉbhɨri rwa Ruumi rwʉsi.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Hanʉ bhwakɨɨrɨ, Abhayaahudi abhandɨ bhakakora amangʼɨɨni na bhakiirahɨra kʉbha, bhatakurya naabha kunywa kuhika hanʉ bhariitɨ Paaurʉ.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Abhaatʉ bhanʉ bhaakʉrirɨ amangʼɨɨni gayo bhaarɨ bharakɨra merongo ene.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Bhakatuna abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhakaruka bhakabhabhʉʉrɨra, “Twirahiirɨ itwʉsi kʉbha, tʉtakurya naabha kunywa kuhika twitɨ Paaurʉ.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Mmbe nangʉ, imwɨ hamwɨmwɨ ni ichandarʉ ɨkɨkʉrʉ, moreenderwa mʉsabhɨ ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ korereke areete Paaurʉ kwa niimwɨ. Mwikʉryɨ nkina moreenda kumubhuuririrya bhwaheene igʉrʉ wa amangʼana gaazɨ, na niitwɨ tʉmʉratɨ mʉnzɨra tumwitɨ, akɨɨrɨ kuhika hanʉ.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Nawe umwihwa wa Paaurʉ akiigwa igʉrʉ wa mangʼɨɨni gayo, akʉmara akaja mwigoobhe rya abhasirikarɨ irya na kʉbhʉʉrɨra Paaurʉ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Neho Paaurʉ akabhɨrɨkɨra ʉmʉkʉrʉ wʉmwɨ wa abhasirikarɨ, akamʉbhʉʉrɨra, “Muhirɨ umumura wʉnʉ kʉmʉkʉrʉ waanyu, ana kɨsɨgʉ chʉ ʉkʉmʉbhʉʉrɨra.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Mmbe umusirikarɨ wurya akamuhira umumura wurya kʉmʉkʉrʉ waabhʉ na kʉgamba, “Paaurʉ omobhohwa, akambɨrɨkɨra na kʉnsabha nereete umumura wʉnʉ kwa naawɨ, kʉ kʉbha anɨ ɨngʼana yʉ ʉkʉkʉbhʉʉrɨra.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ wuyo, akagwata umumura wuyo okobhoko, akamuhira rusizʉ na kumubhuurya, “Oreenda kʉmbʉʉrɨrakɨ?”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Umumura wurya akamʉbhʉʉrɨra, “Abhayaahudi bhiisirirɨɨnʼyɨ bhakʉsabhɨ, umuhirɨ Paaurʉ kuchandarʉ ɨkɨkʉrʉ chabhʉ tabhʉʉri. Bhakʉkangiriryɨ kʉbha bhareenda kumubhuuririrya bhwaheene igʉrʉ wa amangʼana gaazɨ.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Nawe ʉtaaza kubhiisiririrya, kʉ kʉbha abhaatʉ bhanʉ bhamʉratiirɨ bharakɨra merongo ene. Bhiirahiirɨ kʉbha, bhatakurya naabha kunywa kuhika hanʉ bhakumwita. Nangʉ bhamarirɨ kʉbhanʉra, bhararɨnda ubhiisiririryɨ amasabhi gaabhʉ.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Mmbe ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ wurya akabhʉʉrɨra umumura wuyo kʉbha ajɨ, nawe akamuhiitya, arabhuga, “Ʉtabhʉʉrɨra mʉʉtʉ wʉwʉʉsi kʉbha umbuuriirɨ amangʼana ganʉ.”
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Akʉmara ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ wurya, akabhɨrɨkɨra abhaangariri bhabhɨrɨ bha abhasirikarɨ bhaazɨ, akabhabhʉʉrɨra, “Mʉbhɨ bhwaheene kʉbhʉʉka hanʉ zɨɨsa isatʉ ubhutikʉ, kuja kʉrʉbhɨri Kaisaariya hamwɨmwɨ na abhasirikarɨ magana abhɨrɨ, abhasirikarɨ merongo muhungatɨ bha zɨfaraasi na abhandɨ magana abhɨrɨ bha amatimʉ.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Mʉtʉʉrɨ zɨfaraasi bhwaheene, mutiiryɨ Paaurʉ igʉrʉ na kumuhira komorembe kumwanangwa Fɨriiki.”
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Akʉmara akaandɨka ɨnyarʉbha kwa Fɨriiki ɨrabhuga:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Kiraudiyʉ Risiya kumugungibhwa umwanangwa Fɨriiki, nɨrakokeerya.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akagwatwa na Abhayaahudi, bhakabha haguhɨ kumwita. Hanʉ namɨnyirɨ kʉbha ni‑Muruumi, nɨkaja hamwɨmwɨ na amaribhita ga abhasirikarɨ nɨkamutuurya.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Nekeenda kwobhoora kwakɨ bhaarɨ bharamʉgamba, nɨkamuhira mʉbhʉtangɨ bhwi ichandarʉ chabhʉ.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Neho nɨkamenya kʉbha aarɨ aragambwa kʉmangʼana gi imigirʉ jabhʉ, nawe ataagambirwɨ kwingʼana ryʉryʉsi rɨnʉ rikugirya iitwɨ hamwɨ kobhohwa.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Hanʉ nabhuuriirwɨ kʉbha gareho amangʼɨɨni gu ukwita ʉmʉʉtʉ wʉnʉ, nɨkamʉtʉma bhwangʉ kwa naawɨ. Nɨkabhatʉma abhagambi bhaazɨ, bhagambɨ amangʼana gaazɨ mʉbhʉtangɨ bhwazʉ.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Mmbe, abhasirikarɨ bhayo bhakagega Paaurʉ chɨmbu bhaabhuuriirwɨ, bhakamuhira ubhutikʉ bhuyobhuyo kuhika ʉrʉbhɨri rwa Antipatiiri.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Hanʉ bhwakɨɨrɨ, bhakatiga abhasirikarɨ bha zɨfaraasi bhakakaja orogendo hamwɨmwɨ na Paaurʉ. Ribhaga riyo abhasirikarɨ bha amagʉrʉ bhakagarʉka mwigoobhe ryabhʉ rya abhasirikarɨ.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Hanʉ abhasirikarɨ bha zɨfaraasi bhaahikirɨ Kaisaariya, bhakaha umwanangwa ɨnyarʉbha yirya, bhakatʉʉra Paaurʉ wʉʉsi mʉmabhoko gu umwanangwa wuyo.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Hanʉ umwanangwa aamarirɨ kosoma ɨnyarʉbha yirya, akabhuurya Paaurʉ, “Awɨ nɨ‑mʉʉtʉ wɨ ɨɨsɨkɨ?” Umwanangwa kwigwa kʉbha ararwa kʉʉsɨ ya Kirikiya,
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 akamʉbhʉʉrɨra, “Nɨrakwitegeerera amangʼana gaazʉ, hanʉ abhagambi bhaazʉ bharaahikɨ.” Akʉmara akaswaja kʉbha, Paaurʉ ariibhwɨ mwikʉrʉ ryʉ ʉmʉtɨmi Heroode.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.