Atos 22
ikz (IKZ) vs ACF
1 Paaurʉ akabhabhʉʉrɨra akabhuga, “Imwɨ bhabhaabha na abhahiiri bhaanɨ bhʉʉsi, nɨrabhasabha nangʉ munyiitegeerere niibhagɨrɨ embere waanyu!”
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Hanʉ abhaatʉ bhayo bhiigwirɨ Paaurʉ aragambana nabhʉ kʉkɨgambʉ chabhʉ chɨ Ɨkɨɨbhuraaniya, bhakakira kiri.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 “Inyɨ nɨ‑Mʉyaahudi, umwibhurwa wʉ ʉrʉbhɨri rwa Tarisʉ kʉʉsɨ ya Kirikiya. Nawe nɨkarererwa Yɨrusarɨɨmu hanʉ, Gamariɨri newe aanyiijiryɨ imigirʉ gɨnʉ twatigiirwɨ na bhasʉʉkʉrʉ. Naarɨ nu umucha bhʉkʉngʼu kwa Mungu, ncha gʉnʉ imwɨ mʉnagwɨ reero yɨnʉ.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Naarɨ nɨranyaacha bhʉkʉngʼu abhahɨmba bhɨ ɨnzɨra ya Yɨɨsu kuhika kukwa. Naarɨ nɨragwata abhasubhɨ na abhakari na kʉbharekera mokebhoho.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Gayo nɨkʉbhabhʉʉrɨra imwɨ, nʉʉrʉ kuhaani ʉmʉkʉrʉ hamwɨmwɨ na abhakaruka bhʉʉsi bhi ichandarʉ, bharatʉra kugiisirirya kʉbha nɨ‑ga amaheene. Ebho bhʉʉsi nebho bhangʼɨɨrɨ zɨnyarʉbha zu ukuhirɨra Abhayaahudi abhakɨndichɨtʉ, bhanʉ bhaarɨ kʉrʉbhɨri rwa Damɨɨsikʉ. Nɨkabhʉʉka nɨkaja iyo, korereke nebhohe abhahɨmba bhi iyo, nɨbhareete Yɨrusarɨɨmu hanʉ bhanyaakibhwɨ.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Hanʉ naarɨ haguhɨ kuhika Damɨɨsikʉ, ribhaga ryu umwise ubhwɨrʉ ʉbhʉkʉrʉ bhʉkabhanza kurwa mwisaarʉ, bhʉkamʉrɨka mbaara zʉʉsi.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Nɨkagwa haasɨ, nikiigwa riraka rɨrambʉʉrɨra, ‘Sauri! Sauri! Ndora ʉranyaacha?’
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Nɨkabhuurya, ‘Ʉmʉkʉrʉ, awɨ nɨ‑wɨɨwɨ?’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Abhakɨndichanɨ bhanʉ twarɨ hamwɨmwɨ bhakarora ubhwɨrʉ, nawe bhatiigwirɨ riraka riyo.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 “Nɨkabhuurya, ‘Nekorebhwɨ, Ʉmʉkʉrʉ?’
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Nɨkahukura, kʉ kʉbha yu ubhwɨrʉ bhuyo. Abhakɨndichanɨ bhayo bhakangwata okobhoko, bhakankangata bhakahicha kʉrʉbhɨri rwa Damɨɨsikʉ.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 “Damɨɨsikʉ hayo aareho ʉmʉʉtʉ wʉmwɨ, iriina ryazɨ Ananiya. Ananiya wuyo aarɨ nu umucha bhʉkʉngʼu gwʉ ʉkʉsʉʉka imigirʉ jɨtʉ, na aarɨ arakumibhwa na Abhayaahudi bhaaru bhi iyo kʉbha, aarɨ ʉmʉʉtʉ ʉmʉzʉmu.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Mmbe akanyiizɨra, akiimɨɨrɨra haguhɨ na niinyɨ, akambʉʉrɨra, ‘Umuhiiri waanɨ Sauri, rora naatu!’ Hayohayo amɨɨsʉ gaanɨ gakaramucha, nɨkamorora.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 “Akambʉʉrɨra, ‘Mungu wa bhasʉʉkʉrʉ akʉrʉbhwɨrɨ, korereke omenye ubhwɨndi bhwazɨ, omorore We Eheene na kwigwa riraka ryazɨ umwene.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Gʉʉsi ganʉ ʉrʉʉzɨ na ganʉ wigwirɨ, ʉrabha ʉragagamba kʉbhaatʉ bhʉʉsi, kʉ kʉbha ʉrabha ekemenyeekereryo chazɨ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Nangʉ ʉrarɨndakɨ? Imɨɨrɨra! Ʉbhatiizwɨ, ʉbhɨngukiibhwɨ ʉbhʉbhɨ na ʉsabhɨ ʉbhʉsakirya kwa Mungu.’
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Mmbe nɨkagarʉka Yɨrusarɨɨmu. Hanʉ naarɨ nɨkʉsabha Mungu mwihekaaru, nɨkarora ʉbhʉrʉri.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Kʉbhʉrʉri bhuyo, nɨkarora Ʉmʉkʉrʉ arambʉʉrɨra, ‘Kora bhwangʉ urwɨ Yɨrusarɨɨmu, kʉ kʉbha obhomenyeekererya bhwazʉ bhʉnʉ ukuhurucha igʉrʉ waanɨ, abhaatʉ bhʉ ʉrʉbhɨri rʉnʉ bhatakubhwisirirya.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Nawe nɨkagarukirya, ‘Ʉmʉkʉrʉ, ndora bhɨɨzɨ kʉbha, naarɨ kʉhɨta mʉmarwazɨrʉ ga Abhayaahudi kubhyɨma bhanʉ bhakukwisirirya! Naarɨ nɨrabhabhoha na kʉbhatema kɨbhɨ.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Hanʉ amasaahɨ gʉ ʉmʉmɨnyɨɨkɨrɨri waazʉ Sitɨfaanʉ giitikirɨ, inyɨ inyimwene naarɨ nimiiriirɨ rusizʉ, nikiisirirya kʉbha iitwɨ, na zengebho za bhanʉ bhaamwitirɨ, inyɨ niinyɨ nazangariirɨ.’
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 “Ʉmʉkʉrʉ wʉʉsi akambʉʉrɨra, ‘Nuujɨ! Nɨrakʉtʉma ujɨ kʉbhaatʉ bhanʉ bhatarɨ Abhayaahudi.’”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Abhaatʉ bhayo bhaarɨ bhariitegeerera bhwaheene amangʼana ga Paaurʉ. Nawe hanʉ aagambirɨ ringʼana riyo, hayohayo bhakatanga kʉrɨgɨsa kwiraka bharabhuga, “Ʉmʉʉtʉ wʉnʉ aruusiibhwɨ kʉʉsɨ! Atakwenderwa kororekana kʉbhaho mʉhʉru!”
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Abhaatʉ bhayo bhakarɨgɨsa na bharakukumura zengebho zaabhʉ, bharagundya urutu.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ wuyo, akaswaja abhasirikarɨ bhaazɨ, bhasikiryɨ Paaurʉ mwigoobhe ryabhʉ na bhamoteme, bhamenye kɨnʉ kikugirya abhaatʉ bhayo bharɨgɨsɨ.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Nawe hanʉ abhasirikarɨ bhayo bhaamarirɨ kobhoha Paaurʉ korereke bhamoteme, akabhuurya ʉmʉkʉrʉ wʉnʉ aarɨ imiiriirɨ hayo kʉbha, “Heene muriisiriribhwa ni imigirʉ kotema Umuruumi, ɨnʉ akɨɨrɨ kutinirwa?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Hanʉ ʉmʉkʉrʉ wuyo iigwirɨbhu, akaja akabhʉʉrɨra ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ, “Kanɨ, ʉmʉʉtʉ wuyo ni‑Muruumi! Nangʉ oreenda kokorabhwɨ?”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Neho ʉmʉkʉrʉ waabhʉ wuyo akaja kwa Paaurʉ, akamubhuurya, “Awɨ ni‑Muruumi?”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Ʉmʉkʉrʉ wuyo akamʉbhʉʉrɨra, “Inyɨ naarɨ Muruumi ku kuhurucha ebhegero bhyaru bhʉkʉngʼu.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Hayohayo abhasirikarɨ bhanʉ bhaarɨ bhiitɨgirɨ kubhuurya Paaurʉ bhakarweho. Ʉmʉkʉrʉ waabhʉ wuyo wʉʉsi akʉʉbhaha bhʉkʉngʼu kwigwa kʉbha Paaurʉ ni‑Muruumi, kʉ kʉbha aarɨ amʉbhʉhirɨ.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Hanʉ bhwɨrirɨ, ʉmʉkʉrʉ wa abhasirikarɨ wuyo akeenda komenya kɨnʉ kigiryɨ Paaurʉ agambwɨ na Abhayaahudi bhayo. Akamʉtazʉra arabhuga, abhakʉrʉ bha abhakuhaani bhiibhiringɨ hamwɨmwɨ ni ichandarʉ chʉsi. Rɨkahɨta ibhaga isuuhu akareeta Paaurʉ, na kumwimiirirya gatɨgatɨ waabhʉ.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.